Երբ Հաղթում է Մադրիդը

Բավարավածության գերագույն աստիճան։ Այսօր այդ յուրահատուկ օրերից մեկն է։ Պառկում ես ու նորից վերցնում հեռախոսդ ու նորից ժպիտ է հայտնվում դեմքիդ երբ թերթում ես ուխաության այդ գոչյուրններն ու պատկերացնում, բայց մտքերով ուրիշ տեղ ես։ Այդպիսի "Էպիկ" օրերին էներգիայի յուրահատուկ ներհոսք է լինում, ուզում է արդեն ուշ գիշեր լինի, ուզում է ցերեկ։ 

Ի՞նչ կլինի հաջորդ անգամ չեմպիոնությունը շաբաթ օր դրեք էլի, գոնե մյուս օրը կիրակի լինի, հանգիստ չքնենք, որ քնենք։ Բայց չէ, ուզումա չեմպիոնություն, ուզումա Ռամոսի հաղթական գոլ, այդ ամենը չի թողնում քնել, չի թողնում հանգստանալ, մի այլ կարգի էմոցիաներ է առաջացնում, արի ու քնի այդքանից հետո։

Դե արի ու բացատրի մնացածին, թե ինչ ես զգում երբ հաղթոում է թիմդ՝ հաղթում ես դու։

Դե արի ու բացատրի , որ 2002-ին երբ Զիդանը խփում էր ՉԼ եզրափակիչների պատմության ամենագեղեցիկ գոլը դու կրկին չէիր կարողանում քնել, թեև չկային հեռախոսներ, նոութբուքեր ու սոց․ցանցեր, բայց մտքները որոնք չէին թողնում քնել նույնն էին․ "Գրողը տանի ինչ հիանալի խաղ էր, ինչ հաղթանակ"։ 

Այդ օերերից համարյա բան չի փոխվել, 2007-ի Մալյորկայի հետ հանդիպումը, որը վերջինն էր ու չեմպիոնականը։ Ինչպիսի հաղթանակ էր, ինչ էմոցիաներ, որքան դժվար տրվեց Բեքսին այդ տիտղոսն ու ինչ հուզիչ էր հրաժեշտը։ Այն ժամանակ անգամ չկային սոց․ցանցեր, ինտերներ, սմարթֆոն․․․ Մադրիդի Ռեալի Հայկական Ֆան Ակումբը նոր էր սկսում իր գործունեությունը իսկ Մադրիդիստ ընկերները ավելի շատ վիրտուալ էին քան Ռեալ և սահմանափակվում էին դայլ-ափի կամ ինտերնետ ակումբում անցկացրած ժամանակահատվածի շփումներով։ Ինչ հիանալի ժամանակներ էին, ինչ գեղեցիկ էր Մադրիդյան ֆուտբոլը։

2014-ի մայիսի 24-ին այդ ամենը հասավ իր կիզակետին՝ վերականգնելով Մադրիդյան դիրքրեը Եվրոպական ամենահեղինակավոր մրցաշարում։ Թերևս այդ օրվա հույզերն անգերազանցելի են։ Դեսիմայի պատմությունը արժանի է մի ամբողջ ֆիլմի սցնեարի։

Ամեն գավաթ ու ամեն հաղթանակ նոր ուժ է տալիս, ծնում նոր հերոսներ ու նոր պարտավորությունների առաջ կանգնեցնում։ Լինել ավելի լավը, լինել ավելի ուժեղ, հաղթել ու նորից հաղթել, ոչնչացնելով այն ամենն ինչ հանդիպում է քո ճանապարհին։ Ու այդպես էլ լինելու է՝ 62 խաղ անընդմեջ գոլ ու գալիս է 63-րդը՝ ամենակարևորը։ Դառնալ ՉԼ հաղթող, 2-րդ տարին անընդմեջ, անել այն ինչը չի հաջողվել ոչ մի թիմի, հետո դառնալ Աշխարհի ակումբային առաջնության հաղթող 2-րղ տարին անընդմեջ՝ գրել պատմության նորագույն էջը, գրել այնտեղ ՌԵԱԼ ՄԱԴՐԻԴ անունը՝ ոսկյա տառերով։ 

Սիբելես աստվածուհին սպասում է Ձեզ տղաներ, հուսախաբ չանեք նրան, նա սպասում է Ձեզ՝ նորանոր գավաթներով։

VAMOS POR LA DUODECICMA #APorLa12

Էլ Կլասիկո. Ինչպես կորցնել երկու միավոր և միևնույն ժամանակ հաղթանակած լքել «Նոու Կամպը»

Բարսելոնայի շատ երկրպագուներ դեկտեմբերի 3-ի «Էլ Կլասիկոից» հետո զարմանում էին ու քմծիծաղ տալիս ասելով. «Նրանք այնպես էին ուրախաղում կարծես նրանք հաղթել են «Կլասիկոում» այն ինչ նրանք հազիվ հազ 90-րդ րոպեին կարողացան փրկվել»:

Սա ևս մեկ անգամ ապացուցում է այն, որ Կատալոնական ակումբի շատ երկրպագուներ չգիտեն թե ինչ է հաղթանակը, թե ինչ է նշանակում վերջին վայրկյանին խփած գնդակը և ի վերջո այդ գնդակն էր, որ պահպանեց 6  միավորի առավելությունը իրենց հանդեպ և ամենակարևորն է՝ թույլ տվեց չընդհատել Զիդանի գլխավորած թիմի անպարտելության շարքը: Զիդանը շատ մոտ է հասնելու Լեո Բենհակերի ռեկորդին, որը գրանցվել էր 1988-89 մրցաշրջանում, դրա համար Զիզուի թիմին պետք է չպարտվել Դորտմունդի Բորուսիային:

Բենհակերի ռեկորդից հետո հաջորդ նշակետերը կլինեն Բարսելոնայի Լա Լիգայում 39 խաղից բաղկացած անպարտելիության շարքը (2015-16 մրցաշրջան) և Անտոնիո Կոնտեի Յուվենթուսի բոլոր առաջնություններում անպատելության 43 խաղից բաղկացած շարքը (2011-12 թթ):

Մադրիդի Ռեալը վերջին անգամ պարտվել է Վոլֆսբուրքին, ՉԼ խաղարկության շրջանակներում 2016թ. Ապրիլի 6-ին (0-2) որից հետո անպարտելի է:

Վերադառնալով «էլ Կլասիկոին» կարող ենք ասել, որ որքան էլ անսպասելի էր, բայց այդ խաղը չհիմնվեց Մեսսիի ու Ռոնալդուի դիմակայության վրա այլ ավելի թիմային բնույթ կրեց, որտեղ առանձնանում էին երկու ֆուտբոլիստներ՝ Սերխիո Բուսկեթսն ու Լուկա Մոդրիչը:

խորվատ ֆուտբոլիստը նոր է վերակագնվել վնասվածքից սակայն արեն իսկ շատ վստահ է զգում իրեն: Իսկ Բարսայի Իսպանացի հենակետայինը բավական հաջող խաղ անցկացրեց և լավագույններից մեկն էր կապտանռնագույնների կազմում:

Մադրիդի հարձակման գիծն ակնհայտ կաղում էր, համարյա թե անզոր Բենզեման ոչինչ չէր կարողանում ստեծել: Սակայն չէր լինի «Էլ Կլասիկոն Էլ Կլասիկո» եթե իր խոսքն այդ օրը չասեր Սերխիո Ռամոսը:

Սերխիո Ռամոս և «Էլ Կլասիկո», միանգամից մտքիդ կարմիր քարտն է գալիս ու անհամար ապտակները Բարսայի ֆուտբոլիստներին: Սակայն այս անգամ Ռամոսը աչքի ընկավ դրական կողմով: 90-րդ րոպեին խփած գնդակը (ի դեպ հենց Լուկա Մոդրիչի իրացրած ստանդարտից հետո) 75-րդն էր Ռամոսի կարիերայում: Նման ցուցանիշի կարող են նախանձել համաշխարհային ֆուտբոլի մի շարք, նույնիսկ մի քանի շարք, աստղեր: Գերարդյունավետություն՝ այն էլ այն դեպքում, որ Ռամոսը չի իրացնում 11 մետրանոցներ և հազվադեպ է հաջողության հասնում տուգանայիններից: Եվ ինչ կարևորություն ունեն այդ գնդակները Ռեալի համար վերջին մի քանի տարիներին:

Ռամոսը ուղղակի պահապան հրեշտակի նման 90+ րոպեներին անում է այն ինչ չեն կարողանում անել Մադրիդի հարձակվողները ամբողջ խաղի ընթացքում:

Չմոռանանք նաև թե ինչպիսի կորուստներով էր մոտեցել այս հանդիպմանը Ռեալը, Թոնի Կրոս, Մորատա, Բեյլ…Կազեմիրոն նոր էր վերականգնվել վնասվածքից և չուներ բավական խաղային պրակտիկա, ինչպես Բենզեման և Մոդրիչը:

Այս ամենը հաշվի առնելով «Կլասիկոում» վաստակած մեկ միավորը կարելի է իրավացիորեն հաղթանակ համարել և շարժվել առաջ…

Հ.Գ.

