Lifetime blog

ՀՀ ԶՈւ 20-րդ Տարեդարձը

2012-01-28T02:02:00.002+04:00

1992 թվականի հունվարի 21-ը Հայաստանի Հանրապետության Զինված ՈՒժերի ստեղծման օրն է:

Իհարկե բոլորս էլ շատ լավ գիտենք թե ինչպես ստեղծվեց մեր բանակը, ինչպիսի փորձությունների միջով անցավ: Երբ սկսվեց պատերազմը մենք չունեինք բանակ, միայն մեծ ցանկություն պաշտպանելու սեփական հողն ու ժողովուրդը: Մեր բանակը ստեղծվեց, թրծվեց և կայացավ մարտի դաշտում և այդ բանակի կայացման, ճիշտ և նպատակասլաց զարգացման ապացույցը մեր այսօրվա խաղաղությունն է: Եվ զարմանալի չէ, որ մեր բանակն այսօր լավագույնն է տարածաշրջանում: Վստահ եմ, որ մարտունակությամբ մեր բանակի նմանը չկա տարածաշրջանում: Ինչը մարտական հզոր ոգու և հայրենասիրական` հայրենիքի համար արյունն ու կյանքը չխնայելու պատրաստակամության արդյունք է:

Մեր բանակի ամբողջ ուժի միայն մի մասը մենք տեսանք ՀՀ Անկախության 20-ամյակին նվիրված Զորահանդեսի ժամանակ, ինչը ևս բավական եղավ ահ ու սարսափի մեջ գցելու մեր թշնամիներին ևս մեկ անգամ մեզ ստիպեց հպարտությամբ խոսել մեր Զինված ուժերի մասին:

Զինված Ուժերի առաջընթացն ակնհայտ է, այն միշտ շարունակական բնույթ է կրում և միտում չունի դադարելու:

Իհարկե կատարելությանը հասնելու համար 20 տարին բավական չէ, խնդիրներ բանակում եղել են և կան, առաջ ավելի շատ էին, հիմա շատ ավելի քիչ թեև ցավալի:

Ցանկացած Հայ Զինվորի կյանք պետք է շատ թանկ արժենա մեր պետության համար, վստահ եմ, որ դա քաջ գիտակցում է Պաշտպանության Նախարար Սեյրան Օհանյանը, նա իր ուղերձներում բազմիցս նշում է այն բոլոր ուղությունները որոնցով պետք է զբաղվել և աշխատանք տանել: Ես մեծ հաճույքով ծանոթացա 2012-ի տարեմուտի ուղերձին և շատ ուրախացա, որ նախարարը նման կարծիք է հայտնում եղած հարցերի շուրջ և այդ ուղերձով համապատասխան հրահանգներ է տալիս սպաներին և կրտսեր հրամանատարական կազմին խնդիրների ճիշտ լուծման համար:

Բայց շատ ցավալի է, որ նախարարի խորհուրդները և հրամանները «լավ» չի հասկանում կամ «չի ուզում» լավ հասկանա սպայակազմը: Իսկ ավելի վատ է, երբ դրանց կատարման համար անտեսվում է զինվորների կարծիքն ու կատարողական հնարավորությունները և դրվում է խնդիր ամեն գնով կատարել հրամանը առանց այլ հանգամանքները հաշվի առնելու:

Ինչևէ այսօր այդ խնդիրների քննարկման օրը չէ: Այսօր հպարտության և ուրախության օր է: Եկեք հպարտանանք մեր բանակով և մեր զինվորներով, ովքեր իրենց կյանքի և արյան գնով պաշտպանում են մեր հայրենիքի սահմանները:

Եկեք գլուխ խոնարհենք և հիշենք այն բոլոր հայտնի և անհայտ հերոսներին, որոնց շնորհիվ այսօր կա Հայ ազգը:

Մի մոռացեք Ձեր Զինվորներին, նրանք Ձեր կարիքը շատ ունեն և վստահ եմ, որ միշտ հիշում և կարոտում են Ձեզ:

Ես Հպարտ եմ, որ ծառայում եմ Հայկական Բանակում, Հպարտ եմ , որ Հայ եմ և ինչքան էլ դժվար և ծանր չլինի այն բեռը զինվորականի, որը զինվորականի ուսերին է, ես այն պետք է տանեմ ինչպես տարել են այս 20 տարիների ընթացքում հազարավոր այլ տղաներ և պատվով պետք է փոխանցեմ եկող սերնդին:

Թող, որ միշտ խաղաղություն և համերաշխություն լինի մեր մեծ Զինվորական ընտանիքում:

Շնորհավոր տոնդ Հայոց Բանակ:

ՀԴՄ կտրոնների Դեկտեմբեր ամսվա խաղարկություն

2012-01-14T20:21:00.001+04:00

Հունվարի 14-ին կայացավ , ՀԴՄ Կտրոնների դեկտեմբեր ամսվա խաղարկությունը:
Շահող Թվերն են.

87197161

Նշեմ , որ այս ամսից սկսած շահում են նաև 4 թվի համընկնումով կտրոնները: Շահումը լինելու է ինտերնետ կապ մոդեմի հետ միասին կամ բջջային հեռախոս: Իսկ 5 , 6 , 7 , 8 թվերի համընկնմամբ կտրոնների շահումը` ավտոմեքենա: 4-ից քիչ համընկնումներով կտրոնները շահում չունեն:

Lifetime Blog-ը 3 տարեկան

2012-01-12T01:24:00.002+04:00

Ողջույն սիրելի ընթերցողներ: Այս օրը տոնական է իմ համար, թեև տոնախմբություն այս տարի կազմակերպել չի հաջողվի: 3 տարի առաջ 2009 թվականի հունվարի 12-ին ծագեց մի գաղափար, մի անորոշ միտք, մի ակնթարթ: Այդ ակնթարթում ստեղծվեց Լայֆթայմ բլոգը: Բլոգ- մի միջավայր, որտեղ այս երեք տարիների ընթացքում գտնվել են բոլոր նրանք` ովքեր պարբերաբար այցելել են Բլոգ:

Իհարկե այժմ շատ բան է փոխվել, և ներկայումս իր սկզբնական տեսքից շատ է տարբերվում: Բայց կարծում եմ, որ այդ փոփոխությունները ազդել են միայն արտաքին տեսքի վրա, իսկ բովանդակությունը ինչպես նաև վերը նշված տեսքը մնում են հավատարիմ բլոգի կարգախոսին` շարժվում ժամանակին հավասար, միշտ նորարար է և արտացոլում է այն ինչ տեղի է ունենում մեր կյանքում: Իհարկե վերջին վեց ամիսների ընթացքում, երևի թե հասկանալի Ձեզ համար պատճառներով, բլոգում հիմնականում անձնական բովանդակությամբ գրառումներ են արվում, թեև նրանցում էլ փորձում եմ ինչքան հնարավոր է տեսակետներ արտահայտել տարբեր հարցերի շուրջ:

Բայց ինչևիցե սա էլ մեր կյանքի մի էտապն է, և ինչպես ցանկացած կարևոր իրադարձության ժամանակ իմ բլոգն իմ հետ է, իմ մի մասն է, առանց որի ես ինձ չեմ կարող պատկերացնել: Այսօր ևս, գոնե մեկ անգամ տարվա մեջ, կարող եմ ասել բոլորիդ, թե ինչքան եմ սիրում իմ բլոգը, ու ինչքան ուրախ եմ, որ այն կա: Ստեղծվելով պահի ազդեցությամբ, տպավորության արդյունքում, այսօր արդեն 3 տարեկան է:

Գրառումների հենց այն մասը, որը ես շատ եմ սիրում, այն գրառումներն են, որոնց մեջ կա անսահման էներգիա, տպավորություն, ինչ որ մի ուժեղ զգացմունք և մտքին եկածն ասելու անսահման ցանկություն: Շնորհակալ եմ շատ, որ այդ պահերին կարողացել եմ մտքերս արտահայտել այստեղ, չեմ ալարել, բացել և սկսել եմ գրել, թեկուզ մտածել եմ, որ պետք չի, բայց գրել եմ: Մեկ-մեկ շատ դժվարա գրել չափից դուրս անձնականի մասին ու հանձնել դա հանրությանը, ազատութուն տալ քո սեփականությանը:

Երբ հետ եմ նայում, մի պահ աչքի տակով անցկացնում եմ հին գրառումներս, մի անբացատրելի զգացողությունա լինում մոտս, բավարարվածության և լիարժեքության աննկարագրելի մի աստիճան:Վերջ ի վերջո կարողանում ես տեսնել, թե որտեղից ուր ես եկել և փորձում ես հասկանալ կամ ծրագրել, թե ուր ես գնալու հետո: Չասեմ թե, որքան չի հերիքում այդ ամենն ինձ հիմա: Բազմաթիվ անելիքներ, գաղափարներ, մտքեր, որոնք շատ մեծ հաջողությունների կարող են հասնել, որոնք պետք է զարգացնել, բայց...

Ուզում եմ շնորհակալություն ասեմ Ձեզ` մարդկանց, (ծանոթ, թե անծանոթ, իսկ անծանոթներին առավել ևս) ովքեր կարդում են Լայֆթայմը, չեն ձանձրանում, չեն զլանում և երբեմն իրենց կարծիքն են արտահայտում (այ դրա համար կրկնակի շնորհակալություն): Դա ամենամեծ պարգևն է իմ և իմ բլոգի համար: Եթե Լայֆթայմը լիներ փակ, ապա ես կգրեի միայն իմ համար և այս հաճույքը կվայելեի լուռ միայնության մեջ, իսկ այսպես ուրախությունը կրկնապատկվում է բազմաթիվ անգամներ` քանի որ կաք Դուք:

Շնորհակալ եմ ևս մեկ անգամ, որ դուք կաք: Ես Ձեզ շատ սիրում եմ, Դուք էլ իմ «կյանքի» մի մասնիկն եք:

Եվ ստացվում է, որ արդեն 3 տարի է.

«Մենք և մեր կյանքը» Լայֆթայմ Բլոգում:

Հավերժ Ձեր` Բլոգգեր.

Robbie Raul

Ամեն օր չի Ամանոր (նամակ 15–րդ)

2011-12-31T19:03:00.008+04:00

Ողջույն իմ շատ սիրելի, տոնական խառնաշփոթի մեջ գտնվող ընկերներ: Այսօր արդեն Նոր Տարի է:

Գալիք, կամ ով գիտի արդեն եկած 2012 թվականը դեռ չսկսված իր նկատմամբ շատ մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել: Բոլորին հետաքրքրում, ում էլ չի հետաքրքրում հաստատ գոնե մի քիչ հուզումա, կլինի արդյոք «Այդքան սպասված» աշխարհի վերջը, թե չէ:

Սակայն այդ մասին չի, որ ուզում եմ խոսել այս տոնական օրը: Ինչպես յուրաքանչյուր մարդ, ես ևս տարվա վերջին օրն ինձ հարց եմ տալիս` թե ինչպիսի՞ն էր անցած տարին: Ինչ նորություններ եղան, ինչ ձեռքբերումներ եմ ունեցել ես, ինչ բացթողումներ արել:

Անշուշտ 2011-ը ինձ համար անհավանական տարի էր, որի երկու կիսամյակներն իրարից այնպես տարբերվեցին ինչպես ասենք տարբերվում են ցերեկն ու գիշերը:

Եթե հիմա փորձեմ հիշել, ապա կորող եմ ասել,որ առաջին 5 ամիսներն անցան ուղղակի անկրկնելի: Պետական ավառտական քննություններին ու դիպլոմայինին այդքան պատրաստվելը տվեց իր արդյունքը և կարծես ամեն ինչ գերազանց էր: Բացվեցին նոր ճանապարհներ, նոր մարտահրավերներ և գաղափարներ:

Ցավոք Մադրիդիստները հերթական անգամ հիասթափություն ապրեցին: Ինչպես երբեք մենք մոտ էինք Չեմպիոնների Լիգայում հաղթանակ տանելուն, սակայն ինչպես և Լա Լիգայում «Հաջողոիթյունը» Բարսայի կողմն էր: «Ռեալ Մադրիդ-Բարսելոնա» դիմակայությունն 2011-ին կարծում եմ բոլորիս մի լավ զզվացրեց:

Անմոռանալի է իմ համար ուղևորությունը Թիֆլիս, 3 անմոռանալի օր, լավ ընկերներ, Red Bull, Tum-Tum pa ում միանգամից հիշում եմ Վրաստանը, երբ կողքից ասում են «Lucky Strike»:

Հիմա այդ 5 ամիսների յուրաքանչյուր առավոտ անկրկնելի է թվում ինձ, յուրաքանչյուր ապրած օր` անմոռանալի:

Միանգամից մտքիս եկավ Ծաղկաձորը «Hollywood Hills forever», որքան են տարբերվում այս 2 ձմեռները, կարոտեցի :)

Զարմանալի ա, բայց յուրաքանչյուր օր գնալ դասի, հետո «Solo»` սալաթ ուտելու, ու տեսնելու Նարոյին իր դիպլոմայինի վրա աշխատելուց: հետո կրկին դասի, ընկերներով մեր սիրելի «Խաչապուրիանոց» հաց ուտելու, փոխանակվելու մտքերով, ու մեր առաջնթացով գործերում, հետո յուրաքանչյուս մեր գործերով: Շաբաթ-կիրակի home-party-ներ:

Առսի հետ Yum-ում PES էինք խաղում ազատ ժամանակ, ընդմիջելով Թումանյանի Շաուրմայում:

Ու կրկին իհարկե «Ռեալ-Բարսա»:

Փորձեցինք անդրադառնալ ժամանցին, բազում քննարկումներից հետո ստեղծվեց «in-spectr»-ը, ցավոք հանգամանքները խանգարեցին ծրագրին ամբողջությամբ իրագործելու, բայց «in-spectr»-ի մասին դեռ կլսեք հաստատ, վստահեցնում եմ Ձեզ!

Ամեն օր link-եր, post-եր, share-եր, այդ խելահեղ կյանքի ռիթմին դիմանալու համար, շատ սիրելի Red Bull: Ընդհանրապես մի ամբողջ տարի ապրեմ ել «Red Bull»-ային ռիթմով, չեք պատկերացնի թե դա ինչ ա: Հիմա չեմ պատկերացնում ինձ առանց Red Bull-ի: Երջանիկ եմ, որ այդ չտեսնված բրենդի մի մասն եմ եղել ու կամ, վստահ եմ, որ միշտ էլ կլինեմ: Չէ որ «Red Bull gives you wings»!

Հիշելու շատ բան ունեմ, այնքան, որ կարող եմ թույլ տալ ինձ մոտակա մեկուկես տարին ապրեմ հիշողություններով: Ընդհանրապես վերջին 3 տարիները` սկսած 2008-ի մայիսի 27-ից կյանքս դեռևս ամենաերջանիկ, ամենաանկրկնելի, ամենահրաշալի, մի խոսքով` ամենա-ամենա-ամենա ժամանակահատվածն է եղել բոլոր առումներով:

Այդ ամենը եզրափակվեց BarcampEVN11-ի բացման օրը, նույնիսկ բացման ժամանակ: ԱՄեն ինչ կանգ առավ, ու սկսվեց նախապատրաստական շրջան մի լրիվ ուրիշ փուլի:

Չեմ կարող ասել, որ այս 6 ամիսների ընթացքում ոչ մի նոր բան չեմ սովորել, ոչ մի բանի չեմ հասել: Իհարկե, եթե բանակում չլինեի, չեմ էլ ուզում մտածեմ: Կլիներ wooow:

Այսօր փորձում եմ մասնակցել բոլոր միջոցառումներին, որոնք Զորամասից դուրս են, իհարկե այնքանով ինչքանով կարող եմ: Փորձում եմ աջակցել ընկերներիս իրենց հետաքրքիր մտահաղացումներով: Չեմ ուզում թվարկել այն միջոցառումները, որոնց շատ էի ուզում մասնակցել, բայց չստացվեց, շատ-շատ են:

Ահա այսօր ուզում եմ Շնորհավորել Ձեզ գալիք 2012թ-ի կապակցությամբ: Թող որ Վիշապի տարին լինի Ձեզ համար երջանկության, առողջության և բարեկեցության տարի: Ցանկանում եմ, որ նոր տարում էլ ավելի մեծ եռանդով մոտենաք Ձեր գործերին և Ձեր մտահաղացումներում հասնեք հաջողության:

խաղաղ ևանամպ երկինք եմ ցանկանում Զինակիցներս: Առույգության և մարտական բարձր ոգի եմ ցանկանում: Իսկ մեր ծնողներին համբերությում եմ ցանկանում:

Շնորհավոր Ամանոր և Սուրբ Ծնունդ

Հայ Ժողովուրդ:

Դեպքը տեղի չէր ունենա եթե... (նամակ 14-րդ)

2011-12-25T02:29:00.002+04:00

Ողջույն բոլորին, այսօր նկատի ունենալով անցած շաբաթվա ցավալի իրադարձությունները, ցանկանում եմ խոսել մի քիչ այդ մասին:

Մենք հայ-ադրբեջանական շփման գծում ունեցանք 2 զոհ: Իհարկե ցանկացած մարդկային կորուստ շատ ցավալի է, սակայն ավելի ցավալին այն է, որ ադրբեջանցիների սադրանքների արդյունքում զոհվում են հայ պատանիներ: Ամեն անգամ, երբ լսում եմ հերթական կորուստների մասին, լարվում եմ, մտածում, շուտ ասեք իմանանք ովքեր են, միայն թե իմ ընկերներից մեկը չլինի, ամեն անգամ սարսափով մտածում եմ ես: Եթե իմ համար է այսքան դժվար, պատկերացրեք, թե որքան դժվար է այն զինվորների համար, ովքեր հիմա դիրքերում են, ովքեր այժմ խրամատներում են թշնամու կրակի տակ:
Ամեն մեկն ունի ծնողներ, ընկերներ: Չգիտեմ կպատկերացնեք դուք այն զինվորի հոգեվիճակը, որը շատ լավ գիտակցում է, որ գտնվում է թշնամու նշանառության տակ և նրա ամեն մի շարժում կարող է ճակատագրական լինել իր համար: Նա միանգամից սկսում է մտածել, թե այդ պարագայում ինչ կլինի իր հարազատների հետ: Այդ ամենը թուլացնում է զինվորի զգոնությունը և անելանելի վիճակի մեջ գցում նրան: Իսկ ինչպես անել, որ զինվորը զգա իրեն ապահով և հոգեպես կայուն լինի: Այ դա արդեն խնդիր է և ես գտնում եմ, որ դա ամենաառաջնահերթ լուծում պահանջող խնդիրն է: Ինչքան շատ ես դու կտրված լինում հարազատներիցդ այնքան շատ ես մտածում նրանց մասին, այլ ոչ թե այն բանի մասին, որ լինես զգոն: Դա իմ անձնական կարծիքն է:

Բայց այդ ամենի հետ միասին ես, որպես զինվոր ով ամեն օր մտածում է, թե իր հարազատների և ընկերների, թե այն բանի մասին, որ ցանկացած պահին ադրբեջանցի մոլագարները կարող են ազատություն տալ իրենց ռազմական անհեթեթ երազանքներին,վստահ կարող եմ ասել, որ մեր բանակն այսօր պատրաստ է արժանի հակահարված տալ թշնամու ցանկացած ոտնձգությանը: Այդ խոսքերից ապացույց եմ հանդիսանում ես, և իմ նման բազմաթիվ հայրենասեր զինվորներ, որոնք պատրաստ են ցանկացած օր,ցանկացած ժամի թշնամու դեմն առնել և պաշտպանել հայրենիքի անկախությունն ու ազատությունը: Մենք այդ ամենն անելու համար ունենք, թե համապատասխան գիտելիքներ, թե համապատասխան ռազմական տեխնիկա, զինամթերք:

Խաղաղ երկինք եմ ցանկանում բոլորիս իմ սիրելի ընթերցողներ:

ՀԴՄ Կտրոնների Նոյեմբեր Ամսվա Խաղարկություն

2011-12-11T18:28:00.001+04:00

Դեկտեմբերի 10-ին կայացավ , ՀԴՄ Կտրոնների նոյեմբեր ամսվա խաղարկությունը:
Շահող Թվերն են.
14460134

Նշեմ , որ ինչպես նաև նախորդ ամիսներին այս ամիս ևս շահող են հանդիսանում միայն 5 , 6 , 7 , 8 թվերի համընկնմամբ կտրոնները , շահումը` ավտոմեքենա: Ավելի քիչ համընկնումներով կտրոնները շահում չունեն:

ARMY Live 1

2011-11-20T19:04:00.001+04:00

Ահա և խոստացված առաջին վիդեոն:

Բարի գալուստ «Crazy» աշխարհ (նամակ 13-րդ)

2011-11-18T01:16:00.003+04:00

Ու ես մտել եմ մի հատ խելառ պադվալ: Չէ լուրջ, մի խնդացեք, լրիվ լուրջ եմ ասում:Սիրելի ընթերցողներ, բարի գալուստ «Զորքեր»:

Կապի առանձին գումարտակում ուսուցանումն ավարտվեց: Ես բարեհաջող հանձնեցի բոլոր քննությունները, ստացա Կրտսեր Սերժանտի կոչում և հիմա արդեն ջոկի հրամանատար եմ:

Նոյեմբերի 8-ին երկար էինք սպասել: Այդ օրը բոլորս պիտի ուղևորվեինք մեր նոր զորամասեր:

Ոնց որ նորից բանակ տանեին, այ տենց զգացողություն էր մոտս: Ոնց որ նորից հավաքակայանում լինեի ու սպասեի մի անորոշության:

Եվ ահա ես բախտի բերմամբ թե պատահմամբ, արդեն գրում եմ ձեզ Գյումրիից: Ընկերներս շատ էին անհանգստանում, «մենակ Ղարաբաղ չտանեն», բայց չգիտեմ մեկ-մեկ թվումա, որ տենց ավելի լավ կլիներ, բայց ինչևիցե (դասղեկիս սիրած բառն ա ի դեպ (չգիտեմ խի հիշեցի)) ես Գյումրիում եմ, ծառայում եմ Հրետանային «N» զորամասում: Ասում են, մեր զորամասը վերջին երկու տարին անընդմեջ ճանաչված է լավագույն հրետանային գունդ:Չգիտեմ ինչ պատմեմ: Մի պահ մտքիցս ամենը թռավ: Ի դեպ, արդեն երկրորդ օրն է անընդմեջ Գյումրիում առատ ձյուն է տեղում: Ցրտի մասին բան չեմ ասում:

Տարբերությունները շատ են, ինչպես շատերը խորհուրդ են տալիս, «ստեղ պիտի ուղեղդ անջատես ու ծառայես», ուշադրություն չդարձնես շատ բաների վրա: Հենց հիմիկվանից երևի ասեմ, որ չեմ պատրաստվում, restart անելը հետո հեշտ չի լինի: Այ հիմա գրում եմ ու զգում, որ վերջերս ձեռագիրս էլ ա փոխվել, տենաս ինչից ա:

Դե համ էլ ուզում եմ ասեմ, կներեք նախորոք, հաստատ մոտ ժամանակներս շատ չենք կարողանա շփվել` թե հեռախոսով, թե համացանցում: Մինչև տենամ ինչ եմ անում, ինչ միջոցներ եմ գտնում:

Բայց մի հետաքրքիր գաղափար առաջացավ մոտս երեկ (11.11.11), այդ գաղափարի մասին հենց կլինի հաջորդ գրառումս, շատ-շատ եմ զգում հետաքրքիր մարդկանց հետ շփման պակասը, դրա համար կփորձեմ գոնե ինչ-որ մի ձև երկխոսություն ձևավորել մեր մեջ:

Հը՞ն, ի՞նչ կասեք? Կարծում եմ կստացվի: Էհ, նորից մի պահ հիշեցի թե ինչեր եմ բաց թողում:

Արդեն ունեմ իմ զենքը: ԱԿՍ-74ՈՒ, ամեն օր մաքրում, դզում փչում եմ, դեռ չեմ փորձարկել ճիշտ է:

Ռադիոկայանս` Ռ-159, ռուսական ռադիոկայան է, իհարկե «Harris» կամ «I-COM» չի, բայց էլի վատը չի: Միայն թե նորից պետքա բոլոր մանրուքներին ծանոթանամ և փորձարկեմ «Շտարմ-Ս»ի հետ կապը:

19 ամսից էլ քիչ է մնացել, ավելի շուտ արդեն 5 ամսվա ծառայող եմ: Wooow, բան չմնաց: Դե երևի այս անգամվա համար այսքանը, հուսով եմ լավ եք: Տեսնես այլ տեղերում ծառայող ընկերներս ինչպես են:

Բոլորիդ շատ-շատ կարոտում և սիրում եմ...

When September ends… (նամակ 12-րդ)

2011-11-17T22:44:00.001+04:00

Տոներով լի սեպտեմբեր ամիսն ավարտվեց: Հոկտեմբերն իր հետ բերեց ցուրտ, անձրև և ձյուն Մասիսի լանջերին: Շուտով` ավելի ստույգ 3 շաբաթից կսկսվեն քննությունները: Պետք է կենտրոնացնել ուժերը` վերհիշել սովորածը և լավագույն կերպով պատրաստվել: Նոյեմբերի առաջին շաբաթում մենք հրաժեշտ կտանք կապի ուսումնական գումարտակին և կցրվենք զորքեր:

Մի քանի օր առաջ տեղի ունեցավ հանդիպում վերադասի հետ: Հանդիպման գլխավոր թեման էր` Պաշտպանության Նախարար Սեյրան Օհանյանի հերթական ուղերձը, որը հերթական անգամ ուղղված էր զինվոր-ապա կանոնադրական փոխհարաբերությունների պահպանմանը ինչպես նաև ժամկետային զ/ծ շրջանում կարգապահության բարձրացմանը: Քննարկվեցին որոշ առանձին ներզորամասային դրվագներ, սակայն այդ օրը հարցեր Ղեկավարությանը չհնչեցին:

Փորձելով վերլուծել խնդիրները ես հիմա կփորձեմ իմ տեսանկյունից ներկայացնել որոշ խնդիրների պատճառներ և կփորձեմ լուծումներ առաջարկել:

Ինչու՞ են զինծառայողները պահում բջջային հեռախոսներ:

Առաջին հերթին ծնողները, նրանք միշտ անհանգստանում են իրենց զավակների համար, այդ իսկ պատճառով ցանկանում են ամեն րոպե հնարավորություն ունենալ իմանալու թե ինչպես է իրենց որդին:

ՊՆ հեռախոսներ ճիշտ է կան, բայց հիշեցնեմ, որ նրանցով հնարավոր է զանգահարել միայն Viva CELL-ի բաժանորդների, այն էլ 20 դրամ րոպե սակագնով, գումարած դրան շատ հաճախ ցանցը լինում է ծանրաբեռնված, զանգահարել չի լինում, երբեմն էլ մարտկոցներն են նստած լինում:

Եթե այս ոլորտում էլ մենաշնորհ չլիներ միգուցե ամենինչ կարգավորվեր: Եթե օպերատորներից գոնե ևս մեկը` ենթադրենք Orange-ը նման հնարավորուններով հեռախոսներ տրամադրեր, ապա կարծում եմ հեռախոս պահողների թիվը կկրճատվեր, քանի որ Orange-ի բաժանորդների թիվը բավական մեծ է:

Ինչու՞ են զորամասի ինքնակամ լքման դեպքերը շատ:

Մի պարզ պատճառով` երբ զորամասներից մեկում արտակարգ դեպք է գրանցվում փակվում են բոլոր զորամասերի ազատ արձակումները, ինչի հետևանքով էլ շատանում են ինքնակամ լքումները: Բացի դրանից յուրաքանչյուր զինվոր ցանկանում է իր ծնողի հարազատի կողքին լինել ծննդյան օրը, կամ ինչ-որ մի կարևոր պահի: Իհարկե նրան այդ հնարավորությունը չի ընձեռվում, մնում է մի բան` գնալ սամավորլկա ու թքած թե հետո 10 օր չես նստի:

Կարգապահության և արտակարգ դեպքերի նվազեցման խնդիրը այժմ կարևորագույնն է: Զինվորը պետք է պարապ և անբան չմնա, որպեսզի իր գլխին փորձանք չբերի, սակայն նաև պետք է հանգստանա և նպատակային ծախսի իր մտավոր և ֆիզիկական ուժը: Հրամանատարները պետք է գերազանց իմանան իրենց զինվորների կարողությունները, պետք է հեղինակություն լինեն իրենց զինվորների համար: Ես հավատում եմ, որ այդպիսի բան հնարավոր է, ուղղակի պետք է «կպնել» և անել դա:

Գաղափարներ, առաջարկներ և լուծումներ շատ կան, ուղղակի չգիտես թե ում և երբ այդ ամենը ներկայացնես` որ քեզ հանկարծ սխալ չհասկանան և փորձեն ինչ-որ մի բան անել` ավել հզոր և կայուն բանակ ունենալու համար:

Նախորդ շաբաթ մեր իսկ ձեռքերով վերանորոգեցինք մեր վաշտի «Տեղեկատվության և ժամանցի» սենյակը, անձամբ ես հավեսով մասնակցեցի «Ռեմոնտին»: Ավարտելուն պես այն կկահավորվի «Վերջին» ստենդներով և կլինի լավագույնը զորամասում:

ՀԴՄ Կտրոնների Հոկտեմբեր Ամսվա Խաղարկություն

2011-11-12T20:33:00.003+04:00

Նոյեմբեր 12-ին կայացավ , ՀԴՄ Կտրոնների հոկտեմբեր ամսվա խաղարկությունը:
Շահող Թվերն են.

13837234

Եվս մեկ խաղ հանուն կյանքի (նամակ 11-րդ )

2011-10-26T01:55:00.001+05:00

«Եվս մեկ խաղ հանուն կյանքի» այս տողերի հեղինակը բնավ ես չեմ, այլ մի շնորհաշատ աղջնակ: Մադրիդի Ռեալի հայկական ֆան ակումբի, Բարսելոնայի հայ երկրպագուների և բազմաթիվ սրտացավ և բարի մարդկանց աջակցությամբ սեպտոմբերի 4-ին կայացավ բարեգործական ֆուտբոլային հանդիպում վերը նշված ակումբների թիմերի մասնակցությամբ: Խաղի ժամանակ նվիրաբերված գումարը` 82000 դրամ տրամադրվեց փոքրիկ Էլենի ծնողնորին, 5-ամյա աղջկան քաղցկեղից բուժելու համար:

Նախ կցանկանայի շնորհակալություն հայտնել բոլոր նրանց ովքեր օգնեցին կազմակերպել խաղը, աջակցեցին թռուցիկների և պաստառների տպագրման գործում:

Հանդիպումն անցավ գրավիչ և հետաքրքիր պայքարում, արձանագրված հաշիվն էլ այդ է վկայում`17-10 ի օգուտ հայ մադրիդիստների: Խաղի վերաբերյալ ավելի մանրամասն կարող եք կարդալ հենց կայքում` ահա այստեղ:

Այդ օրը շատ յուրահատուկ էր ինձ համար: Վերջապես հնարավորություն ստացա քայլել հարազատ քաղաքիս փողոցներով, տեսնել հարազատ ընկերներիս և ամենակարևորը մասնակցել և օգնել մադրիդիստներին ևս մեկ բարի գործում:

Մի քիչ անսովոր էր ինձ համար, վերադառնալ այդ ջերմ ընկերական` մադրիդիստներին բնորոշ միջավայր: Անկասկած հուզմունքը մեծ էր: Բայց այդ հուզմունքը երևի թե մեծ մասամբ մնաց իմ ներսում, այդքանել չանդրադարձավ խաղիս վրա, բայց մեկ է յուրաքանչյուր գոլից հետո, լսելով ծափահարություններ, մի տեսակ իմ մեջ էր պահում ուրախությունս, չէի կարողանում նայել դեպի տրիբունա: Ինչու՞: Երևի թե այն պատճառով, որ այդ խաղին ներկա կլինի…: Լավ լռում եմ այլևս, այդ մասին ոչ մի խոսք: Ուղղակի ուզում եմ շնորհակալությունս հայտնել բոլոր ներկաներին և իհարկե դաշտում գտնվող երիտասարդ տաղանդներին, ովքեր կերտեցին այդ հաղթանակը և օգնեցին փոքրիկ Էլենին:

Կրկին անգամ վստահեցնում եմ, որ սա վերջին բարի կամքի դրսևորումը չէ Հայ Մադրիդիստների կողմից: Մենք միշտ պատրաստ ենք օգնելու ինչով կկարողանանք, լինենք Երևանում, բանակում, թե օվկիանոսից այն կողմ, դա կապ չունի: Եվ վստահ ասումեմ դա բոլորիս անունից:

Սեպտեմբերի 4-ը շատ արագ և բովանդակալից էր: Սակայն ամեն ինչ չէ, որ հնարավոր է հասցնել մեկ օրվա ընթացքում: Եկավ նաև ժամանակը վերադառնալու զորամաս և շարունակել Հայրենիքի պաշտպանության պատասխանատու գործը:

ՀԴՄ կտրոնների Սեպտեմբեր ամսվա խաղարկություն

2011-10-08T20:26:00.002+05:00

Հոկտեմբերի 8-ին կայացավ , ՀԴՄ Կտրոնների սեպտեմբեր ամսվա խաղարկությունը:

Նշեմ , որ ինչպես նաև նախորդ ամիսներին այս ամիս ևս շահող են հանդիսանում միայն 5 , 6 , 7 , 8 թվերի համընկնմամբ կտրոնները , շահումը` ավտոմեքենա: Ավելի քիչ համընկնումներով կտրոնները շահում չունեն: Սեպտեմբեր Ամսվա Շահող Թվերն են.
60562658

Կեղտոտ ձեռքերը` հեռու բանակից (նամակ 10-րդ)

2011-09-29T02:08:00.005+05:00

Հայ ազգի պատմության մեջ գլխավոր հենասյուներից մեկը եղել է բանակը: Ընդամենը 20 տարի առաջ հայ քաջ մարտիկները ապացուցեցին իրենց ուժը թշնամուն: Հենց իրենց շնորհիվ է, որ մենք այժմ կանք, ապրում ենք ազատ երկրում և արարելու հնարավորություն ունենք:

21-րդ դարի հայկական բանակը ևս շատ մարտունակ և հզոր է: Ես դա ասում եմ, որպես զինվոր: Զինվոր, որն ամենօր իր մաշկի վրա է զգում ներկայիս բանակի, թե լավը, թե վատը:

Ծիծաղելի կլիներ պնդել, որ Հայաստանում կա մի կառույց, որտեղ խնդիրներ չկան: Այդպես էլ բանակում կան խնդիրներ և դա նորմալ է, պետք չէ դրանից եսիմ ինչ սարքել: Ժամանակին` մի քանի տարի առաջ խնդիրները տասնյակ անգամ շատ էին քանց հիմա: Երբեմն մտածում եմ, եթե ստանայի հնարավորություն փոփոխություններ կատարել ներկայիս համակարգում վիճակը շատ ավելի կլավանար, բայց նենց չի, որ այժմյան ղեկավարությունը վատ ա անում իր գործը:

Վերջին ցավալի դեպքերը, որոնք արձանագրվեցին Պաշտպանության Բանակում և որոնց շուրջ շատ տարբեր, հիմնականում վատ կարծիքներ արտահայտվեցին համացանցում, ստիպեցին ինձ պաշտպան կանգնել սեփական բանակին: Բացատրեմ թե ինչու:

Նախ և առաջ ուզում եմ ցավակցել մահացածների ընտանիքներին, քանի որ ինքս շատ լավ եմ հասկանում թե ինչ է նշանակում ունենալ զինվոր, էլ չեմ ասում... Աստված հեռու պահի:

Անշուշտ դատապարտում եմ այդ հանցանքները, մի զինվորը մյուսին խփելուց կամ հայհոյելուց առաջ, պետք է մտածի և հասկանա, որ և իրեն, և մյուսին այնտեղ հեռվում սպասում են ընտանիքը, ընկերները: Եվ մի քայլ անելուց առաջ պետք է հազար անգամ մտածի: Զինվորը կատակներ չի սիրում ու կատակները չի ներում: Արձակված փամփուշտը ալյևս ետ չես բերի: Կանգ առած սիրտը այլևս չի զարկի...

