Բարի գալուստ Lifetime բլոգ: Սեղմիր Like կոճակը և հետևիր իմ գրառումներին:

Showing posts with label La Decima. Show all posts
Showing posts with label La Decima. Show all posts

Monday, September 28, 2015

Dream ON !! From historical motherland to Cibeles !! Երբ Հասնում ես նրան՝ Ինչը սիրում ես !

Մի տեսակ նենց ա ստացվել, որ Սեպտեմբերի 28 կոչվածը կյանքումս բավական կարևոր օր ա դարձել: Չգիտեմ նենց ստացվեց, որ անցյալ տարի հենց Սեպտեմբերի 28-ին արեցի առաջին՝ միակ դաջվածքս, «La Decima»-ս մի տարեկան է դառնում այսօր:
«LA DECIMA» tattoo Robbie Raul
Ու հենց այսօր Ես ճանապարհ եմ ընկնում դեպի Հունաստան՝ Սալոնիկի: Հորական Տատիկիս պատմական հայրենիքն ունի մեր՝ Պոնտոսի Հույների ժառանգների կարիքը և Մենք գնում են գտնելու ճանապարհ, որի միջոցով կարող ենք օգնել Հունաստանին իր համար դժվար՝ տնտեսական ծայրահեղ ճգնաժանից դուրս գալու համար: 
Պոնտոսի Հույների երիտասարդների համաշխարհային երկրորդ համաժողովը տեղի կունենա Սալոնիկիում՝ հոկտեմբերի 1-ից 4-ը:
Հանդիպման կուլմինացիան կլինի ՊԱՈԿ - Օլիմպիակոս ֆուտբոլային հանդիպումը: Հուսամ ՊԱՈԿ-ը կհաղի ու բոլորս լավ տրամադրությամբ կգնանք տոնելու մեր հաջողությունները ու բարձր տրամադրությամբ կգնանք տներով :)
Իսկ Սալոնիկիից հետո երկու օր Աթենքում: Աթենքում վերջին ու դեռևս միակ անգամ եղել եմ 2003-ին: Այ քեզ հետաքրքիր կլինի ինչ կա ինչ չկա Աթենք տեղ: 
Գրողի տարած օտպուսկն ենքան քիչ ա, իսկ վիզան ենքան կարճ, որ մտածում ես արդյոք արժի՞ չորս օրվա համար հասնել Մադրիդ: Ես կասեմ Ձեզ: Իհարկե արժի: Արժի ու չարժի դրա համար ինչ-որ բան խնայել: Պետքա հասնել նպատակին ու դնել նոր նպատակ: Ավելի բարձր ու ավելի ամբիցիոզ՝ Սմարթ (կյանքում չէի մտածի, որ Ես ես բառերը բլոգումս կգրեմ):

Չորս, չորս օր Մադրիդում Կառլ: Չորս ժամ թռիքչ Աթենքից Մադրիդ: Երեք այդքան հետ դարձ Թբիլիսի ու մի էտքան էլ մինչև հասնես Երևան: Իսկ այդ ընթացքում Բարքեմփ Գյումիում, որին բացակա կաստանամ: Հուսամ Ինձ «կներեն» ընկերներս ու իրանց մոտ սաղ թույն կանցնի: 
Իսկ այդ ժամանակ հուսամ լիքը հետաքրքիր տեղերում կլինեմ, լիքը մարդկանց հետ կծանոթանամ: Կհանդիպեմ Վիկինգների հետ ու չգիտեմ, լիքը թույն բան կլինի: Հա՝ Կլինի !!
Սաղ Բուքած ա, սաղ պատրաստ ա, սաղ կամեռաները եկած ա ու հետ դարձի ճամփա չկա: Մադրիդյան արկածները կլինեն տեսգրված, լուսանկարահանված ու անմոռանալի: SJCAM-ս ու Honor-ս պետքա որ պադվադիտ չանեն ու թույն բան ստանամ վերադառնալուց հետո, կամ ընթացքում: Օֆ, չգիտեմ: Այսօր Սեպտեմբերի 28-ն է, օրը երկուշաբթի: Ու ես գնում եմ իմ ամենամեծ երազանքներից մեկի հետևից՝ Hala Madrid y Nada Mas !!

Friday, August 29, 2014

Երբեք չէի մտածի, որ կափսոսամ Ալոնսոյի հեռանալու համար...

Երբ 2009-ին խոսակցություններ կային Խաբի Ալոնսոյին Լիվերպուլից գնելու վերաբերյալ, առաջին իսկ միտքս այն էր, որ «Մեզ Ալոնսոն հարկավոր չէ»: Դե երևի առաջին պատճառն այն էր, որ հասկանում էի՝ Ալոնսոն գալու է կենտրոնն ուժեղացնելու և Ռեալի ղեկավարությունը դժվար թե 30 մլն-անոց խաղացողին նստացնի պահեստայինների նստարանին (բա չէ հիմա...) և դրանից ամենաշատը կտուժի Գուտին, ով Իմ համար Ռեալի պատմության ամենախարիզմատիկ ու նվիրված մարդկանցից մեկն է եղել ու այդպիսին է մնում մինչև հիմա:

Ինչևիցե, Ալոնսոն եկավ: Եկավ և դարձավ անփոխարինելի մեկնարկային կազմում: Եկավ և իր իշխանությունը հաստատեց խաղադաշտի կենտրոնում:

Երբեք չէի մտածի, որ կափսոսամ Ալոնսոյի հեռանալու համար, բայց այսօր հասկացա, որ մենք բաժանվում ենք մի մարդուց, ով իր ոգին էր դրել Ռեալի համար և մինչև վերջին րոպեն պայքարել Մադրիդի հաղթանակի համար:
Վերջին տարիներին ֆուտբոլասերներից շատերը ամեն երկրորդ ֆուտբոլիստի պատրաստ են կոչել «Արքա», «Մաեստրո» կամ ասենք պատրաստ են «Հերոս» անվանել: Ալոնսոն այն եզակիներից է, ում ես իրոք կկոչեմ «Մաեստրո»:

Շնորհակալություն Խաբի` Դեսիմայի համար: Շնորհակալություն, որ բոլորիս փոխարեն դուրս վազեցիր խաղադաշտ և սրտանց տոնեցիր Մեր Հաղթանակը: 

Sunday, May 25, 2014

"La Decima" Երբ Մղաձավանջն Ավարտվում է Տոնով

Ինչպես կարող եք նկարագրել դա... սպասել մեկ փոխանցման, մեկ հնարավորությոան, մեկ հարվածի, մեկ գոլի... սպասել 93 րոպե... սպասել հավատով, սպասել անհավատալիին...սպասել նրան ինչ գիտես, որ լինելու է, բայց սիրտդ արեն չի զարկում...

Երբ երազում ընկնում ես բարձր տեղից... մտածում ես "տեսնես ինչ կլինի"... սակայն գիտես, որ արթնանալու ես, գիտես` որ ամեն ինչ լավ է լինելու, սակայն մտածում ես "իսկ եթե"... նույնիսկ երազում փակում ես աչքերդ, որ չտեսնես այն ինչ սպասվում է քեզ... և այդ պահին Ռամոսը գրավում է դարպասը: Ինչպե՞ս բացատրես դա: Ինչպես կարող ես բացատրել այն ինչ հնարավոր է հասկանալ միայն վերապրելով դա: Երբ Ուժն ու անզորությունը միասնական են դառնում ու հավատում... հավատում այդ մեկ հարվածին: Մեկ հարված, որը կարող էր չլինել... մեկ հարված, որը մի պահ կանգնեցրեց սիրտդ... հարված որ կտրեց քեզ իրականությունից: Հարված՝ որ ստիպեց զգալ քեզ հպարտ:
12 տարի 4 օր և 93 րոպե... ուղիղ այդքան տևեց մեր մղձավանջը: Այն ավարտված է: 
Մենք վստահ էինք, մենք հավատում էինք, մենք աջակոցում էինք: Մենք Արեցինք Դա !!!!
Որքան հաճելի ու հուզիչ է մինչև վերջին պահը հավատլը՝ ուս-ուսի մեջք-մեջքի... սրտերը մի ռիթմի տակ...Մադրիդյան խելահեղ ու անավարտ ռիթմի տակ:















ՇՆՈՐՀԱԿԱԼ ԵՄ 10-ՐԴ ԳԱՎԱԹԻ ՀԱՄԱՐ՝ ՌԵԱԼ ՄԱԴՐԻԴ !!
#HalaMadrid