Ու Միայն Երբ նրանք հեռանում են մենք փորձում ենք հիշել այն ամենը ինչ եղել է այս տարիների ընթացքում:
15 Տարի միասին , և դա չհաշված Կանտեռայում անցկացրած տարիները:
Ռաուլ , Գուտի , 2 անձնավորություն ովքեր Իրենց Կյանքի լավագույն տարիները նվիրեցին Հարազատ ակումբին` կողք կողքի 7 և 14 համարները հասան ամենինչի ինչի հնարավոր է հասնել ակումբային ֆուտբոլում:
Վերջապես Մադրիդի Ռեալը Հաղթեղ Դեպարտիվոին Ռիազորում , 19 տարի անց:
անկարկնել էր այս Դրվագը , երբ Գուտին ուղղակի Ցնցեց բոլորիս:
Guti Guti Guti !!!
Հ.Գ.
Խորհուրդ մեր Հայ Ֆուտբոլային մեկնաբաններին` Ահա Այս Պես է պետք մեկնաբանել խաղը այլ ոչ թե այնպես ինչպես Դուք եք անում...կարծում եմ Իսպանիայի առաջնություն Դիտողները կհամաձայնեն հետս:
Երեկ Իսպանացիները Խայտառակ կերպով պարտվեցին ԱՄՆ-ի հվաքականին և ասեմ , որ Ես բավական ուրախ եմ այդ բանի կապակցությամբ և մի քիչ էլ տխուր եմ: Տխուր եմ այն պատճառով , որ վերջը վերջով Իսպանիայի հավաքականն էր ,որին ես այսքան տարի երկրպագում եմ : Մի բան էլ թե տենց կրվելու եիք գոնե մեր հավքականին կրվեիք համ մենք կուրախանաինք համ էլ...
Մի խոսքով երեկվա խաղը ինչ-որ տեղ նաև կասկածելի թվաց ինձ:
Իսկ հիմա ասեմ թե ինչի եմ ուրախ:
Իսպանացիները վերջապես պարտվեցին 15 անընդմեջ հաղթանակներից հետո: Այս պարտությունը հաստատ պետք էր , որպեսզի հասկանան թե ինչ հավաքական ունեն և ինչ կազմով են պատրաստվում մեկնել Մունդիալի...
Իասպանիայի հավաքականը 2րդ բաց թողած գոլից հետո (որի մեղավորը Ռամոսն էր , ասակայն Ես մեղքը նրա վրա չեմ բարդում միայն) նետվեց բուռն գրոհների սակայն բան չեր ստացվում (Փառք ու Պատիվ Ամերիկացիներին որոնք մեծ ջանքերի գնով պահեցին իրենց դարպասն անառիկ) առաջին հերթին ԱՄՆ-ի հավքականի գերազանց խաղի պատճառով իսկ երկրորդ հերթին այն բանի պատճառով ,որ իսպանացիները ՉՈՒՆԵՆ ԳՈԼ ԽՓՈՂ: Դավիդ Վիլյան ողջ խաղի ընթացքում աննկատ էր , թե ինչու նրան չփախարինենց Դել Բոսկեն իմ համար պարզ չի: Տորրեսի մոտ ինչ-որ բաներ ստացվում եին սակայն գոլ խփելը այդ երեկո իր ուժերից վեր էր: Իսպանացինրից ոչմեկ աչքի չեր ընկնում կարծես բոլորը նույն կերպ գործեին , պարզ և անիմաստ: Չկար առաջատար: Բայց մի պահ ,որ հարցնում եմ ինձ թե ով կարար լիներ այդ առաջատարը հասկանում եմ որ այդ կազմից ՈՉՄԵԿ: Չավին ոչինչ չէր անում համարյա թե խաղադաչտում և կրկին անհասկանալի եր թի ինչու փոխարինվեց Ֆաբրեգասը ,որը բավական լավ և օգտակար էր խաղւմ այլ ոչ թե Չավին: Իսկ Ֆաբրեգասի փոախարեն խաղադաշտ մտած Սանտի Կասորլան չմտավ խաղի հունի մեջ և աչքի ընկավ միայն նրանով ,որ իր թմբլիկության պատճառով չէր կարում հասներ գնտակներին: Ալբերտ Րիեռան փորձում էր երկար փոխանցումներով մատակարարել իր խաղընկերներին, բայց համաձայնեք ,որ նրան փոխարինած Մատան ավելի հաջող էր կատարում այդ գործը և բավական աշխուժությում մտցրեց խաղի մեջ: Խուան Կապդեվիյան նույնպես առանձնապես աչքի չընկավ: Ռամոսը Լավ խաղաց եթե մի պահ մոռանանք թե ինչպես խփվեց 2րդ գնդակը: Պույոլը իր բնավորույան համաձայն ջանում էր ինչ-որ բան անել սակայն ինչպես միշտ նրա մոտ բան չստացվեց, ինչպես նաև Պիկեի մոտ ,որը վերջում նաև դեղին քարտի արժանացավ: Իսկ Կասիլյասը...խոսկեր չունեմ Հալալա Ախպեր ջան: Միակ խաղացողն է ,որ թիմի ցույց տված ցանկացաց լավ թե վատ արդյունքից հետո Լավագույնն է:
ԱՄՆ-ի Մասին ասեմ.
Հալալա Տղաներին , ովհետև նրանք Գիտեին թե ինչի համար են դուրս եկել խաղադաշտ: Պայքարելու , մինչեվ վերջ պայքարելու , ինչպես ուզումա լինի , և հաղթելու: Առաջին հերդին դա գալիս է Մարզիչից որը գերազանց աշխատանք է կատարել իր թիմի հետ, և ես չեմ զարմանա ,եթե Ամերիկացիներ եզրափակչում հաղթեն Բրազիլացիներին (եթե իհարկե նարանք դուրս գան եզրափակիչ): Այն փաստը որ ԱՄՆ-ի հավքականը 2 հարված էր կատարել մրցակցի դարպասին և երկուսն էլ ավարտվել են դարպասի գրավմամբ , դա ասում է այն մասին ,որ նրանք գիտեն թե ինչպես օգտագործեն ստեղծված պահերը(ոչ թե Վիյլաի նման պարտվեն պայքարած գնդակի համար իսկ երբ գնդակը մրցակցի սխալի պատչառով հայտնվի իրենց մոտ չսպասեն այդ գնակին: ԻՍԿԱԿՆ ՀԱՐՁԱԿՎՈՂԸ ՄԻՇՏ ՊԵՏՔ Է ՊԱՏՐԱՍՏ ԼԻՆՒ ԱՅՆ ԲԱՆԻՆ , ՈՐ ԳՆԴԱԿԸ ԿԱՐՈՂ Է ԻՐ ՄՈՏ ՀԱՅՏՆՎԵԼ , ՆԱ ՄԻՇՏ ՊԵՏՔ Է ՊԱՏՐԱՍՏ ԼԻՆԻ ԳՐԱՎԵԼ ՄՐԾԱԿՑԻ ԴԱՐՊԱՍԸ): Կառանձնացնեմ 2 հոգու Ամերիկացիներից` Լոնդոն Դոնովան և Թիմ Հովարդ :
Դոնովանի խաղին Ես ծանոթ եմ դեռ Մունդիալ 2002ից , Գերազանց խաղացող է և անկասկած իր հավաքականի լավագույն խաղացողն է , իսկականառաջատար:
Թիմ Հովարդը գերազանց է անցկացնում արդեն 3րդ հանդիպումը և իր պաշտպանների հետ միասին արժանի է գովեստի խոսքերի , իսկ այս պարագայում ԱՄՆ-ի պաշտպանությունը կազմվաց էր 10 հոգուց :
Իսկ Հիմա Ամենաթեժը.
Ես չեմ կարող հասկանալ թե ինչու են խաղադաշտ դուրս գալիս կիսապաշտպաններ երբ թիմը պարտվում է: Հարձակվող չունես? Չունես Հարձակվող Հարգելի Դել Բոսկե? Թե հարձակվողներդ ենքան չկան որ հանես խաղադաշտ? Կարողա դուրս գան ավելի վատ լինի? Բա որ տենցա խի ես տենց համառ կերպով հրաժարվում Ռաուլի ծառայություններից...Տեսանք ելի ինչի ա ունակ Վիյատ: թե Վախում ես? Ել ինչից վախենաս եսքանից հետո ? քանի կար Առագոնեսի թիմը պահում եիր բան չեիր փողում !!!! ու? Տեսար դա ինչի բերեց?! Պետքա սեփական թիմը կառուցել այլ ոչ թե ուրիշի կոռուցաց թիմը խաղացնել... որ մի օր էլ չիմանաս թե ում մցնես փոխարինման որովհետև սաղ ել նույն կարգի ՎԵՇ են ու նոռմալ բանի պիտանի խաղացող չկա... խաղում են ընդամենը 11(13) հոգի եթե ընդհանրապես խաղում են...իսկ մնացացը իրանցից մի քանի գլուխ ցածր են , ու մեկի վնասվացքի պարագայում էլ չկա ետ հավաքականը , որովհետև ետ Առագոնեսի հավքականն ա: Իսկ պետքա ստեղցել սեփականը , որ և առավելություններն Իմանաս Քո խաղացոների և թերությունները: Անկասկած Այս կազմով Իսպանիան ոչնչի չի հասնի մունդիալին եթե կտրուկ քայլեր չձեռնարկվեն: ՌԱՈՒԼ !! Մոռանում եի Հայ Հայա...ուր եր Գուիզան? Ուր եր Լուից Գարսիան ? ուր եին այն հարձակվողները որոնք Ռաուլի փոխարեն գնացին Եվրո 2008ի և հետո էլ մնացին հավքականում: Ուր են? Խի իրանց չխաղացրեցիր? Երբ ես հասկանալու որ Իսպանիայի հավաքական առանց Ռաուլի չկա... ու Ես այս խոսքերը ուղղում եմ այն մարդուն ով շատ լավ գիտի Ռաուլի խաղը: բայց...!