Լավ է, որ ժողովուրդը դատապարտումա: Բայց շատ վատ ա, որ ինչ շուն-շանգյալ ասես մարդկանց ցավի վրա խաղում են, փորձում են քաղաքական աստառ տալ, շարժումներ կազմակերպել, որոնց միանում են չափից դուրս «հայրենասերներ», լեզբուհիներ և համասեռամոլներ, ում տենց վդռուգ սկսեց անհանգստացնել բանակի խնդիրները: Խնդրում եմ հարգելիներս հեռու պահեք ձեր կեղտոտ ձեռքերը մեր հայոց բանակից, մտածեք ավելի լավ է ձեր ոչ ավանդական հետույքների մասին: Մտածեք թե ինչ կլիներ նրանց հետ եթե չլիներ հենց այս, լավ թե վատ, էական չէ, բանակը: Միգուցե դուք չլինեյիք, կամ ասենք լինեիք թուրքերի ճոռտերը, իսկ ձեր հետույքային մտածելակերպը չկարողանար էլ պատկերացնել թե ինչ է ազատությունը, ուր մնաց ոչ ավանդական զահրումարը:

Առհասարակ մեր ազգի մեջ սերում է գլուխ բարձրացնել արատավորությունը, ևս մեկ շատ վատ և չափազանց վտանգավոր բան` Աղանդներ: Կարծես դրանց թիվը գնալով շատանում է, դրանց տեսակերը բազմազան են դառնում: Դրանք նույնպես թալանում են մեր ազգը, ոտնահարում ազգային արժեքները: Մի թե կարող է լինել մեկ այլ հավատք, եթե կա Հայ Առաքելական Եկեղեցին: Իհարկե´ Ոչ:

Եկեք միասին պայքարենք, այս արատներին վերջ տանք, այլ ոչ թե քանդենք մեր երկիրը, որն այդքան դժվարությամբ կառուցում ենք այսքան տարի:

Եվ վերջում ևս բանակի մասին: Բանակն էլ մի ընտանիք է, կտրված ամբողջ աշխարհից, որտեղ կան տարբեր առանձնահատկություններ, ինչու չէ ինչպես ամեն ընտանիքում, բանակում էլ` «в семье не без урода» տարբերակն էլ կարա լինի: Բայց եկեք լինենք համերաշխ և բարյացկամ: Դաստիրակենք այդպես մեր զավակներին և սերմանենք նրանց մեջ հայրենասիրություն: Հավատացած եղեք, որ այդ ժամանակ ամեն ինչ շատ ավելի հանգիստ և խաղաղ կլինի մեր երկրում և բանակում:

Ես շարունակում եմ հետևել այն ամենին ինչ կատարվում է իմ երկրում և իմ բանակում: Կիսվում եմ իմ կարծիքով և ակնկալում եմ լսել այս գրառումը կարդացողների կարծիքը, քանի որ այս խնդիրները` բոլորիս են վերաբերում:

20 սեպտեմբեր – Հատուկ գնդի կազմավորման օր

2011-09-20T01:08:00.002+05:00

21 տարի առաջ` 1990 թվականի սեպտեմբերի 20-ին կազմավորվեց հայաստանի ներքին գործերի նախարարությանը կից Հատուկ գունդը, որը այնուհետև դարձավ հայկական ապագա կանոնավոր բանակի կորիզը: Այդ օրերին հայտարարությամբ հանդես էր եկել գերագույն խորհրդի պաշտպանության հանձնաժողովի նախագահ Վազգեն Սարգսյանը և կոչ արել անդամագրվել հայոց նոր ստեղծվող բանակին: Հատուկ գունդ` պետական զինվորական կազմավորում ստեղծելու կոչին արձագանքեցին հայաստանի գրեթե բոլոր շրջաններից ու քաղաքներից` ինչպես կամաորական ջոկատներ, այնպես էլ անհատ քաղաքացիներ, կադրային սպաներ: Որոշումից 2 ամիս անց ազգային զինված ուժերի կազմում ծառայելու ցանկություն էին հայտնել մոտ 5000 կամաորականներ: 1990թ հոկտեմբերի 5-ին կայացավ Հատուկ գնդի երդման արարողությունը: Գունդն իր վաշտերն ուներ գրեթե բոլոր շրջաններում (26 վաշտ):

1991թ. հոկտեմբերից հատուկ գունդը վերանվանվեց ՀՀ Նգ նախարարության Պարետապահակային ծառայության գունդ, իսկ 1992-ի հունվարից ներառվեց Պաշտպանության նախարարության կազմում, որպես սահմանապահ հատուկ գունդ:
Հատուկ գունդը մարտնչել է Հայաստանի Հանրապետության և ԼՂՀ բոլոր ճակատներում: Նրա 159 ռազմիկներ ընկան մարտադաշտում` փառքով պսակելով իրենց անունը:

Նրա օրհնությամբ է կնքվել անկախության հռչակագիրը

2011-09-20T00:12:00.001+05:00

Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Վազգեն Ա, այն հայրենասերներից էր, ով ներքին խանդավառությամբ և մեծ ոգևորությամբ ընդունեց Արցախյան շարժումը, սակայն քաջ գիտակցելով խորհրդային բռնապետության սանձիչ ուժի հետևանքները, իր զավակներին հատկապես աչալրջության և ողջամտության կոչեր էր անում` աղոթելով զենք վերցրած յուրաքնչյուր ազատամարտիկի համար:
Վազգեն Ա (Լևոն-Կարապետ Պալճյանը) ծնվել է 1908թ-ի սեպտեմբերի 20-ին Բուխարեստում: 1943թ-ին ձեռնադրվել է կուսակրոն քահանա` վերանվանվելով Տեր Վազգեն: 1955թ-ին սեպտեմբերի 30-ին վազգեն եպիսկոպոս Պալճյանն օծվել է Ամենայն հայոց կաթողիկոս:
Անուրանալի է նրա ավանդը հայ ազգի համախմբման, խորհրդային աթեիստական համակարգից ազգի թոթափման և Հայ Առաքելական եկեղեցուն նոր և թարմ լիցքեր հաղորդելու գործում: Երրորդ հանրապետությունը իր կազմավորման հարցում շատ բանով է պարտական նրան: Հիրավի, նրա օրհնությամբ է կնքվել անկախության հռչակագիրը:

Երիտասարդ հայրիկը (նամակ 9-րդ)

2011-09-13T00:26:00.001+05:00

Այս նամակում չեմ պատմելու թե ինչպես եմ, թե ինչպես է այնցնում ծառայությունը, թե ինչ խնդիրներ կան...
Այսօր ուզում եմ շնորհավորել ընկերոջս` Պարգևին և իր կնոջը:

Սեպտեմբերի 8-ին լույս աշխարհ եկավ երիտասարդ զույգի անդրանիկ զավակը, որին անվանակոչեցին Սամվել: Պատկերացնում եմ թե ինչպիսի ուրախություն է տիրում հիմա երիտասարդ ընտանիքում: Ինպես ասում են աչքները թող լույս լինի, թող որ բախտավոր ու երջանիկ լինի իր ծնողներին էլ ուրախություն պարգևի իր ծիծաղով: Կմեծանա շատ ուրիշ բաներով էլ անպայման կուրախացնի: Պք, դեռ երբ չէր ծնվել, խոստացել եմ, որ տանելու եմ հետս ֆուտբոլ խաղալու միշտ: Ով իմանա միգուցե Մադրիդիզմն էլ երիտասարդ տարիքից հարազատ դառնա փոքրիկ Սամվելին:
Էլ չեմ ասում այն բանի մասին, որ հաստատ կոմպից հեռու չի գնալու փորձելու ա, քանդել հավաքելույա, կոմպը իրա խաղալիքնա լինելու ամենասիրած: Պապայի տղեն ա վերջը վերջով: Ոնց որ Պարգև ախպերս միշտ այնտեղ ա, որտեղ կա համակարգչի հետ խնդիր, տղան էլ պապային չի զիջի:
Պք ջան, եղբայր մի անգամել շնորհավոր, անպայման առաջին իսկ հնարավորության դեպքում գնում ենք խմելու: Իսկ քանի դեռ ես բանակում են Սամո ախպորը կարաս ասես, որ Ռոբը մի քիչ զբաղվածա, կարևոր գործերով բանակում ա, թող ներող լինի, գամ տեղը կհանենք, հա մեկել չմոռանաս կոմպի վրա հիմիկվանից մանկական բրաուզեր քցես: Մեկել տեսար չոչ-չոչ հասավ կոմպին ուզեցավ պոստիս քոմենթ գրի:

Հագեցած շաբաթ (նամակ 8-րդ)

