Ցուցահանդես ու Համերգ

Վերջապես կայացավ ՀՀ ազգային փոքրամասնությունների ազգային-մշակութային կազմակերպությունների համակարգող խորհրդի 10-ամյակին նվիրված Ցուցահանդեսն ու Համերգը:

Համերգին բավական երկար էինք պատրաստվում , ու արդյունքն էլ գերազանց էր: Բոլոր համայնքների ելույթներ էլ շատ լավն էին: Էլ չեմ ասում Մեր ելույթի մասին: Շատ լավ անցավ , չնայած նրան , որ ջերմությունս արդեն մոտ 38.8 աստիճանը գերազանցում էր: Սա այս տարիների Մեր բոլոր համայնքների մասնակցությամբ ամենամեծ համերգն էր , որն իր ներկայությամբ պատվեց ՀՀ Նախագահ Սերժ Սարգսյանը: Բոլոր համայնքներն էլ ներկայացան իրենց հիանալի գործերով , ելույթ ունեցան երաժշտական և պարային համարներով: Բոլորս արդեն կարծես մի մեծ ընտանիք լինենք , այս համերգների շնորհիվ տարիների ընթացքում շատ լավ ընկերներ ենք դարձել: Դա շատ կարևոր է , քանի որ բացի նրանցից որ ճանաչում ես քո սեփական պատմական հայրենիքը , նաև ճանաչում ես այլ երկրների և ազգերի պատմությունն ու արվեստը:
Շատ կցանկանայի , որ համերգներն ու միջոցառումները կապված Ազգային Փոքրամասնությունների հետ լինեին ավելի շատ:

Խորոված Ախթալայում կամ 5 կիլոմետր ոտքով ու լիքը մունաթ

Այսօր Ախթալայում կայացավ Խորոված սարքողների առաջնությունը , կամ չգիտեմ թե ոնց էր դա կոչվում: Ասեմ , որ ամենաանկազմակերպ ու հիմար միջոցառում էր , որին ես երբևիցե մասնակցել եմ:

Սկսեմ պատմել ամենասկզբից:

Երևանի Հունական Համայնքը հրավեր էր ստացել մասնակցելու այդ միջոցառմանը համերգային ծրագրով: Եվ նույնիսկ այն ժամանակ երբ մենք իմացանք , որ մեզ միայն կապահովվեն տրանսպորտով մնացած բոլոր խնդիրները հոգալու ենք մենք , մենք համաձայնեցինք , քանի որ 2 տարի առաջ արդեն եղել էինք այնտեղ և Գիտեինք թե ինչքան շատ են սպասում եմզ տեղի բնակիչները , որոնց մեջ նաև մեծ թիվ են կազմում Հույները:
Միջոցառման անկազմակերպվածությունը երևաց դեռ Երևանում , չեք պատկերացնի ինչքան նեռվ ենք քայքայել: Պարզչէր , որ ավտոբուսն ա Գնում Ախթալա, որը Դիլիջան: Նստեցինք, մեկ էլ ասում են` Բա ստեղ պիտի խորոված անողներն ու լրագրողները նստեն , ասեցինք ` Բարև Ձեզ , իջնող չկա: Ճանապարհը մեկը Ես համարյա ամբողջությամբ քնած եմ անցկացրել:
Ախթալաի խաչմերուկի վրա մեզ սպասում էր հերթական անակնկալը: Կամուրջը որը անցնում է գետի վրայով և որով մենք պետէ ք անցնենք գետի մյուս ափը դու մի ասա Վերանորոգման մեջ ա գտնվում ու այդ եքա զռլամի "Ֆիրմա" ավտոբուսները չեմ կարում անցնեն: Ու էտ 5 ավտոբուս մարդիկ (նաև երեխաներ, մեծահասակներ) պիտի ոտ-ոտ 5 կիլոմետր Գայլեն մինչև եկեղեցին: ահա Բա ոնց , հենց հիմա: Ախր չեմ հասկանում կազմակերխիչ Ղեկավարները չգիտեի՞ն նման խնդրի մասին: Խիստ կասկածում եմ: Ու տենց ոտ-ոտ անցանք կամուրջը: Հույսներս կտրելով մարդկանց կեսը գնաց ոտոք , մյուս կեսը չգիտես որտեղից գտավ անմիջապես հայտնված "տեղական" Վրացական համարներով Նորընծա Տաքսիներ ու "հարմար գներով" անցավ ևս 4 կիլոմետր , մինչև հերթական կուտակումները: Մյուս մեկ Կիլոմետրը , եթե ոչ ավելին ացանք ահավոր արևի տակ: Դե պատկերացրեք հասնելով Եկեղեցի ինչ վիչակում էինք , այդքանից հետո գնա Պարի ու երգի:
Համ էլ այնքան մարդ կար , որ ասեղ չէ , սկի փոշուն ընկնելու տեղ չկար: Ու հիմա , որտե՞ղ պիտի փոխվենք , որ պարենք , ե՞րբ պիտի պարենք: Ոչ ծրագիր կա ոչ էլ: Շոգ , անտանելի եղանակ , էլ չասեմ , որ կամարի մոտի մուտքը Եկեղեցի վերածվել էր եսիմինչի , քրչի բազառ 2 էր լրիվ եթե ոչ ավելի բեթար:
Մի խոսքով գթանք մի տեղ ուր մի քիչ հով էր ու մնացինք տեղ: Անցավ տենց մի 20 րոպե իր ելույթները վերջացրեց "Սասուն" պարային համույթը: Ու ինչ տենանք` արդեն եկել են , որ բեմը հավաեն: Կհավաքեն բա չեն հավաքի , ստեղ Դուրս եկավ մեր ղեկավար Տիկին Ագապին ու ասաց  "Հլա մի րոպե , բա մեր երգն ու պարը":

Այ սենց էլ տեղավորվեցինք

Ու թնդաց ամբողջ Ախթալան Հունական հնչյունների ներքո: Իսկ պարեցինք մենք մեր կյանքում առաջին անգամ սովորական առօրյա հագուստներով: Որից հետո Ուկրայինական ու Հրեական համայնքների ելույթների ընթացքում կողկից Բեմ եին հավաքում , մարդիկ ցրվում եին , խորովածն էլ նունյնիսկ պարողներին մարդա մի կտոր չհասավ: Ահա և մեր հայկական հյուրասիրությունը: Իսկ դեպի ավտոբուսներ ետ դարձը նույն տեսակ դաժան էր ինչպես բարձրանալը: Մի Խոսքով Խորին հիասթափություն ենք ապրել այս Համերգի կազմակերպիչներից ու առհասարակ մջոցառումից:

Ստեղից Մինչև Եկեղեցի 5 կիլոմետր ոտքով

Այ սենց բաներ...սա էլ Ձեզ Ախթալայի խորովածի իրական պատմությունը:

Խառը-մառը նույնիսկ Նորություններ

4-րդ Կուրսի 2-րդ ուսանողական շաբաթի վերջին օրն էր: Ինչպես միշտ նա չուներ առաջի ժամ , և ինչպես լինում էր նման պարագաներուն: Նա քնած էր մնում , ավելի շուտ արթնանում էր անջատում զարթուցիցչը , երբեմն պատասխանում Մայրիկի զանգերին , անջատում հեռախոսն ու նորից քնում: Այդ օր բացառություն չէր: Սակայն ամեն ինչ ընթանում էր պլանավորվածին պես: Երբ նա հասկացավ , որ չի Հասցնի երկրորդ դասի սկզբին , որոշեց անել Հոր առաջադրանքը նոր գնալ դասի: Մտածում էր 2րդ 45 րոպեին միանալ բոլորին: Նստելով դատարկ վերելակ Բարձրացավ 9րդ հարկ , հանդիպեց Դիպլոմայինի ղեկավարին և հուսահատված , որ թե ինչ պիտի անի քսան րոպե որ սկսվի հաջորդ դասը , հուսահատ հայացքը գցեց դեպի աջ և Օ Հրաշք: Դասախոսը նոր-նոր իջնում է լսարան: Որպեսզի չհամընկի դասախոսի և իր ճանապարհները Նա նետվում է դեպի մյուս աստիճանները և գերարագությամբ իջնում 3 հարկ ու ավելի շուտ հայտնվում լսարանում:
Իսկ Լսարանում արդեն իմանում որ , վաղը`  Սեպտեմբերի 11ին դաս ենք անելու ամսի 13ի փոխարեն , այն էլ համարիչով:

Դա է ՀՊՃՀ Ռեկտորատի որոշումը: Ինչպես նաև հաջորդ շաբաթ ամսի 18ին նույնպես կլինենք ԲՈւՀ-ում ամսի 20ի փոխարեն:  Համ էլ ասեցին , որ Ակադեմիական պարտք ու նկատողություններին էլ ա զեղջ հասնելու 10%-ից չափով երևի: Չնայած ես ոչ պարտք ունեմ , ոչ էլ նկատողություն , բայց մարդ էս կարողա ընթերցողներիս մեջ ունեցողներ կան , թող իմանան որ մինչև ամսի 14-ը կարող են դիմումներ ներկայացնել Դեկանատ:
Իսկ Ամսի 21ին Ջաաաաան Հայաստանի Անկախության 19 ամյակնա:
Բայց ստոպ , ամսի 19-20-ին Մենք գնում ենք Հունական Համայնքով Ախթալա համերգի: Տենաս ոնց կանցնի , անցյալ անգամ կայֆ էր շատ: Լավ բա դասս վերջացնեմ ինչ եմ անելու: Վերջին օրերս ինչ-որ շատ անկապ ու անիմաստ են անցնում , անբանությանն եմ մատնված , մեկ-մեկ Ֆիլմ եմ նայում: Kinotruba-ի հայտնաբերումից իվեր Տորրենտս հանգիստ չունի (Ով չգիտի ասեմ որ կարող եք այնտեղից Ֆիլմեր բեռնել 2 մեգաբիտ արագությամբ անկախ ձեր արագությունից , համել Ձեր կապին էլ բան չի վնասում , սենց ասած kinotruba.com): Հենց հիմա էլ կինո եմ քաշում:
Դասերը Նորմալ չենք սկսել , բայց արդեն բոլորս հոգնել ենք ես դասերից:
Մտածում եմ եթե լավ աշխատանք գտնեմ , նույնիսկ ամբողջ դրույքով , ապա հաստատ բաց չեմ թողնի: Դասացուցակս այնքան հարմար ա , որ խնդիրներ չեն առաջանա:
Տեսնենք ինչ կլինի...

ՀՊՃՀ-ԵՊԲՀ Բազե 2010

Վաղն էլ պիտի Բազեականներով Հանդիպենք, բոլորին շատ եմ կարոտել: 
Համ էլ Երեկ իմացա , որ Sunrise Avenue-ն շուտով պատրաստվումա 3րդ Ձայնասկավառակի թողարկմանը , բայց դա կլինի երևի թե Հունվարին , իսկ իմացա ես դա Սամու Հաբերի գրառումից Ֆեյսբուքում:

Greek Genocide 1914-1923

During the years 1914-1923, whilst the attention of the international community focused on the turmoil and aftermath of the First World War, the indigenous Greek minority of the Ottoman Empire, the Republic of Turkey's predecessor, was subjected to a centrally-organized, premeditated and systematic policy of annihilation. This genocide, orchestrated to ensure an irreversible end to the collective existence of Turkey's Greek population, was perpetrated by two consecutive governments; the Committee for Union and Progress, better known as the Young Turks, and the nationalist Kemalists led by Mustafa Kemal "Atatürk". A lethal combination of internal deportations involving death marches and massacres conducted throughout Ottoman Turkey resulted in the death of one million Ottoman Greeks.
The International Association of Genocide Scholars, an organization of the world’s foremost experts on genocide, have affirmed the Ottoman Greek Genocide.

Մենք Հույներս ու Հայերս , բազում նմանություններ ունենք: Ցավոք , մեր ազգերը բացի ընդհանուր հաջողություններից ունեցել են նաև Ընդհանուր դժբախտություն , կոտորած: 1915-1924 թթ երբ տեղի էր ունենում Մեծ Եղեռնը: Հայերից բացի Ցեղասպանության ենթարկվեցին , Պոնտոսի Հույները:

Բնաջնջվեց մոտ 1.000.000 Հույն: Մազապուրծ եղածներից շատերը ապաստան գտան ներկայիս Հայաստանի և Վրաստանի տարածքում: Որտեղ այժմ մեծ համայնքներ են գործում:

Այդ փրկվածների թվում եին նաև Տատիկիս ծնողները , ովքեր հետագա ապաստան գտան Թիֆլիսում:

Այսօր Մայիսի 19-ին Երևանի Հունական համայնքը , ինչպես ամեն տարի այս օրը Կայցելի Ծիծեռնակաբերդ որպեսզի Իր հարգանքի տուրքը մատուցի անմեղ զոհերի հիշատակին:

Այդ արարողությանը բացի հույներից մասնակցում են նաև բազում Հայեր , որոնց համար իրենց ընկերների ցավը նույնպես հարազատ է դարձել: