Բարի գալուստ Lifetime բլոգ: Սեղմիր Like կոճակը և հետևիր իմ գրառումներին:

▼

Showing posts with label Ընկերներ. Show all posts
Showing posts with label Ընկերներ. Show all posts

Tuesday, November 1, 2016

Ինչպես Ես չտեսա «Տաթևը»

Եթե ես լինեի «Օտար, ամայի ճամփեքի վրա» հաղորդման հեղինակը, միգուցե իմ այսօրվա գրառումը սկսվեր այսպես.
Ճամփա 507-րդ՝ «Տաթևի» վանք: Բայց, քանի դեռ ոչ՝ ես կպատմեմ թե ինչպես մի «գեղեցիկ» աշնանային օր (29.10.16թ.) Ես, Լուսինես ու Սոֆին գնացինք տեսնելու «Տաթևի» վանքը, բայց ավաղ չտեսանք:
Լինում է չէ, այնպես, որ պահի տակ որոշում ես ինչ-որ մի բան անել ու միանգամից իրագործում ես, առանց երկար-բարակ մտածելու: Ահա այ սա հենց այդ դեպքերից էր: Գնացել էինք «Արենի» մի փոքր քաղաքից դուրս ժամանակ անցկացելու համար: Իսկ ես Շատ երկրար ժամանակ է ինչ ուզում էի տեսնել «Տաթևի» վանքը: Չէի եղել այնտեղ: Երբ ուղղություն էինք բռնել դեպի «Ջերմուկ» ճանապարհին տեսա «Wings Of Tatev» հարյուր չեմ հիշում քանի կիլոմետր և միանգամից ուղեղումս անհավանական մեծ ցանկություն առաջացավ տեսնել «Տաթևը»: 
«Հա դե 130 կմ-ի եղածն ինչ ա որ» արտահայտությամբ, շրջանցելով «Ջերմուկը» ուղևորվեցինք դեպի «Տաթև»: 
Սկզբում ամեն ինչ լավ էր՝ ճանապարհը բավական լավ, եղանակը նույն պես: Այդ ամենը կարող էր տևել մինչև «Տաթև» եթե... այս տեղից սկսվում է մղձավանջը: Մոտ մի 40 կմ. էր մնացել մինչ բաղձալի «նպատակակետը» երբ հայտնվեցինք ամպերի մեջ: Դա մառախուղ չէր, այլ իսկական ամպերի բազմություն: Սկզբից նոսր, հետո ավելի ու ավելի խիտ: Այդպես գնացինք այնքան, մինչև իմ անուշադրության պատճառով չանցանք «Տաթևի» խաչմերուկն ու ուղևորվեցինք «Գորիս»: Գորիսի ճանապարհին (Ես այդ ժամանակ դեռ չէի գիտակցում որ Գորիս եմ քշում) մի պահ տեսանք երկու զբոսաշրջիկների, ովքեր փորձում էին մեքենա կանգնեցնել: Քանի որ եղանակը վատն էր ու անձրևոտ, մի քիչ առաջ ընթանալով վերադարձան ու վերցրեցինք նրանց: Բրիտանացի էին, աղջիկը և մի փոքր ավելի տարիքով տղամարդը: Նրանք ասացին, որ Գորիս են գնում, իսկ մենք պատասխանեցինք, որ «Տաթև»... մտքներով մի բերան չանցավ, ասեն, «թե բա գիտեք Տաթևն արդեն անցել եք, հարգելիներս» ու այդպես «Բիթլզի» հնչյունների ներքո հասցրեցին իրենց Գորիս ու հենց այդ տեղ էլ հասկացանք, որ Տաթևը մնաց հեռվում:
Ինչ արած, գնում ենք հետ, իսկ եղանակն էլ ավելի էր վատանում:
Մի կերպ գտանք ճանապարհը «աչքերներս չորս արած» ու հասանք ճոպանուղի, որն ի զարմանս աշխատում էր, նույնիսկ այդ եղանակին: Բայց քանի որ մեքենայով էինք, զուր գումար չծախսելու համար, շարունակեցինք ճամփան, որը բավական վատն էր: Ուխտագնացություն հիշեցնող այս ուղևորությանը նույնիսկ ճանապարհին կանգնած ոչխարների հոտը չխանգարեց: Մենք հասանք «Տաթևի» վանք, որը դեռ պետք էր գտնել մառախուղի մեջ:
Ես միշտ շատ գեղեցիկ էի պատկերացնում «Տաթևի» վանքը: Ու դեռ շարունակում եմ պատկերացնել, քանի որ այդպես էլ չտեսա այն ինչ այդքան ցանկանում էի:
Մոտ մի 20 րոպե մնացինք այդտեղ ու հետ ուղևորվեցինք: Ճանապարհը դեպի «Արենի» էլ ավելի բարդ ստացվեց: Այնպիսի տպավորություն էր, որ միայն մենք ենք ճանապարհին՝ այդ մառախուղի մեջ: Ոչ առջևում մեքենա կար, որ մեզանից հետ:
Կարևորը բարեհաջող տեղ հասանք ու պլաններ կան ամառը նորից գնալ տեսնելու «Տաթևի» վանքը: Բայց նախօրոք եղանակը ստուգելուց հետո:

Հ.Գ.
Հույս ունեի ձմեռային անվադողերս փորձարկել, բայց այդպես էլ ձյան չհանդիպեցի...

Tuesday, April 14, 2015

Իշխանի ծննդյան տոնախմբությունը կամ Ինչպես Փեսա Վեսթը գրավեց Հայերի սրտերը | Հայաստանը աշխարհի իրադարձությունների կենտրոն

Ապրիլի 12-ը ոչ մի արտառոց բան չէր խոստանում...
Երբ արթնանում ես արդեն ժամը մեկնա, օրը բացվել ա, Dreamflash-ն արդեն անցել ա իսկ դու դեռ անկողնում ֆեյսբուքի ֆիդն ես թերթում դժվար ա այդ օրվանից սպասումներ ունենալ: Միայն ինչ-որ հետաքրքիր ցանկություն ինչ-որ մի բան կազմակերպելու, ասենք ուտել-խմելու կամ մի տեղ հավաքվելու:
Զանգ Իշխանին: Հե՜յ Մելկիադես, մի բան չանե՞նք: Պատասխանը դրական էր: Պլանները հետաքրքրանում էին, իսկ լոքշի Աստված Շատվերյանը անջատել էր հեռախոսը ու ընկղմվել իր ներաշխարհ: Է՜հ ի՞նչ իմանայիր դու Շատվերյան տղա թե ինչեեեեր ա լինելու:
Բայց ամեն ինչի մասին հերթականությամբ:
Ուշ երեկո էր, մոտենում էր Իշխանի ծննդյան օրը: Ես Իշխանն ու Ֆանատը (Վանաձորի պատանի շախմատիստների Սեն-սեյ և մեծագույն հումորի տեր անձնավորություն Ալբերտ Շահինյանը) այդպես էլ չկարողանալով հանդուրժել Դավիթ Գալստյանի բացացկայությունը, որն ինչ-որ հույժ կարևոր գործեր ուներ կայարանում ու չկարողացավ ընկերակցել մեզ դուրս եկանք X վայրից և շարժվեցին դեպի մեր երազանքերի ֆուտբոլային լրագրող և մեր լավ ընկեր Դավիթին ընդառաջ: Իսկ Դավիթն էլ իր հերթին հասցրեց զարմացնել մեզ թե նոր սանրվածքով (ավելի շուտ դրա բացակայությամբ) թե ժամանակակից Everlast գլխարկով, որը բազմաթիվ քննարկումների առարկա դարձավ:
Դավիթին տեսնելուն պես հնչեց արտահայտություն որը փոխեց երեկոյի ողջ ընթացքը:
- Բա իմացել եք, ասում են Քանյեն հիմա Կարապի Լճում համերգ ա տալիս:
Շատ արագ ստուգվումա Քիմի թվիթթերը, Պասկալի ինստագրամը, այլևս կասկած չկա երկու րոպեից պետք է մեկնարկի Քանյե Վեսթի բացօդյա համերգը: Ու ստեղ միանգամից մոռացվում ա, որ երկու րոպեից Իշխանի ծնունդնա, որ հատուկ այդ կողմ էինք եկել Ֆանատին ճամփելու համար, անգամ մոռանում ենք ճշտել թե ինչ գործ ուներ Դավոն կայարանում: Սաղ մղվում ա երկրորդ պլան, ասում են նույնիսկ Դավոն հեռախոսի ժամերը մի քանի րոպե առաջ ա տվել, որ Իշխոի ծնունդը շուտ գա, որ Ֆանատը հանգիստ սրտով շնորհավորի ու գնա, մենք էլ ուղևորվենք դեպի Կարապի Լիճ:
Երևի կյանքում Հրապարակից Կարապի Լիճ ճանապարհն այդքան երկար չէր եղել, որքան այդ օրն ինձ այն թվաց: Շտապում ենք դեպի դեպքի վայր, վազում ենք, Մադրիդյան փոքր մարաթոն ստացվեց, ընթացքում զանգեր, պայմանավորվածություններ, սաղ թույն ա գնում ենք Քանյեին լսենք: Ճանապարհին Դավոն արդեն Քանյեի երգերնա դնում, նույնիսկ երգում ա:
Հասանք Կարապի Լիճ: Հոծ բազմություն, լիքը մարդ, լիքը մարդ որ ընդհանրապես չգիտի թե ուր ա եկել ու խի ա եկել: Լիքը մարդ որ չգիտի թե Քիմին ա սպասում թե Քիմի մարդուն: Մոտ մեկ ժամ սպասելուց հետո կարծես արդեն ամեն ինչ պատրաստ էր ու հայտնվեց...

A video posted by Robbie (@robbie_raul) on

N-now th-that that don't kill me
Can only make me stronger
I need you to hurry up now
Cause I can't wait much longer
I know I got to be right now
Cause I can't get much wronger
Man I've been waiting all night now
That's how long I been on ya...

...ու պայթեց Կարապի Լճի մոտ հավաքված բազմությունը: Էյֆորիայի վիճակում էինք բոլորս, նույնիսկ այդ պահին անհավանական էր, րո Քանյեն երգում է Երևանում, գիշերվա կեսին, սենց անսպասելի: Էմոցիաները իրարից անցնում էին, իսկ Քանյեի փոխանցած էներգետիկան այնքան շատ էր, որ ոչ համերգից հետո քնելու մասին անգամ երազել հնարավոր չէր: Այն եզակի դեպքերից էր, որ Երևանի ջահելությանը նախանձում էր, ողջ մոլորակը: Նախանձում ու երազում այդ պահին լինել Երևանում:
Իսկ Քանյեն էլ իր հերթին մի այնպիսի բան արեց, որը միանշանակ կմտնի պատմության մեջ ու արդեն իսկ մտել ա իր խելահեղությամբ: Իսկ դա եղավ մոտավորապես այսպես.
Kanye-ն քցվեց ջուրը, երկրպագուները քցվեցին ջուրը, Պասկալը քցվեց ջուրը, չէ-չէ Պասկալը վազեց ջուրը !
Է՜հ Իշխան հանգիստ կարաս ասես ծնունդիդ Քանյե Վեսթն էր երգում :)

Կիսաքնած բազմությունը էներգիայից օվերդոզ էր եղել: Ցնցված երկրպագուները վազում էին դեպի Լճում գրկաբաց կանգնած Վեսթը: Իսկ Yeezus-ը վայելում էր իր երկրպագուների սերը, որն այդ պահին հասավ իր գագաթնակետին: Փեսան ստացավ փառքի ու երախտիքի իր բաժինը, այսիսով ասելով Քարդաշյան-Վեսթ ընտանիքի վերջին խոսքը Երևանում:



Վեսթին Սիրեցին Հայաստանում, նույնիսկ նրանք, ովքեր առաջին անգամ էին լսում նրա անունն ու իմանում նրա երաժշտական փառավոր գործունեության մասին մտերմորեն անվանում էին նրան #Փեսա : Հայ Ազգի փեսաներն այդ օրն իրենց բարձրության վրա էին ինչ խոսք: Փեսա Վեսթը իր 21 Գրեմմիներով դարձավ պարծանքի առարկա ինչ-որ տեղ նաև Հայ ազգի համար, նայեք է, մեր փեսեն ինչ տղայա !!!

Ապրեն Քիմն էլ, Կլոեն էլ, Վեսթն էլ, մեր պուճուր Նորթն էլ: Նրանք արեցին Հայաստանի համար այն մի այնպիսի բան, որը դժվար թե ինչ-որ մեկը կարողանար անել: Արդեն մի տեսակ անսովոր ա, որ կարողա վաղը Daily Mail-ը կամ The Guardian-ը չգրի մի նոր բան Հայաստանի մասին: Նրանք ստիպեցին, ողջ աշխարհին ուշադրություն դարձնել Հայաստանի վրա, ցույց տվեցին Հայաստանի տեղն ու պատմեցին պատմությունը Հայ Ազգի, իր կարևորությամբ, իր հնադարյա արժեքներով ու ժամանակակից մտածողությամբ: 
Հույս ունեմ, որ նրանք դեռ բազմիցս կվերադառնան Հայաստան: Գնա Մեռի Արի Սիրեմ տարբերակն այլևս համարում եմ չգործող:

Sunday, June 1, 2014

barcampevn14 «տարբերաքեմփ»

Եվս մեկ Barcamp մոտեցավ իր տրամաբանական ավարտին: Ում համար մի քիչ շուտ, ում համար մի քիչ շուտ: Ում համար 16:30, ում համար էլ ուշ գիշերը՝ երբ արդեն հունիսի 2-ն էր:
6-րդ բարքեմփն իր հետ բերեց բազմաթիվ ակտիվ քննարկումներ, երբեմ ոչ այդքան էլ Բարքեմփի հետ կապ ունեցող, բայց ամեն դեպքում հանրության համար կարևոր:
Բարքեմփոտ կամ Գիքոտ պրեզենտացիաների ու հյուրերի պակաս կար: Հետաքրքիր պատմությունների առկայությունն էլ այդքան շատ չէր: Դե շատ չէր եթե համեմատենք Սելֆիների քանակի հետ: Սելֆի հասկացողությունը երկրորդ շունչ ստացավ այս Բարքեմփին իր հայտնագործման բումից հետո՝ երկրորդ բում ապրեց: 
Բարդ հարց կտամ ինքս ինձ եթե հարցնեմ «ի՞նչ տվեց ինձ այս Բարքեմփը». մի հատ մեծ չաղ հարցական նշան քեզ Ռոբ ջան, ու լիքը նկարներ: 
Կամ ես եմ մի տեսակ տխուր տրամադրված կամ իրոք մի բան նենց չի: Ծերացել ենք...
Ես իմ հերթին փորձեցի հանրօգուտ ինչ-որ մի բանից խոսեմ, որքանով հետաքրքրություն կար իմ ներկայացրած թեմայի նկատմամբ ներկաների կողմից չգիտեմ, բայց երբ ես ժամանակին հայտնաբերեցի «words clouds» կոչվածը, ինձ ահավոր դզել էր այն ամենն ինչ հնարավոր է այդ գեներատորների միջովոց անել: Բայց ես լրիվ ուրիշ թեմայա...
Ինչևիցե... 

Մերսի #barcampevn14-ին ամեն ինչի համար: Մենք արդեն անհամբեր սպասում ենք #BarCampEVN15-ին Գյումրիին ու Արցախին:

Monday, November 11, 2013

«Վերջին Երկուշաբթին». Վարդան Պետրոսյան

Երբ Հոկտեմբերի 14-ին գնացինք Վարդան Պետրոսյանի «Ամեն Երկուշաբթի» ներկայացումը դիտելու, երևի թե ներկաներիցս ոչմեկի մտքի ծայրով անգամ չէր կարող անցնել, որ դա Վարդան Պետրոսյանի վերջին ներկայացումն է լինելու: 
Ոչ ոք չէր կարող երևակայել, որ մեկ շաբաթ անց Վարդանը կտեղափոխվի հիվանդանոց, նրա մասնակցությամբ ավտովթարում երկու անչափահաս կմանահա:
Հավատալու չի, որ այդ օրը «Ամեն Երկուշաբթի» ներկայացումը վերջինը կարող է լինել: Ուզում եմ հնարավորինս շուտ ամեն ինչ պարզ դառնա, ուզում եմ կրկին Վարդանին տեսնել իրեն հարազատ միջավայրում՝ բեմի վրա, մտահոգ ու վստահ, այն ամենի մեջ ինչ նա անում է:
Հոկտեմբերի 14-ին՝ այդ վերջին ներկայացման հենց վերջում, մի ամբողջ թատրոն, լեփ-լեցուն, հոտնկայս ծափահարում էր Վարդան Պետրոսյանին, ու հոտնկայս երգում նրա հետ: Ես էլ զարմանում էի, թե ինչպես նա կարողացավ մի ամբողջ բազմություն այսպես երգացնել, այսպես միասնական ու հավասար: Ուզում եմ հավատալ, որ նորից կտեսնեմ այդ պատրկերն ու մասնակիցը կլինեմ դրա:
2013-ը ցավայի տարի է մեր մտավորականության համար, կարծես մեզ կրկին գլխատում են, սկսելով հենց անվանի մտակավորականներին, որոնց մեր ազգը սիրում է, որոնց կարող է հավատալ, որոնց համարում է արժեք, և որոնք իրոք Մեր Ազգի համար Արժեք են ներկայացնում իրենց վաստակով ու իրենց մարդկային կերպարով: Չեմ ուզում որ հաջորդ իրադարձությունը լինի...

Երեք ամիս առաջ...

Friday, October 4, 2013

Ամփոփում ենք: «BarCamp Gyumri 2013»-ն, ինչխոր կար:

So,
Barcamp Gyumri 2013, Մասնակիցները
Բարև լավ ժամանակ անցկացրած, կամ թեկուզ ինչու չէ, բարի նախանձով լցված, կամ որ ավելի վատ ա, բանից ԲեԽաբար բլոգոսֆեռա :)
Ռոբերտ Մարկոսյան, Բարքեմփ Գյումրի 2013
Իսկ մենք անցյալ հանգստյան օրերն անցկացրեցինք գործնական-ոչպաշտոնական-բարքեմփային մթնոլորդում: Որտեղ հանգիստը համատեղվեց գործնականի, հետաքրքիրը արդյունավետի լավ միջավայրն էլ նոր ծանոթությունների հետ:

Անկասկած արժեր սպասել մեկ շաբաթ, որպեսզի ներկա լինել այս Բարքեմփին:
Թեկուզ զոհողությունների, սեփական անձը հաճույքներից և պարտավորվածություններից կտրելու գնով արժեր մասնակցել: Արժել մասնակցել միայն Բարքեմփյան իրական շունչը զգալու ու դրանով ևս ոգեշնչվելու համար:
Հետաքրքիր էր ու բովանդակալից:

Այ այդպիսին էր մթնոլորտը: Բառերով դժվար է նկարագրելն ինչ-որ տեղ, այ այդքան լավ էր ամեն ինչ:
Մերսի Գյումրիին, մերսի Բոլոր նրանց ովքեր ջանք ու եռանդ չէին խնայել Բարքեմփը այս տարի էլ իրականություն դարձնելու համար: Ձեզ իրոք հալալ ա: Մենք էլ մեր հերթին, մեր մասով աշխատեցինք, որ ամեն ինչ լինի Բարքեմփական  :) Կարծում եմ ստացվեց՝ թե՛ պրեզենտացիաներով, թե՛ խաժամուժներով, ամեն ինչով Ստացվեց:
Սպասում ենք «Barcamp Gyumri 2014»-ին:
Աշես մյուս տարի ինչխ կեղնի:

Վերջում առաջարկում եմ դիտել «ՑԱՅԳ»հեռուստաընկերության պատրաստած տեսանյութը Բարքեմփյան երկրորդ օրվա մասին:




Saturday, June 22, 2013

FairWind "Summer Jam", June 27, "STOP" club

FairWind
 Վերջապե՜ս
Երկար դադարից հետո, հունիսի 27-ին տեղի կունենա FairWind երգի ու պարի անսամբլի համերգը: Ամառային տրամադրությամբ համերգին կհնչեն մի շարք հին ու շատ–շատ նոր, ուրախ, տժալու, պարելու ու "կայֆոդ" երգեր:Արդեն ահագին ժամանակ է ինչ խմբի տղաները միասնաբար չեն հանդիպել իրենց սիրելի երկրպագուներին, և այդ իսկ պատճառով, չխախտելով հին ավանդույթները, բոլորս մի մարդու նման հանդիպում ենք սիրված "Ստոպ" ռեստորանային համալիրում, որտեղ դուք ականատեսը կլինեք մի հրաշագեղ և տժիկաշատ համերգի :)))

Այսպիսով, ամսի 27–ին զինվում ենք պոզիԾիվագույն տրամադրությամբ, հագնում ենք ամենահարմար կոշիկները/որ հեշտ պարեք/, մի երկու օր շուտ սկսում եք կարագ կուլ տալ /որ շատ խմեք/ ու գալիս եք միասին ուրախանանք:

Sunday, November 18, 2012

BarCamp Gyumri 2012 (նամակ 19-րդ)


            àÕçáõÛÝ µÉá·áëý»ñ³ J
ÆÝãå»±ë »ù: Ðáõë³Ù É³í »ù: ²Ûëûñ ·ñáõÙ »Ù Ñ»ñÃ³Ï³Ý Ý³Ù³Ïë` ³ÝÓ³Ùµ: àõ ãÝ³Û³Í Ýñ³Ý, áñ ݳËáñ¹ Ý³Ù³ë ¹»é §ÈáõÛë¦ ãÇ ï»ë»É , áñáß Ñ³Ý·³Ù³ÝùÝ»ñÇ å³ï׳éáí ³Ûë Ù»ÏÁ áõñáß»óÇ ·ñ»É` ù³ÝÇ Ï³ Ñݳñ³íáñáõÃÛáõÝ, ÇѳñÏ»:
            ì»ñçÇÝ Å³Ù³Ý³ÏÝ»ñë, ѳٳñÛ³ û ³½³ï Å³Ù³Ý³Ï ã»Ù áõÝ»ÝáõÙ, ½µ³Õí³Í »Ù ï³ñµ»ñ ·áñÍ»ñáí: ºñ¨Ç û ß³ï ˳éÝ »Ù áõ ´Éá·Çë ÝÙ³Ý µ³ñÓÇÃáÕÇ íÇ׳ÏÁ Ñ»Ýó ¹ñ³ÝÇó ³ ·³ÉÇë: ´³Ûó ¹³ »ñϳñ ãÇ ß³ñáõݳÏíÇ, íëï³Ñ»óÝáõÙ »Ù, Ñ»Ýó »Ï³ , ÙÇ ³ÛÉ ´áõÙ ³ ÉÇÝ»Éáõ :Ö ´³Ûó ¹ñ³Ý ¹»é ÙÇ í»ó ³ÙÇë ϳ, ÇëÏ ÙÇÝã ³Û¹ ³Ûëûñ Ïå³ïÙ»Ù ÙÇ ÙÇçáó³éÙ³Ý Ù³ëÇÝ, áñÇÝ Ã» å³ïñ³ëïí»ÉÁ »ñϳñ áõ ï³Ýç³ÉÇó ÙïáñáõÙÝ»ñÇ ³éÇà ¹³ñÓáí, û Ù³ëݳÏóáõÃÛáõÝÁ ß³ï-ß³ï áõñ³Ë³óñ»ó: ƱÝã ÙÇçáó³éáõ٠ϳñ³ ÉÇÝ ¶ÛáõÙñÇáõÙ, áñ ï»Ýó ß³ï áõ½»Ý³Ù Ù³ëݳÏó»Ù: ÎÙï³Í»ù ÑÇÙ³ ¹áõù: ´³Ûó ³ñÇ áõ ï»ë áñ ϳñ³ ÉÇÝÇ, áõ ³ÛÝ»É ÇÝãåÇëÇ ÙÇçáó³áõمϳñÍáõÙ »Ù áÙ³Ýù ³ñ¹»Ý Ïé³ÑáõÙ »Ý…ÇѳñÏ»` ´²ðøºØö: àñ ×ÇßïÝ »ë ÙÇ ï³ñí³ Ù»ç ³ë»Ù Ùïùáíë ³Ý·³Ù ã¿ñ ϳñáÕ ³ÝóÝ»É, áñ ¶ÛáõÙñÇáõ٠ϳñ³ ´³ñù»Ù÷ ÉÇÝÇ, ÉÇÝ»ÉÁ Ñɳ ѻ㠿, ÉÇÝÇ áõ »ë ϳñáճݳ٠ٳëݳÏó»Ù: ´³Ûó ³ñÇ áõ ï»ë ,áñ û° Ù»ÏÁ, û° ÙÛáõëÁ »Õ³í: ºÕ³í ϳ½Ù³Ï»ñåã³Ï³Ý ÃÇÙÇ ùñïݳç³Ý áõ ÝíÇñí³Í ³ß˳ï³ÝùÇ ßÝáñÑÇí: ²ÛÝ ³Ù»ÝÝ ÇÝã Ýñ³Ýù ϳñáÕ³ó³Ý ³Ý»É ³Û¹ ÙÇ ù³ÝÇ ß³µ³ÃÝ»ñÇ ÁÝóóùáõÙ íëï³Ñ »Ù áñ Ñ»ßï ã¿ñ: ºñÝ»Ï Çñ»Ýó ѳí»ëÇÝ áõ ѳɳɳ Çñ»Ýó:
            ¸áõù å»ïù³ ÇÙ íÇ׳ÏÁ ï»ëÝ»Çù, »ñµ ³ë»óÇÝ, µ³ ·Çï»ë ݳٳϹ »Ï»É³, í³ÕÁ ·ÝáõÙ »ë Ù³ëݳÏó»Éáõ: àõ ϳå ãáõÝÇ, áñ ¹ÇíǽÇáÝǹ Ññ³Ù³Ý³ï³ñáõÃÛáõÝÁ ´³ñù»Ù÷ ³Ýí³ÝáõÙ³ §¾ï ϳåáõïñßÇÏÝ»ñÇ Ñ³Ù³ñ ¹³ë»ñ ³ ÇÝã ³¦, û Ñ»Ýó ´³ñù»Ù÷, ϳñ»íáñÝ »Ý ³, áñ Ù³ñ¹ÇÏ Ñ³ëϳó³Ý áõ ÃáõÛɳïñ»óÇÝ Ù³ëݳÏó»É: ²ß˳ñÑÝ ÇÙÝ ¿ñ ³Û¹ å³ÑÇÝ: â»ù å³ïÏ»ñ³óÝÇ, »ñµ ß³ñ³ÛÇÝ Ù³ëáõÙ ï»ë³ Ý³Ù³Ï áõ Ëݹñ»óÇ, áñ ï³Ý ݳۻÙ: ÄåÇïë ¹á áõß»Û áõ ÙÇ µ³Ý ¿É ³í»É ¿ñ: Þ³ï Ù»ñëÇ Î³ñ»ÝÇÝ ÝÙ³Ý §¼Çɦ Ý³Ù³Ï å³ïñ³ëï»Éáõ, »ñ¨Ç ³Ù»Ý³Ù»Í ¹»ñÁ ³Û¹ ·áñÍÇ Ñ³çáÕáõÃÛ³Ý Ù»ç Ñ»Ýó ùá ÝÙ³Ý Ùáï»óáõÙÝ áõÝ»ó³í:


Saturday, June 23, 2012

3 Փաստ Բարեգործական Խաղի Մասին

Վաղը` կիրակի օրը , մենք` Մադրիդի Ռեալի Հայկական Ֆան Ակումբի ֆուտբոլային թիմը Բարեգործական հանդիպում անց կացնի FCA Bussines թիմի հետ:
Ինչպես գիտենք հանդիպումից ստացված ողջ հասույթը կփոխանցվի վիրաբույժ Արա Անանյանի համար բացված հաշվեհամարին:

Ինչու՞ գնալ հանդիպմանը: Եվ ինչու՞ օգնել:

3 փաստը Ֆան Ակումբի Բարեգործական խաղի մասին:


1. Այս հանդիպմանը հանդես կգան թիմի ավագ Ռոբի Ռաուլը և թիմի հիմնական դարպասապափ Սեդրակը , ովքեր արդեն մեկ տարի է ծառայում են ՀՀ Զիված Ուժերում: Պարոնայք կրտսեր սերժանտները իրենց խաղով ևս կփորձեն հաճելի պահեր պարգևել հանդիսատեսներին: Երևանում է նաև թիմի առանցքային խաղացողներից ևս մեկը` Հովհաննեսը , ով այժմ նույնպես անցնում է պարտադիր զինվորական ծառայություն , սակայն նրա մասնակցությունը հանդիպմնաը դեռևս հարցականի տակ է , առողջական ոչ կայուն վիճակի պատճառով:
2. Այս Բարեգործական խաղը կլինի վերջինը մեր թիմի առանցքային խաղացողներից մեկի` պաշտպան Գարիկ Մեսրոպյանի համար , ով հունիսի 30-ի կզորակոչվի ՀՀ Զինված Ուժեր:
3. Արա Անանյանի Բարեգործական խաղը կլինի 5-րդը մեր Ֆան Ակումբի պատմության մեջ և մենք ունենք բոլոր հիմքերը կարծելու , որ կլինի նաև ամենաարդյունավետը: Նախկինում , եթե հիշում ենք անցկացվել են բարեգործական խաղեր Էրիկի , Էլենչոյի և Ալինա Վարդանյանի համար: 

Իհարկե շատ լավ է , որ մեզանից շատերը միացել են այս գործին և անտարբեր չեն մնացել Արային օգնելու մեր կոչերին: Սակայն ցավալի է , որ բազմաթիվ լրատվամիջոցներ փորձում են անտեսել , կամ ասենք չտեսնելու տալ խնդիրը , որը իրականում շատ կարևոր է: Ողբալի է , որ մարդկային անտարբերությունը հասել է նման աստիճանի: Եկեք մենք չլինենք այդ շարքերում և փորձենք փոխել ինչ-որ մի այս կյանքում: 

Արա Անանյանի համար Բարեգործական հանդիպումը տեղի կունենա Կիրակի` Հունիսի 24-ին Ֆիզիկական Կուլտուրայի Ինստիտուտի սպորտային դահլիճում (Մուտքը Երվանդ Քոչար փողոցի կողմից) ժամը 14:00:
Մենք` Մադրիդիստներս կհավաքվենք ժամը 12:00-ից Խանջյան փողոցում` Վարդան Մամիկոնյանի արձանի մոտ: Որից հետո 13:30 բոլորս միասին կշարժվենք դեպի մարզադաշտ:
Հարցերի դեպքում կարող եք զանգահարել 099500450 , կամ 077721177: 
Hala Madrid !!

Thursday, March 22, 2012

Red Bull Paper Wings Armenia 2012

 Ողջույն բոլորին, առավել ևս ակտիվ կրեատիվ, պարապ նստել չսիրող երիտասարդությանը: Ուսանողներին որոնց խելքն իրենցը չի հետաքրքիր և ինքնատիպ միջոցառումների ու մրցությունների մասնակցելու համար:
 Երևի Ձեզնից յուրաքանչյուրը մանուկ հասակում գոնե մեկ անգամ պատրաստել է թղթե ինքնաթիռ: Ո՞վ կարող է պատկերացնել, որ մանկական զբաղմունքը կարող է քեզ տանել ուղիղ Զազբուրգ: Ինչպե՞ս: Շատ արագ` հետաքրքիր և ինքնաթիռով :)

Saturday, December 31, 2011

Ամեն օր չի Ամանոր (նամակ 15–րդ)

Ողջույն իմ շատ սիրելի, տոնական խառնաշփոթի մեջ գտնվող ընկերներ: Այսօր արդեն Նոր Տարի է:
Գալիք, կամ ով գիտի արդեն եկած 2012 թվականը դեռ չսկսված իր նկատմամբ շատ մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել: Բոլորին հետաքրքրում, ում էլ չի հետաքրքրում հաստատ գոնե մի քիչ հուզումա, կլինի արդյոք «Այդքան սպասված» աշխարհի վերջը, թե չէ:
 Սակայն այդ մասին չի, որ ուզում եմ խոսել այս տոնական օրը: Ինչպես յուրաքանչյուր մարդ, ես ևս տարվա վերջին օրն ինձ հարց եմ տալիս` թե ինչպիսի՞ն էր անցած տարին: Ինչ նորություններ եղան, ինչ ձեռքբերումներ եմ ունեցել ես, ինչ բացթողումներ արել:

Sunday, November 20, 2011

ARMY Live 1

Ահա և խոստացված առաջին վիդեոն:





Friday, November 18, 2011

Բարի գալուստ «Crazy» աշխարհ (նամակ 13-րդ)


 Ու ես մտել եմ մի հատ խելառ պադվալ: Չէ լուրջ, մի խնդացեք, լրիվ լուրջ եմ ասում:Սիրելի ընթերցողներ, բարի գալուստ «Զորքեր»:
 Կապի առանձին գումարտակում ուսուցանումն ավարտվեց: Ես բարեհաջող հանձնեցի բոլոր քննությունները, ստացա Կրտսեր Սերժանտի կոչում և հիմա արդեն ջոկի հրամանատար եմ:
 Նոյեմբերի 8-ին երկար էինք սպասել: Այդ օրը բոլորս պիտի ուղևորվեինք մեր նոր զորամասեր:
 Ոնց որ նորից բանակ տանեին, այ տենց զգացողություն էր մոտս: Ոնց որ նորից հավաքակայանում լինեի ու սպասեի մի անորոշության:

Tuesday, September 13, 2011

Երիտասարդ հայրիկը (նամակ 9-րդ)

Այս նամակում չեմ պատմելու թե ինչպես եմ, թե ինչպես է այնցնում ծառայությունը, թե ինչ խնդիրներ կան...
 Այսօր ուզում եմ շնորհավորել ընկերոջս` Պարգևին և իր կնոջը:
 Սեպտեմբերի 8-ին լույս աշխարհ եկավ երիտասարդ զույգի անդրանիկ զավակը, որին անվանակոչեցին Սամվել: Պատկերացնում եմ թե ինչպիսի ուրախություն է տիրում հիմա երիտասարդ ընտանիքում: Ինպես ասում են աչքները թող լույս լինի, թող որ բախտավոր ու երջանիկ լինի իր ծնողներին էլ ուրախություն պարգևի իր ծիծաղով: Կմեծանա շատ ուրիշ բաներով էլ անպայման կուրախացնի: Պք, դեռ երբ չէր ծնվել, խոստացել եմ, որ տանելու եմ հետս ֆուտբոլ խաղալու միշտ:  Ով իմանա միգուցե Մադրիդիզմն էլ երիտասարդ տարիքից հարազատ դառնա փոքրիկ Սամվելին:
Էլ չեմ ասում այն բանի մասին, որ հաստատ կոմպից հեռու չի գնալու փորձելու ա, քանդել հավաքելույա, կոմպը իրա խաղալիքնա լինելու ամենասիրած: Պապայի տղեն ա վերջը վերջով: Ոնց որ Պարգև ախպերս միշտ այնտեղ ա, որտեղ կա համակարգչի հետ խնդիր, տղան էլ պապային չի զիջի:
 Պք ջան, եղբայր մի անգամել շնորհավոր, անպայման առաջին իսկ հնարավորության դեպքում գնում ենք խմելու: Իսկ քանի դեռ ես բանակում են Սամո ախպորը կարաս ասես, որ Ռոբը մի քիչ զբաղվածա, կարևոր գործերով բանակում ա, թող ներող լինի, գամ տեղը կհանենք, հա մեկել չմոռանաս կոմպի վրա հիմիկվանից մանկական բրաուզեր քցես: Մեկել տեսար չոչ-չոչ հասավ կոմպին ուզեցավ պոստիս քոմենթ գրի:

Sunday, September 4, 2011

Աշնան կանչով, ինչպես երբեք (նամակ 7-րդ)

 Օգոստոսը` կարոտի, չարդարացած սպասումների` հիասթափության և նոր հետաքրքրությունների ամիս էր: Կարոտը այս ամիս առավել քան շատ էր: Տեսակցությունների բացակայությունն իրենը ասեց հաստատ:
 Չգիտեմ թե ինչպես կարելի է բացատրել այն զգացողությունը, որը դու զգում ես երբ չես կարողանում քեզ շատ հարազատ մարդկանց հետ անցկացնել վերջին ժամերն, գիտես, որ հաստատ չես տեսնելու իրենց շատ երկար ժամանակ: Կամ չես կարում մի րոպեյով գոնե տեսնել ընկերոջդ, որին մի քանի տարի չես տեսել: Ընդհանրապես շատ եմ մտքերով ընկնում, ու մտածում թե ինչպես են հիմա ընկերներս, ինձանից հեռու: Շատ եմ ուրախանում իրենց հաջողություններով, բայց շատ կարոտում եմ!

Wednesday, August 31, 2011

«31.08» Blog-գերների օր

 Ի՞նչ է Բլոգը, որտեղի՞ց է այն եկել և ու՞ր է գնում: Երկուհազարականների սկզբին սկսեց շատ պոպուլյար դառնալ անձնական օրագիրը պահել էլեկտրոնայիբ տարբերակով: Այն կարող է հասանելի լինել միշտ և ցանկացած պահին: Այդպես ի հայտ եկավ Blog (web log) հասկացողությունը, որն այժմ մեր կյանքի անբաժան և շատ անհրաժեշտ մասնիկն է: Բլոգերը կարելի է ասել, ինչ-որ չափով եկան փոխարինելու ֆոռումներին, որտեղ երկար-բարակ սեփական կարծիքն արտահայտելը մի քիչ հարմար չէ էլ չեմ ասում անձնականի մասին գրելու մասին:
 Կենդանի մատյանը (livejournal) բլոգային աշխարհում ամենամեծ տիրույթներից մեկն է: Կարծում եմ հենց «ԿՄ»-ից էլ ամեն ինչ սկսվեց և զարգացում ապրեց:

Sunday, July 17, 2011

Հանդիսավոր Երդում (նամակ 4–րդ)

Տոնական հանգստյան 3 օրերն անցան բավականին հետաքրքիր: Մի քանի սպորտաձևերում մրցումների արդյունքում Մեր` 2-րդ Վաշտը ճանաչվեց հաղթող ընդհանուր հաշվարկում 5 վաշտերի պայքարում: Այս հաղթանակին մեծապես նպաստեց մեր ֆուտբոլի թիմի Չեմպիոնությունը: 2 խաղում 8 խփած և 4 բացթողած գնդակ: Վստահ և համարձակ խաղ: Բավականին հաճելի էր կրկին վերադառնալ խաղադաշտ և այսքան հաջող:
 Տոնական օրերը վերջացան, բոլորս սկսեցինք պատրաստվել Երդման հանդիսավոր արարողությանը: Փորձեր, փորձեր ևս մեկ անգամ փորձեր: վերջին երկու օրերը նվագախմբի հետ միասին: Եվ այդ ամենը մեր հարազատներին և ընկերներին հաճույք պատճառելու համար: Իսկ մինչ այդ կրակային: 15 մարտական փամփուշտ, մի քանի ժամ փոշու և ահավոր արևի տակ:

Monday, July 4, 2011

34 Չքնաղ Գարուն (Նամակ 3-րդ)

 Հունիսի 27-ին իսպանացի լեգենդը դարձավ 34 տարեկան: Անկասկած Ռաուլի լավագույն տարիներն արդեն անցյալում են, սակայն այն եռանդն ու նվիրվածությունը որով նա այժմ խաղում է արժանի է անսահման հարգանքի: Վստահ եմ գալիք մրցաշրջանը Ռաուլի և Շալկեի համար հաջողակ է լինելու: Բայց նախ և առաջ սուպեր գավաթի հանդիպումն է օգոստոսին: Ռաուլն ինչպես միշտ լինելու է բոլորի ուշադրության կենտրոնում, շատերը կրկին կասեն, որ նրա ժամանակն արդեն անցել է, բայց նա կրկին կապացուցի, որ դեռ իր խոսքն ունի ասելու համաշխարհային ֆուտբոլում:

Monday, June 20, 2011

Հայոց բանակ , նամակ 1-ին

13.06.11
 Հավսար, զգաստ, թողնել: Ողջույն Բլոքոսֆեռա: Ահա եւ կուրսանտ Մարկոսյանի առաջին նամակը հասավ տուն:

