«LIFETIME BLOG»-ը 5 տարեկան է

Բարև Գազան, այսօր Դու դառնում ես 5 տարեկան:

Իմ Բլոգ, իմ մտքերի դարան, իմ օթևան, իմ ափսոսանքների պատճառ, իիմ թուլություն:

Չէ, չմտածես, որ դու իմ համար խորթ ես դարձել, որ ես Քեզ մոռացել եմ: Ուղղակի ժամանկը շատ արագ է անցնում: Դու ՀԻՆ Ընկերոջ պես ես, որին միշտ հաճելի է հիշել, որին տարիների հետ ավելի շատ ես սկսում սիրել, որը միշտ հավատարիմ ա եղել քեզ, ու որին տարիների հետ ավելի շատ ես արժեվորում՝ գինու պես, համարյա:

403-րդ անգամ եմ ես բացում Քեզ հետ նոր էջ: Դու, որ կյանքիս գիրքն ես ու Քո մեջ մի ամբողջ պատմություն ես պահում: Դու որ Կյանքի Ուղեկից ես իմ համար: Իմ «Lifetime blog»:

Են որ տպավորությունները խեղդում են, մտածում եմ գամ առաջինը բլոգում գրեմ, իսկ իրականում ժամանակս հազիվ հերքիում ա բացեմ տենամ սաղ նորմալ ա թե չէ: Չէ, չեմ արդարանում, որովհետև ինքս ինձ պետքա մեղադրեմ, հիմա որ չեմ գրում, հետո շատ բան մոռացվելույա, անցելույա գնա, ու չեմ էլ կարողանալու հիշեմ դրա մասին, դու չես լինելու որ հիշացնես: Դրա համար այսօր խոստանում եմ, թեկուզ փոքրիկ ակնարկներով Քեզ հետ կիսվել իմ կյանքի կարևորագույն իրադարձություններով՝ Իմ Բլոգ: 

Իմ Պարծանք, Իմ Պատմություն... 

Շնորհավոր Տոնդ «LIFETIME BLOG» !!!

Արտասովոր ... «02:04»

Ամսվա մի օր սովորական

Բայց մեզ համար արտասովոր:

Գիշեր, անձրև, մարած լույսեր

Նոր բորբոքվող և ջերմ հույզեր,

Սրտի տրոփ արտասովոր:

Ամեն մանրուք, ամեն մի ձայն,

Ու մի սպասում արտասովոր,

Բայց չգիտես ինչի սպասես,

Արդեն քնե՞ս, թե պատրաստվես,

Բայց թե ինչի՞, դու չգիտես:

Սիրտդ արագ սկսեց զարկել,

Բայց ոչ մի բան դեռ չի եղել,

Արտասովոր լոկ օրն էր այդ

Եվ ժամն էր այդ կարծես սառած

Հեռախոսիդ ժամացույցին:

Եվ այդ պահին կարծես հանկարծ

Նամակ ստացար սովորական,

Սակայն այդ ժամ արտասովոր:

Երբ կարդացիր տողերը այդ,

Տեղ չգտար քեզ անկողնում,

Սիրտդ հանկարծ սկսեց զարկել ուժգին,

Եվ դուրս մղվել նա ցանկացավ,

Հոգիտ հանկարծ սկսեց երգել,

Սիրո քամին շուրթից տարավ

Երգը նրա միայն մեր մասին,

Եվ այդ պահին գլորվեցին

Երկու արցունք արտասովոր:

Եվ անձրևի ձայնի ներքո

Շունչ տվեցին զգացմունքին քո:

Երգը հոգուտ միայն մեր մասին

Անձրևն հասցրեց և իմ սրտին,

Սիրտս իրեն չզսպեց

Պատռեց կաշիս և դուրս նետվեց,

Անձրևի տակ նա քեզ գրկեց

Եվ հոգուտ հետ հավերժ ձուլվեց:

*** ***** ****

08.09.08

Ես երբեք չեմ մոռանա այդ օրն ու այդ ժամը ...