Ազգս Վայրենի. Ֆաշիստական Հայացքներ - Պղծված Հուշարձաններ

2 օր առաջ երբ վերադառնում էի տուն: Հիշեցի , որ մի քանի օր առաջ` երբ անցնում էի Պոպլավոկի կողքով մի շատ տհաճ ու տախտկալի բան նկատեցի: Այնտեղ` այգում տեղադրված է Հոլոքոստի Զոհերին նվիրված հուշարձանը: Իսկ այդ Հուշարձանի սիմվոլիկ ոսկե կրակի մի մասը ներկված էր կարմիր սփրեյ-ներկով: Իսկ հետևի հատվածում պատկերված էր Ֆաշիստական սվաստիկան և գրված էր "Մահ Ջհուդներին": 

Որոշեցի գնալ այնտեղ և տեսնել թե ինչ վիճակում է հուշարձանը: Ճանապարհին մտածում էի` տենաս , ո՞ր մի անասունն ա տենց բան արել: Ո՞ր մի Հայն ա տենց բան արել , Հայը , որի Պապերը պայքարել էն ֆաշիստների բռնակալության դեմ , որի նախապապերը Ցեղասպանություն են տեսել: Ու Հիմա ինքը կապ չունի , թե որտեղ Ֆաշիստական ԿեռԽաչ ա նկարում ու պղծում Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձանը: Տենաս նույն տականքը իմանալով , որ ուրիշ երկրում Մեծ Եղեռնի Զոհերի հիշատակը հավերժացնող հուշարձանը նման բախտի ա առժանացել , վերջին հայհոյանքներով չէ՞ր հայհոյի անողներին: Բա ինչ կաներ: Եթե չաներ էլ ամոթ իրան: Իսկ Իր երկրում ինքը տենց բան ա անում: Կապ չունի թե հուշարձանին թե որտեղ:
Էտ անԱստվածներին հանգիստ թողնենք մի պահ:

Մի կարևոր հարց էլ էր հուզում ինձ: մտածում էի , որ գնամ ի՞նչ պատկեր եմ տեսնելու: Հուշարձան , որը տենց էլ անուշադրության մատնված ա մնացե՞լ (Ինչպես նման բախտի արժանացած բազմաթիվ Հուշարձաններ` ինչպես օրինակ. Վարդան Մամիկոնյանի Արձանը (485 մակագրությամբ) , Մարշալ Բաղրամյանի արձանը (Մարշալի գլուխը Թռչունների զոհ է դարձել , և այդպես էլ մնում է ինչքան ժամանակ է) և մի շարք այլ արձաններ ու հուշարձաններ) թե՞ մաքրված Հուշարձան: Մի տեսակ վախ կար մեջս: Բայց փառք ու պատիվ Մայր Աթոռին ու Երևանի ղեկավարությանը , որ արագ արձագանքել և վերացրել են այդ անմարդկայնությունը: Այ որ տենց Բոլոր դեպքերում լիներ շատ լավ կլիներ:

Իրական ՀՀ Զինանշան (Առանց սմայլիկների)

Վերջապես ՀՀ Զինանշանի մասին բազմաթիվ քննակրումներից , Զինանշանի ճիշտ և սխալ լինելու , Սմայլիկի մասին գրառման լինել-չլինելու խոսակցություններից հետո մենք հնարավորություն ենք ստանում տեսնել , ուենենալ և օգտագործել Հայաստանի Հանրապետության Զինանշանի ճիշտ տարբերակը: վելի շուտ տարբերակները: Աշխատել եմ , որ Զինանշանները Լինեն Բարձր որակի և Հստակ: Մի քանի ձևի , որպեսզի կարողանան համապատասխանել ցանկացողների պահանջներին , որ էլ ստիպված չլինենք Գահընկեց եղած ժպտացող առյուծների տեսնել , այն էլ կապույտ ֆոնի վրա:

Ներկայացնում եմ ՀՀ Զինանշանը մի քանի ֆորմատներով (Gif , png , jpg), ինչպես նաև Զինանշանը պատկերված Հայաստանի Դրոշի վրա:  Նաև Ներկայացնում եմ Սև-Սիպտակ տարբերակը:

 ՀՀ Զինանշան

 

ՀՀ Դրոշը և Զինանշանը

 Հիշեցնում եմ , որ զինանշանները տարբեր ֆորմատների են: Բեռնեք այն ֆորմատովը , որը ձեզ անհրաժեշտ է: Վերջ Ուրախ և ժպտացող հիմար Առյուծներին:
 Լավ է , որ ասենք mil.am-ի խայտառակ ժպտացող Զինանշանն էլ փոփոխվել է:
Խնդրանքս Բոլոր Այցելուներին` տարածեք այս Գերբը և Ինֆորմացիան ինչքան Հնարավոր է շատ: Ես չեմ ուզում , որ մի գեղեցիկ օր իմ Դիպլոմի կամ ինչ-որ մի փաստաթղթի վրա ինձ ժպտա այդ խեղկատակությունը: Ես Ուզում եմ Զինանշան , որն արտացոլում է իմ երկրի Ուժը , Միասնականությունն ու Հզորությունը:

ԻՐԱԿԱՆ ՀՀ ԶԻՆԱՆՇԱՆ

«Letters to Juliet» Ռոմանտիկների Համար

Նամակներ Ջուլիետային: Ֆիլմ , որի առաջինից մինչև վերջին րոպեն ամբողջությամբ Ռոմանտիկա է: Առաջին իսկ կադրից սկսած: Ռոմանտիկ պատմություն , ավելի շուտ պատմություններ , որոնք ներկայացվում են: Իտալիայի հրաշք բնության տեսարաններ , բոլոր ժամանակների ամենաուժգին սիրո արտահայտման քաղաքում` Վերոնայում: Մի շարք այնպիսի խոսքեր , որոնք ստիպում են մտածել: Երբեմն մտածում եմ , որ ինչքան շատ եմ սիրում նման պատմություններ:

Ֆիլմի կարգախոսն է` «А вдруг у тебя есть ещё один шанс найти настоящую любовь?»: Մեկ էլ տեսար , ինչպես ասվում է:

«Что если…? Иногда сделанный выбор может оказаться не правильным. Но что если есть возможность всё изменить?»

Թվում է , որ հնարավորություն միշտ էլ կա , ամեն դեպքում պետք է լինի, եթե չլինի հնարավորություն , ապա իմաստ չի լինի ինչ-որ բան անել: Սխալներն ուղղելը երբեմն ճիշտ ճանապարհի սկիզբն է հանդիսանում , հետևաբար սխալ գործելը նույնպես այդ ճանապարհի սկիզբն է (Իմ Խորին Համոզմամբ):

«Когда речь идет о любви, никогда не поздно!»

Այո , երբ սիրում ես երբեկ էլ ուշ չէ: Եթե այդ սերը փոխադարձ է , չկան անիմաստ պատճառներ , չկա ձևականություն , եթե մի բան իրոքից ուզում ես , եթե սիրում ես , ապա այլևս ոչինի իմաստ չունի:

«Как хочется верить, что чудеса еще случаются!»

Երբեմն թվում է , որ մենք` Մարդիկ  ունենք Հրաշքներ տեսնելու , զգալու մեկ-մել էլ Հրաշքներ գործելու կարիք: Այդ հրաշքներն են որ չեն թողնում հուսահատվել ամենից:

Tic Tac Վահանակ Առաջին "Robbie Raul"

Ուրեմ երեկ Ֆեյսում արդեն տեսել էի , որ հաղթող մասնակցի նկարը արդեն իսկ փակցված է քաղաքում: Սենց ասեցի լավ է , մեկա իմ նկարը լավն էր ավելի ինչպես փաստում եին բոլոր ընկերներս: Մեկ էլ երեկոյան շատ հանկարծակի Մեր շատ Սիրելի Բարսայի երկրպագում , մեր լավ Ւնեկեր "Klara Morena"-ն (:Դ Չզարմանաք անունի վրա) ասումա Ֆեյսում. բա գիտես , ոնց որ Քո նկարնեմ Տեսել Կասյանի վրա , հենց են Էստակադան որ անցնում էս , տենց Բաղրամյան-Կասյանից հետո էլի"tic tac"-ի վահանակին: Ահավոր զարմացել էի , խնդրեցի ճշտել , և մի քանի ժամից արդեն հեռախոսազանգով հավաստիացրեցին , որ Ես եմ: Այսօր արդեն սեփական աչքերով կարողացա տեսնել այդ վահանակը , Որի վրա Իմ նկարն է: Ասում են , որ կա նաև 2-րդը Մոնումենտի Նոր կառուցված ճանապարհի մոտ: Դա դեռ չեմ տեսել: Ձեզ եմ ներկայացնում Կասյանի սկզբնամասում , Կանագառի մոտ , Mobitek խանութի և պոնչիկանոցի հարևանությամբ` դիմացի մայթին տեղակայված Իմ "tic tac"-ի նկարը:

Ուզում եմ Շնորհակալությունս Հայտնել բոլոր այն մարդկանց ովքեր քվեարկել են ահա այս նկարիս համար, Շնորհակալություն , ահա Ձեր տրված ձայների արդյունքը:

11-ը 200-ի դեմ` աներևակայելի ֆուտբոլ

Իսկ դուք գիտե՞ք որտեղ և երբ է տեղի ունեցել ամենամասսայական ֆուտբոլային հանդիպումներից մեկը: 
Երբ Ֆուտբոլային խաղադաշտում եին գտնվում ավելի քան 200 ֆուտբոլիստ միանգամից: 2010 թվականի մասյիսի 17-ին Իսպանական Ատլետիկ Բիլբաո ակումբն անցկացրեց բարեգործական ֆուտբլային հանդիպում և մրցեց ոչ ավել ոչ պակաս միանգամից 200 երեխաների հետ: Երեխաներն ընտրել  եին 66-80-51 մարտավարույունը (66 պաշտպան , 80 կիսապաշտպան , 51 հարձակվող , և 3 դարպասապահ):

 Նրանց նույնիսկ Հաջողվեց խփել 3 գոլ և չիրացնել 11 մետրանոց հարվածը: Սակայն դա բավական չեղավ հաղթանակ տանելու համար: Բիլբաոի Ֆուտբոլիստները խփեցին 5 Գոլ և տարան կամային հաղթանակ երեխաների նկատմամբ 5-3 հաշվով: Այդ խաղը վերջինն էր Սան Մամես մարզադաշտում թիմի ավագ և առաջատար Խոսեբա Էչեվերիայի համար , ով իր հրաժեշտը նշեց նման հիանալի տոն կազմակերպելով:
Տեսնեք թե ինչ էր կատարվում խաղադաշտում.

PageRank Update Դա տեղի ունեցավ !!!

Վերջապես այդքան սպասված PR Update-ը տեղի ունեցավ: 
Այոոոո Գուգլը Թարմացրել է PageRank-երը: Իսկ Դուք վերջին անգամ ե՞րբ եք ստուգել ձեր կայքի PR-ը: վստահ եմ , որ վաղուց: Կարող եք զուր չայցելել Circle.am , այնտեղ դեռ կարծես փոփոխություններ չկան: Այսօր ասեցի ստուգեմ միհատ , տենամ մարդ ես , մեկ էլ տեսար բան փոխված լինի , ու տեսա այդքան սպասված թարմացումը: Բլոգիս PageRank-ը բարձրացել է ևս մեկ կետով և այժմ ունի 4 գնահատականը: Դա առավել քան հիանալի է , սակայն չգիտես ինչու ես սպասում էի , որ պիտի բարձրանա միչև 5: Սակայն ոչինիչ , դա տեղի կունենա հաջորդ Update-ի ժամանակ:

Մի Հապաղեք` ստուգեք Ձեր կայքի PR-ը հենց հիմա.

"Real Madrid - Milan" Նորագույն ժամանակներ

"Real Madrid - Milan" Չեմպիոնների Լիգայի հերթական տուրի համդիպումը շատ խոստումնալից էր:

Հերթական անգամ հավաքվեցինք Չեմպիոնս սպորտ բարում , որպեսզի դիտենք մեր սիրելի թիմի հանդիպումը , թեև շատ չէինք քանակով , բայց ակտիվության որակով գերազանցեցինք Չեմպիոնսում հավաքված մնացած բոլոր Միլանին սատարող Ֆուտբոլասերներին: Մեր ակտիվությունը երբեմն նույնիսկ չափից շատ էր:

Ռեալի խաղը ստացվում էր ինչպես երբեք , Բագրատինյոի կատակները Միլանի խաղացողների վերաբերյալ մեկը մյուսից ավելի ծիծաղելի էին ու դիպուկ: Բոլորիս Տրամադրությունը ինչպես երբեք ուրախ էր: Դրա համար կար ևս մեկ պատճառ` առաջին անգամ Մենք Հաղթանակած դուրս եկանք Չեմպիոնսից: Մի քիչ Սնահավատություն կար արդեն մեջներս , որ Չեմպիոնսում դիտելու պարագայում երբեկ չենք կարողանում հաղթանակ տանել: Բայց այդ շարքն ընդհատվեց և այժմ հաղթանակների ժամանակն է եկել:

Fairwind "40 Years Passed"

Այոոոո Կայացավ FairWind Ռոք խմբի այդքան սպասված Համերգն Ուլիխանյան ակումբում: Ինչպես ասաց Վակոն "Նրանք Վերադառնում են Բեմ" Թեկուզ և ոչ լրիվ հիմնական կազմով:

Երեկ Կայացավ "40 Years Passed" երկու համերգներից առաջինը , նշեմ որ Երկրորդը կկայանա Հոկտեմբերի 30-ին նույն վայրում` Ուլիխանյան Ակումբում:

Հինալի մթնոլորտ , սիրված , ինչպես նաև նոր երգեր: 

 Այո 2րդ համերգին շատ քիչ ժամանակ է մնացել , մի բան հաստատ գիտեմ , թր կրկին Հիանալի ա անցնելու:
Իսկ մինչ այդ առաջակու եմ դիտել մի կատարը , որը բոլորդ էլ լսել եք:
 Ով չի ուզի Թթի Օղի ու Լավ Կոնյակ Շատ լինի , ով չի ուզի որ Քյավառցին , որ Քյավառցին Լավ լինի...Ուզում եմ Ծիրանի Սոոոոոկ...no "Արաղ" no cry... FairWind - Me gusta chale :D Դիտենք , Լսենք ու Պարենք:

Հյուսիսային Անձրևները Շատրվաններն ու Լճերը (Lifetime Blog 200)

Այսօր երեկոյան Երևանում հորդառատ անձրև էր տեղում: Տենց կիսաթրջված ես և Դավիթը Գալստյան քայլում էինք դեպի Օպերայի կանգառ , որպեսզի ուղևորվենք տներով: Մեր ճանապարհն անցնում էր Հյուսիսային Պողոտայով: Քաղաքն երեկոյան համարյա դատարկ էր , անձրևի պատճառով փողոցներում մարդ չկար , ուր մնաց Հյուսիսային Պողոտայում մարդ լիներ էլ չեմ ասում բնակիչների մասին: Բարձրանում էինք Աբովյանի ներքևի հատվածից , և այն առաջին կլոր հատվածը ստիպված եղանք շրջանցել , մի քանի սանտիմետր խորությամբ ձևավորված լճակի պատճառով , առանց այդ էլ լավ թրջված էինք: Անցանք-անցանք մեկ էլ մեզ հոպ: Ի՞նչ ենք տեսնում: Իր Ողջ Հմայքով Մեր առաջ բացվում է Հյուսիսայի Պողոտայի Շատրվանը , որն ամբողջ ամառ չաշխատեց ու մեկ էլ այս աշնանային անձրևոտ օրը որոշեց միանալ և հիացնել շուրջ բոլորը գտնվող բազմահազար ամբոխին իր գեղեցկությամբ:
Ինձ բացեց , բայց նաև ջղայնացա մի քիչ: Ինչպես Դավոն ասաց երբ մտնում էինք Պողոտա «What the Hell?»: Իսկ արդեն Շատրվանի Մոտ հասնելուն պես Դավոին առաջարկեցի նկարավել Շատրվանի կողքին:

 Ոնց որ Եվրոպայում լինի :Դ 

Ահա հենց այսպես էլ գրվեց Բլոգիս 200-րդ Գրառումը: 

Lifetime Blog «Մենք և Մեր Կյանքը»

Պուշկինի Դպրոցի ու առհասարակ Աշակերտ-Դասատու հարաբերությունների մասին:

Վերջին Օրերին Բոլորը Խոսում են Պուշկինի դպրոցում նկարահանված հոլովակի մասին , իփր դասատուն խփում ու հայհոյումա աշակերտին: Ես լինելով Պուշկինցի , մարդ , որը 10 տարի սովորել ապրել ու ամեն օր անցկացրելա այդ դպրոցում չէի կարա չանդրադառնայի այս հիմիար ու անհեթեթ վիճակին: Ավելի շուտ չէի էլ ուզում անդրադառնայի: Բայց չդիմացա ու որոշեցի գրեմ իմ կարծիքը:

Նախ և առաջ նշեմ , որ իմ սովորելու տարներին , իսկ ես սովորել եմ 1997-2007 թթ. Երբևիցե նման միջադեպ չի եղել աշակերտների և դասատուների միջև: Իհարկե բոլորն էլ մարդիկ են և Առօրյա կյանքի բաղկացուցիչ մասն է կազմում նաև դասատուին չլսելը կամ չենթարկվելը: Անկարգապահ աշակերտի վրա ձայն բարձրացնելը , կամ դասարանից դուրս հանելը: Համ էլ ով չգիտի ասեմ, ըստ Իս Պուշկինի Դպրոցը Լավագույնն ա մեր Երևանում , Թե իր տված գիտելիքների առումով , թե Դասավանդող Անձնակազմի առումով և թե իր ավանդույթներով: Եվ պատահական միջակ կամ չգիտեմ խելագառ ուսուցիչ , որը կարողա ձեռք բարձրացնի անտեղի տեղը աշակերտի վրա հաստատ տեղ չի կարա գտնի Պուշկինի դպրոցում: Չգիտեմ ով ոնց բայց Ես ահռելի վատ ապագա եմ տեսնում ներկայիս դպրոցներում սովորող սերնդի համար: Ու այդ տեսանոյութն էլ վառ ապացույց: Ինչքան պիտի մարդ պատրաստված լինի կամ միտքը հերիքի որ նկարի իր դասատուին դասընկերոջ վրա բարկանալիս: Չեմ ուզում մտածեմ , բայց մեկա չի ստացվում: Դուք տեսեք թե ինչ պատրաստակամություն են դրսևորում աշակերտները նկարելու ժամանակ: Ոնց որ հատուկ պատրաստված լինեն: Իսկ այժմյան սերունդը դասատուին ջղայնացնելու համար ուղղակի գժվումա , նույնիսկ նորամալ խոսալու ձև չունեն իրենց դասատուների հետ: Եվ դա ասում են հենց իրենք Դասատուները , չի բացառվում որ աշակերտներն էլ իրենց նման արարքներով «պարծենան»:

Ու ասեմ որ Պուշկինի դպրոցը դեռ փառք ա , դուք պետք է իմանաք թե ինչա կատարվում այլ «Էլիտար» Դպրոցներում կամ սովորական միջին վիճակագրական դպրոցներում: Փորձեք հետաքրքրվել...

Զարմանալի է բայց այսօր արդեն խոսում են , որ հենց այդ նույն աշակերտները ասում են որ իրենք լավ չեն պահել իրենց և ջղայնացրել են ուսուցչին , չէ ավելի ճիշտ կլինի արտահայտվել «ՀԱՍՑՐԵԼ» են ուսուցչին այդ վիճակին:

Մանկավարժ լինելը մեր օրերում հեշտ բան չի:

Այ քեզ մանկական կարճ խելք...

Վստահ եմ , ար այս Թյուրիմածությունը տեղ չի գտնի հասարակության տարբեր շրջաններում ձևավոևվող կարծիքներում: 

Պուշկինի դպրոսցը եղել է , կա , ու կմնա լավագույնը Մեր Քաղաքում: