Armenian Genocide "Tiruhi's Story"

“EH, IT WAS OUR LIFE”: 

Tiruhi’s recollection of escape and resettlement 

Tiruhi Khorozyan, 96, is one of the few living witnesses of the Genocide She was only six years old, but already perceived the words ‘enemy’ and ‘Turk’ as synonymous. She was too little to understand why it was so, but big enough to remember those bloody episodes and atrocities for the rest of her life. 

Tiruhi remembers the day when she escaped the Turkish sword 

Ninety years after 1915, Tiruhi speaks about the events in her native town of Adabazar in a way as if it was only yesterday when she miraculously escaped the enemy’s sword. 

“We were escaping for two days through rocks and gorges and were so thirsty that our mouths had dried, we gasped for breath. My mother went downhill to fetch water from the gorge and came back terrified. The river had become red from the blood of the dead bodies thrown into it,” Tiruhi remembers. 

Hrant Dink "1500000+1" Ցեղասպանությունը Շարունակվում է

Չորս տարի առաջ հենց այս օրը` Հունվարի 19-ին Ստամբուլում դաժանաբար սպանվեց "Ակոս" թերթի Գլխավոր Խմբագիր Հրանտ Դինքը: 

 As editor-in-chief of the bilingual Turkish-Armenian newspaper Agos (Ակօս), Dink was a prominent member of the Armenian minority in Turkey. Dink was best known for advocating Turkish-Armenian reconciliation and human and minority rights in Turkey; he was often critical of both Turkey's denial of the Armenian Genocide, and of the Armenian diaspora's campaign for its international recognition. Dink was prosecuted three times for denigrating Turkishness, while receiving numerous death threats from Turkish nationalists.

Hrant Dink was assassinated in Istanbul in January 2007, by Ogün Samast, a 17-year old Turkish nationalist. This was shortly after the premiere of the genocide documentary "Screamers" in which he is interviewed about Turkish denial of the Armenian Genocide of 1915 and the case against him under article 301. While Samast has since been taken into custody, photographs of the assassin flanked by smiling Turkish police and gendarmerie, posing with the killer side by side in front of the Turkish flag, have since surfaced. The photos created a scandal in Turkey, prompting a spate of investigations and the removal from office of those involved.

At his funeral, two hundred thousand mourners marched in protest of the assassination, chanting "We are all Armenians" and "We are all Hrant Dink". Criticism of Article 301 became increasingly vocal after his death, leading to parliamentary proposals for repeal.

Ազգս Վայրենի. Ֆաշիստական Հայացքներ - Պղծված Հուշարձաններ

2 օր առաջ երբ վերադառնում էի տուն: Հիշեցի , որ մի քանի օր առաջ` երբ անցնում էի Պոպլավոկի կողքով մի շատ տհաճ ու տախտկալի բան նկատեցի: Այնտեղ` այգում տեղադրված է Հոլոքոստի Զոհերին նվիրված հուշարձանը: Իսկ այդ Հուշարձանի սիմվոլիկ ոսկե կրակի մի մասը ներկված էր կարմիր սփրեյ-ներկով: Իսկ հետևի հատվածում պատկերված էր Ֆաշիստական սվաստիկան և գրված էր "Մահ Ջհուդներին": 

Որոշեցի գնալ այնտեղ և տեսնել թե ինչ վիճակում է հուշարձանը: Ճանապարհին մտածում էի` տենաս , ո՞ր մի անասունն ա տենց բան արել: Ո՞ր մի Հայն ա տենց բան արել , Հայը , որի Պապերը պայքարել էն ֆաշիստների բռնակալության դեմ , որի նախապապերը Ցեղասպանություն են տեսել: Ու Հիմա ինքը կապ չունի , թե որտեղ Ֆաշիստական ԿեռԽաչ ա նկարում ու պղծում Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձանը: Տենաս նույն տականքը իմանալով , որ ուրիշ երկրում Մեծ Եղեռնի Զոհերի հիշատակը հավերժացնող հուշարձանը նման բախտի ա առժանացել , վերջին հայհոյանքներով չէ՞ր հայհոյի անողներին: Բա ինչ կաներ: Եթե չաներ էլ ամոթ իրան: Իսկ Իր երկրում ինքը տենց բան ա անում: Կապ չունի թե հուշարձանին թե որտեղ:
Էտ անԱստվածներին հանգիստ թողնենք մի պահ:

Մի կարևոր հարց էլ էր հուզում ինձ: մտածում էի , որ գնամ ի՞նչ պատկեր եմ տեսնելու: Հուշարձան , որը տենց էլ անուշադրության մատնված ա մնացե՞լ (Ինչպես նման բախտի արժանացած բազմաթիվ Հուշարձաններ` ինչպես օրինակ. Վարդան Մամիկոնյանի Արձանը (485 մակագրությամբ) , Մարշալ Բաղրամյանի արձանը (Մարշալի գլուխը Թռչունների զոհ է դարձել , և այդպես էլ մնում է ինչքան ժամանակ է) և մի շարք այլ արձաններ ու հուշարձաններ) թե՞ մաքրված Հուշարձան: Մի տեսակ վախ կար մեջս: Բայց փառք ու պատիվ Մայր Աթոռին ու Երևանի ղեկավարությանը , որ արագ արձագանքել և վերացրել են այդ անմարդկայնությունը: Այ որ տենց Բոլոր դեպքերում լիներ շատ լավ կլիներ:

Ու Թնդաց Հանրապետականը Ծափահարություններով: (Armenia 3-1 Slovakia)

Անկեղծ , մտածում եի , որ այս հանդիպումը կդիտեմ տանը , քանի որ հաջորդ օրվա համար շատ կարևոր գործեր ունեմ: Սակայն մեր հաղթանակի վրա չգիտես խի վստահ եի: վստահ եի , որ տղաները դուրս են գալու և իսկական ճակատամարտ են տալու:

Դա երևում էր դեռ խաղից մի քանի օր առաջ անցկացրած իրենց պարապմունքներից: Սակայն Նենց ստացվեց , որ խաղի նաօրեին , երեկոյան մասնակցեցի ՏոտալՖուտբոլի վիկտորինային և արդեն ցերեկն իմացա որ Հաղթել եմ , և կստանամ խաղի մեկ տոմս: Բոլոր գործերս (իսկ դրանք հավատացեք քիչ չէին) թոաղեցի և ուղևորվեցի հանրապետական աաջացելու մեր թիմին , Ես ու Դրոշս: 
Սենց բան դեռ չէր եղել , որ մի ամբողջ տրիբունայում միայնակ լինեի , առանց ծանոթների ու ընկերների: Միայն վերըում Մեկնաբանականում Դավիթն էր , մի շարք ներէև էլ Եդինյոն: Մեր Ֆան ակումբի տղաները նստած եին Դարպասների երտում , իսկ Մամիջը ՖԱՖ-ի Հետ էր , որքան էլ զարմանալի չէր որ նա մարզադաշտում է:
Արդեն իսկ առաջին Գրոհի ժամանակ Կարող էինք առաջ անցնել , բայց չստացվեց: Առհասարակ այս խաղում կամային բազմաթիվ լավ հատկանիշներ դրսևորեցինք մերոնք: Հաշիվը կարող էր ավելի խոշոր լինել: Չնայած որ վստան եմ , Սլովակների հետ խաղում ցանկացած հաշվով հաղթանակը շատ մեծ հաղթանակ է:

Այսօր Մարզադաշտում այլ տրամադրություն էր: Արդեն սովորել էինք գլխիկոր հեռանալ խաղադաշտից: Սակայն այս Օրը այդ օրը չէր: Նկատեմ , որ երբ մրցավարը անհասկանելի քանակությամբ բազում րոպերեն ավելացրեց խաղին: Մի մարդ անգամ չէր լքում խաղադաշտը: բոլորը սպասում եին ավելիին մեր ֆուտբոլիստների գործողություններում: Մարզադաշտը Թնդում էր ծափահարություններից:
Ես նման բան շատ-շատ վաղուց չէի տեսել: Ապրեն Բոլոր Երկրպագուները:
Միայն խնդրում եմ չթուլացնեք Տղերէ ջան: Անդորրաին պիտի ջախջախենք: Դե Ձեզ Տեսնենք !! 

Հեռանում ենք Հաղթանակած

 Շնորհակալություն Հրաշալի Ֆուտբոլի համար:

Greek Genocide 1914-1923

During the years 1914-1923, whilst the attention of the international community focused on the turmoil and aftermath of the First World War, the indigenous Greek minority of the Ottoman Empire, the Republic of Turkey's predecessor, was subjected to a centrally-organized, premeditated and systematic policy of annihilation. This genocide, orchestrated to ensure an irreversible end to the collective existence of Turkey's Greek population, was perpetrated by two consecutive governments; the Committee for Union and Progress, better known as the Young Turks, and the nationalist Kemalists led by Mustafa Kemal "Atatürk". A lethal combination of internal deportations involving death marches and massacres conducted throughout Ottoman Turkey resulted in the death of one million Ottoman Greeks.
The International Association of Genocide Scholars, an organization of the world’s foremost experts on genocide, have affirmed the Ottoman Greek Genocide.

Մենք Հույներս ու Հայերս , բազում նմանություններ ունենք: Ցավոք , մեր ազգերը բացի ընդհանուր հաջողություններից ունեցել են նաև Ընդհանուր դժբախտություն , կոտորած: 1915-1924 թթ երբ տեղի էր ունենում Մեծ Եղեռնը: Հայերից բացի Ցեղասպանության ենթարկվեցին , Պոնտոսի Հույները:

Բնաջնջվեց մոտ 1.000.000 Հույն: Մազապուրծ եղածներից շատերը ապաստան գտան ներկայիս Հայաստանի և Վրաստանի տարածքում: Որտեղ այժմ մեծ համայնքներ են գործում:

Այդ փրկվածների թվում եին նաև Տատիկիս ծնողները , ովքեր հետագա ապաստան գտան Թիֆլիսում:

Այսօր Մայիսի 19-ին Երևանի Հունական համայնքը , ինչպես ամեն տարի այս օրը Կայցելի Ծիծեռնակաբերդ որպեսզի Իր հարգանքի տուրքը մատուցի անմեղ զոհերի հիշատակին:

Այդ արարողությանը բացի հույներից մասնակցում են նաև բազում Հայեր , որոնց համար իրենց ընկերների ցավը նույնպես հարազատ է դարձել:

Ուսանողական Թատրոն «Խավարի Լուսավոր Կողմը»

2009-ի Փետրվարին , շատ հանկարծակի հայտնվեցի Բրյուսովի անվան լեզվաբանական համալսարանում , որտեղ մի խումբ երեխաներ պատրաստում եին ներկայացում Ապրիլի 24-ի վերաբերյալ: Նրանց տղա էր պետք և հենց միանգամից առաջարկեցին ինձ` անծանոթ մի տղայի խաղալ այդ դերը: Եվ ի՞նչ , Ես իմ ամենահաս բնավորութան համաձայն ասեցի Այո:

Եվ Անցլայ տարի ապրիլի 23-ին Թումանյանի Տուտ-Թանգարանում բեմադրվեց Մեր ներկայացումը: Մեր հարազատների , Ընկերների համար:

Այս տարի որոշվեց , որ պետք է կրկնել ներկայացումը և ակտիվացնել ուսանողական թատրոնի գործողությունները:

Որոշվեց վերաբեմադրել Մեր ապրիլ 24-յան Բեմականացումը...Ցանկացանք ավելի մեծ պատասխանատվություն վերցնել , ավելի մեծ մաշտաբներ: Տարածքի հետ խնդիրներ լինելու պատճառով ներկայացումը հետաձգվեց և ահա վաղը` Մայիսի 9-ին Մեծ Հաղթանակների Օրը , մենք կներկայացնենք մեր հանդիսատեսի դատին «Խավարի Լուսավոր Կողմը» ներկայացումը:

Կիրակի , մայիսի 9-ին Ժամը 19:00-ին: Երևան , Համազգալին Թատրոն...«Խավարի Լուսավոր Կողմը»

Մուտքը ազատ է...Հրավիրում եմ բոլոր այս գրառումը ընթերցողներին:

April 24 Armenian Genocide 95 RECOGNIZE IT !!!

Today is the 95th anniversary of the Armenian genocide. Every year on April 24 hundred thousands of thousands Armenians from Armenia and Diaspora march to Tsitsernakaberd Memorial Complex to remember innocent victims of Armenian Genocide.

Since the 1920s April 24th is the day Armenians commemorate the victims of Armenian Genocide, the most tragic element of Armenian history.

On April 24, 1915 hundreds Armenian Intellectuals: poets, musicians, publicists, editors, lawyers, doctors, deputies, were arrested in Constantinople under warrants issued by the Turkish authorities. They were all sent into exile and were horrifically slaughtered. The annihilation of the Armenian Intellectuals was the part of a systematic, fiendish plan to exterminate the Armenian people in their homeland. It was the first state-planned Genocide of the 20th century.

On April 24, 1965 Soviet Armenians organized rallied to demand the recognition of the Armenian Genocide, thus, breaking an era of silence that was created during the Soviet rule regarding this issue.

A mourning procession of hundred thousands Armenians, which includes local Armenians as well as Diasporans, begins in a silent march that moves to the Armenian Genocide Memorial every year on April 24. As each mourner brings flowers to place around the eternal fire, a sea of flowers can be seen encircling the area creating a solemn visual impact.

Hrant Dink 1500000+1 !!!

Every year after Hrant's Death this Old Woman coming here , and stay here with Hrant's photo. His murder proved to us , that the Genocide of Armenians in Turkey continues today.

IT WAS GENOCIDE !!!

Turkey Must Recognize It !!!

Armenian Genocide won’t be discussed in Knesset?

The Knesset plenum in Israel discussed the motion put forward by Meretz Chairman, MK Haim Oron, proposing that Israel officially recognize the Armenian Genocide in Turkey during World War I.

Environmental Protection Minister Gilad Erdan delivered the government's response to the motion, saying "I agree that it is our moral obligation. We have a moral duty to remember the killing of Armenians." Erdan then read aloud the government's response, which objects to commemorating the massacre in the Knesset, ynetnews.com reports.

Oron files the motion every year, as close as possible to the memorial day marked on the Armenian calendar, April 24th. The Meretz chairman discussed the matter with a delegation of Armenian representatives, clergy and civilians who were watching the Knesset's debate from the visitor's gallery.

"I say – let's create the parliamentary framework for the Knesset to discuss an issue I believe the Knesset must discuss," said Oron. "It is our duty to the Armenian people and to us. There are those who say we should leave it to historians to determine whether it was genocide.

"There are Holocaust deniers who say exactly the same thing. They rely on alleged historical sources and say there are doubts regarding the numbers and figures of the Holocaust. Who else knows like we do that there are some things you must fight for. Exactly one year ago this motion moved to the Foreign Affairs and Defense Committee's table, and there it was buried. I propose that the Education Committee conduct a procedural discussion on it."

Minister Erdan's words were brimming with empathy for the Armenian people, but he also noted the inescapable political ramifications in regards to Israel's relationship with Turkey.

"Israel has never denied the terrible acts carried out against the Armenians, and I am well aware of the intensity of the emotions given the number of victims and the suffering of the Armenian people."

However, he said, Israel's position is that "the study of the events must be done through open discussion, and backed by the historical data, not a political debate in the Knesset. Because of our understanding of the pain and suffering, and so that Israel does not become a side that deals with this from a purely political place, I ask that we take this issue off the Knesset's agenda."

Ապրիլի 24 : Ծիծեռնակաբերդից Մինչև AfterShok Republic

Ապրիլի 24 , 2009 թիվ: Հայաստանի Ուսանողական Ֆորում: Ծիծեռնակաբերդ: 

Ռոբերտ և Արամ Մարկոսյաններ

Ծիծեռնակաբերդ