Ամփոփում ենք: «BarCamp Gyumri 2013»-ն, ինչխոր կար:

So,

Barcamp Gyumri 2013, Մասնակիցները

Բարև լավ ժամանակ անցկացրած, կամ թեկուզ ինչու չէ, բարի նախանձով լցված, կամ որ ավելի վատ ա, բանից ԲեԽաբար բլոգոսֆեռա :)

Ռոբերտ Մարկոսյան, Բարքեմփ Գյումրի 2013

Իսկ մենք անցյալ հանգստյան օրերն անցկացրեցինք գործնական-ոչպաշտոնական-բարքեմփային մթնոլորդում: Որտեղ հանգիստը համատեղվեց գործնականի, հետաքրքիրը արդյունավետի լավ միջավայրն էլ նոր ծանոթությունների հետ:

Անկասկած արժեր սպասել մեկ շաբաթ, որպեսզի ներկա լինել այս Բարքեմփին:

Թեկուզ զոհողությունների, սեփական անձը հաճույքներից և պարտավորվածություններից կտրելու գնով արժեր մասնակցել: Արժել մասնակցել միայն Բարքեմփյան իրական շունչը զգալու ու դրանով ևս ոգեշնչվելու համար:

Հետաքրքիր էր ու բովանդակալից:

Այ այդպիսին էր մթնոլորտը: Բառերով դժվար է նկարագրելն ինչ-որ տեղ, այ այդքան լավ էր ամեն ինչ:

Մերսի Գյումրիին, մերսի Բոլոր նրանց ովքեր ջանք ու եռանդ չէին խնայել Բարքեմփը այս տարի էլ իրականություն դարձնելու համար: Ձեզ իրոք հալալ ա: Մենք էլ մեր հերթին, մեր մասով աշխատեցինք, որ ամեն ինչ լինի Բարքեմփական  :) Կարծում եմ ստացվեց՝ թե՛ պրեզենտացիաներով, թե՛ խաժամուժներով, ամեն ինչով Ստացվեց:

Սպասում ենք «Barcamp Gyumri 2014»-ին:

Աշես մյուս տարի ինչխ կեղնի:

Վերջում առաջարկում եմ դիտել «ՑԱՅԳ»հեռուստաընկերության պատրաստած տեսանյութը Բարքեմփյան երկրորդ օրվա մասին:

Մայիսի 9. Հաղթանակի Կենդանի Շունչը

Այսօր Մայսի 9 էր: Մայիսը մեր ազգը համարում է հաղթանակների ամիս և իզուր չէ: Բոլորս էլ գիտենք թե ինչպիսի սխրանքներ են եղել մայիս ամսին մեր ազգի պատմության մեջ:

Այսօր Երևանը նշում էր Մայիսի 9: Իմ Սուբյեկտիվ կարծիքով Տոնը Երևանում այնքան էլ չստացվեց: Քաղաքում չկար տոնական շունչ , երիտասարդների համար կարծես հերթական ուղղակի հանգստյան օր լիներ Մայիսի 9:

Վետերաններն անշուշտ ակտիվ էին , մայիսի 9-ն իրենց օրն է:
Հաղթանակի զբոսայգում հավաքվել էին թե Հայրենական Պատերազմի մասնակից վետերանները , թե Արցախյան հերոսամարտերի մասնակիցները:

Ձեր Ուշադրությանը կցանկանայի ներկայացնել երկու նկար: Որոնք այսօր ամենաշատն են իմ վրա տպավորություն թողել:

Նկար առաջին.

Անմար կրակի կողքին կանգնած է մի ծերունի` մտահոգ է , երևի հիշում է անցած դժվար տարիները: Իսկ կրակին է մոտենում մի կին տղա երեխայի հետ , տղայի ձեռքում խաղալիք ինքնաձիգ: 

Նկար երկրորդ.

Զբոսայգում տեղադրված բեմի դիմաց հավաքվել էին վետերաններ , նրանցից մեկն ակտիվորեն պարում էր ազգային երաժշտուության ներքո: Բոլորը հիացած նայում էին , վետերաններից երևի թե շատերն էին ցանկանում ազատություն տալ իրենց էմոցիաներին և միանալ: Սակայց ոչ բոլորդ էին կարող: Տարիքն իրենն ասում է: Նկարում Ծաղիկներով Պապիկը դժվարությամբ էր տեղաշարժվում , սակայն այնքան երջանիկ տեսք ուներ , փսրձում էր հաղթահարել դժվարությունն ու անել ինչ-որ շարժումներ: Բոլորը հիացած նայում էին նրան:

Տեսնելով սա , կարծում եմ , որ մեր սերունդը այն եզակի և միգուցե վերջին սերունդն է , ով բացառիկ հնարավորություն ունի շփվելու կենդանի լեգենդների հետ: Եվ անշուշտ շատ բաներ ունի սովորելու նրանցից: