Բարի գալուստ Lifetime բլոգ: Սեղմիր Like կոճակը և հետևիր իմ գրառումներին:

▼

Showing posts with label Ընտրություն. Show all posts
Showing posts with label Ընտրություն. Show all posts

Friday, July 23, 2010

Ոչ ստանդարտ նկարներ RSS feed-ի համար (մաս 2)

Բարև Բոլոր Գիկերին: Ահա և Ձեր ուշադրությանն եմ ներկայացնում RSS Feed-ի համար Այլընտրանքային , կամ ավելի, շուտ ոչ ստանդարտ նկարների մաս 2-ը:
Այստեղ կտեսնեք` կենդանիների տեսքով նկարներ , Մարդկանց հետ կապված , Ամանորյա և առհասարակ հետաքրքիր նկարներ:


Ահա և կենդանիները.


Sunday, July 18, 2010

Ջրոցին Լավ Բան ա , Բայց հեռախոսն էլ ա Օգտակար Սարք

Վարդավառը անշուշտ ամենահավես ու ամենակայֆ տոներից մեկն ա:
Այս տարի ուղղակի չտեսնված լավ անցավ այն , բայց այն դարձավ վերջինը Իմ խեղճ ու Կրակ , այս աշխարհիս երեսին դեռ մանուկ Հեռախոսի համար...


Իհարկե դեռ հույսեր ուենմ այն վերականգնելու , բայց արդեն անհնար էր առանց հեռախոս մնալը , այս մեկ շաբաթը անտանելի դժվար ստացվեց առանց հեռախոսի...
Եվ ահա Ես կրկին հասանելի եմ , Գնեցի Նոր , կրկին համեստ հեռախոս , որը հուսամ 1 տարուց ավել կյանք կունենա...Ահա Այն`
Նոկիա 2323 արտադրված 2009թ-ի 2-րդ կեսում , Ռումինիայում , Հայերեն մենյուով և Ստեղմնաշարով: Պատկերացնում եք ունի "կապույտ ատամ" , 15 մեբագայտ հիշողություն , ՖՄ ռադիո , ամենակարևորը Ինտեռնետ: Ու մի շարք ֆունկցիաներ , որոնք չուներ նախորդ հեռախոսս: Բայց Ֆոտո էլի չկա :( Չնայած Իրա գնի համար շատ լավնա , Ինձ հենց այսպիսի ԱՇԽԱՏԱՎՈՐ Հեռախոս էլ անհրաժեշտ էր: Տեսնենք Ինչքան կդիմանա... Բարով Զանգվենք :Ճ

Friday, July 16, 2010

Mr. Nobody "Nothing is real, everything is possible…"

Պարոն Ոչ Ոք
Ինճու՞ հենց Պարոն Ոչ ոք: Նա Գոյություն չունի , նա խախտել է բոլոր կյանքի կանոնները , նա ապրում է մի քանի կյաքնով միանգամից , նա մահանում է մի քանի անգամ , մի քանի տարբեր ձևերով: Ինչու՞: Չգիտեմ... Բայց այն պահերը երբ ընտրության առաջ ես կանգնում շատ կակրևոր են:
Օրնակ Դու մտածե՞լ ես ինչքան բան կարա կախված լինի այն բանից թե դու վաղը փողոցը այս վայրում կացնես , կամ մեկ ուրիշ: Իսկ Դա պարզվում է կարևոր է:
Հրշտակները շրջանցում են նրան և Նա , գալով կյանք իմանում է ամեն արդեն այն ամենը ինչ իր հետ կատարվելու է: Կյանքը Ցիկլ ա , Ես դա վաղուց եմ ասել: Ցիկլի Բլոկ Իրա ,և , կամ , ոչ-երով , փոքրիկ ֆունկցիաներով , begin-end-երով:
Երբ Անձրևի մեկ կաթիլը փթոխում է քո կյանը , դու չես էլ կարող ենթադրես , որ այդ անձրևի պատճառը ամիսներ առաջ հենց Քո ինչ-որ գործողություն է եղել:
Երբ Նեմոն դեռ մանուկ հասակում հանդիպում է 3 հարևան աղջիկներին , Լիզին , Ջինին ու Աննաին , նա դեռ չի գիտակցում , որ հենց այդ 3 աղջիկների շուրջ էլ կծավալվեն իր կյանքերը: Անշուշտ Աննաի հետ կապը ամենաուժեղն է: Ինչքան էլ իրենց փորձում են բաժանել նրանք մեկ է գտնում են իրար , նրանց ուղիները խաչվում են , անհասկանլի կերպով բայց խաչվում են: Նրանք զգում են միմյանց , ինչպես ոչմեկ:
Դու երևի չես կարող պատկերացնել , որ անձրևի մեկ կաթիլը կարող է փոխել ամբողջ կյանքդ , չես էլ մտածում թե ինչն է եղել այդ կաթիլի առաջացման պատճառը , իսկ երբ մտածում ես , հասկանում ես , որ
Ու հետաքրքիրն են ա , որ հենց Աննաի ասածով էլ ամենինչ լինում ա:
Չեմ ուզում պատմեմ Ֆիլմը: Շատ բան ունեմ ասելու այս թեմայով: Միայն կնշեմ որ Ջարեդ Լետոն հիանալի է խաղում իր դերը: Հրաշալի...


"В жизни каждого из нас каждый день происходит сотня выборов, и не бывает их хороших или плохих. Просто каждый из выборов создает другую жизнь, другой неповторимый мир. Но каждая жизнь заслуживает того, чтобы ее прожить, каждая тропа — чтобы быть пройденной."


Ու հիշեք
«Ամեն ինչ հնարավոր է , մինչև չեք կատարել ընտրությունը» :

Saturday, June 27, 2009

Չդիմացա...

Lonely…

Ահավոր երկմտանքի մեջ եի գրեմ թե չէ... վերջը որոշեցի գրեմ : Ոչ մեկ ինձ չի կարա հասկանա ու լսի , մենակ բլոգս... Չեմ էլ տեղադրելու Ֆեյսբուքում , ով մտնումա ստեղ իրանք մենակ թող տեսնեն...
Ախմախ Օր էր եսօր... տրամադրություն չունեմ ու հավես էլ չունեմ գրելու բայց լռել չեմ կարող կգժվեմ , չեմ դիմանա , մի քանի օրա ինձ զսպում եմ բայց...
Ինչու եմ հենց ստեղ գրում? Կարաի չե խոսաի իմ մոտիկների հետ ու կիսվեի...բայց հըը: Հաստատ ոչ ոք չի հասկանա ինձ մ հաստատ ոչ ոք չի զգա այն ինչ եմ զգում: Եթե մեկին ասեմ ,- Բա Գիտես Բլոգս խառնել ոմ իրար ու ահավոր նեղված եմ դրա պատճառով : Կասի , հաստատ Գիտեմ կասի բան ես գտել նեռվայնանալու Բլոգա ելի կդզես...Հա Կարողա և դզեմ , բայց մեկա եթե մի բան էլ լինումա ես շատ եմ ցավում , հո անկապ տեղը չի...Գիտեք Բլոգս ոնց որ իմ համար չեմ կարա բասատրեմ թե ինչ լինի... իմ կարծիքով ցանկացած բան ինչի մեջ ժամանակ ես դնում , նվիրվում ես այդ բանին շատ թանկ պիտի լինի , այ հենց այդպես էլ իմ Համար իմ Բլոգնա , թեկուզ հա համեստ բանա , բայց մեկա իմ համար ամեն ինչ ա ու ամենալավնա ! Բլոգս ենա ինչի միջոցավ ես կարող եմ ներկայանալ ամբողջ աշխարհին և առաջին հերոին ինձ , Ես չգիտեմ այ հենց հիմա ես սաղ ուզում եմ ջնջեմ ու գնամ իմ համար երգ լսեմ ֆուտբոլ խաղամ...մտնեմ ինետ , բայց չեմ կարա ես զառանցանքը պիտի տեղադրեմ , թքած թե ինչքան մարդա մտնում կամ չի մտնում : Չեք պատկերացնի թե ինչքան եմ ուրախանում երբ տեսնում եմ , որ ևս մեկ մարդ ավելա մտել իմ բլոգ...ուրեմն դա նջանակումա որ այս ամենը իզուր չի , չնայած առաջին հերթին Ես այս ամենը իմ համար եմ անում հետո նոր մնացածի, իսկ Ես իմ համար վատ բան չեմ անի երևի թե:

Վերջին ժամանակները մոտս նենց զգացողությունա որ մենակ եմ... չգիտեմ , լուրջ մենակ եմ , մանավանդ երբ տրամ չունեմ լուրջ գիտակցում եմ որ մենակ եմ... ոչ ոք չկա ում ես կարամ պատմեմ , որովհետեվ վստահ չեմ որ կհասկական , հա կլսեն ինձ ամենինչ կանեն , բայց չեմ ուզում տենց , չեմ ուզում:
Չգիտեմ թե ինչ եմ ուզում... Այ Ինչ ուզում եմ Չեմ կարում անեմ , այս կամ այն պատճառներով չեմ կարում անեմ... չգիտեմ ինչա հետս կատարվում բայց... Ինձ մեկ-մեկ նենց փոքր բաներն են ուրապացնում որ Ես էլ եմ զարմանում , մեկ-մեկ էլ նենց ապուշ բաներից եմ տրամս քցում որ ելի չեմ հասկանում...
Չգիտեմ թե ինչի պակաս ունեմ...ուշադրության ? ուրախության ? Իմաստի ?
Չգիտեմ , բայց մեկա ոնց որ ես Ես չլինեմ... Նույնիսկ Չգիտեմ թե ինու են այսքան շատ Չգիտեմները:
Ահա Իմ Կեդը