 Հայոց բանակում ծառայությանս 4–րդ օրն է մոտենում իր ավարտին: Երկուշաբթին անձրեւոտ ատացվեց: Ընթրիքին մի լավ թրջվեցինք, եթե հաշվի առնեմ նաեւ այն, որ մեր դասակը դեռ համազգեստ չի ստացել մենք ասիպված ենք թե անձրեւին, թե արեւին մեր «գռաժդանսկի» շորերով քայլել: Բացի այդ ինչն է շատ Արտաշատում մոծակները՝ թե ցերեկը, թե գիշերը: Վրաներս չկծած տեղ չթոշեցին մի խոսքով:

Friday, June 10, 2011

Ծառայում է Հայաստանի Հանրապետությանը

Բարև Բլոգ: Արդեն վաղը Հունիսի 10-ին կմեկնեմ ծառայության Հայաստանի Հանրապետության Բանակ: Պատրաստվեք , այսօրվա պոստը լինելու է շատ երկար: Կխոսեմ շատ երկար ու կփորձեմ վերլուծել այս վերջին մեկ շաբաթը:
Ամեն ինչ սկսվեց դեռ մարտին երբ ստացա Հունիսի 10-ով տրված մեկնման կտրոնը , սակայն ամեն ինչ նորմալ էր: Ինչպես փակցված էր մեր «Շատ Սիրելի» Դեկանատի պատին ես երկրորդ տեղով անվճար անցնում էի Մագիստրատուրա: Դե դիպլոմն ու պետականն էլ 100 ստացա , այսպիսով կասկած չէր մնում: Ընդհանրապես այն տպավորությունները , որոնք կային սովորելու այս 4 տարիների ընթացքում ՀՊՃՀ-ից , այս վերջին ամիսներին շատ փչացան: Ժամանակին ինձ թվում էր , որ Մեր ԲՈւՀ-ը եզակիներից մեկն ա , որը համ գիտելիք ա տալիս , համ դասախոսներն են լավը: Հա էլի լավ մարդիկ կան , ու քիչ չեն , բայց այն ամենն ինչ կատարվում ա Պոլիտեխնիկում շատ տհաճ ա: Այն վճռականությունը , որը դրսևորեց Մաթեմաթիկայի ամբիոնը չորրոչդ կուրսեցիների Կարմիր դիպլոմի համար վերահանձնումների ժամանակ ուղղակի նախանձելի է: Դրանց ինքնահավան երեսից բոլոր մաթեմ վերահանձնողները չստացան Կարմիր դիպլոմ: ՀԻՄԱՐ ԲՈԼՈՆՅԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳ: Ինչու՞ , դե գիտես ոնց , ասում են Բոլոնյան համակարգը Ուսանողի համարա: Թո բա թե: Հեսա: Չկա տենց բան , եթե ուսանողը Կարմիր դիպլոմից պիտի զրկվի միայն այն բանի համար , որ առաջին կիսամյակում մի 43-ա ստացել , հետո էլ գերազանց ա սովորել: Ինչո՞ւ գնահատականները միջինով չեն հաշվում: Ինչուները շատ են: Այս ինչուներից մեկն էլ ինձ հանկարծակիի բերեց շաբաթ օրը , Բարքեմփի բացման ժամանակ: Երբ ես իմացա , որ չեմ անցնում առանց տարեկետման իրավունքի Մագիստրատուրա , սակայն անվճար եմ ընդունվել: Այն էլ ինչ-որ խղճում 0.4 միավորի պատճառով: այն դեպքում երբ Մի քանի ամիս առաջ ես երկրորդն էի: Իսկ դու մի ասա նոր հաշվարկման ձևեր: Իսկ իրականում հենց այդ ԲՈԼՈՆՅԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳԸ ամբողջովին չի գործում: Օգտագործվումա այնքանով որքանով ձեռք ա տալիս Անհատներին , որոնք ունեն ՄԵԾ հնարավորություններ: 
Ընդհանրապես Մեր ԲՈւՀում Լավ մարդիկ քիչ չեն , սակայն նրանք մեկ-մեկ անզոր են:
ԲՈւՀ-ի Լավագույն գործող մարմինը Ուսխորհուրդն է , սակայն երբեմն ուսխորհուրդն էլ չի կարողանում պայքարել Բյուրոկրատական անարդարության դեմ: Դե հիմա...
Վստահ եմ որ շատ բաների մասին այսօր մոռանալու եմ գրել , թեմաները շատ են:
Վերջին օրերը Ընկերների ու Ընտանիքի հետ.
Բարքեմփից սկսած , սկսեցի ուրիշ կերպ նայել ամեն ինչին , հասկցա , որ մեկ շաբաթից այս ամենն այլևս չի լինելու: Հասկացա , որ կողքիս կան իսկական ընկերներ , ինչը ինձ շատ էր պետք , քանի որ վերջին ամսվա ընթացքում , ընկերությունից հիասթափվելու առիթներ ունեցել եմ:
Վերջին երկու օրերը լավագույններն էին: Ամենաքաղցր օրերն իմ կյանքի բառիս բուն իմաստով: Մերսի Շատ Շոկոիս: Ում ես շատ-շատ եմ սիրում: Իսկական անմոռանալի օր ստացվեց իմ համար: Այդ օրն անմոռանալի էր Իմ Մադրիդիստ ընկերների շնորհիվ նաև: Որոնք անակնկալ էին պատրաստել իմ համար: Փուչիկներ , ժպիտներ , Ընկերներ , Սպունգ Բոբ-տորթ: Փուչիկներից մեկի վրա ոմն Երվանդի կողմից ավելացված էր. «Տարել է ես պետության յանը , Բանակ է գնում Ռոբերտ Մարկոսյանը»: Ժպիտներ Ժպիտներ Ժպիտներ: Աղջիկներ ու Տղաներ` Մադրիդիստներ !! Ընդհանրապես բազմիցս առիթներ եմ ունեցել համոզվելու , որ մեր Մադիրդիստական ընկերությունը ամենաամուրն ա: Ամենակուռ Կոլեկտիվներից մեկն ա , որին ես երբևիցե հանդիպել եմ: Ուրախ եմ , որ Ես այս ամենի մի մասնիկն եմ: 

Հալալ ա Մադրդիստներիս , մի քանի օրում կազմակերպեցին հրաժեշտիս խաղը: Չէի ուզում մի տեսակ , բայց լավ ստացվեց շատ: 7-7 խաղացինք: Ուրախ եմ , որ Երիտասարդ տաղանդներս նման Լավ մարդիկ են: Շատ սիրում եմ իրանց: Խաղին եկան ընկերներիցս Շատերը: Իսկ Ոմանք արդեն մեկնում էին Ծառայության: Նարեկը:
Ուղղակի կուզենամ , որ ես ու Նարը իրար հետ ծառայենք: Այդ դեպքում ծառայությունը շատ ավելի հեշտ ու հետաքրքիր կլինի: Ընդհանրապես Ընկերներիցս շատերն են գնում Բանակ: Նրանց բոլորին Խաղաղ Ծառայություն եմ ցանկանում:
Պիտի մերսի ասեմ նաև Թիմին , աշխարհի լավագույն «Red Bull»-ի թիմին , 9 ամիս համարյա միասին աշխատեցինք , շատ-շատ հիշարժան պահեր ունեցանք: Վստահ եմ , որ դեռ ունենալու ենք: Նման Ընկերությունը չի մոռացվում:

Մերսի in-spectr-ին :Դ Անահիտ, Չինա , Արսեն: Կապ չունի ինչ ոնց , խի , որտեղ ու ոնց: Ձեզ Շատ եմ սիրում: Մեր կռիվները :Դ ահահա PES-ը , միու~-ները ու ամենինչը:
Ես քանի օրվա մեջ չգիտես ոնց ձևավորվեց Armenian Tumblr Team-ը: Այ Մարդ քիչ մտեք էտ թվիթերը , իրար շատ տեսեք , սաղ կայֆը հենց էտ ա: Ռեբլոգ 4էվր: #ՄունաթՌոժ , կկարոտեմ մեր կռիվները , լավ պահերը ու պոեզը :Դ
Կկարոտեմ Բարքեմփը...
APY - Հայ Առաջադեմ Երիտասարդություն: Հուսով եմ իմ բացակայության ընթացքում շատ հաջողությունների կհասնեք: Աշխարհի ամենաաշխատասեր թիմն ա , ամենակազմակերպված ու ճշտապահ ի շնորհիվ Էրիկի:
Extreme Club-ին ցանկանում եմ , որ նույնքան ադրենալինով լի լինի նրանց կյանքը ինչպես հիմա:
Dan , Vahan ախպերներս , մենք դեռ դպրոցից միասին ենք: Վստահ եմ , որ իմ բանակ գնալը , Վահանի Փարիզում սովորելը միայն կուժեղացնեն մեր ընկերությունը: Գիտեմ , որ միշտ իմ կողքին առաջինը դուք եք: Ինչ ուզումա լինի ! Մերսի , որ կաք !
Կկարոտեմ Հունական Պարերը , մեր ընկերությունը: Բոլորիդ !
Զառ , Սոֆ , իմ ապագա բժիշկներ , սիրում եմ ձեզ: Ուրախ եմ , որ ձեզ ճանաչում եմ:
Լիա, Փեփե , Տաթ - Hollywood Hills forever !
Խուճուճ , դու ուրիշ թեմա ես , սենց չեմ կարա ասեմ :) մենակ համբերություն եմ մաղթում:
Anahitka - В жизни никто для меня такого не делал , спасибо тебе Анаит !
Arsenyo - ախպերս , ես գիտեմ որ միշտ հետս ես , ինչ ուզումա լինի !!
Խումբս , սովորեք , լավ մասնագետներ դարձեք...գիտեք թե ոնց եմ վերաբերվում ձեզ , խոզուկներ ու գայլուկներ :P
*** ***** **** - դիմացի , լացել մացել չկա: Դու ուժեղ ես: էլ երեխա չես...կուզենայի կողքիդ լինելի հիմա , ուղղակի լինելի , ուրիշ բան պետք չի...բայց...
Չինուլիկ ու Սոնչիկ: Դիմացեք: Ձեզ լավ նայեք , Ձեր կողքին եմ !! Առաջինը ինչ լինի դուք եք իմանալու: Հաստատ ասում եմ !
Բոլորիդ շատ եմ սիրում , ում չեմ գրել իրանց էլ եմ շատ սիրում , հիմա եթե մեկնումեկիդ մոռացած լինեմ սրտիս դարդ ա լինելու: Ուղղակի փորձեցի հիշել են մարդկանց , ովքեր ես վերջին օրերին կողքիս են եղել , ովքեր փորձել են օրերս ուրախությամբ ու երջակնությամբ լցնել:
Իմ Համար էլ ա շատ դժվար գիտակցել , որ երկու տարի չենք տեսնելու իրար , որ շատերդ փոխվելու եք , շատ նոր պահեր եք ապրելու առանց ինձ: Բայց դա կարևոր չի , կարևորը , որ լավ լինեք: Ես դա ասում եմ , այն բոլոր մարդկանց , ովքեր ինձ ընկեր են համարում: 
Ես գնում եմ ծառայելու Հայաստանի Հանրապետությանը: Դուխս տեղն ա , Կամքի ուժ ունեմ , լավ կծառայեմ կգամ: Ի՞նչ պիտի լինի որ: Իմացեք որ Ռոբը միշտ ձեր հետ ա: Ինչով էլ կարա օգնի կօգնի թեկուզ լինի բանակում !
Ես կաշխատեմ ամեն զգալի նորության մասին գրել բլոգում: Դուք էլ եթե ուզում եք ինձ բան ասեք , հաստատ իմացեք , եթե գրեք Բլոգիս ARMY բաժնում , հաստատ ես կիմանամ: Եթե կարոտում եք , եթե տվյալ պահին կարիքս ունեք , գրեք , ես անպայման կպատասխանեմ իմացեք !!

Գնացինք ...Մնաց 730 Օր ...

Tuesday, June 7, 2011

Barcampevn11 Day 2 , presentations

#barcampven11-ի երկրորդ և վերջին օրը անցավ շատ ավելի ակտիվ , իմ համար այն շատ մեծ նշանակություն ուներ , առաջն օրվա հանկարծակի նորություններից հետո: Երկրորդ օրը երկու պրեզենտացիա ներկայացրեցի , լսեցի նաև մի քանի հետաքրքիր պրեզենտացիաներ , որոնցից կառանձնացնեմ Մոծակը , Վիրուսը , Արմքոմեդին: Ինձ համար շատ ավելի մեծ նշանակություն ունեին իմ պրեզենտացիաները:
Նախ Ես և Կիկին խոսեցինք Մադրիդի Ռեալի Հայկական Ֆան Ակումբի ստեղծման պատմությունից , ներկայից և ապագա պլաններից: Հետաքրքիր քննարկում ծավալվեց կապված ՖԱՆ շարժումների վերաբերյալ և նմանատիպ այլ հարցեր հնչեցին:
Մեկ ժամ անց արդեն ներկայացնում էի "Lifetime Blog"-ի արած-չարածը այս երկուս ու կես տարվա ընթացքում , թե ինչ գործիքներ եմ օգտագործում բլոգում , թե որն ինչ օգուտ է տալիս: Որն ինչպես են օգտագործում: Մի քիչ բոլորով ծիծաղացինք գուգլում կատարած որոնումների վրա , որոնց արդյունքում հայտնվել էին բլոգում :Դ Էլի հարցեր տվեցին , ոնց եմ սիրում , որ մարդիկ հարցեր են տալիս :)