Երևանում էլ ավելի թեժ մթնոլորտ էր:

Երևանյան «Էլ կլասիկոն» ամենաթեժերից մեկը ստացվեց: 15 րոպեյից ավել թիմրը չէին կարողանում գրավել միամինց դրապասը: Նման բան ես չեմ կարողանում վերհիշել «Երևանյան» կլասիկոների պատմության մեջ: 15-րդ հանդիպումն այն ու ամենայնիվ ավարտվեց Կատալոնական ակումբի երկրպագուների հաղթանակաով 9-4 հաշվով: Այսպիսով ընդհանու դիմակայության հաշիվը դարձավ 10-5 հօգուտ Բլաուգրանաների:

Վերջում էլ կրքերը թեժացան, բայց ընկերական մթնոլորտը գերիշխեց և ամենինչ խաղաղությամբ ավարտվեց:

Հ.Հ.Գ.

«Էլ Կլասիկոի» դիտումների մասին կարելի է անվերջ խոսել, սակայն ավելի լավ է մեկ անգամ տեսնել, քանց թե անվերջ կարդալ:

Խնդրեմ, Ռամոսի գոլից հետո (արդեն չգիտեմ որերրորդ անգամ եմ գրում այս բառերը):

Եթե Զիդանին Սա Դաս Չլինի...

Մադրիդի «Ռեալը» 3-րդ անընդմեջ ոչ-ոքին խաղաց 2016/17 մրցաշրջանում (Villareal 1-1, Las Palmas 2-2):

Երրորդ խաղն անընդմեջ Մադրիդիստները չկարողացան հաղթանակ տանել: Եթե օրինակ «Վիլյառեալի» հետ խաղում առաջինը մրցակիցը կարողացավ հաշվի մեջ առաջ անցնել իսկ «Ռեալը» հավասարեցրեց այն, ապա մնացած երկու դեպքում Մադրիդիստներն ուղղակի ձեռքից բաց թողեցին հաղթանակները:

«Լաս Պալմասի» հետ խաղում Ռոնալդուի չարաբաստիկ փոխարինման մասին չեմ ցանկանում խոսել: Սակայն այն ինչ տեղի ունեցավ «Սիգնալ Իդունա Պարկ» մարզադաշտում ցույց է տալիս որ Զիդանի մոտ ամեն ինչ չէ որ կարգին է: 

Խաղում որտեղ Ռեալ ուներ հաշվի մեջ առավելություն, պետք էր գցել տեմպն ու արագ ահակագրոհել, ինչը ոչ միշտ էր ստացվում, քանի որ նախ Բեյլը ամբողջ երկրորդ խաղակեսում համարյա թե ոչինչ չէր անում, անգամ ակտիվ չէր պաշտպանության ժամանակ իսկ միայն կարվախալը աջ եզրում չեր կարողանում դիմակայել Բորուսիայի փոխարինման մտած ֆուտբոլիստներին: Եվ իհարկե Բենզեման, ով նույնիսկ դարպասի դիմացից հարվածեց ուղից դարպասաձողին և դրանից զատ ոչնչով աչքի չընկավ երկրորդ խաղակեսում: Ակնհայտ էր, որ այդ երկուսը առնվազն 75-րդ րոպեից հետո պետք է զբաղեցնեյին իրենց տեղը պահեստայինների նստարանին: Ինչը այդպես էլ տեղի չունեցավ Բեյլի հետ իսկ Բենզեմայի պարագայում արդեն ուշ էր: Ինչպես ասում են ռուսաստանում «после драки кулаками не размахивают» իսկ Մորատային խաղադաշտ մտցնելը հենց դրան էր նման: 87-րդ րոպեին, անմիջապես գոլից հետո դուրս եկած Մորատան անգամ չհասկացավ թե ինչու է նա դուրս եկել խաղադաշտ: Պարզ էր, որ ավելացված 3 րոպեներից 2-ը Դորտմունդցիները փորձելու են ժամանակ ձգել, խախտել կանոններն ու սադրել: Զիդան, մի թե դու՞  այդքանը չէիր գիտակցում:

Մարզչական սխալների պատճառով՝ ես կբնութագրեմ ահա այսպես վերջին երեք հանդիպումների վերջնական ելքը: Մարզչական սխալները ոչ միայն ժամանակին չկատարած փոփոխություններն են այլ նաև սխալ կազմի ընտրությունը՝ ինչպես օրինակ Նավասն այս խաղում, կամ խաղացողներին ոչ ճիշտ խնդրի առաջադրումը:
Եթե վերհիշենք Զիդանի հաղթանակած խաղերը կտեսնենք, որ նա ամեն խաղին բավական ակտիվ ցուցումներ է տալիս իր խաղացողներին, սակայն ՉԼ վերջին հանդիպման ժամանակ զգացվում էր, որ Տուխելն ու իր թիմն ավելի շատ են ցանկանում հաղթել քան Զիդանն ու տղաները: Եվ Տուխելի ակտիվ փոփոխություններն ու խաղն ակտիվացնելու փորձերը տվեցին ցանկալի արդյունքը:
«Ռեալը» կրկին չկարողացավհ հաղթել Բորուսիայի հարկի տակ: Դա արդեն նմանվում է մղձավանջի: Դա պետք էր գիտակցել խաղից առաջ և պայքարել հաղթականկի համար ինչը տեղի չունեցավ:
Ռեալն խաղադաշտում անց է կացնում 80 րոպե՝ մաքսիմում: Այո, արդեն երկու խաղ անընդմեջ «Ռեալը» գոլ է ընդունում սեփական դարպասը հանդիպման վերջնամասում՝ ավելի ստույգ, 85-րդ և 87-րդ րոպեներին: Այս փաստը վկայում է, որ Մադրիդի խաղացողներրը ժամանակից շուտ են «անջատվում», մոռանում թե ինչի համար են հավաքվել և որ դիմացի թիմի խաղացողները դեմ չեն լինի գրավել իրենց դարպասը:
Անկեղծ ասած չեմ կարողանում հիշել արդյոք եղել է մրցաշրջան վերջին 16 տարիների ընթացքում, որ Մադրիդը 3 անընդմեջ ոչ-ոքի խաղա: Ինչևիցե, հուսանք որ այս ոչ-ոքիների շարքը կլինի ամենաանհաջող հատվածն այս մրցաշրջանի ընթացքում:

Facebook page covers for Realmadrid.am

Facebook Cover photos for Real Madrid fans

Realmadrid.am Armenian Fan Club is 10 years old

Luca Modric

Sergio Ramos and Cristiano Ronaldo , lucha casta y honor

Real Madrid 11 times winner of Champions League

Gareth Bale and Cristiano Ronaldo

Zinedine Zidane "The Greatest"

Մարկո Ասենսիո՝ Նոր Աստղ Մադրիդյան Երկնակամարում

Քսանամյա երիտասարդ Իսպանացի Մարկո Ասենսիոյի անհավանական հրաշալի մեկնարկը 2016/17 մրցաշրջանի առաջին երկու խաղերում հետարքրքիր ապագա է խոստանում իսպանացու համար: 

Նա արդեն իսկ «Ռեալի» հիմնական կազմից դուրս է մղել Իսկոյին և Խամես Ռոդրիգեսին և չմոռանանք նաև, որ միգուցե հենց Ասենսիոյի հաջող խաղի պատճառով Մադրիդից «ՊՍԺ» հեռացավ Խեսե Ռոդրիգեսը:

Ինչևիցե Ռոնալդուի բացակայության պայմաններում Ասենսիոն պորտուգալացու հիմնական փոխարինողն է, և պետք է ասել, որ նա իր դերի մեծ պատվովո է կատարում:

Մարկո Ասենսիոն «Մալյորկայի» սան է, 2015-ին տեղափոխվելով Մադրիդ նա վարձավճարով տրվեց Էսպանյոլ, որտեղ 34 խաղերում խփեց 4 գնդակ: 

Արդեն այս տարի Ասենսիոն սկսել է շատ արդյունավետ ֆուտբոլ ցուցադրել՝ հեղինակելով երկու գնդակ պաշտոնական խաղերում երկու խաղում:

Ձեզ մի փոքր ամպագոռգոռ կթվա բայց Մարկո Ասենսիոյին իր գոլային հոտառությամբ շատ եմ նմանացնում Ռաուլ Գոնսալեսին, դա էլ ավելի շատ երևաց Օգոստոսի 21-ին կայացած Իսպանիայի առաջնության (Այսուհետ «Լիգա Սանտանդեռ») առաջին տուրում, որտեղ «Ռեալը» արտագնա խաղում մրցում էր «Ռեալ Սոսյեդատի» հետ, Մարկո Ասենսիոն խփեց «Ռեալի» կազմում առաջին գոլը Լա Լիգայի շրջանակներում: Հատկանաշական է, որ Ասենսիոն իր կարիերայի առաջին գնդակը Լա Լիգայում խփել է  կրկին «Ռեալ Սոսյեդատի» դարպասը՝ 2015 թ. Սեպտեմբերի 19-ին:

Ինչևիցե, վերադառնալով Ռաուլի ու Ասենսիոյի միջև զուգահեռներին ներկայացնեմ երկու գիֆ, թե ինչպես են ֆուտբոլիստները գրավում դարպասը: Մնացած համեմատությունները թողնում եմ՝ Ձեզ.

Սպարտացու վերջին տիտղոսը | Ալվարո Արբելոա

Աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն, ՉԼ կրկնակի գավաթակիր... երևի թե այս երեքն ամենակարևոներից են այն բոլոր տիտղոսներից, որոնք Ալվարո Արբելոան նվաճել է իր կարիերայի ընթացքում: Արբելոան հեռանալով Ռեալից իհարկե կարող է ավելացնել իր տիտղոսների քանակը, բայց այդ ամենի մասին խոսելը դեռ վաղ է:

Ինչու՞ ես այսքան ուշ որոշեցի գրել Սպարտացում մասին: Սպասում էի Undecima-ն հաղթենք՝ ամբողջականա պատկերը, նոր գրեմ:

Ալվարո Արբելոային Մադրիդում շատ են սիրում, և այդ սիրո հիմնական պատճառը Թիմին անսահման նվիրվածությունն է: Ալվարոն Մադրիդիստ է և իր նման մադրիդիստներ քիչ կան:

Չեմ ուզում վերլուծել Արբելոայի անցած ճանապարհը՝ նշել թե որտեղ է ծնվել և ինչ ուղի է անցել: Բայց մի բան հաստատ է՝ նա ժամանակին հեռացավ Ռեալից, որպեսզի մի օր վերադառնա ու զբաղեցնի իր տեղը Մադրիդի պատմության մեջ: Եվ նա արդեց դա՝ նա սպտիպեց Ռեալի ղեկավարությանը կրկին ուշադրություն դարձնել իր վրա՝ վերադարձավ մադրիդ ու նվաճեց բոլոր հնարավոր ու անհնարին տիտղոսները: 

Անշուշտ Մադրիդի երկրպագուները կկարոտեն Արբելոային, նրա «դրիբլինգը» և համացանցային պայքարը «Պիկեյի» հետ:

Դե ինչ Շնորհակալություն հայտնենք Ալվարո Արբելոային այն հավատարմության համար, որը նա հավերժ կցուցաբերի Մադրիդին: Gracias Alvaro !

Vivaro News-ի եթերում քննարկում ենք «Լա Լիգայի» վերջին երկու տուրերը:

Իսպանական «Լա Լիգան» մոտենում է իր եզրագծին: Վիվարո նյուզի եթերում հանդիպել էինք զրուցելու իսպանիայի առաջնության վերջին երկու տուրերի վերաբերյալ: Ինչպիսի զարգացումներ են սպասվում Իսպանիայի առաջնությունում և ինչ շանսեր ունեն թիմերը:

Իհարկե այդ ամենից զատ խոսվեց նաև «Մադրիդի Ռեալի հայկական Ֆան Ակումբի» Realmadrid.am-ի ստեղծման և գործուոնեության մասին:
Թեև շատ կարճ բայց շատ հաճելի զրույց Vivaro News-ի եթերում:

Զինեդին Զիդանը նշանակվեց Մադրիդի «Ռեալի» գլխավոր մարզիչ

Ես հիշում եմ, որ փոքր ժամանակ շատ անգամներ նայել եմ Զիզուի մասին պատմող "Պրոֆֆուտբոլի" թողարկումները: Հիշում եմ իր կյանքի կարևորագույն դրվագներից համարյա թե բոլորը: Հիշում եմ թե ինչպես է նա առաջարկություն արել իր կնոջը: Հիշում եմ, թե որն է նրա խփած ամենասիրելի գոլը: Հիշում եմ վերջին հանդիպումը, այսօրվա պես հիշում եմ "Սևիլյաի" հետ հեթ-տրիկը: Հիշում եմ, Չեմպիոնների Լիգայի Զինդանի գոլը, որի պատճառով ոչ-ոք համարյա չի հիշում Ռաուլիս ոչ պակաս կարևոր գոլը: 

Ես տեսել եմ Զիզուի կամքը, նրա տաղանդը: Զիզուն հեղինակություն է և այժմ նա միակ հեղինակությունն է Մադրիդում:

Շնորհավորում եմ, նորանոր հաղթանակներ եմ մաղթում: 

Բայց հիշիր Զիզու՝ Մադրիդի երկրպագուները սխալները չեն ներում, ուզում ես եղիր Մոուրինյո, Կասիլյաս կամ Զիդան:

#HalaMadrid #HalaMadridynadamas #BienvenidoZidane

«Ինչու՞ Իրինա Շեյքը Չհայտնվեց Ռոնալդուի Ֆիլմում». Robbie Raul-ի բլոգը

Շատերիդ է հավանաբար ծանոթ գեղեցկուհի ֆոտոմոդել Իրինա Շեյքի անունը, ով հինգ տարիների ընթացքում եղել է Կրիշտիանու Ռոնալդուի ընկերուհին ու կողակիցը: Սակայն եկեք արձանագրենք, որ Իրինան երբեք չէր դառնա «Մեր իմացած» Իրինան եթե չլիներ Ռոնալդուն և միգուցե այդպես էլ մնար ավելի հայտնի ինչպես 2004թ. «Միսս Չելյաբինսկ»:

Նոյեմբերի 11-ին Լոնդոնում մեծ էկրան բարձրացավ Կրիշտիանու Ռոնալդուի «Ռոնալդու» Ֆիլմը, որը պատմում է ֆուտբոլիստի թե՛ ֆուտբոլային, թե՛ անձնական կյանքի մասին: Որպես փաստավավերագրական ֆիլմ այն միանշանակ կարելի է հաջողված համարել: Այն ցույց է տալիս Ռոնալդու ֆուտբոլիստի, տղայի, հոր, ուղղակի մարդու առօրյան: Փոխանցում իր և մտերիմների ապրումները:

ՖԻԼՄԸ ՊԵՏՔ Է ԴԻՏԵՆ ԲՈԼՈՐԸ

Ինչու՞, կհետաքրքրվեն Բարսելոնի պատանի «Կուլեները»: Ինչու՞ պետք է նրանք դիտեն այդ ինքնասիրահարված «Պենալդոյի» ֆիլմը: Պատասխանը իրականում շատ պարզ է: Որպեսզի տեսնեն իրականում ինչպիսին են ֆուտբոլային խաղադաշոտւմ ոխերիմ թշնամիները խաղադաշտից դուրս: Թե ինչպես նրանք կարող են շփվել միմյանց հետ, թե ինչքան է այդ մրցակցությունն անհրաժեշտ երկուսին էլ: Մեսսին չէր լինի Մեսսին եթե չլիներ Ռոնալդուն, Ռոնալդուն չէր լինի Ռոնալդու եթե չլիներ Մեսսին: Միայն ավելի ուժեղ մրցակից ունենալու պարագայում կարող ես առաջընթաց ունենալ: Դա գիտեն թե՛ Ռոնալդուն թե՛ Մեսսին: Հավատացեք, որ այդ մրցակցությունից շահում են բոլորը: Իսկ ոմանց համար նրանց մրցակցությունն ավելի դրամատիկ է քան հենց իրենց համար: Ֆուտբոլը միայն խաղ է:

– Հայրիկ իսկ, ո՞վ է այս կոստյումով մարդը, Ո՞վ է նա:

– Նա Մեսսին է:

Ֆիլմում ահռելի մեծ տեղ է տրվաց Կրիշ Ջունիորի և հոր հարաբերություններին: Իրոք, որ Ռոնալդուի համար տղան ամեն ինչ է: Նա ցանկանում է դաստիարակել նրան ինչպես ժամանակին իրեն են դաստիարակել: Միգուցե Ռոնալդուն ուզում է լինել իր տղայի համար այնպիսի հայր ինչպիսին ուզեցել է, որ իր համար լինի իր հայրը:

– Ես ուզում եմ դարպասապահ դառնալ, լա՞վ Հայրիկ

– Ոչ, ես չեմ ուզում:

– Բայց ես ուզում եմ:

– Դարպասապա՞հ: Դու այդպես կատակու՞մ ես, թե՞ ինչ:

Ընտանիքից և ֆուտբոլից զատ կա ևս մեկ անձնավորություն ում մասին ֆիլմում բավական խոսվում է, իհարկե նա շատ մոտ է կանգնած ֆուտբոլին և նա ամենևին էլ Իրինա Շեյքը չէ: Ռոնալդուի գործակալ Ժորժե Մենդեշը կարծես հայր լինի ֆուտբոլիստի համար ինչպես հենց Ռոնալդուն է ասում: Կարելի է ասել, որ Ռոնալդուն իր հաջողության հասնելու ճանապարհին երկու կարևոր որոշում է կայացրել: Առաջինը եղել է, երբ նա 12 տարեկանում Մադեյրայից միայնակ տեղափոխվել է Լիսաբոն, որպեսզի կարողանա մարզվել տեղի «Սպորտինգի» կազմում: Երկրորդը՝ երբ նա վստահել է իր ապագան Ժորժե Մենդեշին, ում կարգախոսն է «Անհնարին ոչինչ չկա»:

– Եթե ես քեզ չճանաչեի, Քեզանից ինքնագիր կխնդրեի: (Ժ.Մենդեշ)

ՈՒ՞Ր ՉՔԱՑԱՆ ԱՅԴ ՀԻՆԳ ՏԱՐԻՆ

Ռոնալդուն ու Շեյքը միասին էին մոտ 5 տարի: Անկասկած այդ հարաբերություններից ավելի շատ «օգուտ» է ստացել Իրինան իսկ ավելի շատ «տուժել» Ռոնալդուն: Իհարկե Իրինային այդ հարաբերություններն անսահման հայտնություն բերեցին, ամեն ինչ հիանալի էր մինչ բաժանումը, որը Ռոնալդուն ակնհայտ «դժվար» տարավ չնայած նրան, որ նա դա ժխտում է, բոլորս էլ տեսանք թե ինչպես դա անդրադարձավ պորտուգալացու խաղի վրա: Նույնիսկ Ռոնալդուն է մսից և արյունից բաղկացած, նույնիսկ Ռոնալդուն ունի զգացմունքներ, որոնք անդրադառնում են իր կյանքի վրա:

Իրինա Շեյք անուն ազգանունը ֆիլմում հնչում է 2-3 անգամ: Իսկ անձամբ Իրինան հազիվ թե երևում է մի աննշան նկարի մեջ և կարծես մեկ կադրում: Ասում են ֆիլմի նկարահանման 14 ամիսների ընթացքում եղել է ընդամենը մի քանի տեսարան, որտեղ եղել է նաև Իրինան, սակայն ինչպես ասել է ֆիլմի ռեժիսյորներից Էնտոնի Վոնկեն ֆիլմը չէր կարող «անվերջ» լինել: Անձամբ Ռոնալդուն ասել է, որ ֆիլմում տեղ են գտել իր համար ամենակարևոր մարդիկ ովքեր իր ընտանիքի անդամներն են կամ շատ մտերիմ ընկերներ են: Իսկ Իրինան ստացվում է այդպես էլ մնաց անցողիկ ինչ-որ մի ժամանակահատված: Կարծում եմ մենք դեռ երկար կտարակուսնեք արդյոք այդ բաժանումը տեղի ունեցավ Ռոնալդուի «անարժանապատիվ» պահվածքի թե Իրինայի՝ Ռոնալդուի մոր ծննդյան տոնակատարությանը չմասնակցելու պատճառով: Այս ամենից կարծում եմ շահեց միայն Բրեդլի Կուպերը…

ԻՆՉԵՎԻՑԵ

«Ռոնալդու» ֆիլմից կարելի է քաղել որոշակի դասեր՝ մոտիվացվել, զգալ հաջողության համը, տեսնել քրտնաջան աշխատանքի արդյունք:

Երբեք մի նահանջեք ու հասեք Ձեր նպատակներին, ինչպես դա արել է աշխարհի լավագույն ֆուտբոլիստը՝ Կրիշտիանու Ռոնալդուն:

Նյութի բնօրինակն՝ այստեղ:

Dream ON !! From historical motherland to Cibeles !! Երբ Հասնում ես նրան՝ Ինչը սիրում ես !

Մի տեսակ նենց ա ստացվել, որ Սեպտեմբերի 28 կոչվածը կյանքումս բավական կարևոր օր ա դարձել: Չգիտեմ նենց ստացվեց, որ անցյալ տարի հենց Սեպտեմբերի 28-ին արեցի առաջին՝ միակ դաջվածքս, «La Decima»-ս մի տարեկան է դառնում այսօր:

«LA DECIMA» tattoo Robbie Raul

Ու հենց այսօր Ես ճանապարհ եմ ընկնում դեպի Հունաստան՝ Սալոնիկի: Հորական Տատիկիս պատմական հայրենիքն ունի մեր՝ Պոնտոսի Հույների ժառանգների կարիքը և Մենք գնում են գտնելու ճանապարհ, որի միջոցով կարող ենք օգնել Հունաստանին իր համար դժվար՝ տնտեսական ծայրահեղ ճգնաժանից դուրս գալու համար: 

Պոնտոսի Հույների երիտասարդների համաշխարհային երկրորդ համաժողովը տեղի կունենա Սալոնիկիում՝ հոկտեմբերի 1-ից 4-ը:
Հանդիպման կուլմինացիան կլինի ՊԱՈԿ - Օլիմպիակոս ֆուտբոլային հանդիպումը: Հուսամ ՊԱՈԿ-ը կհաղի ու բոլորս լավ տրամադրությամբ կգնանք տոնելու մեր հաջողությունները ու բարձր տրամադրությամբ կգնանք տներով :)

Իսկ Սալոնիկիից հետո երկու օր Աթենքում: Աթենքում վերջին ու դեռևս միակ անգամ եղել եմ 2003-ին: Այ քեզ հետաքրքիր կլինի ինչ կա ինչ չկա Աթենք տեղ: 

Գրողի տարած օտպուսկն ենքան քիչ ա, իսկ վիզան ենքան կարճ, որ մտածում ես արդյոք արժի՞ չորս օրվա համար հասնել Մադրիդ: Ես կասեմ Ձեզ: Իհարկե արժի: Արժի ու չարժի դրա համար ինչ-որ բան խնայել: Պետքա հասնել նպատակին ու դնել նոր նպատակ: Ավելի բարձր ու ավելի ամբիցիոզ՝ Սմարթ (կյանքում չէի մտածի, որ Ես ես բառերը բլոգումս կգրեմ):

Չորս, չորս օր Մադրիդում Կառլ: Չորս ժամ թռիքչ Աթենքից Մադրիդ: Երեք այդքան հետ դարձ Թբիլիսի ու մի էտքան էլ մինչև հասնես Երևան: Իսկ այդ ընթացքում Բարքեմփ Գյումիում, որին բացակա կաստանամ: Հուսամ Ինձ «կներեն» ընկերներս ու իրանց մոտ սաղ թույն կանցնի: 

Իսկ այդ ժամանակ հուսամ լիքը հետաքրքիր տեղերում կլինեմ, լիքը մարդկանց հետ կծանոթանամ: Կհանդիպեմ Վիկինգների հետ ու չգիտեմ, լիքը թույն բան կլինի: Հա՝ Կլինի !!

Սաղ Բուքած ա, սաղ պատրաստ ա, սաղ կամեռաները եկած ա ու հետ դարձի ճամփա չկա: Մադրիդյան արկածները կլինեն տեսգրված, լուսանկարահանված ու անմոռանալի: SJCAM-ս ու Honor-ս պետքա որ պադվադիտ չանեն ու թույն բան ստանամ վերադառնալուց հետո, կամ ընթացքում: Օֆ, չգիտեմ: Այսօր Սեպտեմբերի 28-ն է, օրը երկուշաբթի: Ու ես գնում եմ իմ ամենամեծ երազանքներից մեկի հետևից՝ Hala Madrid y Nada Mas !!

Շահերի բախում և հին հաշիվներ | UCL & UEL 2015/2016 group stage

Արդեն հայտնի են 2015/2016 մրցաշրջանի Չեմպիոնների Լիգայի և Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի մասնակիցների անունները: Ավելին, արդեն կազմավերվել են նաև այդ խմբերը և ժամանակն է տեսնել թե ինչ բախտի են արժանացել մեր ակումբները:

Այսօր կանդրադառնամ ինձ հետաքրքրող երեք ակումբերի ապագա մրցակիցներին և գալիք ելույթներին:

Սկսենք Չեմպիոնների Լիգայի վիճակահանությունից և Մադրիդի Ռեալին բաժին հասած մրցակիցներից:

Ռեալն ընդգրկվել է "A" խմբում, որտեղ մրցակիցներն են ֆրանիսական ՊՍԺ-ն Դոնեցկի Շախտյորը և շվեդական Մալմոն: Թերևս գլխավոր ինտրիգը կլինի Անխել Դի Մարիայի վերադարձը Սանտիագո Բեռնաբեու մարզադաշտ արդեն ՊՍԺ-ի ֆուտբոլիստի կարգավիճակում: Բայց մինչ այդ Դի Մարիան պետք է համապատասխան մարզավիճակ ձեռք բերի նոր ակումբում: 

Առաջին երկու տեղերի համար հիմնական պայքարը կմղեն Ռեալն ու ՊՍԺ-ն: Իսկ Մալմոն պետք է փորձի ինչ-որ կերպ միավորներ փախցնել առաջատարներից և փորձել հաղթել Շախտյորին, որը հիմնականում հաաջող է հանդես գալիս ՉԼ-ի շրջանակներում:

ՊՍԺ-ի հետ հանդիպումները կկայանան խաղային 3-րդ և 4-րդ խաղային տուրերում: Համապատասխանաբար հոկտեմբերի 21-ին Փարիզում և Նոյեմբերի 3-ին Մադրիդում:

Եվրոպայի Լիգայի խաղարկության շրջանակներում իրավիճակն էլ ավելի թեժ է Հենրիկ Մխիթարյանի Բորուսիայի համար: Դորտմունդցիներն ընդգրկվել են "C" խմբում որտեղ կմրցեն Հունական Սալոնիկին ներկայացնող ՊԱՈԿ-ի, Կրասնոդարի-ի և ադրբեջանական Գաբալայի հետ: 

Գաղտնիք չէ Իմ՝ ՊԱՈԿ-ի հանդեպ հետաքրքրությունը: ՊԱՈԿ-ի հանդեպ չափից ավելի անտարբեր չեմ և շատ դժվար է լինելու ընտրությունը ՊԱՈԿ-ի հաջողության և Հենոյի խփած գոլերի միջև: 

Ինչևիցե, կարծում եմ թե ՊԱՈԿ-ը, և թե Բորուսիան կկարողանան հաղթահարել խմբային փուլի արգելքը: Հաշվի առնելով մրցակիցներին կարելի է ասել որ դա Բորուսիայի համար այդքան էլ դժվար չի լինի դա անելը: Հետաքրքիր է որ այս խմբում ընդգրկված ադրբեջանական Գաբալա ֆուտբոլային ակումբն առաջին անգամ է նման կարգի մրցաշարի մասնակցության իրավունք ստացել: ակումբի գլխավոր աստղը բրազիլացի Դոդոն է: Բորուսիայի հետ պայքարում Գաբալային որոշել է օգնել նաև ադրբեջանի կառավարությունը: Արդեն սպառնալիքներ կան թե իբր Մխիթարյանին կարող են ձեռբակալել, եթե նա այցելի ադրբեջան: Պատկերացնում եմ ինչ սկանդալ կլինի, եթե այդ ցնդաբանությունը անգամ մի տոկոսով փորձեն իրականացնել:

ՊԱՈԿ-ում այս միջմրցաշրջանի ընթացքում բազմաթիվ փոփոխություններ են եղել: Թիմից հեռացել են բազմաթիվ առաջատար ֆուտբոլիստներ ի դեմս դարպասապահ Իտանժը ինչպես նաև առաջատար խաղացողներ Քրիստիան Նոբոան, Հեդվիգես Մադուրոն, թիմում 10 տարուց ավել անցկացրած հունական ֆուտբոլի առաջատար Դիմիտրիս Սալպինգիդիսը և մի շարք այլ ֆուտբոլիստներ: Փոխարենը, թիմը համալրվել է մի շարք երիտասարդ ֆուտբոլիստներով, առաջին հերթին հարկ է նշել շվեդ դարպասապահ Օլսենին և կիսապաշտպան Դիմիտրիս Պելկասին: Իգոր Տուդորի գլխավորությամբ թիմը վստահ հաղթանակներ է տարել սեփական հարկի տակ, իսկ արտագնա հանդիպումները մի փոքր դժվար էին տրվում թիմին: Թիմը գտնվում է լավ մարզավիճակում և պատրաստ է կռիվ տալ հաջորդ փուլի ուղեգրի համար անգամ Բորուսիայի հետ:

ՄԵՆՔ 9 ՏԱՐԵԿԱՆ ԵՆՔ | Realmadrid.am

Երբ մտածում ես, որ ժամանակին 301 թիվն էր և հայերն ընդունում էին քրիստոնեությունը և միգուցե չէին գիտակցում թե ինչ են անում այդ պահին: Միգուցե չգիտեին, որ առաջինն են աշխարհում կամ գիտեին: Հավանաբար չգիտեին և չգիտեին նաև, որ հենց Քրիստոնեության ընդունման պատճառով կհալածվեն ու կպահպանեն իրենց գոյությունը բազմապիսի չարչարանքներից հետո:

Տարիներ առաջ հավանաբար ես էլ չէի գիտակցում թե ինչ նշանակություն կունենա իմ կյանքում այն առանց ինչի ես արդեն չեմ պատկերացնում իմ անցյալն ու ապագան:

2006 թ. օգոստոսի 27-ը համարյա ոչնչով չէր տարբերվում այդ ամառվա մնացած օրերից: Սակայն կար մի հետքրքիր իրադարձություն: Այդ օրը մեկնարկում էր Իսպանիայի Լա Լիգայի հերթական առաջնությունը: Առաջին անգամ Հայաստանում մի խումբ երկրպագուներ պատրաստվում եին միասին դիտել Real Madrid - Villareal հանդիպումը: Սակայն մինչ այդ: Նախնական հանդիպման վայրը ընտրված էր Առնո Բաբաջանյանի արձանին կից տարածքը, որը բոլորն էլ գիտեն և կարելի էր հեշտ կողմնորոշվել: Իհարկե այդ վայրը Արսեն Նիկողոսյանի՝ ով այդ հանդիպման նախաձեռնողն էր, հանդիպումների սիրելի վայրն էր: Առաջին հանդիպմանը 10-12 հոգի էինք: Իհարկե մեծ մասը միմիանց չէր ճանաչում, ոմանք շփվել էին մինչ այդ halamadrid.ru-ում, ոման ընկերների հետ էին եկել, որ ձանձրալի չլինի: Իսկ Արման Շահբազյանը նույնիսկ առաջին կեսից հետո տուն գնաց, շարունակությունը տանը դիտելու պայմանով: 

Իսկ այս ներքևի նկարի Իսպանիայի հավքականի շապիկով տղան ես եմ՝ 15 տարեկան: Ձախից կանգնած են Տիկոն ու Արսենյոն, աջից Անահիտը և կանաչ շապիկով հայտնի KIKI-ն: Հետևի պլանում Նարեկն է երևում սպիտակ շապիկով: Ներքևում Գևորգն ու Սաքոն՝ Անահիտի եղբայրը: Ոման արդեն Ռեալին չեն երկրպագում նույնիսկ, ոմանց նույնիսկ չեմ էլ կարողանում հիշել հիմա: Բայց այդ օրը երբեք չեմ մոռանա...

Մադրիդի Ռեալի Հայկական Ֆան Ակումբի առաջին հանդիպում 27.08.2006 թ.| Մանթաշով բար | Ռեալ Մադրիդ - Վիլյառեալ (0-0) 

Առաջին խաղը Ռեալի համար այդքան էլ լավ չդասավորվեց, սեփական հարկի տակ գոլազուրկ ոչ ոքչին ձեռք չէր տալիս ամբիցիոզ Մադրիդցիներին, ովքեր այդ տարի շատ հեռուն գնացող պլաններ ունեին: Եվ այո՛ թեպետ մեկնարկն անհաջող էր, սակայն այդ մրցաշրջանն ավարտվեց Ռեալի չեմիպոնությամբ: 

Այդ օրվանից ի վեր անցել է ուղիղ 9 տարի: Երկար ու ձիգ 9 տարի, որոնք կարծես մեկ ակնթարթի պես անցան: Մենք կրկին հավաքվում ենք, կրկին խաղեր դիտում, երբեմն շատ ենք լինում ավելի հաճախ ավելի քիչ: Սակայն մեր պլանները չեն կորցրել իրենց ամբիոցիոզությունը: Մենք դեռ շատ անելիքներ ունենք, ու դեռ պետք է աճենք:

Այսօր Ֆան Ակումբը՝ որն իր տեսակի մեջ առաջինն է Հայաստանում ու կարծում եմ լավագույնը պետք է կատարի ևս մեկ քայլ դեպի առաջ: Մեր ամենամոտ գերնպատակն է դառնալ Մադրիդի Ռեալի Պաշտոնական Ֆան Ակումբ: Ես, որպես Մադրիդի Ռեալի Հայական Ֆան Ակումբի նորընտիր նախագահ կհամարեմ դա իմ գլխավոր առաքելությունը այս տարվա համար: Շուտով՝ մենք դուրս կգանք մի նոր մակարդակ, կրկին կլինենք առաջինը Հայաստանում ու բնականաբար լավագույնը: Այո՛ Մե՛նք Ենք Մադրիդը և Մե՛նք պետք է միշտ ձգտենք լավագույնին ու լինենք լավագույնը:

Այսօր ուզում եմ Շնորհավորել բոլոր նրանց, ովքեր իրենց համարում են Մադրիդի Ռեալի Հայկական Ֆան ակումբի՝ Realmadrid.am-ի մի մասնիկը: Ցանկանում եմ Ֆան Ակումբին միասնականություն և նորանոր հաջողություններ: 

Hala Madrid y nada mas !!

Realmadrid.am-ը 9 տարեկան է

Ինչպես մեկնարկել «Լա Լիգայում»

Օգոստոսի 21-ին մեկնարկեց Իսպանիայի «Լա Լիգայի» 2015-2016 մրցաշրջանը:

Շատ մինիմասլիստական առաջին տուր ստացվեց, ինչի արդյունքում ամեաարդյունավետը Էյբարն էր, որը երեք գնդակ ուղարկեց Գրանադայի դարպասը, փոխարենը սեփականն ընդունելով միայն մեկը: Նշեմ, որ Էյբարը նման սխրագործություն գործելով այժմ գլխավորում է Իսպանիայի առաջնության մրցաշարային աղյուսակը:
Շատ կոպիտ ստացվեց առաջին տուրը: Տաս խաղերից վեցում կարմիր քարտեր եղան: Հինգ խաղ ավարտվեց ոչ-ոքի: Երկուսում հաղթեցին տան տերերը՝ նվազագույն հաշվով: Մնացած երեք հանդիպումներում հաղթեցին հյուրերը, որոնցից մեկը Բարսելոնան էր, որը Լուիս Սուարեսի Միակ գոլի շնորհիվ կարողացավ հաղթանակ տանել Ատլետիկի նկատմամբ: Հանդիպման մեկնարկում 11 մետրանոց հարվածը չի իրացրել Լեո Մեսսին: Մեսսիի վրիպումներն ամեն անգամ արդեն զավեշտից վերածվում են մղձավանջի:
Ռոբերտոս Սոլդադոն Վիլյառեալի կազմում հենց մեկնարկային տուրում դարձավ գոլի հեղինակ: Սոլդադոն հավկնում է դառնալ Վիլյառեալի հարձակման գծի առաջատարը:ՌԵԱԼԸ... Ռեալը մեկնարկային տուրում չկարողացավ հաղթել Խիխոնի Սպորտինգին՝ 0-0: Կարծես Բենիտեսը մոռացել է, որ ավարտվել է միջմրցաշրջանն ու արդեն ժամանակն է լրջացնել ամեն ինչ: Մեկնարկային կազմում Բենիտեսը դուրս էր բերել Դանիլոյին, որին նա փոխարինեց հանդիպման վերջում: Երկրորդ խաղակեսում Ռեալի կազմում իր նորամուտը նշեց Կովաչիչը, այն ինչ ավելի նպատակահարմար կլիներ մի փոքր ավելի խաղակցված ֆուտբոլիստի մտցնել խաղադատ: Ինչևիցե Ռեալը չհաղթեց, քանի-որ առաջին հերթին չօգտագործեց ստեղծված պահերը: Իսկ պահեր կային, և այդ պահերի իրագործումը կարող էր հաղթանակ բերել Ռեալին: Սակայն ոչ: Վատագույններից մեկը խաղադաշտում Գարեթ Բեյլն էր, ով կարծես անցյալ մրցաշրջանից ի վեր չի կարողանում գտնել իր տեղը խաղադաշտում: Բենզեմայի վնասվածքը ստիպել է Բենիտեսին 9 համարի դիրքում խաղացնել Խեսեյին ինչը ևս որոշ տակտիկական փոփոխություններ է իրենից ենթադրում: Իսկ տապասում Կեյլոր Նավասն էր: Այսքան տարիներից հետո դժվար է գիտակցել, որ Մադրիդի դարպասն ուրիշ մարդ է պաշտպանում: Հուսանք այդ խնդիրը Կեյլորը պատվով կկատարի: Իսկ եթե ոչ նա ապա Կիկո Կասիլյան, ով կարծում եմ իր խաղային որակներով չի զիջում Նավասին:
Մեկնարկային տուրը բազմաթիվ խոսակցություններ իր հետ բերեց: Ոմանք արդեն իսկ շտապում են Ռեալի համար մրցաշրջանը ցախողված համարել: Ոման շնորհավորում են Բարսելոյանին այս առաջնությունում գալիք հաղթանակի հետ կապված: Բայց դե մի շտապեք հարգելի պայծառատեսներ: Սա միայն առաջին տուրն էր: Ամեն ինչ դեռ առջևում է:

Իկեր Կասիլյաս՝ Հաղթանակած Մեկ Քառորդ Դար

2002-ի ՉԼ եզրափակիչն էր: Երբ Սեսարի վնասվածքից հետո խաղադաշտ մտավ Իկերն ու արեց յան ինչի մասին կխոսենք նրա ֆուտբոլային կարերայի ավարտից շատ տարիներ անց, մենք՝ մադրիդիստներս հակսացանք, որ այս տղան այլևս այն չկողմնորոշվող պատանին չէ, ով չգիտեր մարզաշապիկին գրեր Իկեր, թե Կասիլյաս:

Եվս մեկ դրվագ 2002-ից.

Աշխարհի առաջնության 1/8 երզափակիչ խաղը. Իսպանիա - Իրլանդիա: Երևի Իրլանդացիների բոլոր ժամանակների ամենահզոր կազմնա եղել այդ առաջնությանը: Ռոյ Քին, Ռոբի Քին, Յան Հարթ, Քիլբեյն, Դաֆֆ, Շեի Գիվեն ու մյուսները: Ու Իսպանիա, որտեղ փայլեց Իկեր Կասիլյասը իր ետ մղած երեք 11 մետրանոց հարվածներով: Կարծում եմ պետք է անպայման դիտել այդ դրվագները: Այդ խաղից հետո Իկերի անունով անվանակոչվեց նրա հարազատ թաղամասին փողոցներից մեկը, իսկ համաշխարհային ֆուտբոլը աշխարհի լավագույն դարպասապահի նոր թեկնածու ունեցավ:

25 տարին քիչ ժամանակահատված չի: Կասիլյասը իր կյանքի լավագույն տարիները նվիրեց Ռեալին: Նվիրեց նվիրվելով մինչև վերջ: Այս 25 տարիների ընթացքում նրան հասան համաշխարհային ֆուտբոլի բոլոր դափնիները: Նրա նման երկրորդը Ռեալում երբեք չի լինի ու հարկավոր էլ չէ: Չափից շատ էմոցիաներ....

Ես երևի երջանիկ մարդ եմ, որ բախտ եմ ունեցել հանդիպել Իկերին: Այն էլ երկու անգամ: Առաջին անգամ 12 տարեկան էի, դա հեռավոր 2003-ին էր, տասներկու տարի առաջ: Այդ ժամանակ շատ էի տխրել, որ չի հաջողվել Իկերի հետ նկարվել, թեև ստորագրությունը վերցրել էի: Մտածում էի, տեսնես կլինի մի օր նորից հանդիպեմ: Ու, այո՛, եղավ այդ օրը: 2009 թ. հոկտեմբերի 8-ին Կասիլյասը կրկին Երևանում էր, ու պետք էր ամեն ինչ անել, միայն թե հանդիպել Մադրիդի Սրբին: Այո նա համեստ ու բավական հաճելի անձնավորություն էր: Կասիլյասը, համբերատար ու ժպտերես :)

2009 թ. Հոկտեմբերի 8 Iker Casillas and Robert Markosyan

Հիմա, երբ Ռեալի ավագը, սանն ու խորհրդանիշը լքում է թիմը... Դժվար է գտնել երախտիքի խոսքեր: Դժվար է ամբողջությամբ արտահայտել այն բոլոր էմոցիաները, որոնք զգում էին նրա ամեն մի սեյվի ժամանակ: Որքան դժվար օրեր ենք տեսել միասին Իկեր: Ինչքան մարզիչներ են փոխվել, իսկ դու մնացել ես Իկեր: Մնացել կանգնած դարպասում, հպարտ ու անսասան: Շնորհակալ ենք: 

Մադրիդիստ չեն դառնում, Մադրիդիստ ծնվում են՝ ինպես ծնվել է Իկերը, ինչպես ծնվել է Իկերի ու Սարայի որդին՝ Մարտինը:

Իկեր Կասիլյաս՝ Կաս, Սուրբ Իկեր, San Iker, Saint Iker, Մեր Դարպասապահ, մեր վերջին հույս ու խորրդանիշ: Թող որ դու միշտ հասնես նպատակներիդ ու լինես երջանիկ ու կրկին քո շուրթերից լսենք այդքան բաղձալի բառերը՝ "La Cibeles":

Gracias, Iker, por todo lo realizado. Gracias por ser un símbolo de lo mejor de nuestra historia. Te vas pero no olvidamos que tú perteneces para siempre al corazón del Real Madrid.

Ռաուլի 38-ամյակը. Երևանից Իսպանական «as»

1977թ. հունիսի 27-ին է ծնվել իսպանացի լեգենդար ֆուտբոլիս Ռաուլ Գոնսալեսը:

Արդեն մի քանի տարի շարունակ մի խումբ Ռաուլիստներով այդ օրը հավաքվում ենք, միասին փորձում քննարկել ինչ-որ հետաքրքիր նորություններ: Վերհիշում ենք անցյալ հաջողություններն ու հիշարժան պահերը: Տարեց տարի նման հավաքներ կազմակերպելն ավելի դժվար է դառնում, իսկ հավաքի եկողների քանակն ավելի քչանում է: Հուսամ ուղղակի այս տարի այդպես ստացվեց, հաջորդ տարի այսպես չի լինի, կլինի ավելի լավ ու ավելի կազմակերպված:

Մադրիդի Ռեալի Հայկական Ֆան ակումբը պարբերաբար մեր լավ ընկերների աջակցության միջոցով հայտնվում է իսպանական «as» թերթի համարներում, իհարկե երբ ունենում ենք ինչ-որ համապատասխան հետաքրքիր միջոցառումներ: Այս անգամ ևս ոմանց համար մի փոքր անակնկալ կերպով հայտնվեցինք «as» թերթի հունիսի 30-ին լույս տեսած համարում: Փոքրիկ մի հատված, որը մեր համեստ հավաքին էր նվիրված, սակայն դա մեզ բավական հաճույք պարգևեց:

ՊԱՐԱԴՈՔՍ

Իհարկե շատ ողջունելի ու թույն ա, որ մենք հերաթական անգամ «as»-ում ենք, ու կարծում եմ դեռ էլի առիթներ կլինեն այդտեղ հայտնվելու, սակայն ամենահետաքրքիրն այն է, որ երբեք մեր մասին չի գրել հայկական տպագիր մամուլը, էլ չեմ ասում նման միջոցառումներին անդրադառնալու մասին: Ստացվում է, որ Հայաստանում գտնվելով ավելի հեշտ է հայտնվել իսպանական «մասնագիտացված» թերթերում քանց թե Հայկական սպորտային պարբերականներում:

El Capitano De Nuestros Corazones 

«Ռադիոֆուտբոլի» եթերում | Barca vs. Real Madrid «El Clasico»

Հերթական «Էլ Կլասիկոն» տեղի ունեցավ Կատալոնիայի «Կամպ Նոու»  մարզադաշտում: Համառ պայքարի և դեղին քարտերի առատության պարագայում ավելի պինդ գտնվեցին Կատալոնական ակումբի ֆուտբոլիստների նյարդերը:

Ինչևիցե, «Էլ Կլասիկոյի» արդյունքը չէ, որ ստիպեց ինձ հեղինակել այս գրառումը, այլ մեկ այլ իրադարձություն, որը տեղի ունեցավ Երևանում: Ռադիո «Վան»-ի «Ռադիոֆուտբոլ» ուղիղ եթերում հանդիպեցին Մադրիդի Ռեալի և Բարսայի երկրպագուները: Հետաքրքիր  ֆուտբոլային եթեր ստացվեց, որից բոլորս էլ բավականություն ստացանք:
Բոլոր նրանք ովքեր չեն կարողացել դիտել կամ լսել հաղորդումը, կարող են ձայնագրությունը դիտել ՀԵՆՑ ՀԻՄԱ !

YES ! We Can !!

Այո՛. Մենք Կարող ենք արժանի խաղ ցույց տալ նաև խոտածածկ խաղադաշտում: Մինչ այս արհեստական խոտի վրա՝ զգալիորեն չափերով մեծ մարզադաշտում խաղալիս անհաջողության էինք մատնվում: Սակյան այսօր պատկերն այլ էր: Պատճառն հավանաբար այն էր, որ այս անգամ բոլորն իրենց ՃԻՇՏ տեղերում էին, իսկ խաղը թիմային բնույթ էր կրում: «Realmadrid.am»-ը համեմատաբար նոր կազմով, առանց միմիանց հետ խաղային պրակտիկա ունենալու հիմնական ժամանակն ավարտեց 3-3 հաշվով: Խաղն ընդանուր առմամբ կոպիտ ու կոշտ էր, բազմաթիվ վիճելի դրվագներով: 

«Realmadrid.am»

Ինչևիցե, նման խաղը հույս է արթնացնում, որ այս կերպով շարունակելու պարագայում դեռ շատ հաջող հանդիպումներ կունենանք:

Խաղի հաշիվը երկար ժամանակ չէր հաջողվում բացել: Նույնիսկ մրցակցի օգտին նշանակված տասնմեկ մետրանոց հարվածը հետ մղվեց մեր դարպասապահ Արիկի կողմից: Առաջին կեսում երկու թիմերն էլ բազմաթիվ հաջողության հասնելու հնարավորություններ ունեցան: Սակայն մեզ այդպես էլ չհաջողվեց գրավել մրցակցի դարպասն, իսկ մրցակիցը հաջողության հասավ երկու անգամ: 

Երկրորդ խաղակեսում արդեն Մեր թիմը չիրացրեց տասնմեկ մետրանոց հարվածն, որից անմիջապես հետո հետևած հակագրոհի արդյունքում բաց թողեցինք երրորդ գնդակը:

Սակայն, պարտությամ մասին խոսելը դեռ վաղ էր: Գևորգ Լոռեցյանի երկու աներևակայելի հարվածների արդյունքում հաշվի տարբերությունը հասավ նվազագույնի: Աջ պաշտպանի դիրքում խաղացող Գևորգը երկու եզրային ճեղքում իրականացրեց ձախ եզրով և հետ բերեց խաղի հանդեպ հետաքրքրությունը: Երրորդ գոլը ևս խփվեց թիմային գործողությունների արդյունքում: 

Ընկերական հանդիպման հիմական ժամանակն ավարտվեց 3-3: Որոշվեց իրացնել տասնմեկ մետրանոց հարվածներ, որտեղ բախտը ժպտաց մրցակցին:

Շնորհակալ ենք մեր երկրպագուներից, ովքեր ներկա գտնվեցին հանդիպմանը և աջակցեցին մեզ: Հուսով ենք արդարացրեցինք Ձեր սպասելիքները: Եվ իհարկե, այսուհետ միայն ավելի լավ է լինելու: #HalaMadrid Y NADA MAS !!

Welcome Back 2014

2014-ը ոնց հասկանում ենք այլևս տարբերակներ չունի, ուզի չուզի պետքա իր տեղը զիջի 2015-ին, որն էլ հույս ունենք կարգին, նամուսով տարի կլինի, առանց գլխակորույս վայրիվերումների:

Բլոգային ակտիվությունը հասել է մինիմումի, առօրյա խառնաշփոթը մաքսիմումի: 

Տարեվերջյան գրառումն անելը հաստատ պարտավորեցնող է: Այսօր կտեսնենք թե ինչպին է եղել տարին, չնայած ամեն ինչ չի, որ հիշվում ա հիմա, բայց դե փորձեմ խմբավորել և ամփոփել:

Ընդհանուր առմամբ տարին բազմազան էր, լի կռիվ-խալմաղալներով և հետաքրքիր նորություններով:

Թեև Հայաստանի ազգային հավաքականը չուրախացրեց մեզ իր մրցելույթներով, մենք՝ երկրպագուներս հավատով լեցուն էինք գնում մարզադաշտ և սպասում հերթական հրաշքին: Ցավոք այս տարին հրաշքների տարի չէր մեր ֆուտբոլի համար։

«Development Academy» ծրագիրը, որն ապրիլին էր, հյուրընկալեց մեզ Քոբուլեթիում: Բացի նրանից, որ բավական հետաքրքիր գիտելիքներ ստացանք, հնարավորությոն ունեցանք շփվել տարբեր երկրների երիտասարդների հետ: Մինչև հիմա տպավորված եմ, թե ինչքան Էստոնացիները սիրեցին հայկական լավաշը :) Մեկ տարածքում 11 հայ երիտասարդ և նույնքան ադրբեջանցի լինելու պարագայում, հաստատ մի հետաքրքիր բանի պետքա սպասես: «Հարևան» երկրի երիտասարդները փայլեցին իրենց վախկոտությամբ և հայերի նկատմամբ ատելությամբ: Արդյունքում շահեցին մնացած երկրների երիտասարդները, ովքոեր հասկացան թե ինչպիսին են Ադրբեջանցիներն իրականումև ինչպիսին են Հայերը: Ծրագրի շրջանակնելում ստացանք «youthpass» սերտիֆիկատ, լավ հուշեր, արկածային պատմություններն էլ անպակաս էին :)

ՎԵՐՋԱՊԵՍ, վարորդական իրավունքս հանեցի մայիսին, իսկ առաջին տուգանքս եղավ միայն դեկտեմբերի 3-ին: 2014-ում Եվս մեկ կարևոր ձեռքբերում, որն անհրաժեշտ էր և եղավ ճիշտ ժամանակին: Ավելորդ նյարդայնանում եմ մեկ-մեկ, բայց դե մեր գլխակեր երթուղայինների հետ շփումն այլ կերպ չի կարող լինել: Միքիչ շփվեցի «ապահովագրական» ընկերությունների ներկայացուցիչների հետ, որոնց աշխատանքից ահավոր դժգոհ եմ: բայց դա ուրիշ թեմա է:

Ցանկանում եմ բոլոր վարորդներին կանաչ ճանապարհ, և ամենակարևորը ԱՊՊԱ-ներից հեռու:

«BURN» Էներգետիկ ըմնելիքը հովանավորեց The Beautified Project-ի ռոք համերգը: Նման օրինակ առաջին համերգն էր, բայց ոչ վերջինը: «BURN»-ը դեռ ունի ասելիք հայկական շուկայում և այդ ամենին դուք ականատես կլինեք 2015-ի ընթացում: Ամեն ինչ շատ հետաքրքիր է լինելու:

2014-ի ամենաէական փոփոխությունը դա հիմնական check-in լինելու վայրի փոփոխությունն էր: «Երևան պլազայից» ուղիղ չվերթով «Քանաքեռ»: Տեսնես կյանում պատահականություններ լինու՞մ են: Դժվաաար... Ուրեմն ամեն ինչ հենց այսպես էլ պետք է լիներ: Նոր Պալատ... էէէ կոլեկտիվ, շատ վառ ու հետաքրքիր անհատներով, մեծ փորձով ու վառ մտքերով: Դեռ ամեն ինչ նոր է սկսվում, 2015-ը նորի ամրապնդման և կայունացման տարի է լինելու: Մտքեր շատ կան, անելիքներ ևս: Մենք կանենք անհնարինը որպես նվիրենք երջանկություն բոլոր նրանց ովքեր պատրաստ են կիսել այդ երջանկությունը մնացածի հետ: Սպասեք նոր հրաշքների 2015-ին...

 Հետաքրքիր դրվագներ եղան նաև «Հայ Մադրիդիզմի» կյանքում: Այս տարի մի քանի անգամ հայտնվել ենք իսպանական «AS» թերթի էջերին: Առաջին անգամ դա տեղի ունեցավ Դեսիմայից հետո: Իսկ Դեսիմայի մասին առանձին :)

Հունասք գալիք տարում կապերը Մադրիդի հետ ավելի կամրապնդվեն և պաշտոնական բնույթ կստանան: Շնորհակալ ենք բոլոր նրանց ովքեր նպաստեցին այս հաջողությանը և եղան մեր կողքին: 

Hala Madrid !! 

«Carnet Madridista»

Պաշտոնապես դարձա «Ռեալ Մադրիդ» ֆուտբոլային ակումբի երկրպագու, արդեն ունեմ Իմ սեփական «Carnet Madridista»-ն: Եվս մեկ քայլ դեպի Մադրիդ: Քարտս գալով Մադրիդից, հասցրեց այս տարի վերադառնալ Մադրիդ, հուսամ գալիք տարի ես նույնպես կկարողանամ վերջապես հասնել Բեռնաբեու:

Որքան գեղեցիկ է մայրամուտը Երևանում: Այո՛ այն շատ գեղեցիկ է, մանավանդ այս դիրքրից: Վերջին լուսանկարներից մեկը «Երևան պլազայում»: Հրաժեշտ տվեցի «Օրանժ Արմենիաին»: Օրանժի հետ ամեն ինչ շատ գեղեցիկ ու լավ էր, ինչպես այս մայրամուտը: Շնորհակալ եմ բոլոր գործընկերներիս, շատերի հետ ընկերացա և շարունակում եմ այդ ընկերությունը: Ապրեք, որ ընդունեցիք ինձ: Ապրեք, որ Ձեր գործի պրոֆեսիոնալներն եք: Ապրեք, որ կաք IBB !!

Տարին լի էր «Զինվորական» պատմությունների հետ կապված բանակային նկարներիս այս կամ այն լրատվամիջոցում առանց թույլատվությամբ տեղադրելու դեպքերով: Պայքարում եմ դեռ, ճիշտա այդքան համառ չէ, որքան ես ինքս կցանկանայի, բայց ամեն դեպքում եթե նման դեպքեր լինում են, հունից դուրս գալուց բացի փորձում եմ «սխալմունք» թույլ տվածներին գտնել և ազդել իրենց վրա:

«Կոկա-Կոլա» ՀՔԲԱ-ն ամեն տարի կազմակերպում է ներքին մինիֆուտբոլային մրցաշար: Այս տարին էլ բացառություն չէր: Ամբողջ առաջնությունը տևեց մեկ օր: Առավոտից մինչ երեկո ութ թիմ երկու խմբով և փլեյ-օֆֆ փուլով վիճարկեցին չեմպիոնի կոչումը: հաղթելու Ցանկությունը մեծ էր, հնարավորությունները բավարար: Սակայն մեր՝ «Կոմերցիոն 1» թիմին շատ քիչ պակասեց չեմպիոնության համար: Երևի թե մեկ խաղացող, քանի որ բոլոր հինգ խաղերը խաղացինք առանց փոխարինողների, իսկ վերջին եկկու խաղը Ես վնասվածքով էի խաղում: Ինչևիցե, երկրորդ տեղ, բայց շատ լավ խաղ և հիանալի մթնոլորտ: Շնորհակալ եմ թիմակիցներիցս, ում շնորհիվ ես դարձա մրցաշարի լավագույն ռմբարկու, կիսելով այդ տիտղոսը չեմպիոն դարձած թիմի ֆուտբոլիստներից մեկի հետ: Հաջորդ տարի հաստատ չեմպիոն ենք !!

«Էլ Կլասիկոների» ցավոտ շարքը այս տարի էլ չընդհատվեց, չնայած բոլոր հնարավորություններն ունեինք հաղթանակի նժարը դեպի մեզ թեքելու համար: Շատ անելիքներ կան, սակայն աշխատանք չի տարվում, ամեն ինչ ինքնահոս վիճակում է: Տեսնենք թե նոր տարում ինչ կփոխվի այդ հարցում: Հուսանք ամեն ինչ դեպի լավը կգնա:

Պարտվեցինք խաղադաշտում, սակայնք հաղթեցինք բոլոր հնարավոր հեռուստա-ռադիո հաղորումներում: Իրոք, այս տարի ևս մեր գիտելիքներով փայլեցինք տարբեր բանավեճերի ժամանակ և բարձր պահեցինք «Մադրիդիստի»  պատվավոր կոչումը:

«LA DECIMA»

Ամեն անգամ այս նկարին նայելուց աջքիս առաջ է գալիս այդ անհույս ու անօգնական դրվագը, երբ վերջին հույսն արդեն մարում էր, երբ արդեն ամեն ինչ հետ բերելը անհավանակն էր թվում: 92:48՝ Սերխիո Ռամոս, այս նկարներն ամեն ինչ շատ լավ ցույց են տալիս; Իսկ ինչ վերապրեցինք մենք անհնար է բառերով արտահայտել նույնիսկ հիմա: Այսպիսի երկրորդ պահ երբեք չի լինի էլ: Ուրախ եմ, որ ապրեցինք այս րոպեները:

  

Ռամոսի գոլը «Ստիպեց» անել դա... այդքան կարևոր և անկրկնելի: ՉԼ 10-րդ գավաթը՝ «La Decima»-ն դարձավ առաջին դաջվածքս: Եվ հավանաբար վերջին, քանի որ երրորդ անգամ ես այդ ցավերի հավեսը չունեմ, ինչքան էլ կարևոր ու հետաքրքիր բան լինի: Հիմա հաստատ կարամ ասեմ, որ այս դաջվածքից մենակ ես ու Սերխիո Ռամոսն ունենք:

Որքան մեծ էր ուրախությունս, երբ կյանքիս ամենամեծ անակնկալներից մեկը ստացա: Քանի-քանի տարի բոլորի գլուխը տանում էի ասելով, որ ԲՈւ եմ ուզում: Վզգոս... Բուիկս... Ամսից մի քիչ ավել ապրեց... Երևի իրոք, Բուն փոքր տանը պահելու համար չի... Բայց մի աներևակաելի կենդանի է Բուն: Սիրում ու կարոտում եմ Իմ Բուիկին...

2014-ում լավ պահերը շատ էին:  Ինչևիցե, 2014-ից բան չմնաց համարյա, թող որ այդ մի օրն էլ լավ անցնի ու բարով խերով մտնենք 2015: 

Առաջին հերթին խաղաղություն եմ ցանկանում, խաղաղություն ներքին, խաղաղություն գլոբալ և խաղաղություն մեր լեռներին՝ այն տղեքրին, ովքեր հիմա հսկում են մեր անդորրը, նրանց ովքեր կանգնած են հիմա խրամատնորում: Պի՛նդ կացեք տղերք: 

Կայունություն, կայունություն եմ մաղթում, քանցզի անկայունությունից ու անորոշությունից վատ բան լինել չի կարող: Կամ այս կողմ, կամ այն կողմ: Կայունությունը մեզ շատ ա պետք, կայունություն ա պետք մեզ նաև մեր նպատակներում ու գործերում: Ու նպատակ ! Նպատակ, քանզի առանց նպատակի այն ամենն ինչից մենք մեզ զրկում ենք, կամ այն զոհողություններն որոնց մենք գնում ենք անիմաստ ինքնախաբեություն և ինքնատանջանք է:

Թեև այս ամենը ընդամենը մի 3 կետ էր, բայց այդքանն էլ լինի գոհ ու շնորհակալ ենք Այծերից: