45 ՐՈՊԵ ՀԵՔԻԱԹՈՒՄ

Եթե մի որոշ մասսայի մոտ մենակ եսօր ա Ռաուլամանյա, կամ Ռաուլացավ սկսել: Մենք Ռաուլիստներս միշտ ենք Ռաուալացավով տառապում, անկախ նրանից ամառ ա թե ձմեռ, Շալկե, թե Ռեալ, էլ չեմ ասում Ալ Սադդ: 

Ասեք, որ սպաում էիք այս օրվան: Սպասում ու սպասում անհամբեր, բայց հավատում սրտի խորքում, որ այս օրը այդպես էլ չի գա: Քանի չկար այս օրը հավատով սպասում էինք, իսկ այս «հրաժեշտի» խաղը վերջակետ դրեց մեր բոլոր սպասումներին ու հնարավոր երազանքներին: Չգիտեմ Ձեր համար ոնց, բայց Իմ Ռեալն էր այսօր խաղում, այն Ռեալը, որը ես սիրել եմ ու սիրում եմ, ու այնպիսի խաղ էր խաղում որ հավեսդ տալիս էր: Եթե նույնիսկ գնդակ էին կորցնում, կորցնում էին այդ գնդակը ինչպես հին ու բարի ժամանակներում: Միգուցե չափազանցնում եմ մի քիչ, բայց չգիտեմ էտ ա իմ համար: Էտ ա իմ զգացածը: Էտ ա Իմ Ռեալը:

Չեք պահտկերացնի ինչ զգացի երբ կրկին տեսա հարազատ 7 համարի վերևում այդ անունը՝ ՌԱՈՒԼ:

Երբ Ռաուլը Գոլ խփեց, երբ Իսպանիայի Թագավորն էր այնտեղ, ինչպես հին ու բարի Ռեալի խաղերին, Ռաուլի ողջ ընտանիքը: Մենք՝ Ռաուլիստաներս, Մենք՝ որ միշտ հավատացել ենք, Մենք՝ որ միշտ ոգեշնչվել ենք Ռաուլի խաղով:

Ինչ կյաֆ կլներ չէ, ամեն ինչ հենց այսպես էլ մնար ու չփոխվեր:

 

Նամակ 17-րդ

Ողջույն շոգից փրկություն փնտրող և համացանցում այն գտնող բլոգոսֆեռա :)

Ինչպես տեսնում եք. you have one new message :D

 Message-ս Ձեզ՝ ավելի շուտ նամակս, հերթական անգամ գրում եմ մեծ տպավորությունների և բազմաթիվ իրադարձությունների ազդեցության ներքո: Չնայած նամակներս ավելի քիչ են դարձել, ծավալը շատացել է, բայց բովանդակությունն էլ երևի չի տուժել ամեն դեպքում:

 Չգիտեմ անդրադառնամ արդյոք արձակուրդիս թե, ոչ: Ուղղակի կասեմ, որ հիանալի 15 օր անցկացրեցի իմ սիրելի միջավայրում, հարազատ մարդկանց հետ: Բայց այդ 15 օրն էլ բավական չեղավ բոլոր պլանավորածը հասցնելու և բոլորին տեսնելու համար (ինչի համար՝ ես ներողություն): Եվս մեկ անգամ ուզում եմ մեծ շնորհակալություն ասեմ նրանց՝ ովքեր ուրախությամբ լցրեցին այդ 15 օրը: