Բարի գալուստ Lifetime բլոգ: Սեղմիր Like կոճակը և հետևիր իմ գրառումներին:

Showing posts with label Եղեռն. Show all posts
Showing posts with label Եղեռն. Show all posts

Sunday, April 24, 2011

Armenian Genocide "Tiruhi's Story"

“EH, IT WAS OUR LIFE”: 

Tiruhi’s recollection of escape and resettlement 

Tiruhi Khorozyan, 96, is one of the few living witnesses of the Genocide She was only six years old, but already perceived the words ‘enemy’ and ‘Turk’ as synonymous. She was too little to understand why it was so, but big enough to remember those bloody episodes and atrocities for the rest of her life. 
Tiruhi remembers the day when she escaped the Turkish sword 

Ninety years after 1915, Tiruhi speaks about the events in her native town of Adabazar in a way as if it was only yesterday when she miraculously escaped the enemy’s sword. 

“We were escaping for two days through rocks and gorges and were so thirsty that our mouths had dried, we gasped for breath. My mother went downhill to fetch water from the gorge and came back terrified. The river had become red from the blood of the dead bodies thrown into it,” Tiruhi remembers. 

Sunday, October 31, 2010

Ազգս Վայրենի. Ֆաշիստական Հայացքներ - Պղծված Հուշարձաններ

2 օր առաջ երբ վերադառնում էի տուն: Հիշեցի , որ մի քանի օր առաջ` երբ անցնում էի Պոպլավոկի կողքով մի շատ տհաճ ու տախտկալի բան նկատեցի: Այնտեղ` այգում տեղադրված է Հոլոքոստի Զոհերին նվիրված հուշարձանը: Իսկ այդ Հուշարձանի սիմվոլիկ ոսկե կրակի մի մասը ներկված էր կարմիր սփրեյ-ներկով: Իսկ հետևի հատվածում պատկերված էր Ֆաշիստական սվաստիկան և գրված էր "Մահ Ջհուդներին"
Որոշեցի գնալ այնտեղ և տեսնել թե ինչ վիճակում է հուշարձանը: Ճանապարհին մտածում էի` տենաս , ո՞ր մի անասունն ա տենց բան արել: Ո՞ր մի Հայն ա տենց բան արել , Հայը , որի Պապերը պայքարել էն ֆաշիստների բռնակալության դեմ , որի նախապապերը Ցեղասպանություն են տեսել: Ու Հիմա ինքը կապ չունի , թե որտեղ Ֆաշիստական ԿեռԽաչ ա նկարում ու պղծում Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձանը: Տենաս նույն տականքը իմանալով , որ ուրիշ երկրում Մեծ Եղեռնի Զոհերի հիշատակը հավերժացնող հուշարձանը նման բախտի ա առժանացել , վերջին հայհոյանքներով չէ՞ր հայհոյի անողներին: Բա ինչ կաներ: Եթե չաներ էլ ամոթ իրան: Իսկ Իր երկրում ինքը տենց բան ա անում: Կապ չունի թե հուշարձանին թե որտեղ:
Էտ անԱստվածներին հանգիստ թողնենք մի պահ:
Մի կարևոր հարց էլ էր հուզում ինձ: մտածում էի , որ գնամ ի՞նչ պատկեր եմ տեսնելու: Հուշարձան , որը տենց էլ անուշադրության մատնված ա մնացե՞լ (Ինչպես նման բախտի արժանացած բազմաթիվ Հուշարձաններ` ինչպես օրինակ. Վարդան Մամիկոնյանի Արձանը (485 մակագրությամբ) , Մարշալ Բաղրամյանի արձանը (Մարշալի գլուխը Թռչունների զոհ է դարձել , և այդպես էլ մնում է ինչքան ժամանակ է) և մի շարք այլ արձաններ ու հուշարձաններ) թե՞ մաքրված Հուշարձան: Մի տեսակ վախ կար մեջս: Բայց փառք ու պատիվ Մայր Աթոռին ու Երևանի ղեկավարությանը , որ արագ արձագանքել և վերացրել են այդ անմարդկայնությունը: Այ որ տենց Բոլոր դեպքերում լիներ շատ լավ կլիներ: