Հայկական Բանակ 25

Հայաստանի Հանրապետության Զինված Ուժերը 25 տարեկան են։

Այս տարիների ընթացքում բազմաթիվ փորձությունների միջով անցած Զինվորական այս կառույցը նշում է իր 25 ամյակը։

Շնորհավորում եմ Մեր բոլոր Զինվորներին, բոլոր նրանց ովքեր պատվով պաշտպանել է Զինվորականի բարձր կոչումն ու նրանց ովքեր այժմ էլ հսկում են Մեր Հայրենիքի սահմանները կամ իրենց ծառայությունն են իրականացնում թիկունքում։ Ես տարբերություն չեմ դնում նրանց միջև, յուրաքանչյուր տեղ ծառայությունն ունի իր դժվարությունները ու յուրաքանչյուր տեղ յուրովի է․․․ 

Ուզում եմ, որ ծառայությունը մեր ազգի համար լինի միայն հպարտության առարկա։ Ուզում եմ, որ ծառայությունից չխուսափեն։ Ուզում եմ, որ Մայրերն իրենց որդիներին հանգիստ սրտով ուղարկեն Ծառայության ու գրկաբաց ընդունեն՝ ողջ և առողջ, կայացած և տղամարդ դարձած, խիզախ և հայրենասեր;

Ուզում եմ, որ Մեր բանակը չունենա 1,000 դրամների կարիք, այն 1,000 դրամների, որոնց կարիքը շատերը էլ ավելի շատ են զգում քան բանակում տաք ու ապահով տեղավորված կաշառակեր անաստվածները։

Ուզում եմ հասկանանք, որ Հզոր Բանակը մեր ապահովության թեև գլխավոր, սակայն միակ երաշխիքը չէ։ Մեր բանակները, պետք է լինեն ամենուրեք, նրանք պետք է պայքարեն յուրաքանչյուր ոլորտում ու լինեն լավագույնը, որպեսզի Հայաստանի հետ հաշվի նստեն ամենուրեք։ Յուրաքանչյուրը պետք է լինի այն զինվորի պես, ով հենց այս պահին իր պառտքն է կատարում մեր բոլորիս առջև, չվախենալով նենգ ու դավադիր թշնամուց։

Պինդ Եղեք Տղերք, Բոլորդ էլ գիտեք Գալու ա Մի օր՝ որ մնա մի Օր, ու ամբողջ ծառայությունը մի վայրկայն ա թվացած լինելու Ձեր համար։ Վայելեք Ծառայության յուրաքանչյուր օրը։

Շնորհավոր Տոնդ Հայ Զինվոր

«Բոլոր լրատվակններն էլ Գուգլից են նկար քաշում» կամ «ինչ իմանաս նկարդ որտեղ կհայտնվի»

Ողջույն Բլոգոսֆերա:

Օրերս ինձ հետ, ավելի շուտ իմ նկարի հետ, կապված բավական խճճված միջադեպը ստիպեց ինձ անդրադառնալ մի ցավոտ թեմայի, որն այսօր ոչ միայն Հայաստանում այն ամբողջ աշխարհում տեղի է ունենում:

Բայց մինչ այդ մի փոքրիկ նախաբան ըստ գործողությունների զարգացման ընթացքի:

Հունիսի 23-ը հանգիստ ընդանում էր իր հունով, ոչ մի առանձնահատուկ բան չխոստանալով: Սովորական աշխատանքային երկուշաբթի՝ իր բոլոր դժվարություններով, weekend-ին կայացած ֆուտբոլների քննարկումներով և աշխատանքային եռուզեռով: Ամեն ինչ իհարկե այդպես էլ պետք է լիներ և լինում էր, մինչ այն պահը երբ զանգ ստացա ընկերուհուցս: Սովորական զանգ, ինչպես ամեն օր, որը լինում է օրեկան մի քանի անգամ մինչ այն պահը երբ կհանդիպենք: Զանգն այդպես էլ կլիներ սովորական, եթե Բարև բառից հետո "Գիտե՞ս որ նկարդ տեղադրել են «hayerov.tv» կայքում ինչ-որ բանակային գրառման տակ"-ի փոխարեն սովորական առօրյա խոսակցություն լիներ:

Բայց արի ու տես, որ ոչ...

Ու սկսվեց մի ամբողջ օր տևող գլխացավանքը: Սկզբում փորձեցի գտնել «hayerov.am» կայքի տվյալները որոնք տանում են դեպի հեռու արտասահման և անհետ կորչում են: Հետո, իմանալով, որ նյութի սկզբաղբնյուրը եղել է «1in.am» կայքը սկսեցինք միջոցներ փնտրել կայքի խմբագրության հետ կապ հաստատելու ուղիներ փնտրել: Մինչ կգտնեինք խմբագրության համարը, զայրույթս թափվեց abcdomain-ի վրա: Չգտնելով իրենց մոտ գրանցված կայքի ղեկավարության ոչ մի նորմալ համար, որին կպատասխանեն, զանգեցի իրենց ու մի քանի լավ խորհուրդներ տվեցի, որոնց վստահ եմ, որ հատատ չեն լսելու:

Իսկ այդ ընթացքում, արդեն գտնվել էր կայքի խմբագրության համարը: 

Զանգ Առաջին.

1in - «1in.am» բարև Ձեզ:

Ռոբ - Հիմա որ ասեմ, Ձեզ իրան կրակած Արթուրնա զանգում կհավտա՞ք:

1 - Գիտեք. Ձեր նկարը շատ արագ հեռացվել ա կայքից, մենք տեղյանկ ենք դրա մասին:

Ռ - Որ հեռացվել ա, ես էլ գիտեմ, իսկ են, որ արդեն մոտ 3000 հոգի ինձ Արթուր ա ճանաչում, ով ինքնախեղման միջոցով ցանկացել ա զինվորական ծառայությունից խուսափել, դրա մասին ի՞նչ կասեք:

1 - Գիտեք բոլոր լրատվական կայքերն էլ գուլից են նկարներ քաշում տեղադրում մենք ինչ իմանանք, որ դա Ձեր նկարն է:

Ռ - Նախ Դուք միայն Ձեր լրատվականի համար պատասխան տվեք, մյուսների հետ ինչ գործ ունեք ով ինչ ա անում: Բացի դրանից էլ միհատ հետաքրքրվեք Ձեր քաշած նկարների սկզբնաղբյուրները որոնք են, նոր տեղադրեք...

1 - Նկարը հանվելա, հիմա Ձեր ուզածն ի՞նչ ա:

Ռ -  Իմ ուզածն են ա, որ ուշադիր լինեք, ու բացի դրանից էլ, պաշտոնապես ներողություն խնդրեք սխալ նկար տեղադրելու հետ կապված:

1 -  Լավ, ես Ձեր խնդրի մասին տեղյակ կպահեմ...

Անցավ մեկ ժամ, զանգահարեցի կրկին: Զանգը փոխանցեցին գլխավոր խմբագրին, որի հետ զրույցն ավելի պրոդուկտիվ ստացվեց: Հաջորդ մեկ ժամվա ընթացքում արդեն «1in.am»-ը ներոխություն խնդրեց իր նախորդ՝ ««Կներեք ինձ». Շարքային Արթուրը կրակել է իր որովայնին ոչ թե ինքնասպան լինելու, այլ չծառայելու համար» նյութում իմ նկարն օգտագործելու համար, սակայն տեղն այլ նկար տեղադրվեց, որում զինծառայող էր, սակայն դեմքը չէր երևում:

Հաջորդ օրը հայտնվեց ևս մեկ կայք՝ «fnews.am», որն իր մոտ copy-paste էր արել «1in.am»-ի նյութը: Երբ իրենք աշխատակցին առավոտ կանուխ զանգեցի քնից հանեցի ու ասեցի, որ հանեն իրենց մոտից իմ նկարն, այդ նույն ժամանակ ասացին, որ «hayerov.tv»-ին իր մոտից արդեն հանել է նկարը, այն բանից հետո, երբ նախորդ երեկոյան իրենց դրել էին Տերմինատորի տեղն ու ասում էին, դուք մեզ չասեք մենք ինչ անենք, ու մինչև ներողություն չխնդրեք մեզ հետ նման կերպ խոսելու համար ոչ մի բան էլ չենք հանելու: Այ սենց առաջին հայացքից դուխով ու բանից անտեղյակ լրատվականներ ունենք ...

Խորհուրդ կտամ նաև այս ամենի վերաբերյալ կարդալ Գեղամի գրառումը, որն իր հերթին կողքից հայացք է ընդհանուր իրավիճակի վերաբերյալ:

Եվս մեկ անգամ կցանկանայի Շնորհակալություն ասել բոլոր նրանց, ովքեր Պայքարեցին այս տգեղ տգիտության դեմ ևս մեկ քայլ կատարելով դեպի գրագետ համացանց:

ՀՀ ԶՈւ 22-րդ Տարեդարձ. ԿՈՉ ՀԱՅ ԶԻՆՎՈՐԻՆ

Այսօր լրանում է ՀՀ Զինված Ուժերի կազմավորման 22-րդ տարին: Անխոս, ԶՈւ կազմավորումը նորակնկախ հայաստանի ամենակարևոր ձեռքբերումներից է, եթե ոչ կարևորագույնը: ԶՈւ զարգացմանն և կատարելագործմանը պետք է ուղղված լինեն պետության հիմնական միջոցները, քանի որ հենց Բանակն է մեր պետության անվտանգության երաշխիքը:

Առհասարակ Հունվարի 28-ը ուրախ օր է՝ Բանակի Տոնն է: Բոլորս ուրախ ենք, որ ունենք կանոնավոր, զարգացող, անվախ ու խիզախ բանակ: Քաջ Մարտիկներ՝ ովքեր պատրաստ են իրենց կյանքը զոհել հանուն հայրենիքի:

Անշուշտ այսօր էլ՝ ինչպես ամեն տարի, Հունվարի 28-ին բազմաթիվ սպաներ, ենթասպաներ, սերժանտներ և զինվորներ պարգևատրվում են տարբեր շքանշաններով, կրծքանշաններով, պատվոգրերով և արժեքավոր նվերներով: Բոլորն ուրախ են: Սակայն միայն առաջին հայացքից: Քանի որ կան զինվորներ ովքեր երբեք չեն մոռանա այս հունվարի 28-ը, որին նրանք այդքան սպասել են, սակայն հիասթափություն ապրել: Որքան դառն է հիասթափությունը, երբ սպասում ես անհամբեր, որ քո անունն էլ կկարդան, որ քո անձնվեր աշխատանքն էլ կգնահատեն, չես ձգտում իհարկե դրան, սակայն մեկ է սպասում ես: Իսկ հունվարի 28-ին հնչում են այլ անուններ, հնչում են այն անուններն որոնք ինչ-ինչ այլ ձևերով են արժանացել այդ պարգևներին: Իսկ Քեզ փորձում են քաջալերել դատարկ խոսքերով, հույս են տալիս, որ շարունակես աշխատանքդ, մեկ է չես արժանանալու ոչ մի բանի, քանի որ՝ հրամանատարդ այդքան դուխ չունի որ քեզ ներկայացնի պարգևատրման, որովհետև հրամանատարդ այդքան պռախոդ չունի, որովհետև կան մարդիք ովքեր զանգով են ստանում իրենց պարգևները, որովհետև սա Հայաստանն է:

Հասի′ր նրան, ինչ սիրում ես, թե չէ կսիրես այն, ինչ քեզ կհասնի

Խոսքս ուղղում եմ հենց այդ տղերքին, ովքեր հուսալքվում են, թևաթափ են լինում նման անարդարություններից: Չմտածե՛ք տղերք ջան, էտ պարգևներով չեն որոշվում հերոսները կամ արժանիները: Կարևորը, որ Դուք չհիասթափվեք այն գործից որն անում եք, որը ժամանակավոր է Ձեր կյանքում: Հիշեք, որ կարևորն այն է, որ Դուք ինքներդ Ձեր համար սովորեք, յուրացնեք ու կարողանաք կյանքում օգտագործել այն ամենն ինչ սովորել եք այդ անարադր երկու տարիների ընթացքում: Հիշե՛ք որ Դուք Հերոս եք, Ձեր ընտանիքի, հարազատների ու ընկերների համար: Հիշե՛ք, որ երկու տարին պատվով ծառայելը ցանկացած պատվոգրից կամ կրծքանշանից առավել է, հիշեք ու մի կորցրեք Ձեր մարդկային արժեքները ինչ-որ թղթի կտորտանքների կամ երկաթիկների համար, որոնք ժամանակավոր են, իսկ ՄԱՐԴ ասվածը հավերժ:

Շնորհավոր 22րդ Տարեդարձդ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԲԱՆԱԿ

Ես մի բուռն եմ քո հողի... (Հայկական Բանակ 21)

Ես մի բուռն եմ քո հողի,
Ես մի ծիլն եմ քո արտի,
Ես մի զարկն եմ քո բազկի՝ ՀԱՅԱՍՏԱՆ։

Դժվարին է եղել քո ուղին իմ բանակ, սակայն հաղթական։
Երբ բանակին նայում ես կողքից, բանակային շատ բաների արժեքը չես գիտակցում։ Պարծենում ես, գնահատում, սակայն ամբողջությամբ չես կարող ըմբռնել այդ ամենի արժեքը։
Իհարկե բոլորս չենք, որ ծառայում ենք մեր հայրենիքին նվիրումով։ Ցավոք հիմա "հին պանյատներն" էլ չկան, մի կողմից դա լավ է, մյուսից՝ այնքան էլ չէ։
Թեև ամենն իդեալական չե, այնուամենայնիվ.
Այսօր արվում է ամեն ինչ, որպեսզի զինվորի առողջությունը չվտանգվի հանկարծ, դա այսօր առաջնային խնդիրներից մեկն է։
Ինչպես ասումա մեր կամբատներից մեկը. "կարողա շատ դեպքերում չհասկանաք հիմա թե խի ենք ձեր վրա էտքան խոսում ջղայնանում, բայց եթե մի բան եղավ ձեր ծնողին ի՞նչ պատասխան պիտի մենք տանք։ Ծնողը պիտի ասի՝ պատժեիք, չթողեիք, խփեիք ավելի լավա քանց թե տղուս հետ դժբախտություն պատահեր։ Հասկացեք՝ մեր բոլորիս նպատանա առաջին հերթին, որ դուք անվնաս հասնեք ձեր ծնողներին՝ ովքեր ձեր համար այդքան տանջվում են"։
"ՀԱՍԻ՛Ր ՆՐԱՆ՝ ԻՆՉ ՍԻՐՈՒՄ ԵՍ, ԹԵ ՉԵ ԿՍԻՐԵՍ ԱՅՆ՝ ԻՆՉ ՔԵԶ ԿՀԱՍՆԻ" ահա միակ պարզ ճշմարտությունը, որով մենք պետք է առաջնորդվենք բանակաշինության գործում։

20 սեպտեմբեր – Հատուկ գնդի կազմավորման օր

 21 տարի առաջ` 1990 թվականի սեպտեմբերի 20-ին կազմավորվեց հայաստանի ներքին գործերի նախարարությանը կից Հատուկ գունդը, որը այնուհետև դարձավ հայկական ապագա կանոնավոր բանակի կորիզը: Այդ օրերին հայտարարությամբ հանդես էր եկել գերագույն խորհրդի պաշտպանության հանձնաժողովի նախագահ Վազգեն Սարգսյանը և կոչ արել անդամագրվել հայոց նոր ստեղծվող բանակին: Հատուկ գունդ` պետական զինվորական կազմավորում ստեղծելու կոչին արձագանքեցին հայաստանի գրեթե բոլոր շրջաններից ու քաղաքներից` ինչպես կամաորական ջոկատներ, այնպես էլ անհատ քաղաքացիներ, կադրային սպաներ: Որոշումից 2 ամիս անց ազգային զինված ուժերի կազմում ծառայելու ցանկություն էին հայտնել մոտ 5000 կամաորականներ: 1990թ հոկտեմբերի 5-ին կայացավ Հատուկ գնդի երդման արարողությունը: Գունդն իր վաշտերն ուներ գրեթե բոլոր շրջաններում (26 վաշտ):

 1991թ. հոկտեմբերից հատուկ գունդը վերանվանվեց ՀՀ Նգ նախարարության Պարետապահակային ծառայության գունդ, իսկ 1992-ի հունվարից ներառվեց Պաշտպանության նախարարության կազմում, որպես սահմանապահ հատուկ գունդ:
 Հատուկ գունդը մարտնչել է Հայաստանի Հանրապետության և ԼՂՀ բոլոր ճակատներում: Նրա 159 ռազմիկներ ընկան մարտադաշտում` փառքով պսակելով իրենց անունը: