Պանամացի Բուասպանը...

Ես նման անմարդկայնություն չէի տեսել: Այն էլ ֆուտբոլիստի կողմից: Կոլումբիայի առաջնության Փետրվարի 28-ին կայացած հանդիպումներից մեկում , «Խունիոր» - «Դեպորտիվո Պերեյրա» հանդիպման ժամանակ խաղադաշտ ընկավ մի Բու , մրցավարը տեսնելով ընկած կենդանուն կանգնեցրեց հանդիպումը: Իսկ Դեպորտիվոյի 29-ամյա պանամացի խաղացող Մորենոն , չսպասելով տեխնիկական աշխատողներին եկավ և հարվածելով Բվին հանեց խաղադաշտից , ինչը մեծ դժգոհության ալիք բարձրացրեց խաղադաշտում: Այդ իրադարձությունից հետո Բվին տեղափոխեցին հետազոտման: Ինչպես հաղորդում են Բուն Մարտի 1-ի առավոտյան մահացել է...
Հաշվի առնելով Բուերի հանդեպ իմ առանձնակի վերաբերմունքը , ես կզրկեի այս ֆուտբոլիստին խաղալու հնարավորությունից ամենաքիչը մի քանի տարով...

Հունվարյան Զարգացումներ...Ծաղկաձորը սպասում է Մեզ

Բարև Բլոգություն

Հունվարին բան չմնաց: Ուսանողությունը հանձնում է իր վերջին քննությունները , ոմանք սպասում են լիկվիդենրի օրերին , Անդոն դուրս ա մնում ԲՈւՀ-ից , իսկ Ես կարծես որոշել եմ մի քանի օր հանգստանալ և ինչպես անցյալ տարի նույն վայրում` Ծաղկաձորում: Անցյալ տարի հետաքրքիր ստացվեց , որ ծաղկաձորից հետո արեցի գրառում "Ծաղկաձորը կկարոտի Մեզ" Վեռնագրով:
Այս տարի սպասումները փոքր-ինչ ավելի շատ են: Մանավանդ Ձյան տեսքով: Ձյուն եմ ուզում !!! Ծաղկաձորը Սպասում է Մեզ !!!
Ուզում եմ հետաքրքիր նկարներ անել այնտեղ: Այնքան Շատ բան եմ ուզում հասցնել...նորմալ ա...Ինձ բնորոշ ա:
Մի Քիչ Խոսեմ դեսից-դենից:

Տեսնես Դասերը երբ են սկսվելու: Նենց մի տեսակ ահավորա ես վերջին կես տարին պատկերացնելը: Մոտդ սովորելու անհագ ցանկություն ա առաջանում: Մնումա ժամանակ գտնես: Որ հասցնես լրացնել բոլոր բացերը , պատրաստվես պետական ավարտական քննություններին: Այդ ու ընդհանրապես ավարտելու մասին շատ-շատ եմ մտածում: Մտածում եմ տեսնես ավարտելուց հետո ինչպես կլինի: Ինչպես կդասավորվի ամենը: Տարբերակները շատ են: Բոլորը լուսավոր ու հեռուն գնացող: Դե չնայած Դա լրիվ ուրիշ թեմայա:
Այս քանի օրը բավական ուրախալի բաներ տեղի ունեցան.
Երեկ Ռաուլը դարձավ Շալկեյի միակ հաղթական գոլի հեղինակը:
Պարզվեց , որ tumblog-իս PageRank-ը անհավատալի ցուցնիշ ունի` 5: Այն դեպքում , որ գործում է 2010-ի Մայիսց: Քրոջս tumblog-ը , որը շատ ավելի նոր ա քան իմը ունի PageRank 4:
Վերջապես Փոստատարը եկավ Մեր տուն ու բերեց Նոր Տարվան չհասած նվերները...
Այսօր մոտս օրվա վերջը մի քիչ նոստալգիկ ստացվեց...լիքը բաներ հիշեցի...լիքը բաներ պատկեացրեցի...որոշ բաներում համոզվեցի !

Հաաաա ամենաուրախալին. Մարտին Դուրս է գալիս "Sunrise Avenue"-ի 3-րդ "Out Of Style" Ձայնասկավառակը: Արդեն դուրս է եկել առաջին սինգլը այդ սկավառակից` "Hollywood Hills" , իդեպ այս երգը համացանցում միայն գնելու տարբերակով է հնարավոր ունենալ: Բայց դե ես գիտեմ , որ մի բան շատ ես ուզում լինումա: Ահա այն. Կարող եք Լսել սեղմելով Այստեղ (+ երգի բառերն էլ կան):
Մեկ ցավալի լուր. Ամսի 23-ին մահացավ 84 ամյա Դերասան Լեսլի Նիլսենը ում ֆիլմերից մի քանիսը իմ մեջ շատ լավ են տպավորվել: Դրանցից են` "Մերկ Ատրճանակ" շարքի ֆիլմերը , "Անմեղ Մեղավորը"...նա նկարահանվել է 233 ֆիլմում: Իր ժանրի մեջ լավագույններից մեկն էր ըստ իս:

Ծնունդդ Շնորհավոր "Lifetime Blog"

Անհավատալի է: Բլոգս արդեն 2 տարեկան է և այս երկու տարիների ընթացքում միշտ եղել է Իմ կողքին: Հիշում եմ Անցյալ տարի երբ լրացավ մեկ ամյակը Ես Հիշել էի թե ինչպես ստեղծվեց Բլոգս: Այսօր արդեն Մենք նշում ենք Բլոգիս 2 ամյակը: Այո Մենք: Քանի որ տոնում եմ , ոչ միայն ես , այլ այն բոլոր մարդիկ , ովքեր կարդում են Բլոգս:

Այսօր ոչ մի խոսք պատմությունից թե ինչպես եղավ , որ բացեցի Բլոգ: Այսօր ավելի շատ կխոսեմ Բլոգի ներկայից և ապագայից: Մի փոքր վիճակագրություն. մինչ այժմ բլոգում կատարվել է 240 գրառում (սա 241-րդն է): Բլոգում թողնվել է 578 Կարծիք: Բլոգում կա 871 նկար և 364 թեգ: Բլոգ այցելել են 107 տարբեր երկրներից (վերջինը` Նիկարագուա): Կես տարի առաջ փոփոխվեց Բլոգի դիզայնը: Այժմ բազմաթիվ այցելուների խնդրանքով աշխատանքներ եմ տանում նոր դիզայնի վրա: Հուսամ այն ավելի դուր կգա քան այս մեկը (չնայած նրան , որ ինձ շատ դուր է գալիս ներկայիս դիզայնը): Այն հավանաբար կփոփոխվի Փետրվարի վերջում , երբ լինի վերջնական տարբերակ , երբ լինի հնարավորություն նոր դիզայնին համապատասխանեցնել նախորդ բոլոր գրառումները (նկարներ , տառերի չափս և գույն): Բավական ակտիվություն եմ տեսնում Բլոգի հարցումների հատվածում: Դա ինձ դուր է գալիս , քանի որ իմ համար շատ կարևոր է իմանալ այցելուիս կարծիքը: Փորձում եմ հնարավորին շատ տարբերակներ առաջարկել , որպես պատասխաններ: Բլոգում արդեն իսկ գործում է նոր Նկարները դիտելու Համակարգ: Վերջին 2 գրառումներում եթե ցանկանում եք դիտել նկարի մեծ տարբերակը , սեղմելով նկարի վրա ձեր առջև բացվում է ամբողջական չափսով նկարը: Սա Փոփոխություններից առաջինն է և հաստատ վերջինը չէ: Այս ամենը դեռ պետք է իրականացնել , իսկ այդ ամենի համար անհրաժեշտ է ժամանակ , հավես և համբերություն: Հուսամ այդ ամենը կլինի սիրելի Բլոգս վերափոխելու համար: Իսկ Մինչ այդ ցնականում եմ Շնորհակալություն ասել , այն  բոլոր անձանց` ովքեր շնորհավորեցին և դեռ կշնորհավորեն տարեդարձի կապակցությամբ:

2010 Review by Robbie Raul

Ահա այսպես` կարելի է ասել ինչպես վերջին մի տարին , փորձեմ վերլուծել և գնահատել անցած` Վագռի տարին այս տարվա 160-րդ գրառման ընթացքում: Այս տարի կատարվեց 160 գրառում , անցյալ տարվա 76-ի համեմատ: Էջերի դիտումների քանակն անցավ 30000-ը , այցելուների թիվը տարբեր երկրներից հասավ 107 երկիր ցուցանիշին: Բնականաբար Այցելությունների գերակշիռ մասը Հայաստանից են (70,5 %): Ամենակարդացված գրառումների ցուցակը շարունակում է գլխավորել Զինանշանի մասին առաջին գրառումը , երկրորդը Ճիշտ Զինանշաններով բավական զիճում է առաջինին: Երկրորդ տեղում է Երևանյան Փողոցների "Զեբրաների" մասին գրառումը , որքան էլ զարմանալի , որ չլինի: Երրորդը` տարվա ամենասպասված ֆիլմերից մեկի մասին պատմող գրառումն է Մթնշաղ - Խավարում: Համարյա թե նույն արդյունքներն ունեն Պուշկինի դպրոցի մասին , Ֆուտբոլը Հանուն Կյանքի և Վլադիմիր Արզաումանյանի փայլուն հաղթանակի մասին գրառումները:

Գրառումները շատ էին և բազմազան: Երբեմն այն գրառումները , որոնք արժանի էին մեծ արձագանքի չեին ստանում այդ արձագանքը և հակառակը , նրանք որոնք շարքային իրադարձությունների մասին էին ունենում էին անասելի արձագանք: Դա մեր իրականությունն է , որը չի փոխվի միչև չփոխվի մեր մտածելակերպը:

Տարին բազմազան էր ու հետաքրքիր , փորձում էի անդրադառնալ այն ամենին ինչ կատարվում էր իմ կյանքում , այն բոլոր իրադարձություններին , որոնք անձնական , ընկերական , տեղական և համաշխարհային մաստաբով նշանակալի էին և հետաքրքիր:

Տարին սկսվեց Հունվար ամսից , ձմեռ և ձյուն ի տարբերություն այս ձմռան , հիանալի ձմեռային հանգիստ ծաղկաձորում ի շնորհիվ ՀՊՃՀ ՈւԽ ջանքերի: 3 Հիասքանչ օր (Հուսամ այս տարի էլ բախտ կվիճակվի մասնակցել այդ ամենին , վստահ եմ` Ծաղկաձորը Կարոտել է Մեզ): Հունվարի մյուս երկու կարևորագույն իրադարձություններից էին Բլոգիս մեկամյակը և Գուտիի ֆուտբոլային հրաշքը:

Փետրվարը համեմատաբար հանգիստ անցավ: Նշանավորվեց առաջին հայկական Ռոք ամսագրի լույս ընծայմամբ` Rockstar !

Մարտ.Մարտի 6-ին նշեցինք Ռեալի 108-ամյակը: Ճիշտ աշխատանքը տալիս է իր արդյունքները. մեկ շաբաթ Վրաստանում "Save Nature - Save Yourself"-ի շրջանակներում: Նոր Ընկերներ , նոր ծանոթություններ տարբեր երկրների երիտասարդների հետ:

Ապրիլը կարծես անձնական վայրիվերումների ամիս էր:

Մայիսն արմատապես տարբերվեց ապրիլից: Երկրորդ անգամ Բեմադրվեց «Խավարի Լուսավոր Կողմը» ներկայացումը: Բարսան դարձավ Իսպանիայի հերթական առաջնության չեմպիոնը , Եվա Ռիվասը ցավոք չհաղթեց Եվրատեսիլում , իսկ ես դարձա 19 տարեկան:

Հունիսը մեկնարկեց Բարքեմփյան Բարձր տրամադրությամբ , մի քանի օր հիանալի ու անկրկնելի` նորություններով ու հետաքրքիր ինֆորմացիայով լի: Ֆուտբոլով վուվուզելաների անտանելի ձայնի ուղեկցությամբ: Եվ վերջապես Հունիսի 1-ին փակվեց Մաշտոցի Յամը: Իսկ Ռեալը Գլխավորեց Մուրինյոն:

Հուլիսին բոլորս զբաղված էինք Ֆուտբոլով հանուն Կյանքի: Որքանով ստացվե՞ց , Ստացվեց !! Այնուհետև վաստակած հանգիստ Մեղրաձորում հիանալի ընկերական շրջապատում:

Օգոստոս. Այս օգոստսը չի մոռանա ոչ մի Մադրիդիստ , ոչ մեկ ով երկրպագուն է Ռաուլի տաղանդի: Արքան հեռացավ Մադրիդից , Հեռացավ գրավելու նոր բարձունքներ Շալկեյում: Հեռացավ Գուտին... Առաջին անգամ այցելեցի Արցախ , Բարքեմփ Արցախն էր սպասում մեզ: Ակրկնելի տպավորություններ , հիանալի մարդիկ , լավ ընկերներ և  նույն քան լավ տրամադրություն: 

Բազե 2010 Երիտասարդական Հավաք , մեկ շաբաթ ծաղկաձորում ՀՊՃՀ ջոկատի և Կարմիր ճակատի հաղթանակները: Չեմ մոռանա Մեր ջոկատի` Կոգարով , Մամիջանյան , Ղարախանյան , Մարկոսյան թիմի հաղթանակը ամբողջ Բազեի Բրեյն-Րինգի մրցությունում: Ելույթս Արմինեի հետ Բազե-Պարում , Մեր Ճակատի Չկայացած Հաղթանակը Բազե-Նորաձևությունում և ամբողջ Բազեում և կորուստը...

Սեպտեմբեր. Ուսումնական տարվա սկիզբ: Կարծում եմ հենց սեպտմեբերը դարձավ մեր ֆուտբոլային հավաքականի հաջողությունների սկզբնակետը , չհաշվենք տհաճ ոչոքին Սկոպյեում: Սեպտեմբերյան մտքերը ամենախառն էին , ամենահին ու ամենաաներևակայելի ինչպես «Երգը անձրևի , Աղջկա և ... մասին»:

Հոկտեմբերը սկսվեց Տիկ-Տակի քվեարկությամբ , Ռաուլին նվիրված երգով և Արդեն իսկ Հաղթանակած և Հրաշալի խաղ ցույց Տվող Հայաստանի հավաքականի ելույթներով: Դպրոցիս մասին սկանդալային լուրերով: Եվ արդեն իսկ հաղթանակած Տիկ-Տակի Պաստառներով: 

Նոյեմբեր.Նոյեմբերի գլխավոր իրադարձությունը  Կարծում եմ այն էր , որ Վլադիմիր Արզումանյանը հաղթեց մանկական Եվրատեսիլում: Մենք Հաղթեցինք Երևանյան հերթական Էլ Կլասիկոյում: ՀՊՃՀ "ԵՐՊԻ" թիմը անցավ ՈւՀԱ Եզրափակիչ: Երևանում բոլորիս Իր երաժշտությամբ հիացրեց Գորան Բրեգովիչը:

Դեկտեմբեր. Ձմեռը սկսվեց , սկսվեց Armnet կոնֆերանսով և շարունակվեց LigaFanClubs-ով , ավարտվեց Քննություններով ու շատ լավ , քանի որ հերթական անգամ Փայլեց Լեգենդի աստղը` Մադրիդի Լեգենդի Աստղը:

Իրադարձություններ Բլոգից Դուրս.

2010-ի իրադարձությունները բազմազան էին , Նախ կցանկանամ նշել Realmadrid.am-ի մասին.

Այս տարին Վերածննդի տարի էի մեր կայքի համար: Մենք ամբողջապես կագնեցինք կայացման ճանապարհին , կարծես զուգահեռ Թիմի հաջողություններին: Հասանք բազում հիանալի արդյունքների թե Համացանցում թե ֆուտբոլային խաղադաշտում: Կայքի այցելուների թիվը գերազանցում է օրեկան 5000-6000-ը , դիտումների թիվը օրեկան մոտ 40000 , կարծում եմ մյուս տարի մեր ցուցանիշները Մյուս տարի էլ ավելի տպավորիչ կլինեն , և մենք մշատպես կունենանք մեր տեղը Հայաստանյան Լավագույն կայքերի 10-նյակում (Այժմ մշտապես գտնվում ենք քսանյակում , ժամանակ առ ժամանակա հայտվում ենք լավագույն 10-ի շարքերում): Կայքը հազարավոր մարդկանց համար դարձավ ինֆորմացիա ստանալու առաջին հավաստտի ուղին , միջոցը և վստահված ընկերը:

Ընկերներիցս շատերը վերադարձան Բանակից և դեռ վերադառնում են, Ռուբոին մնացել ա 147 օր: Եվ ոչ միայն նրան...

Շնորհակալություն այն բոլոր Մարդկանց , ովքեր կողքիս եղան այս ամբողջ ժամանակ: Ովքեր դիմացան, ովքեր նեռվայնացան բայց իրենց մեջ ուժ գտան , ովքեր հիասթափեցրին ու հեռացան:

Տարին այնքան հագեցած էր , որ նույնիսկ չեմ կարողանում հիշել այն ամենն ինչ տեղի է ունեցել  այն բոլոր իրադարձությունները որոնք տեղի են ունեցել: Գլխավորեցի ՀՊՃՀ ՈւԽ Կրեատիվ հանձնաժողովը: Ուսանողական տարիների առաջին փուլի վերջնագծին հասա: Փորձում եմ իրագործել Երազաքներս: Բաղձալի ցանկություններից 2-ն իրագործված են: Մադրիդից Երևան հասավ "El Triunfo"-ն` Ռաուլի մասին գիրքը: Վերջապես ունեցա այդքան սպասված Notebook-ը , որով այժմ գրում եմ այս գրառումը: Արդեն կան Նոր նպատակներ: Կա հաճելի աշխատանք , անձնական կյանքն էլ կարծես դասավորվում է:

Վստահ եմ , որ 2011-ը էլ ավելի մեծ հաջողությունների և Ձեռքբերումների տարի է լինելու: Հետևել այդ իրադարձություններին կկարողանաք ինչպես միշտ նույն վայրում. այստեղ` Lifetime Blog-ում:

Նկարները և հետքրքիր դրվագները ամիջապես  կկարողանաք տեսնել tumblr-ում` http://robbieraul.tumblr.com :

Իսկ նրանց համար ովքեր ուզում անմիջապես տեղեկանալ և քննարկել , կարող են հետևել գրառումներիս twitter-ում` @Robbie_Raul:

facebook-ում կարող եք հետևել բլոգին ահա այստեղ:

եթե կլինեն հարձեր կամ առաջարկություններ կարող եք գրել RobbieRaul@gmail.com Հասցեով:

Շնորհավոր Գալիք 2011-ը , Ամբողջովին Ձեր Robbie Raul Markosyan !!

Նյարդային շարք.Եթե ԱՊՊԱ , ապա Սկայպ: Կամ էլ թե չէ...

Արա ինչի՞ ա մարդկանցից հիասթափվելը էտքան ոռի բան (Կներեք իհարկե նման առտահայտության համար , բայց չդիմացա): Մանավանդ քննություններից առաջ: Զզվում , ուղղակի ատում եմ, են վիճակը , որ մարդ իրա համար իրա կայֆերով ապրում ա , ու քեզ վռոձի կակ չի էլ խանգառում , բայց էտ քեզ ենքան ցավ ապատճառում , որ ուզում ես գնաս քցվես ամենաքիչը: Կամ էլ տանես իրան քցես , ամենաքիչը առաջին հարկից , որ չմեռնի , բայց լավ ցավոտ լինի ու երկար հիշվի:

Ես են վիճակնա , որ սաղ նեռվերիդ ազդում ա, մտածում ես , ուզում ես ջոգես թե ով կուզենայիր քո կողքին լիներ ես պահին: Նենց մարդ ում դու սիրում ես , ինքնել քեզ ա սիրում , ու ջոգում ես , որ չկա տենց մարդ ախպեեեեր ջաաաաան: Գնա մեռի հիմա: Դավայ դավայ դավայ: Էտ սաղ հեչ , բա որ 15 վայրկյանը մեկ հազար ու մի տարբեր տեղերից լսում ես ,որ «Վայ Սկայպը սենց ա ասել , սկայպը նենց ա ասել»: Դավադիտ ես լինում նույն նորություններից , Սկայպն էլ մի բան էլ ավել: Հաաա հիշեցի Եթե «ԱՊՊԱ» , ապա հերիք ա ուղեղս նրանից անեք  , սաղ օրը ԱՊՊԱ եմ լսում , ԱՊՊԱ , ԱՊՊԱ , ԱՊՊԱ  , հա ու ջան , ընտրեք ձեր համար ճիշտ գովազդի տարբերակ ու ամբողջ օրը գլուխներս մի տարեք էլի: Ես մեղավո՞ր եմ , որ դեռ մեքենա չունեմ , ու իմ հեչ պետքը չի ձեր ԱՊՊԱ-ն , Կասկոն ու հազար ու մի այլ զրթ ու զիբիլ: Չէ բայց դե վարկային գծով Ավտոքարտը հլա կուդա նի շլո , լավ բան ա: Նենց կուզենամ տենամ թե մի քանի ամսից ինչ ա լինելու էտ սաղ ԱՊՊԱ-ների հետ , լուրջ գործելու են , թե սաղ պայթելու են մնան մի երկուսը ու Մոնոպոլիստական կարգեր հաստատվեն և այս բնագավառում:

Սաղ իրա տեղն ունի , այս շաբաթվա բոմբը Եվա Ռիվասի Ռուսական «MAXIM» ամսագրի համար ֆոտոշարքն էր: Սաղ ուղղակի աջ ու ձախ իրենց բլոգերում , կայքերում , ՖԲ-ներում էտ էին տեղադրում , իհարկե սկայպից հետո: Կարելի ա ասել , որ Եվան հիացրեց , զարմացրեց , ու մի քիչ էլ հիասթափեցրեց բոլորին , մեջբերում եմ «Այ որ գոնե մի քիչ սենց կերպարով հանդես գար Եվրատեսիլում կարողա հաղթեինք էլ»:

Հա վերջում էլ ասեմ , որ պոխ... կներեք պոֆիգիստ լինելն էլ մի բան չի: Սաղ օր սենց բաներ էի գրելու , իսկ դեմներս նոր տարի ա դու մի ասա , չէր դզի էլի կակ նի կակ:
Վերջի վերջում էլ կասեմ , որ Vivai-ի Գերարագ կապը երբ վերջանում ա , թող ու փախի , բայց մի մոռացի , որ Կրյա ես:
Ես գնացի , վաղը քննության եմ: Քեզ Համբերություն Հայ Ժողովուրդ...

ՀԴՄ Կտրոնների Նոյեմբեր Ամսվա Խաղարկությունը

Այո վերջապես տեղի ունեցավ Ազգիս կողմից այդքան սպասված Նոյեմբեր ամսվա ՀԴՄ Կտրոնների խաղարկությունը: 
Երևի թե շատերն են մտածում հա լավ չենք շահելու , բայց մեկ ա հավաքում են կտրոնները: Ճիշտ էլ անում են: Կարողա մեկ էլ տեսար հաղթես: Ասում են մյուս ամիս 30 մեքենա են խաղարկելու: Տեսնենք ինչ կլինի , իսկ այժմ ծանոթացնեմ այս ամսվա խաղարկության թվերի հետ:

13843973

Հանրահայտ "Կարիճ" Հարվածի Կրկնության Փորձ

Երևի թե ամբողջ աշխարհի ֆուտբոլասերներին է ծանոթ դարպասապահ Ռենե Իգուիտաի անունը , ով առավել հայտնի է իր "Կարիճ" տեսակի հնարքով , եթե կարելի է դա այդպես անվանել: Երևի հիշում եք այն դրվագը երբ նա Գնդակը ետ է մղում Կարիճ տեսակի Հարվածով:

Ահա և մի քանի օր առաջ Մարոկկոյի առաջնության խաղերից մեկում 82-րդ րոպեին 1-1 հաշվի ժամանակ Մարաքեշի դարպասապահ Բուդլալը դարպասին կատարված հարվածը փորցեց ետ մղել "Կարիճ" հարվածով , ճիշտ է արեց դա մեկ ոտքով: Այսպիսի դրվագ ամեն խաղում չի , որ կտեսնես: Նշեմ , որ Յութուբում այս հոլովակն արդեն դիտել են երկու միլլիոնից անգամ:

Մենք էլ Դիտենք այդ դրվագը.

Խեղճ EMO-ները

Մեր Ազգը , որ մի բանով քոս ա ընգնում թող ու փախի: Բոլորը իրենց պարտքն են համարում խոսալ , բամբասել , գրել այդ ամենի մասիմ , թողած իրանց բանն ու գործը: Սենց մեկից մեկ բոլոր կայքերում ու հայաթի բեսեդկաներում սկսում եմ խոսել wikileaks-ից ու այդ ամենի մասին ծավալվող իրադարձություններից: Չնայացծ Մեր հետ ոչ մի ուղիղ կամ այդ դեռ չունի:

Չնայած wikileaks-ը դեռ ոչինչ: Այսօր գագաթնակետին հասավ նեռվայնությունս այն հարցի շուրջ , որ բոլորն անխտիր սկսել են Էմոների դեմ պայքարել իրանց արևին: Տո Դուք սաղդ ու՞ր եիք երբ մի 4 տարի առաջ այդ ամենը նոր-նոր սկվում էր: Ինչի՞ մասին էիք մտածում: Կամ Հիմա գոնե Գիտե՞ք «EMO»-ն որնա: Ընդհարապես հասկանու՞մ եք Սուբկուլտուրաները ինչեր են: Կամ էտ «EMO» «Goth» «Punk» «SKA» ինչ են իրանցից ներկայացնում կամ ինչ գաղափարախոսություն են կրում: 

Համարյա թե վստահ եմ ,որ էտ «պայքարողներից» շատերը ոչ էլ գիտեն էտ որնա , ոչ էլ մտածում են ինչ կլինի: Ուղղակի ուզում են ցույց տան , որ մտահոգված են մեր ազգի ապագայով , մեր երիտասարդ սերնդի ներկայիս վիճակով: Էլ չասեմ ոստիկանական միջամտությունների մասին: Ինքս ականատեսն եմ եղել այն բանին , որ երկու "Emo" Հագնվածքով աղջիկ իրենցից ոչ հեռու տեսնելով Ոստիկանի պտտվեցին եվ գնացին հակառակ կողմ:

Այ թե ինչի ենք հասցնում մարդկանց իրենց սեփական երկրում ու ուզում ենք , որ սաղ թույն լինի երիտասարդների համար: Այն ինչ չենք էլ հասկանում , որ իրենց դիմաց դեռ չկազմավորված երիտասարդներ են , որոնց հետ պետք է աշխատանք տանել , առաջին հերթին հասկանալ իրենց , ու նոր փորձել այդ ամենի վերջը տալ: Ոչ թե հավաքել տանել բաժանմունք...նման կերպ ատելություն սերմանելով երտիսարդության մեջ , ովքեր վաղը պիտի հասարակության լիարժեք անդամ դառնան: Մոռանում եք երևի , որ Այդ տարիքում , որը բնորոշ է Էմոներին ամեն մանրուք հիշվում և մեծ ազդեցություն է թողնում հետագա աշխարհայացքի ձևավորման վրա:

Ես Չեմ ասում , որ Էմո-ն լավ կամ վատ բան ա, Մեր երկրում Էմոն էժանագին ու չստացված կրկնորինակում ա , երբեմն էլ ուղղակի հագնվելու գեղեցիկ ոճ: Բայց ոչ ավելին: Ուղղակի Պետք է ճիշտ Մանկավարժական և Հոգեբանական մոտեցում ցուցաբերել: Ես ինքս շատ լավ հիշում եմ իմ ժամանակի Էմոներին , ովքեր անցան այդ տարիքը , դուրս եկան EMO-ական վիճակներից: Ու Հիմա սաղ լավա: Պետքա հասկանանք , որ դա երիտասարդների մոտ ուղղակի տարիքային ա: Եթե ուզում եք օգնած լինեք , սկզբից ինքներդ ուսումնասիրեք Այդ սուբկուլտուրան , հետո արդեն փորձեք իրենց ճիշտ բացատրել , օգնել , ու հասկանալ:

Հոգնած Երազանքների Ամբողխային Տրամադրություն

Ու չսկսե՞մ հիմա գրել թե ինչքան եմ հոգնել այս ամենից: Հա լուրջ հոգնել եմ:

Հոնգել եմ միշտ բոլորին հասկանալուց: Հոգնել եմ ամեն ինչ անելուց , բայց իրականում ոչինչ չհասցնելուց: Հոգնել եմ նրանից , որ ոչինչ իմ ուզածով չի: Հոգնել եմ ամենօրյա հոգսերից: Հոգնել եմ , որ կոմպս ժամը մեկ անջատվումա , ու հենց են պահին երբ ես կարևոր գործ եմ անում: Հոգնել եմ նրաննից որ միշտ մի բան փչանումա , կորումա կամ էլի նման մի բան: Հոգնել եմ Ինձ հույս տալուց , որ հա ամեն ինչ լավ ա լինելու: Սաղ թույն ա: Իրականում ոչինչ էլ թույն չի: Ոչ հասցնում եմ նորմալ դաս անեմ , ոչ աշխատանք , ոչ անձնական կյանք ունեմ , ոչ հավես որ եղած գաղափարները իրականացնեմ: Նենց շուտ ա սկսել մոտս էտ ինչ-որ բանի նկատմամբ եռանդը մարել: Մանավանդ , որ շրջապատդ , նենց չի վերաբերվում ոնց դու ես վերաբերվում այդ բանին: Ճիշտ ա` սաղին մեկ ա, խի՞ իրանք պիտի մտածեն: Են ինչ անում եմ մենակ Ինձ ա պետք , իրանց էլ հո պետք չի: Ու ես արդեն հոգնել եմ տենց վերաբերմունք ունեցող մարդկանցից: Ատում եմ ծրագրավորումը ու ամենաշատը նեռվայնանում եմ դրանից: Չնայաց վերջերս ոնց-որ թե ուզումա ինչ-որ բան ստացվի մոտս: Բայց դե: Գժվում եմ ճյուխ տնտեսի դասերի համար , հա ու չխնդաք , բայց հոգնում եմ դասախոսից: Ուղղակի մեռնում եմ էտ մարդու խոսալու ժամանակ: Ախր էտ առարկան ենքան հետաքրքիր ա , բայց դասի ժամանակ ավելի շատ ուզումես քնես քանց թե լսես իրան: Բա Կենսանվտանգությունը՞: Չէէէէ էտ ուրիշ թեմայա: Նեռվայնանում եմ Բիլայնի Բջջային Ինտերնետի բարձր սակագներից:Հոգնել եմ Փլեյերիս նույն երգերից , հա ինչ անենք 490 երգ կա մեջը , մեկա հոգնել եմ: 

Կարոտում եմ , լիքը բաներ կան որ կարոտում եմ: Հետքրքիր ա , բայց երբ մի մարդու հետ խոսում ես ու նենց չի որ երկար ժամանակա չեք խոսացել , բայց դու իրան ահավոր կարոտում ես: Չգիտեմ ինչից ա: Կարոտում եմ , Շառֆս եմ կարոտում շատ: Կարոտում եմ մարդկանց , նենց մարդկանց , որոնց ոնց-որ թե պիտի չկարոտեմ, ու հակառակը` չեմ ուզում նույնիսկ լսել այն մարդկանց մասին որոնց պիտի կարոտեմ կամ պիտի շատ սիրեմ ու համարեմ լավ ընկերներ: Կարոտում եմ մարդու ում վաղուց չեմ տեսել: Տեսնես ոնց ա: Սաղ հեչ է , ամեն ինչ կտայի մենակ թե իմանայի էտ նույն մարդիկ ում տենց կարոտում եմ գոնե մեկ-մեկ հիշու՞մ են Իմ գոյության մասին: Չգիտեմ, դաժե չեմ կարծում: Իրանք գնում են , ավելի հեռու , ու ավելի առաջ: Այ չեմ կարում հեշտ մոռանամ ամեն ինչ ու գնամ առաջ , եղացը թողնելով ետևում: Եթե նույնիսկ թողնում եմ , ապա հիշում եմ միշտ , եթե նույնիսկ մոռանամ: Հոգնել եմ, ընկերներից , որոնք այ տենց իրանց կայֆով եսօր լավ են հետդ , մյուս օրը կարողա չհիշեն էլ: Կամ ասենք դու իրանց համար վիզ դնես ամեն ձև , մի օր էլ կանգնեն ասեն լավ ընկեր չես: Անպայման պիտի աչքները կոխե՞ս , որ լավ տեսնեն ամենինչ: Զզվում եմ որ չեն ջոգում ով ա ընկեր ով չէ: Մեկ մեկ չընկերներին ավելի շատ են բանի տեղ դնում քան ընկերներին:

Մեկ-մեկ քայլում եմ փողոցով ու մտածում թե ոնց կարար ամենինչ լիներ , եթե սենց չլիներ , եթե նենց չլիներ: Նենց հետաքրքիր բաներ են ստացվում վերջում: Չնայաց գիտեմ , որ ամեինչ իմ բնավորության, ավելի շուտ մտածելակերպի արդյունքում կայացրաց կամ չկայացրաց որոշումների ու արարքների հետևանքնա: Բայց գրողը տանի կարողա մենակ ես եմ մտածում: Մարդիկ մի քիչ էլ մի ալարեք Դուք ել մտածեք:

"Ծանոթացեք` Սյուզի 20 տարեկան" կամ odnoklassniki.ru-ի Կեղծ "Սայտերը"

Համադասարանցիացավը այնքան ա զարգացել մեր ազգի մեջ , որ ամեն մեկը անպայման պիտի ունենա կեղծ փրոֆայլ , որով պիտի ստուգի իրա ընկերուհուն , կամ ընկերոջը , պիտի աղջիկ կամ տղա կպցնի , ու ամենահետաքրքիրը են ա , որ էտ տղա կպցնողը կարողա հենց տղա լինի: կամ հակառակը աղջիկ կպցնողը հենց աղջիկ լինի: Բայց ամենահետաքրքիրը են ա թե ինչ հիմարավարի են անում էտ ամենինչը: Վերցնում Քաշում են ուրիշի "Սայտից" նկար քցում իրանց "Սայտը" ու սկսում մարդկանց հավայի Դրուժիտներ ուղարկել , մոռանալով , որ մի բուռ ազգենք ինչքան էլ համադասարանցիներում չգրեն "Մենք արդեն 50-60-70 միլլիոն ենք": Արի ու մի ասա մեկա մի օր պալիտ ես լինելու , հազար ու մի քֆուր ես ուտելու ու ջնջելու ես սկզբից էտ նկարը , հետո էլ "Սայտդ": Ու այնքան պրիմիտիվ են գործում , եթե հանդիպում ես  Syuzi , Vika , Marish , կամ չգիտեմ նման բովանդակությամբ կասկածելի Փրոֆայլների ուրենմն իմացիր ստեղ մի բան են չի: Կամ էլ Բռնում մի Իսկական մարդու նկար են քցում ու մնացածը ինչ-որ հավայի դեմքերի: Տո ասա , ով տենց մարդու դրուժիտ կտա՞: Հը՞ն: Արի ու տես որ լավ էլ տալիս են: Նման Մի փրոֆայներից մեկը բացահայտեցի հենց այսօր:

*****SYUZI** *** 20 лет , Бермуды , Moskva , Դու մի ասա էս մեր խելոքը Քցել ա քրոջս նկարը Գլավնի , մի բան էլ քոփի ա արել , ոչ ավել , ոչ պակաս` Իմ Բլոգից: Ես Չեմ հասկանում մարդկանց ետքան հաչելի ա քֆուր քյաֆար լսել սեփական հասցեի՞ն: Մեկա վերջում պիտի ջնջեն ու էտ իրանց համար ամենահեշտ պրծնելու ձևնա: Չեմ հասկանում ետքան պարապ ժողովուրդ ունե՞նք:

Մի Խոսքով Խդնրանք այցլուներիս` եթե կաք Համադասարանցիներում , Գտեք այդ *****SYUZI** *** կոչեցյալին ու Սպամ տվեք: Կարծում եմ կօգնի ազատվել նման հերթական կերպարից , չէ որ հաջորդը կարող եք դուք դառնալ նրա զոհը:

 Նախապես Շնորհակալություն:

Երևանյան "Զեբրաները" Կարմրել են

Երեկ անցնելով Հանրապետության Հրապարակի Տիգրան Մեծի անցումը նկատեցի , որ ԶԵԲՐ-ը` այսինքն անցումը դարձել է կարմիր-սպիտակ , սովորական սև-սպիտակի փոխարեն:

Տեսնես խի են , որոշել ներկել: Ասեմ , որ նման փորձ արդեն ունեն այնպիսի քաղաքներ ինչպիսիք են` Մոսկվան , Սիմֆերոպոլը , Կալինինգրադը:

Անցումները ներկվել են , որպեսզի թե Անցորդները , թե վարորդները ավելի ուշադիր լինեն , այդ հատվածների նկատմամաբ: Այդպիսով փորձում են կանխել Ճանապարհատրանսպորտային պատահարները , քանի որ կարմիր գույնը ավելի վառ է: Դա առավել կօգնի այն վայրերում , որտեղ բացակայում են լուսացույցները: Տեսնենք թե ինչպիսի արդյունք կտա դա:

Իսկ այժմ տեսնենք Երևանյան գունազարդված Անցումներից մեկը.

Yum Yum Forever

Ասում են ամեն ինչ շուտ թե ուշ ավարտվում է:

Ցավոք Լավ բաները միշատ ավելի շուտ են ավարտվում:

Մեր քաղաքում կա մի վայր , որը կարծես մեզ բոլորիս միացնող ամենակարևոր օղակներից մեկն է: Դա Մաշտոցի փողոցում գտնվող , մեր մեջ ասած Պռոսպեկտի Յամ-ն էր: Կհասկանան Մեզ նրանք ովքեր զգացել են Դա... Հետարքիր է , բայց ասենք մոտ ամբողջ 2 տարի ամեն օր , կամ համարյա ամեն օր , գնում ես մի տեղ , առանց մտածելու , ուղղակի գնում ես որովհետեվ այդպես է արդեն , այդպես է արդեն դարձել...գիտես , որ գնաս Ընկերներդ ենտեղ են լինելու , գիտես , որ լինելու ես մի այնպիսի միջավայրում որտեղ բոլորը կարծես հարազատ լինեն: Մի տեսակ նենց էր , որ մեր յամ Չուժոյ մարդ չէր գալիս կարծես: Մենակ Մենք Մերոնցով...Միշտ...

Ի՞նչ ենք արել մենք Յամում: Ի՞նչ Չենք արել այնտեղ: Հիմա թվարկելն անհնար կլինի , օրինակ Կարիշը մի ամբողջ տարի պարապել ա Յամ-ում ու ընդունվել: Ես մի այդքան դասերից հետո գալիս էի , ու ամեն չորեքշաբթի , դաս էի արտագրում , համտեսելով հրաշալի բավարակա շոկոլադով:

Զարամանլիա , բայց եթե Յամը չլիներ հնարավորա հիմա Ես իմ կողքին չունենայի մարդկանց ում համարում եմ լավ ընկերներ , որոնք շա լավ մարդիկ են: Հնարավոր է մենք չճանաչեինք միմյանց կամ ուղղակի ծանոթներ լինեինք: Որոնք փողոցում անցնելով ուղղակի անտարբեր բարև կտային միյանց: Շնորհակալ եմ այն ամենի համար ինչ Ես ունեմ այսօր այդ վայրի շնորհիվ: Միգուցե Դա ուղղակի խորհրդանշական տեղ է, բայց դա էլ մեծ նշանակություն ունի:

Ծնունդներն եինք մեր նշում Յամում:

Մեկ-մեկ թվում էր , որ մենակ մենք ենք ենտեղ , մեկ-մեկ էլ մտածում եինք ` տենաս ոնց են ես մարդիկ մեզ դիմանում:

Յամի պատերը գիտեին բազում գախտնիքներ, հետարքիր տեղեկություններ: Ականատեսն եին եղել , Ուրախույան և տխրության, արցունքների և բազում ժպիտների:

Այսօր վերջին անգամ բոլորս միասին մենք ցտեսություն ասեցինք մեր Սիրելի Մաշտոցի 39/12 հասցեում գտնվող Յամ-Յամ Դոնաթսին...կամ ավելի պարզ ու հասարակ , մեր համար ավելի քան սրճարան կամ հավաքատեղի դարձած մի վայրի...

Հունիսի 1-ից այդ տեղում արդեն չի լինի մեր Յամը...չեն լինի մեր հանդիպումները , չենք լինի մենք...

Հուսամ Մենք դեռ կվերադառնանք այնտեղ երբևիցե , մեր հին ու բարի ընկերական միջավայր:

Մեզ Զգում եինք Այստեղ Ինչպես տանը , երբեմն նույնիսկ ավելի լավ , քանի որ մեր կողքին եին միշտ մեր ընկերները , իսկ անձնակազմի վերաբերմունքը ավելի քան ջերմ էր:

Мы не говорим прощай , Мы Говорим До Свидания....

Այլ Գրառումներ Յամ Յամ-ի մասին կարող եք գտնել այստեղ ` Յամ:

Ականջակալներից Միչև Կամոբլոգ և Ռուսական Ռոք Կանաչում

Բլոոոոոոգս...Ես Վերադարձա , Ու այսօր Բում եմ անելու... Այս քանի Օրվա տեղը հանելու եմ, Լիքը ասելիք ունեմ:Կարծես Թե Կուրսայիններս էլ Մոտ են Ավարտին , ու հեսա ու որայա կհանձնեմ կվերջացնեմ:

Որտեղի՞ց սկսեմ:

Լավ սկսեմ երկար սպասված լավ լուրից... Ես վերջապես ունեցա Ականջակալներ «JVC Marshmallow» սպիտակ: Այժմ կարում եմ լսել Իմ սիրած երաժշտությունը երբ ուզեմ , որտեղ ուզեմ , ում հետ ուզեմ: Շատ Լավն են , եթե ցանկացողներ լինեն , գրեք կասեմ թե ինչպես ձեռք բերեք , շատ մատչելի են , որակով , ու wooooooooooooow !!! Մի խոսքով Վերջն են:

Ահա նրանց բոլոր տարբերակները`

Շաբաթվա սկզբին Տեղի ունեցավ Կամոբլոգ 5-րդ խրախճանքը (ով չգիտի ասեմ որ խրախճանքը PARTY-ն ա): Կամո-ի ծնունդն էր այդ օրը: Սա վերջին Խրախճանքն էր Կամոբլոգ Բրենդի ներքո...ափսոս , Շատ էի սիրում այդ կայքը , էլ չասեմ , որ ամենաառաջին բլոգգերներից մեկն եմ , եթե չեմ սխալվում 2008-ի հոկտեմբերից սկսեցի Կամոբլոգ այցելել պարբերաբար (այն ժամանակ դեռ ավելի շատ հայտնի որպես Night People Yerevan-ի Բլոգ) , իսկ հետո արդեն ամեն օր , ամեն ժամ , ու տենց...հիմա փաստորեն վերջ...Դե Ինչ Կամոին Նոր ասպարեզներում հաջողություն ցանկանաք , դե դեռ կարծում եմ Կամոբլոգի քոմմենթների մեջ առիթ կունենանք

տեսնելու Robbie_Raul անունը:

Ռուսական Ռոք...

Այ վաղուց չեի լսել այնքան ինչան վերջի օրերին , այդ երգերին գումարվում են ևս Ռուսական երգեր Guf , Basta , Centr ... Ու սենց լավ տրամադրությունա ստեղծվում կարծես թե...Մի երգ կար որ Վրաստանում շատ եինք երգում , բայց չգիտեի թե ով ա երգում...իմացա` Пятница - Солдат ...

Կանաչ Դահլիճ.

Միջոցառումներ , Նորաձևության ցուցադրության Պատրաստումներ , Արտ Հաուս , Բանավեճ...Կրեատիվական գժանոց... Մի խոսկով լիքը գործ, տեսնենք ինչ դուրս կգա , ժողովուրդը ինտուզիազմով , քրտնաջան աշխատում են... Մանրամասների մասին հետո կպատմեմ :Ճ

Այսօր Դինուլենց դասարնի փորձն էր Մեր մոտ կանաչում , այ էտ ժամանակ հասկացա թե ինչ տարբեր են մեր սերունդները: Ու թե ինչքան եմ կարոտել Դպրոցս:

Մի բան ինձ Շատ ուրախացրեց, ու հետաքրքիր էր , իմացա որ Բլոգս Մարդիկ են կարդում , ու նույնիսկ Հիշում են այդ մասին: Մերսի Ձեզ նման Մարդիկ:

Հա Մեկ էլ ասել են , որ ինձ կանաչ Գույնն ա շատ սազում: Համեստորեն Կհամաձայնեմ ))

Аnastacia - left outside alone (episode 2)

Շատ քիչ են պահատում դեպքեր համաշխարհային Շու Բիզնեսում երբ Հաջողված Երգի տեսահոկովակի դուրս գալուս հետո, այդ նույն երգի համար դուրս է գալիս ևս մեկ տեսահոլովակ , այն էլ 5-6 տար անց:

Խոսքս Anastacia-ի left outside alone կատարման մասին է:

Շատ հաջողված երգ , որը ճանաչում բերեց այդ հզոր ձայնով գեղեցկուհուն: Բայց մի քանի օր առաջ զարամացա երբ Ռուսական Муз TV-ով տեսա բացարձակապես ուրիշ տեսահոլովակ:

Այս մեկը ոչնով չի զիջում նախորդին , ուղղակի մի տեսակ սցենար ոնց որ չլինի, ամենինչ Anastacia-ի տրամադրության տակ է...Ինչ ուզում անումա:

Դիտեք ինքներդ...Երգի համար գժվում եմ , շատ լավնա...