Բարի գալուստ Lifetime բլոգ: Սեղմիր Like կոճակը և հետևիր իմ գրառումներին:

Wednesday, February 8, 2017

Էս ուրիշ խաղ ա․ Հայացք այլ անկյան տակից

Բարև Բլոգոսֆեռա։ Ո՞նց եք։ Ես լավ եմ, օրերս անցնում են մի այլ կարգի հագեցած, որ շնչելու ժամանակ էլ չի լինում էլ ուր մնաց պոստ գրելու։ Բայց մի քանի թեմա կա, որ կուզենամ անպայման կիսվեմ Ձեր հետ էս քանի օրվա մեջ։
Առաջին թեման «Ուրիշ խաղն ա», ավելի շուտ Միշոյի «Ուրիշ խաղա» երգը՝ իր տեսահոլովակի հետ միասին։
Տեսնելով թե ինչ աժիոտաժ ա առաջացնում հոլովակը ու այդ հոլվակում տեղի ունեցող իրադարձություններ, մի պահ կանգ եմ առնում ու հարցնում ինձ, թե ոնց եմ կարողացել այդ ամենին ներկա գտնվելով հանդերձ իմ մեջ պահել մոտ երկու ամիս այդ ամենը։
Ու մտովի հիհշում ամբողջ նկարահանումների ընթացքը։ Ինչքան կայֆ էր ամեն ինչ ու ինչ հիանալի արդյունք ստացվեց վերջում՝ Տեսահոլովակը։ 
Տեսահոլովակը իրոք Բոմբումա։ Սուրեն Բաղդասարյանը՝ Բոմբումա, Միշոն՝ Բոմբումա։ Մտքի թռիչքը՝ Բոմբումա։
«Էս Ուրիշ Խաղա»-ն միհատ ուրիշ պատմություն ա խաղի ու կյանքի զուգահեռների մասին։ Էտ խաղը՝ ոնց կյանքը, կամ բոլորի համար ա,կամ բոլորի համար չի։ Իր կանոններով ու յուօրինակություններով։ Երբ երգը կար իսկ հոլովակը ոչ անընդհատ լսում էիր ու չէիր կարողանում հագենալ։ Հիմա լսելը քիչ ա, պետքա նայես ու էլի չհագենաս՝ տրվես էտ երգին ու գնաս գտնելու ճանապարհը դեպի քո խաղը։

Սուրեն Բաղդասարյանի հետ մի նկարահանման հարթակում գտնվելն էլ ավելի հետաքրքիր էր դարձնում նկարահանումները։ Բազմաթիվ շուրջֆուտբոլային հարցեր հասցրեցինք քննարկել, զրուցեցինք տարբեր թեմաներով։ Պարզվեց որ ՌԵՓ-ը պրն․ Բաղդասարյանին բավական հոգեհարազատա, ինիչը էլ ավելի հաճելի էր դարցնում պրոցեսսը։
Մի քանի backstage-այինկադր որոնք արեցի այդ ժամանակ և սպասում էի տեսահոլովակի պրեմիերային որպեսզի հրապարակեմ դրանք և հանգիստ սրտով պատմեմ թե ինչպես էր ամեն ինչ ընթանում։
Իսկ Միշոն այդ ընթացքում շատ հանգիստ ու պրոֆեսիոնալիզմ էր դրսևորում տեսախցիկների առջև։ Արդյունքում ստացվեց «Էս Ուրիշ Խաղ ա» տեսահոլովակը։

Սուրեն Բաղդասարյանի հետ «Էս Ուրիշ Խաղ ա»
«Էս Ուրիշ Խաղա» Միշոն նկարահանման ընթացքում

Sunday, January 29, 2017

Հայկական Բանակ 25

Հայաստանի Հանրապետության Զինված Ուժերը 25 տարեկան են։
Այս տարիների ընթացքում բազմաթիվ փորձությունների միջով անցած Զինվորական այս կառույցը նշում է իր 25 ամյակը։
Շնորհավորում եմ Մեր բոլոր Զինվորներին, բոլոր նրանց ովքեր պատվով պաշտպանել է Զինվորականի բարձր կոչումն ու նրանց ովքեր այժմ էլ հսկում են Մեր Հայրենիքի սահմանները կամ իրենց ծառայությունն են իրականացնում թիկունքում։ Ես տարբերություն չեմ դնում նրանց միջև, յուրաքանչյուր տեղ ծառայությունն ունի իր դժվարությունները ու յուրաքանչյուր տեղ յուրովի է․․․ 
Ուզում եմ, որ ծառայությունը մեր ազգի համար լինի միայն հպարտության առարկա։ Ուզում եմ, որ ծառայությունից չխուսափեն։ Ուզում եմ, որ Մայրերն իրենց որդիներին հանգիստ սրտով ուղարկեն Ծառայության ու գրկաբաց ընդունեն՝ ողջ և առողջ, կայացած և տղամարդ դարձած, խիզախ և հայրենասեր;
Ուզում եմ, որ Մեր բանակը չունենա 1,000 դրամների կարիք, այն 1,000 դրամների, որոնց կարիքը շատերը էլ ավելի շատ են զգում քան բանակում տաք ու ապահով տեղավորված կաշառակեր անաստվածները։
Ուզում եմ հասկանանք, որ Հզոր Բանակը մեր ապահովության թեև գլխավոր, սակայն միակ երաշխիքը չէ։ Մեր բանակները, պետք է լինեն ամենուրեք, նրանք պետք է պայքարեն յուրաքանչյուր ոլորտում ու լինեն լավագույնը, որպեսզի Հայաստանի հետ հաշվի նստեն ամենուրեք։ Յուրաքանչյուրը պետք է լինի այն զինվորի պես, ով հենց այս պահին իր պառտքն է կատարում մեր բոլորիս առջև, չվախենալով նենգ ու դավադիր թշնամուց։
Պինդ Եղեք Տղերք, Բոլորդ էլ գիտեք Գալու ա Մի օր՝ որ մնա մի Օր, ու ամբողջ ծառայությունը մի վայրկայն ա թվացած լինելու Ձեր համար։ Վայելեք Ծառայության յուրաքանչյուր օրը։
Շնորհավոր Տոնդ Հայ Զինվոր

Monday, December 5, 2016

Էլ Կլասիկո. Ինչպես կորցնել երկու միավոր և միևնույն ժամանակ հաղթանակած լքել «Նոու Կամպը»

Բարսելոնայի շատ երկրպագուներ դեկտեմբերի 3-ի «Էլ Կլասիկոից» հետո զարմանում էին ու քմծիծաղ տալիս ասելով. «Նրանք այնպես էին ուրախաղում կարծես նրանք հաղթել են «Կլասիկոում» այն ինչ նրանք հազիվ հազ 90-րդ րոպեին կարողացան փրկվել»:


Սա ևս մեկ անգամ ապացուցում է այն, որ Կատալոնական ակումբի շատ երկրպագուներ չգիտեն թե ինչ է հաղթանակը, թե ինչ է նշանակում վերջին վայրկյանին խփած գնդակը և ի վերջո այդ գնդակն էր, որ պահպանեց 6  միավորի առավելությունը իրենց հանդեպ և ամենակարևորն է՝ թույլ տվեց չընդհատել Զիդանի գլխավորած թիմի անպարտելության շարքը: Զիդանը շատ մոտ է հասնելու Լեո Բենհակերի ռեկորդին, որը գրանցվել էր 1988-89 մրցաշրջանում, դրա համար Զիզուի թիմին պետք է չպարտվել Դորտմունդի Բորուսիային:
Բենհակերի ռեկորդից հետո հաջորդ նշակետերը կլինեն Բարսելոնայի Լա Լիգայում 39 խաղից բաղկացած անպարտելիության շարքը (2015-16 մրցաշրջան) և Անտոնիո Կոնտեի Յուվենթուսի բոլոր առաջնություններում անպատելության 43 խաղից բաղկացած շարքը (2011-12 թթ):
Մադրիդի Ռեալը վերջին անգամ պարտվել է Վոլֆսբուրքին, ՉԼ խաղարկության շրջանակներում 2016թ. Ապրիլի 6-ին (0-2) որից հետո անպարտելի է:

Վերադառնալով «էլ Կլասիկոին» կարող ենք ասել, որ որքան էլ անսպասելի էր, բայց այդ խաղը չհիմնվեց Մեսսիի ու Ռոնալդուի դիմակայության վրա այլ ավելի թիմային բնույթ կրեց, որտեղ առանձնանում էին երկու ֆուտբոլիստներ՝ Սերխիո Բուսկեթսն ու Լուկա Մոդրիչը:
խորվատ ֆուտբոլիստը նոր է վերակագնվել վնասվածքից սակայն արեն իսկ շատ վստահ է զգում իրեն: Իսկ Բարսայի Իսպանացի հենակետայինը բավական հաջող խաղ անցկացրեց և լավագույններից մեկն էր կապտանռնագույնների կազմում:


Մադրիդի հարձակման գիծն ակնհայտ կաղում էր, համարյա թե անզոր Բենզեման ոչինչ չէր կարողանում ստեծել: Սակայն չէր լինի «Էլ Կլասիկոն Էլ Կլասիկո» եթե իր խոսքն այդ օրը չասեր Սերխիո Ռամոսը:

Սերխիո Ռամոս և «Էլ Կլասիկո», միանգամից մտքիդ կարմիր քարտն է գալիս ու անհամար ապտակները Բարսայի ֆուտբոլիստներին: Սակայն այս անգամ Ռամոսը աչքի ընկավ դրական կողմով: 90-րդ րոպեին խփած գնդակը (ի դեպ հենց Լուկա Մոդրիչի իրացրած ստանդարտից հետո) 75-րդն էր Ռամոսի կարիերայում: Նման ցուցանիշի կարող են նախանձել համաշխարհային ֆուտբոլի մի շարք, նույնիսկ մի քանի շարք, աստղեր: Գերարդյունավետություն՝ այն էլ այն դեպքում, որ Ռամոսը չի իրացնում 11 մետրանոցներ և հազվադեպ է հաջողության հասնում տուգանայիններից: Եվ ինչ կարևորություն ունեն այդ գնդակները Ռեալի համար վերջին մի քանի տարիներին:
Ռամոսը ուղղակի պահապան հրեշտակի նման 90+ րոպեներին անում է այն ինչ չեն կարողանում անել Մադրիդի հարձակվողները ամբողջ խաղի ընթացքում:


Չմոռանանք նաև թե ինչպիսի կորուստներով էր մոտեցել այս հանդիպմանը Ռեալը, Թոնի Կրոս, Մորատա, Բեյլ…Կազեմիրոն նոր էր վերականգնվել վնասվածքից և չուներ բավական խաղային պրակտիկա, ինչպես Բենզեման և Մոդրիչը:

Այս ամենը հաշվի առնելով «Կլասիկոում» վաստակած մեկ միավորը կարելի է իրավացիորեն հաղթանակ համարել և շարժվել առաջ…

Հ.Գ.
Երևանում էլ ավելի թեժ մթնոլորտ էր:
Երևանյան «Էլ կլասիկոն» ամենաթեժերից մեկը ստացվեց: 15 րոպեյից ավել թիմրը չէին կարողանում գրավել միամինց դրապասը: Նման բան ես չեմ կարողանում վերհիշել «Երևանյան» կլասիկոների պատմության մեջ: 15-րդ հանդիպումն այն ու ամենայնիվ ավարտվեց Կատալոնական ակումբի երկրպագուների հաղթանակաով 9-4 հաշվով: Այսպիսով ընդհանու դիմակայության հաշիվը դարձավ 10-5 հօգուտ Բլաուգրանաների:
Վերջում էլ կրքերը թեժացան, բայց ընկերական մթնոլորտը գերիշխեց և ամենինչ խաղաղությամբ ավարտվեց:

Հ.Հ.Գ.
«Էլ Կլասիկոի» դիտումների մասին կարելի է անվերջ խոսել, սակայն ավելի լավ է մեկ անգամ տեսնել, քանց թե անվերջ կարդալ:
Խնդրեմ, Ռամոսի գոլից հետո (արդեն չգիտեմ որերրորդ անգամ եմ գրում այս բառերը):


Tuesday, November 15, 2016

Դբա Բերքեմփ Վանաձոր | Լեփ-լեցուն տպավորություններ


Նոյեմբերի 6-ին Բարքեմփ Վանաձորն էր: Ուզում եմ փորձել գալ հեռվից և պատմել ամեն ինչի մասին հերթով, բայց երևի թե հիացնումնքի պահը VTC-ից (Վանաձորի տեխնոլոիական կենտրոն) այնքան մեծ ա, որ երևի թե, հենց այդտեղից էլ սկսեմ:
Գժական թույն շենքը տեսնելուց միանգամից պատկերացնում ես թե ինչեր են կատարվոմ ներսում, ինչքան պոտենցիալ կա տեղ ու ինչ մեծ գործեր ա սպասվում բոլոր նրանց ովքեր բախտ ունեն այդտեղ սովորելու ու աշխատելու: Ոնց կարելի էր երկու սովետական շենցքից ստանալ տենց գազան բան՝ առանց քանդելու, վերացնելու ու ավիրելու, ոնց արվումա հիմնականում մայրաքաղաքում:

Բայց ճանապարհը Վանաձոր բավական բարդն էր, Վանաձոր քաղաքի ճանապարհների փոսերը այնքան շատ էին, որ հաշիվ կարելի էր կորցնել, էլ չեմ ասում թե ինչքան ժամանակ ես կորցնում անհամար բարդույթեները շրջանցելու համար: Քաղաքային իշխանությունները պետք է անպայման մտածեն այդ խնդրի մասին, քանի որ դրանց հաղթահարումը առաջին հերթին ժամանակի կորստի պատճառ են դառնում իրենց քաղաքի բնակիչների համար, էլ չեմ ասում որ մի քանի փոս չնկատես հանկարծ միանգամից գրպանիդ էլ ես հարված ստանում:
ԴբաԲարքեմփը
Լավ կազմակերպված ու հետաքրքիր: Ինֆորմացիայի ծարավ ու հետաքրքրասեր այցելուներով լի: Ինչպես ասեց Չինան մեր քննարկումներից մեկի ժամանակ «Ահավոր մեծ պոտենցիալ ու նորարարություն» կար ներկա երիտասարդների մեջ: Ոմանք արդեն իսկ բավական «խորացած» են ինչ–ինչ հարցերում ու կարող են անգամ իրենք խորհուրդներ տալ ոլորտի «գելերին»:
Եղավ նաև այն ինչի համար և բուն այցելություններ #ԴբաԲարքեմփ: Ես հանդես եկա պրեզենտացիայով «Ինչպես բարձրացնել բլոգի արդյունավետությունը» թեմայով իսկ Չինան ու Գոռը խոսեցին 2016-ի թրենդներից ինչպես նաև արեցին իրենց կանխատեսումը 2017-ի համար:


Իդեպ մի փոքր ավելի ներքև կտեղադրեմ «live»–ը, որպեսզի ինքներդ կարողանաք դիտել ու միգուցե մի լավ բան էլ Ձեր համար գտնեք #ԴբաԲարքեմփ–յան ներկայացումներից:
Վերջում ուղղակի կցանկանամ շնորհակալություն հայտնեմ բոլոր նրանցից ովքեր կարողացան կազմակերպել #ԴբաԲարքեմփը: Վստահ եմ, որ սա սկիզբն էր Վանաձորյան Բարքեմփների: 


Wednesday, November 2, 2016

Բեկանված տուգանքի քաղցրությունը

Եթե մեկն ինձ կես տարի առաջ ասեր, որ ես մեկ ամսվա մեջ երկու տուգանքի բողոքարկում կհաղթեմ, ես ամենաքիչը քմծիծաղ կտայի ասելով. «լավ էլի, ինչ ես խոսում, ես այդքան ժամանակ ու նեռվ ծախսե՞մ, գնամ բողոքարկե՞մ, մեկա բան չի փոխվելու»:
Այդ ամենը այդպես էլ կլիներ, եթե օրերից մի օր չհանդիպեի «Վարորդի Ընկեր» գրասենյաին ու տեսնեյի այն եռանդը որով բոլորը պայքարում են անօրինական և անհիմն ակտերի բեկանման համար:
Այսօր արդեն բեկանվեց երկրորդ անհիմն տուգանքը, որն ինձ ուղարկվել էր ՃՈ-ի կողմից: Ինչի համար շատ ուրախ եմ, անչափ ուրախ եմ: Առաջին հաղթանակս կարմիր գծերի տուգանքի բողոքարկում էր: Երկրորդը մի փորք ավելի բարդ: Բայց ստացվեց, քանի որ օգնեցին «Վարորդի Ընկեր» գրասենյակի ավելի փորձառու վարորդները, ովքեր արդեն անհիմն տուգանքների բեկանման մեծ փորձ ունեն: Իհարկե ես էլ կարող է տանել ստացված տուգանքով նամակը գրասենյակ, և սպասել մինչև այն պատրաստ կլինի, որպեսզի ուղարկեմ փոստով բողոքարկկամ համար: Սակայն ես արեցի այլ կերպ: Որպեսզի չավելացնեմ գրասենյակի աշխատանքը, գիտակցելով որ բարդ բան չկա ինքս էլ կարող եմ անել, եթե լինի տիպային օրինակ, չէ որ իմ տուգանքի բողոքարկումը կազմելու փոխարեն միգուցե կարող են մեկ այլ բողոքարկման գործ առաջ գցել: Խնդրեցի տիպային օրինակ, որը ձևափոխեցի համապատասխան իմ տուգանքի (ընցաքում հարցերի տարափ հղելով ծով համբերություն ունեցող Զավենին) և վերջում ուղարկեցի որպեսզի ստուգի այն: Արդյունքում իրենք խնայեցին ժամանակ (ես նույնպես) ես էլ ձեռք բերեցի փորձ:
Բայց ոստիկանությունը կարճելով գործը և բեկանելով տուգանքը մի հարց առաջացրեց իմ մեջ, բա որ սխալ էիք կազմել ու պետք է բեկանեիք այսպես թե այնպես, ինչու ինձանից խլեցիք այդքան ժամանակ, բենզին և 240 դրամ պատվիրված նամակ ուղարկելու համար, որի փոխարեն ուղղակի կարող էիք կամ կոմպետենտ լինել կամ մի փոքր ավելի մարդասեր:
Արդարությունը հերթական անգամ վերականգնվեց:
Մի՛ զլացեք ժողովուրդ ջան, պայքարե՛ք Ձեր իրավունքների ու արդարության համար: 

Tuesday, November 1, 2016

Ինչպես Ես չտեսա «Տաթևը»

Եթե ես լինեի «Օտար, ամայի ճամփեքի վրա» հաղորդման հեղինակը, միգուցե իմ այսօրվա գրառումը սկսվեր այսպես.
Ճամփա 507-րդ՝ «Տաթևի» վանք: Բայց, քանի դեռ ոչ՝ ես կպատմեմ թե ինչպես մի «գեղեցիկ» աշնանային օր (29.10.16թ.) Ես, Լուսինես ու Սոֆին գնացինք տեսնելու «Տաթևի» վանքը, բայց ավաղ չտեսանք:
Լինում է չէ, այնպես, որ պահի տակ որոշում ես ինչ-որ մի բան անել ու միանգամից իրագործում ես, առանց երկար-բարակ մտածելու: Ահա այ սա հենց այդ դեպքերից էր: Գնացել էինք «Արենի» մի փոքր քաղաքից դուրս ժամանակ անցկացելու համար: Իսկ ես Շատ երկրար ժամանակ է ինչ ուզում էի տեսնել «Տաթևի» վանքը: Չէի եղել այնտեղ: Երբ ուղղություն էինք բռնել դեպի «Ջերմուկ» ճանապարհին տեսա «Wings Of Tatev» հարյուր չեմ հիշում քանի կիլոմետր և միանգամից ուղեղումս անհավանական մեծ ցանկություն առաջացավ տեսնել «Տաթևը»
«Հա դե 130 կմ-ի եղածն ինչ ա որ» արտահայտությամբ, շրջանցելով «Ջերմուկը» ուղևորվեցինք դեպի «Տաթև»
Սկզբում ամեն ինչ լավ էր՝ ճանապարհը բավական լավ, եղանակը նույն պես: Այդ ամենը կարող էր տևել մինչև «Տաթև» եթե... այս տեղից սկսվում է մղձավանջը: Մոտ մի 40 կմ. էր մնացել մինչ բաղձալի «նպատակակետը» երբ հայտնվեցինք ամպերի մեջ: Դա մառախուղ չէր, այլ իսկական ամպերի բազմություն: Սկզբից նոսր, հետո ավելի ու ավելի խիտ: Այդպես գնացինք այնքան, մինչև իմ անուշադրության պատճառով չանցանք «Տաթևի» խաչմերուկն ու ուղևորվեցինք «Գորիս»: Գորիսի ճանապարհին (Ես այդ ժամանակ դեռ չէի գիտակցում որ Գորիս եմ քշում) մի պահ տեսանք երկու զբոսաշրջիկների, ովքեր փորձում էին մեքենա կանգնեցնել: Քանի որ եղանակը վատն էր ու անձրևոտ, մի քիչ առաջ ընթանալով վերադարձան ու վերցրեցինք նրանց: Բրիտանացի էին, աղջիկը և մի փոքր ավելի տարիքով տղամարդը: Նրանք ասացին, որ Գորիս են գնում, իսկ մենք պատասխանեցինք, որ «Տաթև»... մտքներով մի բերան չանցավ, ասեն, «թե բա գիտեք Տաթևն արդեն անցել եք, հարգելիներս» ու այդպես «Բիթլզի» հնչյունների ներքո հասցրեցին իրենց Գորիս ու հենց այդ տեղ էլ հասկացանք, որ Տաթևը մնաց հեռվում:
Ինչ արած, գնում ենք հետ, իսկ եղանակն էլ ավելի էր վատանում:
Մի կերպ գտանք ճանապարհը «աչքերներս չորս արած» ու հասանք ճոպանուղի, որն ի զարմանս աշխատում էր, նույնիսկ այդ եղանակին: Բայց քանի որ մեքենայով էինք, զուր գումար չծախսելու համար, շարունակեցինք ճամփան, որը բավական վատն էր: Ուխտագնացություն հիշեցնող այս ուղևորությանը նույնիսկ ճանապարհին կանգնած ոչխարների հոտը չխանգարեց: Մենք հասանք «Տաթևի» վանք, որը դեռ պետք էր գտնել մառախուղի մեջ:
Ես միշտ շատ գեղեցիկ էի պատկերացնում «Տաթևի» վանքը: Ու դեռ շարունակում եմ պատկերացնել, քանի որ այդպես էլ չտեսա այն ինչ այդքան ցանկանում էի:
Մոտ մի 20 րոպե մնացինք այդտեղ ու հետ ուղևորվեցինք: Ճանապարհը դեպի «Արենի» էլ ավելի բարդ ստացվեց: Այնպիսի տպավորություն էր, որ միայն մենք ենք ճանապարհին՝ այդ մառախուղի մեջ: Ոչ առջևում մեքենա կար, որ մեզանից հետ:
Կարևորը բարեհաջող տեղ հասանք ու պլաններ կան ամառը նորից գնալ տեսնելու «Տաթևի» վանքը: Բայց նախօրոք եղանակը ստուգելուց հետո:

Հ.Գ.
Հույս ունեի ձմեռային անվադողերս փորձարկել, բայց այդպես էլ ձյան չհանդիպեցի...

Thursday, October 13, 2016

Jazzve To Go | Առավոտը #Jazzve2Go-ի հետ

Ողջույն կոֆեի սիրահարներ: Ի՞նչպես եք: Վստահ եմ, որ բոլոր նրանք ովքեր սուրճի սիրահարներ են չեն պատկերացնում իրենց կյանքն առանց մեկ գավաթ սուրճի՝ առավոտյան առավել ևս, էլ չեմ ասում ամենաքիչը թե քանի բաժակ սուրճ կարելի է օրական խմել:
Մի քանի օր առաջ մեկնարկեց «ՔՈ Ժամանցը Jazzve»-ի հետ Ֆոտոմրցույթը: Ֆոտոմրցույթի հաղթողը կստանա ՀԵԾԱՆԻՎ: Ի դեպ ես էլ եմ մասնակցում ֆոտոմրցույթին: Մտեք ֆոտոյիս Wow դրեք ^_^

Բայց դա ուրիշ թեմա է, ասօր առավոտյան գնացել էի #Jazzve2Go-ի հետ միասին շրջելու Երևանի փողոցներով և տեսնելու թե ինչպես են նրանք Սուրճ հյուրասիրում առավոտյան ինչ-որ տեղ շտապող Երևանցիներին: Հիանալի ստացվեց:


Tuesday, October 11, 2016

«Անկախության գավաթ - 25» Ծրագրավորման Օլիմպիադա

Բարև բոլոր Ծրագրամիստ բոլգգերներին: Ո՞նց եք: Չնայած Ձեզ ի՞նչ ա եղել: Մեր երկրում ամենակայուն աճը դուք եք ապահովում երևի թե՝ ինչը նշանակումա որ լավ պետք է լինեք:
Այս գրառումնել հենց նվիրվում է բոլոր սկսնակ և ինչու չէ արդեն իսկ հմտացած խրագրավորողներին, որոնք ամեն տարի հնարավորություն են ստանում իրենց ուժերը չափել  «Անկախության գավաթի» շրջանականկներում: Դե ինչ տեսնեք թե այս տարի ինչ կստացվի: Իսկ հատուկ այդ կապակցությամբ բոլոր նրանք ովքեր չեն հասցրել իմանալ ավելին «Անկախության գավաթ - 25»-ի մասին ահա, կարող եք կարդալ ստորև:

2016թ.-ի Հոկտեմբերի 16-ին, ժամը 9:30 Հայ-Ռուսական Համալսարանում տեղի կունենա Հայաստանի անկախության 25-ամյակին նվիրված  «Անկախության գավաթ - 25»  ծրագրավորուման  թիմային օլիմպիադան:
Մրցույթի կազմակերպիչներն են  Հայ-Ռուսական Համալսարանը և «Ձեռնարկությունների Ինկուբատոր» հիմնադրամը, իսկ գլխավոր հովանավորն է «Օ-Էմ-Դի» ընկերությունը :

Առաջին հինգ տեղերը զբաղեցրած  թիմերը կպարգևատրվեն  մրցանակներով և դիպլոմներով :

Դրամական մրցանակներն են՝
I տեղ – 300,000 դրամ
II տեղ – 240,000 դրամ
III տեղ – 180,000 դրամ
IV տեղ – 150,000 դրամ
V տեղ – 120,000 դրամ

Օլիմպիադային կմասնակցեն Հայաստանի առաջատար ԲՈՒՀ-երի և դպրոցների ներկայացուցիչները: Սպասվում  է թեժ պայքար: 


Ի ԴԵՊ
One MarketData-ն պատրաստ է աշխատանքի ընդունել նորավարտների և ուսանողների, ովքեր չունեն աշխատանքային փորձ ծրագրավորման ոլորտում սակայն գիտեն C++: Դուք կարող եք սկսել Ձեր կարիերան որպես C++ ծրագրավորող OMD-ում: 
Դրա համար ուղղակի պետք է ուղարկել CV jobs_am1@onetick.com հասցեով:

Friday, October 7, 2016

11 րոպե Ռոբի հետ: Մենախոսություն

Բարև Բլոգոսֆեռա:
Այսօր այն օրերից էր երբ ես՝ Ռոբերտս Մարկոսյան, որոշել էի Facebook-ում «Live» անել:
Իհարկե Լայվն այնպիսի բան է, որ պետք է անես հավեսով, որ համ քեզ հաճելի լինի, համ դիտողներին: Այսօր այդ օրերից մեկն էր:
Մի Խոսքով, ի՞նչ եմ այսքան գրում, նայեք լայվը, կհասկանաք.

Thursday, September 29, 2016

Ազգային Հավաքականի Ջորջ Ռ.Ռ. Մարտինը

Հայաստանի Ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ժամանակի հետ ավելի քիչ է նմանվում  ազգային հավաքականի: Գնալով պակասում են ֆուտբոլիստները՝ ովքեր արժանի են, կամ կարող էին արժանի լինել Հավաքականում խաղալուն: Սակայն դա իրենց մեղավորությունը չէ: Նրանց ջնջում են ցուցակներից... ինչպես օրինակ ջնջեցին Նեդ Սթարկին Game of Thrones-ի առաջին սեզոնում:  
 Ենթադրենք Նեդ Ստարկը Յուրա Մովսիսյանն էր, որից առաջինը ազատվեցին ազգային հավաքականի պատասխանատուները, հետո Ռոբերտ Արզումայանն էր, Գևորգ Կասպարովը և  ֆուտբոլիստների մի ամբողջ ցուցակ, որոնք երբևիցե հաքել են Ազգային Հավաքականի մարզաշապիկը: Նրանցից անգամ կարելի է մի ամբողջ հավաքական կազմել:
Ազգային հավաքականը գնալով նմանվում է Գահերի Խաղին, գլխավոր հերոսները գնալով հեռանում են կյանքից (այս պարագայում հավաքականից) և դաժանորեն սպանվում է Հայկական ֆուտբոլի ապագան:
Հարգելիներս ժամանկ է գիտակցել, որ սա Մեր հավաքականն է, ոչ թե Գահերի Խաղը և հավաքականի ղեկավարներ՝ Դուք էլ Ջորջ Մարտիններ չեք:

Հ.Գ.
Գալիք հանդիպմանը Հայաստանի հավքական է հրավիրվել 2 (երկու) հարձակվող:
Մնացած դատողությունները թողնում եմ Ձեզ...