Օգոստոսի 23-ը Կրկնակի ՏՈՆ է Իմ Համար !!!

Օգոստոսի 23-ը Ինձ համար ԿՐԿՆԱԿԻ ՏՈՆ Է: 

Քանզի նախ օգոստոսի 23-ը Ծնողներիս ամուսնության օրն է: Ուղիղ 25 տարի առաջ ծնողներս ամուսնացան: Կարծում եմ այս տարեդաձի լավագույն նվերն իրենց համար դստեր ամուսնությունն էր :) Ցանկանում եմ, որ միշտ լինեք առողջ ու երջանիկ: Ձեր բոլոր նպատակներն իրագործեք, Դուք Արժանի եք Լավագույնին Պապ ջան ու Մամ ջան: :* :* :*

Այս երջանիկ օրվա մյուս ՄԵՂԱՎՈՐԸ Գագիկ Քեռիս է, ում ծննդյան տարեդարձն է այսօր: Гагик Даниелян​ Շնորհավորում եմ: Ուզում եմ որ միշտ թոռներիդ ծիծաղն անպակաս լինի Ձեր տանից: Ուզում եմ Քեզ անսահման առողջություն ու երիտասարդական եռանդ ցանկանամ: Որ միշտ լինես այնպիսին ոնց որ Մաման մեկ-մեկ պատմում ա, ես Գագոն մեկել կտենաս սենց էր անում կամ նենց էր անում :) Այ էտ ամենակարևորն ա: :* :* :*

Մի Փիսիկի Պատմություն

Երբ երկու շաբաթ առաջ հայրիկս ամառանոցից վերադարձավ, նրան հարցեր առանձնպաես չտվեցինք, թե ինչ կար, ոնց էր, ցուրտ էր, ինչ արեցիր: Սովորականի պես բոլորս:

Իսկ երբ այսօր մերոնք գնացին... առաջին բանն, ինչ մաման դարպաները բացելուց հետո նկատեց, դա պատուհանից իրենց նայող զույգ աչքերն էին: «Փիսո՞, դու՞ ստեղ ոնց ես հայտնվել»: Դու մի ասա, ես մանկամիտը, երբ հայրիկս, գործերով սենյակից բացակայել ա, թողելա իր մայրիկին ու հարազատներին, եկել մտել ա դարպասից հերիք չի, հասել ա շենքի դուռն ու ներս ա մտել: Դա էլ հերիք չի, նենց ա պաղկվել, որ պապան, դռները փակելուց, ո՛չ տեսել ա, ո՛չ լսել ա: Մի խոսքով, ես կատվիս ձագուկը երկու շաբաթ անցկացրել ա, խորհրդավոր միայնության մեջ՝ սնվելով ծղոտով զամբյուղներով (սեղանի աղի ձողիկներին ձեռք չի տվել), մոտիկից ծանոթացել ա բոլոր պահարանների ու վարագույրների հետ, ուսումնասիրել ասառնարանի դռան կառուցվածքը, ու քնել բրդյա վերմակի տակ: Մեղքս տվեց անկեղծ ասած: 

ԵՐԿՈՒ ՇԱԲԱԹ փիսոն ապրել ա, փաստացի, առանց ոչ մի լուրջ ուտելիքի: Հետո էլ ասում են էլի... տենց, մերոնք կերակրել, ճամփել են հարիֆիս... Է՜հ, թե խի՞ չեն բերել, գոնե մեր շունիկի հետ կպահեյինք սաղ հայաթով, չէր մնա բախտի քմահաճույքին...

Երիտասարդ հայրիկը (նամակ 9-րդ)

Այս նամակում չեմ պատմելու թե ինչպես եմ, թե ինչպես է այնցնում ծառայությունը, թե ինչ խնդիրներ կան...
 Այսօր ուզում եմ շնորհավորել ընկերոջս` Պարգևին և իր կնոջը:

 Սեպտեմբերի 8-ին լույս աշխարհ եկավ երիտասարդ զույգի անդրանիկ զավակը, որին անվանակոչեցին Սամվել: Պատկերացնում եմ թե ինչպիսի ուրախություն է տիրում հիմա երիտասարդ ընտանիքում: Ինպես ասում են աչքները թող լույս լինի, թող որ բախտավոր ու երջանիկ լինի իր ծնողներին էլ ուրախություն պարգևի իր ծիծաղով: Կմեծանա շատ ուրիշ բաներով էլ անպայման կուրախացնի: Պք, դեռ երբ չէր ծնվել, խոստացել եմ, որ տանելու եմ հետս ֆուտբոլ խաղալու միշտ:  Ով իմանա միգուցե Մադրիդիզմն էլ երիտասարդ տարիքից հարազատ դառնա փոքրիկ Սամվելին:
Էլ չեմ ասում այն բանի մասին, որ հաստատ կոմպից հեռու չի գնալու փորձելու ա, քանդել հավաքելույա, կոմպը իրա խաղալիքնա լինելու ամենասիրած: Պապայի տղեն ա վերջը վերջով: Ոնց որ Պարգև ախպերս միշտ այնտեղ ա, որտեղ կա համակարգչի հետ խնդիր, տղան էլ պապային չի զիջի:
 Պք ջան, եղբայր մի անգամել շնորհավոր, անպայման առաջին իսկ հնարավորության դեպքում գնում ենք խմելու: Իսկ քանի դեռ ես բանակում են Սամո ախպորը կարաս ասես, որ Ռոբը մի քիչ զբաղվածա, կարևոր գործերով բանակում ա, թող ներող լինի, գամ տեղը կհանենք, հա մեկել չմոռանաս կոմպի վրա հիմիկվանից մանկական բրաուզեր քցես: Մեկել տեսար չոչ-չոչ հասավ կոմպին ուզեցավ պոստիս քոմենթ գրի:

Հանդիսավոր Երդում (նամակ 4–րդ)

Տոնական հանգստյան 3 օրերն անցան բավականին հետաքրքիր: Մի քանի սպորտաձևերում մրցումների արդյունքում Մեր` 2-րդ Վաշտը ճանաչվեց հաղթող ընդհանուր հաշվարկում 5 վաշտերի պայքարում: Այս հաղթանակին մեծապես նպաստեց մեր ֆուտբոլի թիմի Չեմպիոնությունը: 2 խաղում 8 խփած և 4 բացթողած գնդակ: Վստահ և համարձակ խաղ: Բավականին հաճելի էր կրկին վերադառնալ խաղադաշտ և այսքան հաջող:

 Տոնական օրերը վերջացան, բոլորս սկսեցինք պատրաստվել Երդման հանդիսավոր արարողությանը: Փորձեր, փորձեր ևս մեկ անգամ փորձեր: վերջին երկու օրերը նվագախմբի հետ միասին: Եվ այդ ամենը մեր հարազատներին և ընկերներին հաճույք պատճառելու համար: Իսկ մինչ այդ կրակային: 15 մարտական փամփուշտ, մի քանի ժամ փոշու և ահավոր արևի տակ:

Ծառայում է Հայաստանի Հանրապետությանը

Բարև Բլոգ: Արդեն վաղը Հունիսի 10-ին կմեկնեմ ծառայության Հայաստանի Հանրապետության Բանակ: Պատրաստվեք , այսօրվա պոստը լինելու է շատ երկար: Կխոսեմ շատ երկար ու կփորձեմ վերլուծել այս վերջին մեկ շաբաթը:

Ամեն ինչ սկսվեց դեռ մարտին երբ ստացա Հունիսի 10-ով տրված մեկնման կտրոնը , սակայն ամեն ինչ նորմալ էր: Ինչպես փակցված էր մեր «Շատ Սիրելի» Դեկանատի պատին ես երկրորդ տեղով անվճար անցնում էի Մագիստրատուրա: Դե դիպլոմն ու պետականն էլ 100 ստացա , այսպիսով կասկած չէր մնում: Ընդհանրապես այն տպավորությունները , որոնք կային սովորելու այս 4 տարիների ընթացքում ՀՊՃՀ-ից , այս վերջին ամիսներին շատ փչացան: Ժամանակին ինձ թվում էր , որ Մեր ԲՈւՀ-ը եզակիներից մեկն ա , որը համ գիտելիք ա տալիս , համ դասախոսներն են լավը: Հա էլի լավ մարդիկ կան , ու քիչ չեն , բայց այն ամենն ինչ կատարվում ա Պոլիտեխնիկում շատ տհաճ ա: Այն վճռականությունը , որը դրսևորեց Մաթեմաթիկայի ամբիոնը չորրոչդ կուրսեցիների Կարմիր դիպլոմի համար վերահանձնումների ժամանակ ուղղակի նախանձելի է: Դրանց ինքնահավան երեսից բոլոր մաթեմ վերահանձնողները չստացան Կարմիր դիպլոմ: ՀԻՄԱՐ ԲՈԼՈՆՅԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳ: Ինչու՞ , դե գիտես ոնց , ասում են Բոլոնյան համակարգը Ուսանողի համարա: Թո բա թե: Հեսա: Չկա տենց բան , եթե ուսանողը Կարմիր դիպլոմից պիտի զրկվի միայն այն բանի համար , որ առաջին կիսամյակում մի 43-ա ստացել , հետո էլ գերազանց ա սովորել: Ինչո՞ւ գնահատականները միջինով չեն հաշվում: Ինչուները շատ են: Այս ինչուներից մեկն էլ ինձ հանկարծակիի բերեց շաբաթ օրը , Բարքեմփի բացման ժամանակ: Երբ ես իմացա , որ չեմ անցնում առանց տարեկետման իրավունքի Մագիստրատուրա , սակայն անվճար եմ ընդունվել: Այն էլ ինչ-որ խղճում 0.4 միավորի պատճառով: այն դեպքում երբ Մի քանի ամիս առաջ ես երկրորդն էի: Իսկ դու մի ասա նոր հաշվարկման ձևեր: Իսկ իրականում հենց այդ ԲՈԼՈՆՅԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳԸ ամբողջովին չի գործում: Օգտագործվումա այնքանով որքանով ձեռք ա տալիս Անհատներին , որոնք ունեն ՄԵԾ հնարավորություններ: 

Ընդհանրապես Մեր ԲՈւՀում Լավ մարդիկ քիչ չեն , սակայն նրանք մեկ-մեկ անզոր են:

ԲՈւՀ-ի Լավագույն գործող մարմինը Ուսխորհուրդն է , սակայն երբեմն ուսխորհուրդն էլ չի կարողանում պայքարել Բյուրոկրատական անարդարության դեմ: Դե հիմա...

Վստահ եմ որ շատ բաների մասին այսօր մոռանալու եմ գրել , թեմաները շատ են:

Վերջին օրերը Ընկերների ու Ընտանիքի հետ.

Բարքեմփից սկսած , սկսեցի ուրիշ կերպ նայել ամեն ինչին , հասկցա , որ մեկ շաբաթից այս ամենն այլևս չի լինելու: Հասկացա , որ կողքիս կան իսկական ընկերներ , ինչը ինձ շատ էր պետք , քանի որ վերջին ամսվա ընթացքում , ընկերությունից հիասթափվելու առիթներ ունեցել եմ:

Վերջին երկու օրերը լավագույններն էին: Ամենաքաղցր օրերն իմ կյանքի բառիս բուն իմաստով: Մերսի Շատ Շոկոիս: Ում ես շատ-շատ եմ սիրում: Իսկական անմոռանալի օր ստացվեց իմ համար: Այդ օրն անմոռանալի էր Իմ Մադրիդիստ ընկերների շնորհիվ նաև: Որոնք անակնկալ էին պատրաստել իմ համար: Փուչիկներ , ժպիտներ , Ընկերներ , Սպունգ Բոբ-տորթ: Փուչիկներից մեկի վրա ոմն Երվանդի կողմից ավելացված էր. «Տարել է ես պետության յանը , Բանակ է գնում Ռոբերտ Մարկոսյանը»: Ժպիտներ Ժպիտներ Ժպիտներ: Աղջիկներ ու Տղաներ` Մադրիդիստներ !! Ընդհանրապես բազմիցս առիթներ եմ ունեցել համոզվելու , որ մեր Մադիրդիստական ընկերությունը ամենաամուրն ա: Ամենակուռ Կոլեկտիվներից մեկն ա , որին ես երբևիցե հանդիպել եմ: Ուրախ եմ , որ Ես այս ամենի մի մասնիկն եմ: 

Հալալ ա Մադրդիստներիս , մի քանի օրում կազմակերպեցին հրաժեշտիս խաղը: Չէի ուզում մի տեսակ , բայց լավ ստացվեց շատ: 7-7 խաղացինք: Ուրախ եմ , որ Երիտասարդ տաղանդներս նման Լավ մարդիկ են: Շատ սիրում եմ իրանց: Խաղին եկան ընկերներիցս Շատերը: Իսկ Ոմանք արդեն մեկնում էին Ծառայության: Նարեկը:

Ուղղակի կուզենամ , որ ես ու Նարը իրար հետ ծառայենք: Այդ դեպքում ծառայությունը շատ ավելի հեշտ ու հետաքրքիր կլինի: Ընդհանրապես Ընկերներիցս շատերն են գնում Բանակ: Նրանց բոլորին Խաղաղ Ծառայություն եմ ցանկանում:

Պիտի մերսի ասեմ նաև Թիմին , աշխարհի լավագույն «Red Bull»-ի թիմին , 9 ամիս համարյա միասին աշխատեցինք , շատ-շատ հիշարժան պահեր ունեցանք: Վստահ եմ , որ դեռ ունենալու ենք: Նման Ընկերությունը չի մոռացվում:

Մերսի in-spectr-ին :Դ Անահիտ, Չինա , Արսեն: Կապ չունի ինչ ոնց , խի , որտեղ ու ոնց: Ձեզ Շատ եմ սիրում: Մեր կռիվները :Դ ահահա PES-ը , միու~-ները ու ամենինչը:

Ես քանի օրվա մեջ չգիտես ոնց ձևավորվեց Armenian Tumblr Team-ը: Այ Մարդ քիչ մտեք էտ թվիթերը , իրար շատ տեսեք , սաղ կայֆը հենց էտ ա: Ռեբլոգ 4էվր: #ՄունաթՌոժ , կկարոտեմ մեր կռիվները , լավ պահերը ու պոեզը :Դ

Կկարոտեմ Բարքեմփը...

APY - Հայ Առաջադեմ Երիտասարդություն: Հուսով եմ իմ բացակայության ընթացքում շատ հաջողությունների կհասնեք: Աշխարհի ամենաաշխատասեր թիմն ա , ամենակազմակերպված ու ճշտապահ ի շնորհիվ Էրիկի:

Extreme Club-ին ցանկանում եմ , որ նույնքան ադրենալինով լի լինի նրանց կյանքը ինչպես հիմա:

Dan , Vahan ախպերներս , մենք դեռ դպրոցից միասին ենք: Վստահ եմ , որ իմ բանակ գնալը , Վահանի Փարիզում սովորելը միայն կուժեղացնեն մեր ընկերությունը: Գիտեմ , որ միշտ իմ կողքին առաջինը դուք եք: Ինչ ուզումա լինի ! Մերսի , որ կաք !

Կկարոտեմ Հունական Պարերը , մեր ընկերությունը: Բոլորիդ !

Զառ , Սոֆ , իմ ապագա բժիշկներ , սիրում եմ ձեզ: Ուրախ եմ , որ ձեզ ճանաչում եմ:

Լիա, Փեփե , Տաթ - Hollywood Hills forever !

Խուճուճ , դու ուրիշ թեմա ես , սենց չեմ կարա ասեմ :) մենակ համբերություն եմ մաղթում:
Anahitka - В жизни никто для меня такого не делал , спасибо тебе Анаит !
Arsenyo - ախպերս , ես գիտեմ որ միշտ հետս ես , ինչ ուզումա լինի !!

Խումբս , սովորեք , լավ մասնագետներ դարձեք...գիտեք թե ոնց եմ վերաբերվում ձեզ , խոզուկներ ու գայլուկներ :P

*** ***** **** - դիմացի , լացել մացել չկա: Դու ուժեղ ես: էլ երեխա չես...կուզենայի կողքիդ լինելի հիմա , ուղղակի լինելի , ուրիշ բան պետք չի...բայց...

Չինուլիկ ու Սոնչիկ: Դիմացեք: Ձեզ լավ նայեք , Ձեր կողքին եմ !! Առաջինը ինչ լինի դուք եք իմանալու: Հաստատ ասում եմ !

Բոլորիդ շատ եմ սիրում , ում չեմ գրել իրանց էլ եմ շատ սիրում , հիմա եթե մեկնումեկիդ մոռացած լինեմ սրտիս դարդ ա լինելու: Ուղղակի փորձեցի հիշել են մարդկանց , ովքեր ես վերջին օրերին կողքիս են եղել , ովքեր փորձել են օրերս ուրախությամբ ու երջակնությամբ լցնել:

Իմ Համար էլ ա շատ դժվար գիտակցել , որ երկու տարի չենք տեսնելու իրար , որ շատերդ փոխվելու եք , շատ նոր պահեր եք ապրելու առանց ինձ: Բայց դա կարևոր չի , կարևորը , որ լավ լինեք: Ես դա ասում եմ , այն բոլոր մարդկանց , ովքեր ինձ ընկեր են համարում: 

Ես գնում եմ ծառայելու Հայաստանի Հանրապետությանը: Դուխս տեղն ա , Կամքի ուժ ունեմ , լավ կծառայեմ կգամ: Ի՞նչ պիտի լինի որ: Իմացեք որ Ռոբը միշտ ձեր հետ ա: Ինչով էլ կարա օգնի կօգնի թեկուզ լինի բանակում !

Ես կաշխատեմ ամեն զգալի նորության մասին գրել բլոգում: Դուք էլ եթե ուզում եք ինձ բան ասեք , հաստատ իմացեք , եթե գրեք Բլոգիս ARMY բաժնում , հաստատ ես կիմանամ: Եթե կարոտում եք , եթե տվյալ պահին կարիքս ունեք , գրեք , ես անպայման կպատասխանեմ իմացեք !!

Գնացինք ...Մնաց 730 Օր ...

էլ չեմ լինի ես 20 Տարեկան

Ես չեմ լինի էլ 20 տարեկան , այսօր եմ ես դառնում 20 տարեկան: Հիշում եմ երևի 1991 թիվ , Երևան քաղաք , Մարգարյան հիվանդանոց , 14:30:

 

Ասում են Մաման ու Պապան Թումանյան փողոցով քայլելուց են եղել , երբ ես ցանկություն եմ հայտնել ևս միանալ նրանց: Երևի դա է պատճառը , որ չկա մի այնպիսի օր , որ Թումանյան փողոցով չանցնեմ: Ասում են դժվար ծննդաբերություն ա եղել: Մի ասացվացք կա , ինչպես սկսես այնպես էլ կշարունակես: Երևի դա է պատճառը , որ այն ամենը ինչն իմ կյանքում մեծ նշանակություն է ունենում , ես հասնում եմ շատ դժվար ու բարդություններով: Բայց հասնում եմ :)

20 տարին քիչ չի: Եթե փորձեմ թվարկել թե այս քսան տարիների ընթացքում ինչքան բաների եմ հասել այսօր չեմ վերջացնի: Բայց այդ ամենը թողնում եմ մի կողմ: Այս օրվանից հաջորդ քսան տարիների ընթացքում ես հասնելու եմ շատ ավելի շատ բաների:

Այս օրս ես սկսում եմ , որպես մարդ` ով կարող է իրեն կոչել Ինժեներ, Ֆինանսաբանկային համակարգերի մասնագետ: Մարդ ով նորավառտ բավական լավ մասնագետ է , ով հաջողությամբ պաշտպանեց իր դիպլոմայինը և գերազազանց հանձնեց պետական քննությունը: Այսօր ես արդեն ձգտելու եմ նոր բարձունքների:

Այսօր ես 20 տարեկան եմ դառնում:

Շնորհավոր Ծնունդդ Ռոբերտ :)

Մամ Պապ !!! Շնորհավոր Ձեր Ամուսնության 20 Ամյակը:

Օգոստոսի 23

Այս Օրը Ինձ համար Առանձնահատուկ Հրաշալի ու Անմոռանալի օր է:  Օգոստոսի 23-ի Խորհուրդը շատ մեծ է:
Այսօր լռանում է Ծնողներիս Ամուսնության 20-րդ Տարին: Տարեդարձը: Տոնը: 20 տարիներ , երկար , կարծես մեկ ակնթարթում անցած: Մեկ-մեկ մտածում եմ , ոնց կարելի ա այդքան տարի ապրեպ կողք կողքի , համերաշխ ու երջանիկ: Անցնելով այդքան դժվարությունների միջով: Դաստիարակելով իրենց երեխաներին այնպես ինչպես հարկն է , արժանապատիվ , պատասխանատու ու չգիտեմ բառեր չեմ գտնում , որպեսզի ասեմ Այն ամենն ինչ զգում եմ: Այն շնորհակալության խոսկերը գտնեմ , որոնց իրենք արժանի են:

 Չկան տենց բառեր աշխարհի երեսին , ուղղակի չգիտեմ պիտի գրկես ու չթողես: Ու մենակ այս մի օրով չի որոշվում սերը Ծնողի հանդեպ: Մենք զավակներս պիտի ամեն օր , ամեն  րոպե ու վայրկյան: Չէ որ նրանք երբեկ ջանք ու եռանդ չեն պնայում , որպեսզի ապահովեն քեզ ամենինչով: Ամեն ցանկությունդ կատարեն: Իսկ քեզանից հասնումա գոնե այն , որ չնեռվայնացնես իրանց:

Մամ , Պապ , Ձեզ շատ եմ Սիրում ու Ցանկանում եմ Ամուսնական Երկար ու ձիգ` Երջանիկ Տարիների կյանք: Թող որ ամենինչ լինի ձեր ուզածով: Եվ Մենք կլինենք Երջանիկ:

Միշտ երբ հեռու ես լինում տնից , երբ հարազատներդ կոքիդ չեն, միշտ մտածում ես թե ում ես կարոտում և ով է քեզ կարոտում: Ծնողները... Ծնողներն են որ Եղել են Կան ու Կլինեն ինչ էլ ուզումա Լինի:
Շնորհովոր , բանց չմնաց հեսա հասնում ենք 25-ին ...

Բանակայինը...

Վաղը ամենամոտ ու ամենահարազատ ընկերներիցս մեկի պրիսյագան ա , պիտի գնաինք , բայց հիմա արդեն ժամը 9նա իսկ Ես դեռ տեղյակ չեմ թե ինչ ենք անելու... Խայտառակություն... գիտեք միշտ ինչ-որ հարցերում կարողա մտածեմ ու երկմտեմ , բայց եթե հարցը ընկերներիս ա վերաբերվում չեմ կարում...ինչ պետքա լինում անում եմ...Նենց եմ կարոտել Ռուբոին , էհհհ նենց եմ ուզում տեսնեմ... բայց եթե չստացվի Ես ինձ հեչ լավ չեմ զգա...

Միակ Լավ Լուրը այսորվա Ստացա Ղարաբաղից Մյուս Ընկերոջիցս Մինուսից , վայ ես ինչ լավա գոնե Դու ես օտպուսկ գալիս Ախպերս ... չեք պատկերացնի ինչքան եմ կարոտել , մնումա Չոնչն էլ գա ու վերջ ես երջանիկ կլինմ ինչ ուզումա լինի...

p.s.

Վերջը Պապային խնդրեցի որ մեզ տանի...Մեզ Բարի ճանապարհ Ժամը 7ին պիտի շարժվենք..: