Հաղթանակած մի Նոր Գարուն (Նամակ 20-րդ)

4, 10, 30, 100 օրվա ծառայող լինելու ժամանակ Քեզ թվում է , որ մի ամբողջ հավերժություն է արդեն անցել, սակայն գիտակցում ես նաև, որ դեռ մի ամբողջ կյանք արջևում է: Դեռ որքան լավ ու վատ, տագնապալի և ուրախ օրեր պետք է ունենաս, որքան հիասթավես և «Դուխով» լցվես: Այսօր ոչ 100, ոչ էլ 500 օրվա ծառայող եմ, այսօր ոչ թե աճում են թվերն այսօր եկել է արդեն հետհաշվարկի ժամանակը: 100 օր, 99, 98… Դա պետք է զգաս: Անցած ուղին փշոտ էր, ուրախ միգուցե ու հիշվող ինչ-որ տեղ: Դժվարություններով լի՞, կարող եմ ասել, որ ինչ-որ չափ: Բայց այսօր ունենք ինչ ունենք ու դժգոհ չենք մանավանդ որ մնացել է 100 օր, և դա այսօր ամենակարևորն է: Ոչ միայն Մեր համար այլ նաև մեր հարազատների, և դա միգուցե հիմա մեր համար ավելի կարևոր է: Քանի որ գիտես որ հարազատներիդ համար դա ամենասպասված պահն է, գիտես որ դրանից բացի ուրիշ ոչ մի բան չի կարող նրանց համար կարևոր լինել: Այ Էտ Դուխ ա տալիս, այ էտ ստիպումա որ չհուսահատվես: Էտ ա մնում ես կյանքում, մնացածը սաղ սուտ ու փուչ բաներ են;

meeting with Pushkin in Gyumri

Ինչի՞ եմ միշտ հոգնակիով խոսում; Որովհետև ես մենակ չեմ, վստահ եմ, որ եթե ոչ բոլոր այլ շատ Դեմբելներ հետնց այսպես են մտածում:
Զգում ես արդեն ԳՌ կյանքի շունչը: Հիմնականում դրան օգնում են հարազատ մարդիկ ում հետ անընդհատ ու անընդմեջ խոսելով չես էլ զգում թե ինչպես են անցնում օրերդ: Մերսի Ձեզ :Ճ
Ինչի՞ց կարող ենք այսօր խոսել:

Джейн Остен «Эмма»

«Эмма Вудхаус, красавица, умница, богачка, счастливого нрава, наследница прекрасного имения, казалось, соединяла в себе завиднейшие дары земного существования и прожила на свете двадцать один год, почти не ведая горестей и невзгод…»

Թերևս, այս փոքրիկ պարբերությամբ հնարավոր չի լինի փոխանցել Էմմայի ողջ կերպարը: Ամբողջ ընթացքում Էմման իր փայլուն երևակայությամբ գեղեցկացնում ու հետաքրքրացնում է պատմվածքը: Լինելով անչափ հոգատար իր հայրիկի նկատմամբ երիտասարդ Էմման որոշում է, որ ամբողջ կյանքը պետք է նվիրի իր հոր մասին հոգ տանելուն և Իզաբելլա  քույրիկի փոքրիկ հրաշք մանուկներին: Բացի այդ նա շատ էր սիրում զբաղվել իր մտերմների ապագայով և ուզում էր բոլորին մեծ հաջողությամբ ամուսնացնել: Բոլորին, բայց ոչ ինքն իրեն:

 Այդ ընթացքում Էմմայի կյանքում հայտնվում է մի երիտասարդ աղջնակ ում հետ նա ընկերանում է: Այդ պահից սկսած նա սկսում է զբաղվել Գարրիեթ Սմիթի կյանքը դասաորելով և այդ տեղից էլ սկսվում են Էմմայի բոլոր «դժբախտությունները»:

Джонатан Кэрролл «Стеклянный суп»

 «Ապակե ապուր», առաջին հայացքից արտահայտություն, որն անիմաստ է թվում: Հենց այսպես է կոչվում մեր ժամանակակից Ջոնաթան Քերրոլլի գիրքը:

 Գործողությունների մի մասը տեղի է ունենում Ավստրիայում (հիմնականում Վենա), իսկ մյուս մասը հանգուցյալ Սայմոն Հեյդենի երազների աշխարհում: Այն երազների, որոնք նա տեսել է իր ամբողջ քառասուն տարիների կյանքի ընթացքում: Աշխարհն այդ լի է զարմանալի կերպարներով ինչպիսիք են օրինակ «ձելդեն բաթթեր» հայտնի կարագը և միշտ օգնության հասնող փոքրիկ Բրոքսիմոնը: Սակայն ապրել սեփական երազների  աշխարհում այդքան էլ ապահով չէ, քանի որ երազների անբաժան մասն են կազմում մղձավանջները, որոնք արդեն այն աշխարհում պետք է հաղթահարել: Ստացվում է այնպես, որ այդ անապահով երազների աշխարհում «Քաոսը» որոշում է տիրանալ ամենին, իսկ դրան կարող է խանգարել միայն Իզաբելլայի դեռ չծնված տղան` Էնժին:

Bertolt Brecht - Трехгрошовый Роман

Այո Մի քանի օր առաջ վերջապես վեջացրեցի այդքան իմ կողմից սիրված , Գերմանացի գրող Բերթոլդ Բրեխտի "Трехгрошовый Роман" գիրքը (կներեք ուղղակի Հայերեն չեմ կարա գրեմ գրքի անունը , ախր ահավոր չի հնչում , համ էլ Ես Ռուսերեն եմ կարդացել): Կարդում էի այն մոտավորապես մայիսից , նույնիսկ հասցրել էի գրառումներիցս մեկում անդրադառնալ գրքում առկա մի հուշագրավ դրվագի:
Գիրքն ինձ դուր եկավ , առաջին հերթին այն պատճառով , որ իմ առաջին հանդիպած` դուր եկացած սկզբունքով էի ընտրել ու չէի սխալվել:
Գործողությունները տեղի են ունենում 1900ականների սկզբին Լոնդոնում: Սկսվում է ամեն ինչ նկարագրությամբ թե ինչպես է անգլիական բանակի զինվոր Ֆյուկումբին մարտի դաշտում կորցնում ոտքը , և վերադառավալով հայրենիք ստանում իր չնչին հատուցումը Հայրենիքի համար կորցրած ոտքի դիմաց: Իհարկե Ֆյուկումբիի պատմությունից շատ սահուն կերպով անցնում ենք հետաքրքիր բիզնես ունեցող Գործարար Պիչեմի աղջկան` Պոլլի Պիչեմին (Персик մականունով): Հետագա ամբողջ ընթացքը հիմնականում կապված է լինում Պոլլիի և նրա ապագա ամուսին Մեկխիթի հետ , տեղ-տեղ վերադառնում ենք Ֆյուկումբիին և հենց նրանով վերջացնում ամբողջ պատմվածքը:

Հենց այս Շապիկով Գիրքն է Իմը

Հետաքրքիրն այն է , որ այս ստեղծագործության մեջ տեղ են գտել այնպիսի թեմաներ որոնք արդիական են նաև այսօր: Սկսած անտունների բիզնեսից վերջացրած բանկային գործարքներով և ապահովագրության մասին մտքերով: Կայֆ ա , որ այս գիրքը կարելի ա ասել չիշտ ժամանակին ընկավ ձեռքս:
«Մեկին» ինչպես նրան անվանում էին ընկերները , ուղղակի հանճար էր: Ես միայն հիանում էի նրա կերպարով: Չնայած նրան , որ երբեմն նրա քայլերը շատ անմարդկային էին , նա անում էր դա հանուն գործի և իվերջո նա հասավ այնպիսի հաղթանակի , որ նույնիսկ սկզբում չէր էլ կարող մտածել այդ մասին: Սակայն դա եղավ հանգամանքնրի բերումով , գործերի վատթարացման հետևանքով նա փորձում էր նորանոր մտահաղացումներ տալ , թե ինչպես դուրս գալ իրավիճակից: Եվ ի վերջո այն արտահայտությունը  , որ «Еще Киплинг сказал: "Больной умирает, а здоровый борется"» (հետաքրքիր ա , որ մինչ այս գիրքը և Ֆիլդինգը , Կիպլինգ էի կարդում) լիքվին իրականություն ա դառնում ու ապացուցվումա:
Մի անգամ ևս իմ համար ապացուցվեց , որ այն ինչ լինումա միայն դեպի լավնա լինում , ուղղակի պետք ա ճիշտ ժամանակին ճիշտ ուղղումները մուտքագրես , այդ պարագայում ամեն ինչ հիանալի կարա լինի (Երեք Ճ-երի կանոն):

Բ.Բրեխտ

«Մեկը» ապացուցեց , որ այն ինչ տրվումա մարդուն նա պետք է կարողանա ճիշտ օգտագործել , չվախենա ռիսկերից , բայց և այնպես իմանա թե ինչի հետ գործ ունի և մտածված անի ամեն մի քայլը:
Պիչեմը նեռվային անձնավորություն լինելով հանդերձ հասավ իր նպատակներին: Սակայն ինչ չարչարանքների գնով: Իսկ նրա Վերջին Խոսկն ուղղակի ապացուցեց նրա Բիզնեսմեն լինելը. «вы, господа, и ты, мой милый зять, вы продаете лезвия для бритв и часы, предметы домашнего обихода, и так далее, и тому подобное. Но не только этим жив человек. Пусть он чисто выбрит, пусть он знает, который час, - это еще не все. Вы должны пойти дальше. Вы должны продавать ему о_б_р_а_з_о_в_а_н_и_е. Я имею в виду книги...»
Չեմ ուզում ամբողջ գիրքը պատմել , իրադարձությունների մասին հատ առ ահտ շատ երկար կարող եմ խոսել: Եթե եղել են կարդացեղներ կամ կգտնվեն մարդիկ , ովքեր կցանկանան կարդալ , ինձ հետքրքիր կլիներ լսել նրանց կարծիքը:
Վստահ եմ , որ այս գիրքը դեռ էլի եմ կարդալու: Երբեմն երբեմն դրվագներ են պետք գալու վերհիշելու: Այն բավական մեծ ազդեցույուն թողեց և բավական օգուտ տվեց ինձ:

Dear John «Мы будем вместе даже на расстоянии»

«Dear John» ահա այսպես է կոչվում ֆիլմը , որի մասին ես պատրաստվում եմ պատմել: Ֆիլմի կարգախոսն է. «Мы будем вместе даже на расстоянии»: Չգիտեմ որքանով իրականում ֆիլմի հերոսների մոտ ստացվեց լինել միասին նույնիսկ այդքան մեծ հեռավորության վրա: Բայց մի բան ակնհայտ է , որ նրանք երբեկ չէին դադարում մտածել միմյանց մասին:
Չեեեք պատկերացնի ինչքան հարազատություն կար էտ ֆիլմի մեջ: Ինչքան պահեր որոնք վերապրել ես ինքդ: Վստահ եմ , որ այդ զգացմունքները ապրել է յուրաքանչյուր մարդ ում սիրելին եղել է իրենից շատ հեռու: Դու մտածում ես , որ ամեն ինչ լավ կլինի , շուտով դուք կլինեք միասին , բան չի մնացել...և...ավելի շուտ բայց. Քո մեջ ապրում է վախ , որ ամեն պահին կարող է մի այնպիսի բան պատահել , որը դու պետք է բացառեիր , որը քո ներկա գտնվելու պարագայում չէր լինի: Դու սկսում ես մեղադրել ինքդ քեզ: 

Dear John

Ջոնն ու Սավաննան ծանոթանում են մի գեղեցիկ ամառային օր շատ հետարքիր պայմաններում, նրանց ծանոթությունը բուռն զարգացում է ապրում և այն երկու շաբաթները որոնք նրանք միասին են անցկացնում մինչ Ջոնի ծառայության վերադառնալը շատ բան է փոխում իրենց կյանքում , կարելի է ասել փոխում են ամեն ինչ: Սակայն ժամանակն անսպառ չէ` Ջոնը մեկնում է...իսկ այ թե ինչ եղավ հետո կտեսնեք ինքներդ երբ նայեք ֆիլմը: Չեմ ուզում պատմել , ուզում եմ դիտեք ու կիսվեք տպավորություններով:
Հետաքրքիրն այն է , որ այս ֆիլմը նույնպես ինչպես «Հիշիր Ինձ»-ը կարելի է ասել ուղիղ կապ ունի Սեպտեմբերի 11-ին ԱՄՆ-ի վրա կատարված հարձակման հետ: Եթե չլիներ այդ օրը հնարավոր է այս պատմությունն էլ չլիներ: Դա ևս մեկ անգամ ցույց է տալիս , թե ինքան մարդկանց կյանքի վրա է ազդել այդ իրադարձությունը , որոնք ուղղակի կապ չեն ունեցել այդ օրվա ողբերգության հետ:

 Կառանձնացնեմ մի քանի արտահայտույուններ ինչպես միշտ...
Я хочу тебе кое-что сказать. Когда я схватил пулю, знаешь что первое мелькнуло у меня в голове перед тем, как я отключился? Монеты. Мне снова стало 8 лет, я был на экскурсии на монетном дворе, постигаю процесс производства монет. Как из металла вырубают заготовки, как формируют гурт и делают насечки. Как чеканят и полируют, как тщательно проверяют все до единой монеты, чтобы исключить даже самые незначительные дефекты. Это вдруг влетело мне в голову. Я — мелкая монета американской армии. Пущен в оборот в 1980 году, вырублен из листа металла, отчеканен и отполирован, снабжён ободком и насечками.


«Но не важно сколько лет пройдет! Одно точно останется неизменным: наше «До скорой встречи» Լինում ա չէ տենց , որ հատուկ մարդկանց հետ հատուկ բաներ , բառեր կան կապող: Եվ ինչքան էլ անցնի , որ տեսնես այդ մարդուն միանգամից կխոսես նույն կերպ:


«Любовь — это когда печёшься о счастье другого больше, чем о своем собственном, каких бы жертв это ни потребовало.» Լավ արտահայտությունա , մի քիչ ավելի Ռեալիստական ա: Քիչ ավելի Ռոմանռիկ: Իմ կարծիքով:


«Сегодня полная луна и она возвращает меня к тебе. И неважно где я и что сейчас делаю, моя луна всегда будет такого же размера как и твоя… на другом краю мира.» Փորձել եմ , Արևն էլ ա էտ չափսի :Դ 

«У времени только одна проблема — рано или поздно оно истекает.» Ցավալի ա , բայց տենց ա , ամեն ինչ էլ իրա վարտն ունի ամեն ինչի ժամանակն էլ անսպառ չի: 

«Letters to Juliet» Ռոմանտիկների Համար

Նամակներ Ջուլիետային: Ֆիլմ , որի առաջինից մինչև վերջին րոպեն ամբողջությամբ Ռոմանտիկա է: Առաջին իսկ կադրից սկսած: Ռոմանտիկ պատմություն , ավելի շուտ պատմություններ , որոնք ներկայացվում են: Իտալիայի հրաշք բնության տեսարաններ , բոլոր ժամանակների ամենաուժգին սիրո արտահայտման քաղաքում` Վերոնայում: Մի շարք այնպիսի խոսքեր , որոնք ստիպում են մտածել: Երբեմն մտածում եմ , որ ինչքան շատ եմ սիրում նման պատմություններ:

Ֆիլմի կարգախոսն է` «А вдруг у тебя есть ещё один шанс найти настоящую любовь?»: Մեկ էլ տեսար , ինչպես ասվում է:

«Что если…? Иногда сделанный выбор может оказаться не правильным. Но что если есть возможность всё изменить?»

Թվում է , որ հնարավորություն միշտ էլ կա , ամեն դեպքում պետք է լինի, եթե չլինի հնարավորություն , ապա իմաստ չի լինի ինչ-որ բան անել: Սխալներն ուղղելը երբեմն ճիշտ ճանապարհի սկիզբն է հանդիսանում , հետևաբար սխալ գործելը նույնպես այդ ճանապարհի սկիզբն է (Իմ Խորին Համոզմամբ):

«Когда речь идет о любви, никогда не поздно!»

Այո , երբ սիրում ես երբեկ էլ ուշ չէ: Եթե այդ սերը փոխադարձ է , չկան անիմաստ պատճառներ , չկա ձևականություն , եթե մի բան իրոքից ուզում ես , եթե սիրում ես , ապա այլևս ոչինի իմաստ չունի:

«Как хочется верить, что чудеса еще случаются!»

Երբեմն թվում է , որ մենք` Մարդիկ  ունենք Հրաշքներ տեսնելու , զգալու մեկ-մել էլ Հրաշքներ գործելու կարիք: Այդ հրաշքներն են որ չեն թողնում հուսահատվել ամենից:

Mr. Nobody "Nothing is real, everything is possible…"

Պարոն Ոչ Ոք

Ինճու՞ հենց Պարոն Ոչ ոք: Նա Գոյություն չունի , նա խախտել է բոլոր կյանքի կանոնները , նա ապրում է մի քանի կյաքնով միանգամից , նա մահանում է մի քանի անգամ , մի քանի տարբեր ձևերով: Ինչու՞: Չգիտեմ... Բայց այն պահերը երբ ընտրության առաջ ես կանգնում շատ կակրևոր են:

Օրնակ Դու մտածե՞լ ես ինչքան բան կարա կախված լինի այն բանից թե դու վաղը փողոցը այս վայրում կացնես , կամ մեկ ուրիշ: Իսկ Դա պարզվում է կարևոր է:

Հրշտակները շրջանցում են նրան և Նա , գալով կյանք իմանում է ամեն արդեն այն ամենը ինչ իր հետ կատարվելու է: Կյանքը Ցիկլ ա , Ես դա վաղուց եմ ասել: Ցիկլի Բլոկ Իրա ,և , կամ , ոչ-երով , փոքրիկ ֆունկցիաներով , begin-end-երով:

Երբ Անձրևի մեկ կաթիլը փթոխում է քո կյանը , դու չես էլ կարող ենթադրես , որ այդ անձրևի պատճառը ամիսներ առաջ հենց Քո ինչ-որ գործողություն է եղել:

Երբ Նեմոն դեռ մանուկ հասակում հանդիպում է 3 հարևան աղջիկներին , Լիզին , Ջինին ու Աննաին , նա դեռ չի գիտակցում , որ հենց այդ 3 աղջիկների շուրջ էլ կծավալվեն իր կյանքերը: Անշուշտ Աննաի հետ կապը ամենաուժեղն է: Ինչքան էլ իրենց փորձում են բաժանել նրանք մեկ է գտնում են իրար , նրանց ուղիները խաչվում են , անհասկանլի կերպով բայց խաչվում են: Նրանք զգում են միմյանց , ինչպես ոչմեկ:

Դու երևի չես կարող պատկերացնել , որ անձրևի մեկ կաթիլը կարող է փոխել ամբողջ կյանքդ , չես էլ մտածում թե ինչն է եղել այդ կաթիլի առաջացման պատճառը , իսկ երբ մտածում ես , հասկանում ես , որ

Ու հետաքրքիրն են ա , որ հենց Աննաի ասածով էլ ամենինչ լինում ա:

Չեմ ուզում պատմեմ Ֆիլմը: Շատ բան ունեմ ասելու այս թեմայով: Միայն կնշեմ որ Ջարեդ Լետոն հիանալի է խաղում իր դերը: Հրաշալի...

"В жизни каждого из нас каждый день происходит сотня выборов, и не бывает их хороших или плохих. Просто каждый из выборов создает другую жизнь, другой неповторимый мир. Но каждая жизнь заслуживает того, чтобы ее прожить, каждая тропа — чтобы быть пройденной."

Ու հիշեք

«Ամեն ինչ հնարավոր է , մինչև չեք կատարել ընտրությունը» :

Remember Me

«Հիշիր Ինձ»

Ֆիլմ , որը գնում էր կինոթատրոններում, որը հազար անգամ կարայի նայեի բայց չէի ուզում: Գիտեք Ինչու՞: Robert Pattinson !! Իրա պատճառով էլ , մտածում էի հերթական անկապ անիմաստ կինոն ա , Նորալուսինը տենց էլ դուրս չեկավ երևի դրա համար:

Բայց «Հիշիր Ինձ»-ը Լրիվ ուրիշ ա:

Չգիտեմ էլ ոնց նկարագրեմ:

Հոր տեսանկյունից Բառադի կյանք վարող Թայլերը , ոչ մի նպատակ չունի: Իսկ Թայլերի երևի թե միակ ցանկությունը այն է , որ Իր ընտանիքը , որը առանց այդ էլ մասերի է բաժանված , քանի որ Ծնողները ամեն մեկը իր կյանքով է ապրում Մտածի միմյանց մասին , հոգ տանի: Հայրը կարևորի իր դստեր նպատակները , ավելի շատ ուշադրություն դարձնի նրան: Թայլերին թվում է , թե հայրը առհասարակ չի սիրում նրանց: Բայց արի ու տես նա սխալվում է , և երբ նա հասնում է իր նպատակին , բազում չարչարանքների գնով , այդ ժամանկ էլ ամենինչ ավարտվում է: Նա Հեռանում է Երջանիկ , Նա գնում է եղբոր Մոտ... Բայց Նա Թողնում է Իր Սիրած Աղջկան , ում հետ ծանոթանում է սկզբում ուղղակի նրա հորից մուռ հանելու նպատակով , և ընկերոջ խորհրդով... Բյաց Սիրում է նրան անկեղծ ու շատ ուժեղ...

Ֆիլմում շատ են խելացի ցիտումները տարբեր տեղերից: Ու ընդհանրապես շատ բան կարելի ա սովորել այս ֆիլմից...

«…Ганди учил, чтобы ты не делал в жизни — это будет незначительно, но очень важно, чтобы ты это сделал…»

Այ Օրինակ Ես Միշտ մտածում եմ , ինչի՞ համար է այն ինչ Ես անում եմ: Երբեմն անում եմ ուղղակի նրա համար , որ պիտի անեմ ու վերջ: Ես Գիտեմ որ տենց է պետք... Բայց Ինչու՞: Չգիտեմ...

«…В 22 года у Ганди было 3 детей, у Моцарта — 30 симфоний, а Бадди Холли был уже мертв…» Այո , ժամակը , միգուցե պետք է մտածել , ու ասել ահա Մենք Արդեն 22 տարեկան ենք: Բայց Հիմնականում այում ենք Մենք դեռ 22 տարեկան ենք... «…Дай мне гарантию, поклянись своей бессмертной душой, что я переживу главное блюдо, и я подожду. Но прежде чем ответить, знай, если я умру, ты проживешь остаток дней, зная, что ты не просто солгал мне, но и лишил одного из последних удовольствий, моего последнего желания…» Ես գնալով ավելի շատ եմ համոզվում , որ չպիտի սահմանափակեմ ինձ ու անեմ այն ինչ սիրտս է ուզում , էտ գրողի տարած ժամանաը կարա շատ կարճ լինի... Նենց կուզենայի Թայլերի նման կյանք վարեի... «…Эту любил Майкл. Мы там с ним всегда завтракали. Может не так часто как теперь кажется, но часто…» Երբեմն Մեզ թվում է , որ մենք շատ ժամանակ ենք անց կացնում այս կամ այն մարդու հետ , ինչ որ տեղ , բայց երբ դա արդեն չի լինում մենք հասկանում ենք , որ այդ ժամանակը չափազանց քիչ է եղել... Ֆիլիմից Հետաքրքիր հատվածներ կարող եմ թվարկել հավերժ , բայց կգրեմ ևս մի քանիսը առանց մեկնաբանությունների... «…Десерт сначала — из-за страха перед астероидом — да, а поцеловать парня, к которому тебя тянет, по крайне мере прежде чем уехать в неизвестную нью-йоркскую ночь вместе с пандой… кстати, мало знакомой — нет…» «…Отпечатки наших пальцев на жизнях, которых мы касаемся, не тускнеют…»

«Живи мгновеньем, люби безоглядно...»

Մթնշաղ - Խավարում

Նայեցի վերջապես Խավարումը: Նորալուսնից , որ հազար գլուխ հետաքրքիր էր: Կամ էլ այնքան էր Նորալուսինը ձանձրացնող , որ այդ պատճառով այս մի մասը հետաքրքիր թվաց:

Ասեմ սենց , Ես միշտ էլ գիտեի , որ Ջեյքը տականք ա :Ճ Բայց չէի պատկերացնում , որ էտ կարգի: Հա ինքը Բելլային սիրում ա , բայց արդյո՞ք ճիշտա տենց վարվելը: Ինձ են պահը Դուր եկավ , որ Էդվարդն ու Ջեյքը նստած խոսում են իրար հետ , Էդվարդը պատրաստ ա ընդունել Ջեյքին որպես ընկեր , իսկ են Գայլանմանը չի կարա... կարողա ճիշտա անում , ու չպիտի կանգ առնի միչև չհասնի իր ուզածին: Նույնիսկ Համոզեց Բելլային , որ Ինքը Սիրումա Ջեյքին: Բայց նման ստոր ձևո՞վ:

Բայց ամենակայֆը , դու էլ ես քեզ լավ զգում այն պահին երբ Կալլեններն ու Գայլերը միասին փշրում թողում են , բառիս բուն իմաստով , ետ նորընծա արնախումներին:

Բայց ինչ ուզում եք ասեք , Ֆիլմի ամենահավեսով կերպարը Չարլին ա: Բոմբ ա , չգիտեմ հումորները , պահվածքը...

Ամենաոճային ու ազդեցիք կերպարը ըստ իս Կարլ Լայն է:

Իսկ ամենատականք ու Չուզողը են շեկ մազերով Վալտորի աղջիկն ա , են որ սաղին անկապ անիմաստ ցավ ա պատճառում: Իմ խորին համոզմամբ ինքը Էդվարդին ա սիրահաված դրա համար ա այդքան վառված Բելլայից:

Մի Խոսքով Շատ Լավ , հետաքրքիր Ֆիլմ ա ստացվել: Դիտեք և կիսվեք կարծիքներով:

Ու հիշեք.

«Ամենինչ Սկսվում է Ընտրությունից...»

"twilight saga: eclipse"

История Приключений Джозефа Эндруса и Его Друга Абраама Адамса

Բարև իմ բլոգի Սիրելի ընթերցող: Այսօր ուզում եմ պատմել այն գրքի մասին , որը ես վերջացրեցի կարդալ երեկ: Կարծում եմ հետաքրքիր ավանդույթ է ձևավաորվել իմ բլոգում կիսվել տպավորություններով կարդացած գրքերի մասին , քանի որ այս դարում քիչ մարդիկ կան որոնք սիստեմատիկ գիրք են կարդում և վերջացնելով մեկը միանգամից անցնում են մյուսին:

Կարդացածս Գրքեր նախորդ գրառման մեջ խոսքը գնաց Հ.Ֆիլդինգ-ի ստեղծագործություններից մեկի մասին , և այս անգամ նույնպես կխոսենք այս հեղինակի մեկ այլ ստեղծագործության մասին "История Приключений Джозефа Эндруса и Его Друга Абраама Адамса":

Շատ Հետաքրքիր Ստեղծագործություն Մի Զույգի Մասին , որը հաղթահարելով բազում դժվարություններ և ընկնելով ծայրահեղ անհույս իրավիճակների մեջ կարողանում է Հասնել Իր նպատակին: Եվ անշուշտ ընկերության մասին , որը այնքան բնույթով տարբեր մարդկանց միջև անկեղծ և անշահախնդիր է: Մարդկային Բարության և Գեղեցկության Դրսեվորմամաբ:

Բայց նաև ցույց է տրվում չարի և տգենության արտահայտումները բացասական կերպարների միջոցով:

Գիրք ինձ համար ավարտվեց շատ անակնկալ կերպով...Չէի սպասում , շրջեցի էջը ու տենամ վերջինն ա...բայց Շատ ուրախացա Հերոսների համար:

Շատ Չպատմեմ , Թողեմ Ձեզ....Գրքի Էլեկտրոնային տարբերակը կարող եք կարդալ այստեղ:

Հետո կասեք Թե ինչ տպավորություններ ունեք...