2011-09-11T02:00:00.001+05:00

Անցած շաբաթվա ընթացքում առաջին դասակի հետ իրականացվեցին բոլոր պլանավորված մարտավարամասնագիտական պարապմունքները…

Նենց սկսեցի գրել, ոնց որ «մարտական թերթիկ» լրացնելուց լինեի, չնայած նենց չի, որ մերինի խմբագիրը ես եմ:

Իսկ հիմա մի քիչ լուրջ: Անցած շաբաթը շատ-շատ հագեցած ստացվեց: «Հերոս Կապավորի» 2-րդ համարը պետք է «Բոցեր»-ի հետ միասին ամսի մեկին պատրաստ լիներ: Ու եղավ իհարկե: Ցնցող ու անկրկնելի, լավագույն պատի թերթը ամբողջ զորամասում, ըստ մեզ` հեղինակներիս համեստ և ըստ հրամանատարության հեղինակավոր կարծիքի: Վեց նյութ էր այս անգամ «Հերոս Կապավորում» ինչպես նաև գլխավոր կենտրոնական` Անկախությանը նվիրված նյութը: Էլ չեմ ասում կենտրոնական դիրք զբաղեցնող իմ այս զինանշանասեր արդար ձերքով մանրամասն նկարված Զինանշանը, որը դարձավ այս համարի զարդը և ամբողջ վաշտի պարծանքը: «Բոցերը» հերթական անգամ բոցեցին իրենց բոցերով: Նկարազարդումներն էլ ավելի հետքրքիրն էին:

Բայց դե, что я все о себе и о себе, «Հերոս կապավորի» կայացման գործում Լևոնը ոչ պակաս մեծ ավանդ ունի (նենց չլինի էլի, որ մենակ իմ մասին եմ խոսում, ես տենցը չեմ):

Վերջացրեցինք և ստացանք նոր առաջադրանք` պատրաստել ստենդ «Զորամասի Առօրյան» խորագրով: Երկու օրում էլ դա ավարտեցինք, այժմ այդ ստենդը կարողեք տեսնել զորամասի «ՀԱԿ»-ում: Խրախուսանք Զորամասի հրամանատարի ԱՀՏԱԳՏ-ի կողմից և այդքան սպասված, տանջալից Ազատական: Ուռա, ուռա, ուռա:

Ուրախանալու ևս մի առիթ ստեղծեց նաև մոր Ազգային Հավաքականը, գերազանց հաղթանակ տանելով Անդորայի նկատմամբ` 0:3: Բան չմնաց` Սլովակիա, Մակեդոնիա, Իռլանդիա և Ուկրաինա: Հուսանք, հուսանք:

Այս շաբաթ ավարտեցի նաև կարդալ Գերման Կանտի «Актовый Зал» ստեղծագործությունը, միայն թե ժամանակ ունենամ գրքի մասին Ձեզ պատմելու: Հիմա, որ սկսեմ խոսել այդ գրքից հաստատ չեմ կարողանա կանգ առնել: Միայն ասեմ, որ հիմնական գործող անձը էլեկտրիկ-լրագրող, սովետական բանակի նախկին գերի Ռոբերտն է: Ով ըստ իս «շատ լավ» վարվեց իր ընկերոջ հետ, ամուսնացավ և տարիներ անց պատրաստվում էի իր ելույթին ֆակուլտետի ֆակման արարողությանը...

Վերջ էլ չեմ շարունակում, թե չէ հավեսի եմ ընկնում արդեն: Գերմանացի գրողի մեկ այլ ստեղծագործություն եմ կարդում հիմա:

Զորամասում կազմակերպվել է ստեղծագործական խումբ` պատրաստվում ենք Անկախության օրվան նվիրված տոնակատարությանը ներկայացնել հետաքրքիր բեմականացումներով և կատարումներով երաժշտա-հումորային ծրագիր: Ժամանակ համարյա թե չի մնում, զորքի մի մասը մեկնում է դաշտային ելքի, իսկ մենք մնում ենք զորամասում:

Դե երևի այսօրվա համար այդքանը, հուսամ հաջորդ անգամ կպատմեմ թե ինչպես անցավ կիրակի օրն և ինչպես հաղթեցինք ու օգնեցինք:

Բայց դա հաջորդ անգամ... հուսամ:

Աշնան կանչով, ինչպես երբեք (նամակ 7-րդ)

2011-09-04T23:31:00.002+05:00

Օգոստոսը` կարոտի, չարդարացած սպասումների` հիասթափության և նոր հետաքրքրությունների ամիս էր: Կարոտը այս ամիս առավել քան շատ էր: Տեսակցությունների բացակայությունն իրենը ասեց հաստատ:

Չգիտեմ թե ինչպես կարելի է բացատրել այն զգացողությունը, որը դու զգում ես երբ չես կարողանում քեզ շատ հարազատ մարդկանց հետ անցկացնել վերջին ժամերն, գիտես, որ հաստատ չես տեսնելու իրենց շատ երկար ժամանակ: Կամ չես կարում մի րոպեյով գոնե տեսնել ընկերոջդ, որին մի քանի տարի չես տեսել: Ընդհանրապես շատ եմ մտքերով ընկնում, ու մտածում թե ինչպես են հիմա ընկերներս, ինձանից հեռու: Շատ եմ ուրախանում իրենց հաջողություններով, բայց շատ կարոտում եմ!

Վահան, Առս, Անահիտ, սիրում եմ Ձեզ շատ ու կարոտում: Գիտեք, որ միշտ Ձեր կոնքին եմ ինչ ուզումա լինի: Ինչքան էլ հեռու լինեք, գիտեմ, Դուք էլ իմ հետ եք հիմա ու միշտ!
Օգոստոսը հետաքրքիր սկսվեց, համարյա մի ամբողջ շաբաթ աշխատեցի «Հերոս Կապավոր» պատի թերթի և «Բոցեր» հումորի անկյան ստեղծման վրա: Առաջին նման օրինակ փորձս էր: Ասեմ, որ հիանալի ստացվեց, ամեն անգամ նայելով չեմ հագենում ու ինձ մի տեսակ լավ եմ զգում, որ այդ ամենի հեղինակը հենց ես եմ: Իհարկե այդ գործում ինձ նաև շատ օգնեցին Գուգոն ու Լյովը: Ինչևիցե «Հերոս Կապավորը» և «Բոցերը» արժանցան զ/մ հրամանատարի ԱՀՏԱ գծով տեղակալի գովասանքին, իսկ մենք` խմբագիս և անդամները խրախուսվեցինք: «Բոցերը» շատ կայֆ ստացվեցին. նկարազարդումներով և հետաքրքիր անեկդոտներով: Դե ինքներդ կարող եք տեսնել այժմ և հայտնել ձեր կարծիքը:

Հենց հիմա աշխատում եմ «Հերոս Կապավորի» 2-րդ համարի վրա` նվիրված անկախության 20-ամյակին:
«Հավերժ պիտ մնա հայրենիքը մեր,
Հզոր և ազատ և հավերժ կանգուն...»
Սեպտեմբերը տոնախմբություններով լի ամիս է լինելու:
Սեպտեմբերի 2 - ԼՂՀ Անկախության Օր
Սեպտեմբերի 14 - Կապավորի Օր
Սեպտեմբերի 16 - ԿԱԳ.-ի Կազմավորման Օր
Սեպտեմբերի 20 - Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Վազգեն Առաջինի ծննդյան Օր
Սեպտեմբերի 20 - Հատուկ Գնդի կազմավորման Օր
Սեպտեմբերի 21 - ՀՀ Ակնախության Օր

Դե իսկ սեպտոմբերի 1-ի մասին չեմ էլ ասում, այս տարի այդ տոնը ատիպված կլինեք նշել առանց ինձ: Անսովորա մի քիչ, բայց դե: Չգնալ ամսի 1-ի դասի... մդաաաա. Ո՞վ կմտածեր.- Իմ շատ սիրելի նախկին և հավերժ համակուրսեցիներ, խմբեցիներ, իմ «ընտանիք» ձեզ գիտելիքներով լի ուսումնական տարի եմ ցանկանում,լավ սովորեք, կոնսպեկտներն էլ լավ կպահեք, ինձ հետո հաստատ պետք են գալու!!!
Իսկ հիմա ֆուտբոլի մասին:
Սուպերգավաթը պարտվեցինք ճիշտ ա, բայց դե նենց էր, որ շանսերը լրիվ հավասար էին: Ուղղակի զգոնությունը ամենա-ամենավերջում մի քիչ թուլացրեցին: Նոր մրցաշրջաննա մեկնարկում ու սկսում ենք ամեն ինչ նորից: Տեսնենք ինչ կստացվի, Hala Madrid! Վայ էդ Լիոնը, կրկին և նորից ՉԼ-ի խմբային փուլում Ռեալն ու Լիոնը միասին մի խմբում, ոչմեկին կարծում եմ այս օրինաչափության-պատահականությանը արդեն դուր չի գալիս հոգնեցինք արդեն է:

Շալկեն այնուամենայնիվ կխաղա Եվրոպա Լիգայում և հուսանք երկար. միայն տխուրա, որ 34-ամյա Ռաուլիտոն հրաժարվելա դառնալ Շալկեյի ավագը պատճառաբանելով, որ «Ավագը» պետք է լինի ազգությամբ Գերմանացի: Շալկեյի գործերն էլ այնքան լավ չեն Բունդես լիգայում:
Հուսամ իմ գործերը, գոնե Շալկեյի գործերից լավ կլինեն, հե-հե: Դե ինչ Բարև Աշուն, Բարև Անձրև, Դեղին տերև և մայր մտնող Աշնան Արև:

«31.08» Blog-գերների օր

2011-08-31T03:20:00.002+05:00

Ի՞նչ է Բլոգը, որտեղի՞ց է այն եկել և ու՞ր է գնում: Երկուհազարականների սկզբին սկսեց շատ պոպուլյար դառնալ անձնական օրագիրը պահել էլեկտրոնայիբ տարբերակով: Այն կարող է հասանելի լինել միշտ և ցանկացած պահին: Այդպես ի հայտ եկավ Blog (web log) հասկացողությունը, որն այժմ մեր կյանքի անբաժան և շատ անհրաժեշտ մասնիկն է: Բլոգերը կարելի է ասել, ինչ-որ չափով եկան փոխարինելու ֆոռումներին, որտեղ երկար-բարակ սեփական կարծիքն արտահայտելը մի քիչ հարմար չէ էլ չեմ ասում անձնականի մասին գրելու մասին:

Կենդանի մատյանը (livejournal) բլոգային աշխարհում ամենամեծ տիրույթներից մեկն է: Կարծում եմ հենց «ԿՄ»-ից էլ ամեն ինչ սկսվեց և զարգացում ապրեց:

Այս օրը` օգոստոսի 31-ը պատահական չէ, որ ընտրվել է բլոգգերների օր: Հենց այս ամսաթիվն է կարծես հուշում օրվա մասին, երբ նայում ես օրացույցին տեսնելով 31.08, կարծես տեսնել հենց «Blog» բառը:

Ըստ ձևավորված ավանդույթի այսօր կներկայացնեմ իմ կողմից հաճախ կարդացվող, հետաքրքիր և ինքնատիպ 5 նոր բլոգ:

1. http://dramaprincess-s.blogspot.com/ - Սառայի բլոգը (S6): Բլոգը հետաքրքիր է և երիտասարդական, այնտեղ քննարկվում են համաշխարհային և հայկական շոուբիզնեսին վերաբերող տարբեր նորություններ և իրադարձություններ և ոչ միայն: Հետևում եմ այն բլոգին համարյա թե ստեղծման պահից, թեև առաջին գրառումները տրանսլիտով էին, այժմ բլոգն ամբողջովին հայաֆիկացվել է: Շնորհակալություն գրագետ և ոճային բլոգգեր Սառային, այդպես էլ շարունակիր:

2. http://2tari.wordpress.com/ - Բլոգ, որտեղ գրում են բանակի, բանակ գնացողների և բանակային կյանքի մասին: Բլոգը համեմատաբար երկարաժամանակ գոյություն ունի, առաջին անգամ երբ հայտնվեցի այդ էջում զարմացել էի, որ նման բան կա: Սակայն զարմանքս ավելի մեծ էր, երբ բանակ գնալուցս մեկ օր առաջ տեսա այնտեղ իմ մասին գրառումը: Այնպես որ դուք էլ կարող եք գրել այնտեղ ձեր ընկերների մասին կամ ձեր պատմությունները:

3.http://blog.banadzev.com/ - Բանաձևի բլոգը: Այստեղ կարելի է կարդալ հետաքրքիր գրառումներ, որոնք հենց լրագրողական ծագում ունեն և կարծում եմ առանձնանում են ինչ-որ կերպ: Առհասարակ Բանաձևի կայքի բոլոր բաժիններում էլ կարելի է հետաքրքիր ինֆորմացիա գտնել ինչու չէ նաև կարդալ այն ինչ չես հասցրել դիրտել:

4.http://artaks.wordpress.com/ - Յուրօրինակ, ինքնատիպ,կրեատիվ և իր տեսակի մեջ եզակի` Արտակի բլոգը: Որտեղ կարող եք տեսնել բազում հետաքրքիր գովազդային հոլովակներ, բրենդային փոփոխություններ, վիրուսային գովազդներ, մի խոսքով գովազդի ժանրի լավագույն լուծումները Արտակի բլոգում:

5.http://gevor11.blogspot.com/ - Merengues blog: Նոր բլոգ, որտեղ հիմնականում տեղեն գտնում ֆուտբոլային վերջին նորությունները, այնտեղ կարող եք դիտել օն-լայն կարևորագույն հանդիպումները:

tumblr bonus

Երբ ունես ընրտրության նման լայն հնարավորություն դժվար է առանձնացնել ընդամենը 5 բլոգ: Ես որոշեցի ներկայացնել նաև 2 tumblr blog, որոնց կարելի է հետևել (follow անել, ինչու՞ չէ):

http://mycoffeedreams.tumblr.com/ - Բոլոր սուրճ սիրողների համար: Ձեզ շատ դուր կգա այն ամենն ինչ կատարվում է այս բլոգում: Այն իսկական Coffeedreams ոճում է:

http://allcoolstuff.tumblr.com/ - Խմբային բլոգ, որտեղ կարող եք գնել ինչ ասես: Բազմազան հետաքրքիր, զավեշտալի և յուրօրինակ նկարներ tumblr-յան ոճում: Կարող եք հանգիստ սեղմել «reblog» կոճակը:

Ահա ձեզ 7 բլոգ: Ուսումնասիրեք, արտահայտեք ձեր կարծիքը, հետևեք անցուդարձին:

Կարող եք տեսնել նաև անցյալ տարվա ներկայացված 5 բլոգերը:
Շնորհավորում եմ ևս մեկ անգամ բոլոր Բլոգգերներին և Ընթերցողներին:
Ձեր` Հատուկ նշանակության բլոգգեր-կապավոր Robbie Raul:

Джонатан Кэрролл «Стеклянный суп»

2011-08-23T23:16:00.002+05:00

«Ապակե ապուր», առաջին հայացքից արտահայտություն, որն անիմաստ է թվում: Հենց այսպես է կոչվում մեր ժամանակակից Ջոնաթան Գերրոլլի գիրքը:

Գործողությունների մի մասը տեղի է ունենում Ավստրիայում (հիմնականում Վենա), իսկ մյուս մասը հանգուցյալ Սայմոն Հեյդենի երազների աշխարհում: Այն երազների, որոնք նա տեսել է իր ամբողջ քառասուն տարիների կյանքի ընթացքում: Աշխարհն այդ լի է զարմանալի կերպարներով ինչպիսիք են օրինակ «ձելդեն բաթթեր» հայտնի կարագը և միշտ օգնության հասնող փոքրիկ Բրոքսիմոնը: Սակայն ապրել սեփական երազների աշխարհում այդքան էլ ապահով չէ, քանի որ երազների անբաժան մասն են կազմում մղձավանջները, որոնք արդեն այն աշխարհում պետք է հաղթահարել: Ստացվում է այնպես, որ այդ անապահով երազների աշխարհում «Քաոսը» որոշում է տիրանալ ամենին, իսկ դրան կարող է խանգարել միայն Իզաբելլայի դեռ չծնված տղան` Էնժին:

Գործողությունները հիմնականում ծավալվում են մի քանի անձանց շուրջ: Կարծես բոլորը միմիանց հետ կապ ունեն և այդ շրջանակից դուրս շատ քիչ կերպարներ են հանդիպում:

Իմ համար սկզբում անսովոր էին Քերրոլլի անցումները` կտրուկ և միանգամից թողում ենք մի դրվագը ու անցնում մեկ այլ իրավիճակի, այնուհետև կրկին շատ կտրուկ վերադառնում:

Շնորհիվ Ջոն Ֆլաներիի բացասական կերպարների, որն ամեն մի պահի համար ուներ ասացվածք, գիրքը հարուստ է տարբեր տեսակի հետաքրքիր ասացվածքներով:

Առհասարակ Գերրոլլի գրելավիճակը, կատակներ և համեմատություններն իմ համար ըստ յուրօրինակ և տարբերվող էին: Միգուցե դա նրանից է, որ գործողությունները տեղի են ունենում մեր օրերում:

«Красивые люди уверены: мир должен прощать им все грехи только за то, что они существуют». Саймон Хейден, «Дом помады Саймона»

Տարօրինակ, ահա այսպես կարելի է մեկ բառով բնութագրել այս ստեղծագործությունը: Հենց այդ տարօրինակությունը, որին մենք հանդիպում ենք ամենուրեք «Ապակե ապուրում» և հետաքրքրեցում է այն:

Այն կարդալու չորս օրերի ընթացքում տենց էլ մտքովս չանցավ. «ես ինչ բոռինգ ա...» արտահայտությունը:

Ներկայացնեմ մի հատված ևս, որն առավել շատ է տպավորվել իմ մեջ.

«...Часть нашей жизни — это поиски того единственного и необходимого человека, который поймет нашу историю. Но мы так часто делаем неправильный выбор. Проходят годы, и оказывается, что человек, который, как мы считали, нас понимает, относится к нам в лучшем случае с жалостью, а то и с безразличием или откровенной антипатией.

Те, кому мы на самом деле небезразличны, делятся на две категории: тех, кто нас понимает, и тех, кто прощает наши самые тяжкие грехи. Но найти человека, способного на то и другое, удается крайне редко…»

ՀԴՄ Կտրոնների Հուլիս Ամսվա Խաղարկություն

2011-08-13T21:23:00.001+05:00

Օգոստոսի 13-ին կայացավ , ՀԴՄ Կտրոնների հուլիս ամսվա խաղարկությունը:
Շահող թվերն են.

81667503
Նշեմ , որ ինչպես նաև նախորդ ամիսներին այս ամիս ևս շահող են հանդիսանում միայն 5 , 6 , 7 , 8 թվերի համընկնմամբ կտրոնները , շահումը` ավտոմեքենա: Ավելի քիչ համընկնումներով կտրոնները շահում չունեն:

Эмиль Золя «Дамское Счастие»

2011-08-10T00:35:00.007+05:00

Որքան բարդ է լինել աղքատ և փորձել պահպանել մարդկային արժանապատվությունը, միաժամանակ հոգ տանել քեզ պես որբ եղբայրների մասին և օրվա հացի գումար վաստակել:

Բայց անհամեմատ դժվար է լինել հարուստ, ունենալ այն ամենն ինչ ուզում ես, տիրանալ ամենին ինչին կցանկանաս սակայն լսել «Ոչ» այն աղջկանից, որին դու սիրեցիր անկախ քեզանից, որը տիրացավ քո սրտին անկախ նրանից, որ դու առաջին անգամ նույնիսկ գրավիչ ինչ-որ մի բան չնկատեցիր նրա մեջ, բայց սիրտդ կործանվեց և այդ պահից սկսեց ենթարկվել նրան:

Երբ Դենիզան թողնելով հարազատ Վալոնը իր փոքր երկու եղբայրների հետ եկավ իրեն անծանոթ Փարիզ, նա չգիտեր կընդունի նրան հորեղբայրը, թե ոչ:

Միայն բախտի բերմամբ և հանգամանքների բերումով նա հայտնվեց «Дамское Счастие»-ում, որտեղ նրան շարունակ չէին ընդունում, ծաղրում և քննադատման առարկա դարձնում:

«Երջանկությունը» առևտրի մի մեքենա էր, որն իր ղեկավարի` Օկտավ Մառեի փայլուն մտահղացումների շնորհիվ իր վաճառքի բաժինների քանակը մեկ տասնյակից հասցրեց մինչև 60: Այն իր առաջխաղացման ճանապարհին չէր խղճում ոչ ոքի, այն վերջ էր դնում մանր վաճառականների գործին: Մարդիկ կորցնում էին իրենց գործը, սննկանում և մահանում «Երջանկության» պատճառով:

Դենիզան լինելով կանացի մաքրության և արժանապատվության մարմնավորումը չէր կարող ընդունվել իր գործընկերների կողմից: Սակայն նա իր աշխատասիրության և ընտանիքը պահելու ձգտումով լցված տանում է բոլոր դժվարությունները: Ընթացքում նա դառնում է ավելի ուժեղ և գալիս է ժամանակ, երբ երբեմնի ճնշված և միայնակ Դենիզան սկսում է պայքարել իր իրավունքների համար, նրա մոտ նորանոր գաղափարներ են ծնվում թե ինչպես խթանել առևտուրը և ավելի մեծացնել վաճառքներն, ինչը իհարկե շատ է դուր գալիս Մուռեին, ով արդեն այդ ժամանակ գիտակցում էր, որ իր համար այդ հարստությունն ու սիրուհիները ոչինչ են և նա պատրաստ է ամենինչի հանուն Դենիզայի ով շարունակ ասում էր «Ոչ» և կրկին «Ոչ»:

«Երջանկությունը» հանդիսանում էր ներկայիս Առևտրի կենտրոնների նախահայրը: Այնտեղ ժամանակի ընթացքում հնարավոր դարձավ գնել ամեն ինչ` սկսած թաշկինակից վերջացրած կահույքով: «Երջանկությունն» ունեցավ իր սեփական ընթերցողության սրահն և բեւֆետը: Շնորհիվ Մուռեի մտահղացումների «Երջանկության» տարեկան եկամուտը կազմում է միլլիոններ: Նա ոչ մի գումար չէր խնայում «Երջանկության» գովազդի համար, քանի որ վստահ էր, որ այդ գումարները կբազմապատկվեն մի քանի անգամ: Ինչպես Օկտավ Մուռեն էր ասում «Այստեղ Կինն իրեն պետք է զգա ինչպես սեփական տանը»: Նա հնարավորություն տվեց կանանց վերադարձնել գնված հագուստը, եթե այն այլևս դուր չէր գալիս գնորդներին: Նա բազմաթիվ անակլկալներ էր մատուցում «Երջանկության» հաճախորդներին և գերում էր բոլոր բոլորին:

«Երջանկությունը» իր փառքի ճանապարհին շատ կյանքեր խլեց, սակայն հենց «Երջանկությունն» էր, որ դրեց ժամանակակից առևտրի հիմնաքարը:

Գրքում ռոմանտիկայի պակաս չի զգացվում: Միայն Մուռեի տանջանքների նկարագրությունն «Երջանկության» սրահների ճոխ նկարագրությամբ համեմված մի անկրկնելի տեսարան են ապահովում:

Դենիզան իր հերթին տառապում է և չի հասկանում թե ինչու չի կարող համաձայնվել այն ամբողջ կարողությանը, որը Մուռեն բազմիցս առաջարկել է նրան: Սակայն իմ կարծիքով հենց Դենիզայի համառությունը որոշիչ եղավ Օկտավի ամուսնության գնալու որոշման մեջ:

Անշուշտ Դենիզայի մաքուր և «Ոչ» ասող կերպարն իմ համար շատ մեծ հարազատություն է պարունակում: Մուռեն իր հերթին դուր եկավ նրանով, որ իր նպատակին հասնելու համար օգտագործելով բոլոր միջոցներն այտուհանդերձ հասկացավ, թե որն է ելքը և հասավ իր կյանքի ամենամեծ նպատակին և սիրուն` Դենիզային:

Գրքում չի խոսվում նրանց հետագա կյանքի մասին,սակայն ասեմ,որ Դենիզան և Օկտավը երկու երեխա են ունենում և այդ ամենի հետ մեկտեղ միասին գերազանց ղեկավարում են «Երջանկությունը»:

Իմ սիրված ժամանակաշրջանի Փարիզն իր անկրկնելի փողոցներով և ռոմանտիկ պատմություններով ևս մեկ անգամ ինձ անկրկնելի զգացողություններ պատճառեց: «Երջանկության» բարգավաճումն և այն ամենը ինչի միջոցով «Երջանկությունը» ծաղկունք ապրեց շատ հետաքրքիր բաներ սովորեցրեց ինձ:

Ես ուրախանում էի հերոսների հաջողություններով և տխրում նրանց հետ միասին:

Խորհուրդ եմ տալիս կարդալ` Эмиль Золя «Дамское Счастие»

Ամեն Ինչ Նորից (նամակ 6-րդ)

2011-07-29T03:03:00.001+05:00

Ողջույն բոլոր կրեատիվ և նորարար մարդկանց: Ողջույն բոլոր նրանց, ովքեր սիրում են կարդալ հետաքրքիր բլոգեր, առավել ջերմ ողջույն նրանց, ովքեր «Զահլա» են անում և վարում են սեփական` Անձնական բլոգերը: Ահա և 6-րդ անգամ ՀՀ ԶՈւ ժամկետային զինծառայող կուրսանտ Մարկոսյանը aka Robbie Raul Ողջունում է Ձեզ:

Մի քիչ երկար ստացվեց ողջույնիս խոսքը, բայց ոչինչ, շատ էի կարոտել Ձեզ:

Շաբաթը շատ բարդը ստացվեց համարյա թե ամբողջ Զորամասի համար: Երեքշաբթի մեր արդեն կազմավորված վաշտերը ցրեցին: Ոմանք ուրախ էին, որ մնացին իրենց հարազատ վաշտում, ոմանք էլ ինձ պես տխուր հրաժեշտ էին տալիս արդեն հարազատ դարձած ընկերներին, վերձնում իրենց իրերն ու տեղափոխվում այլ վաշտ: Բոլորս կրկին նոր միջավայրում հայտնվեցինք, ոմանք մի քիչ հարազատ, ոմանք մի քիչ անծանոթ:

Արդեն վերջնական կազմավորված դասակներով սկսվեցին մասնագիտական պարապմունքները:

Ինձ համար բավական հետաքրքիր է ուսումնասիրել այն ինչով մանկուց շրջապատված եմ եղել, սակայն երբեք ցանկություն չեմ ունեցել այդ ամենին տիրապետելու հմտություններ ձեռք բերել: Ռադիոկայանների աշխատանքը առաջին հայացքից կարող է շատ ձանձրալի թվալ, բայց ասեմ, որ դա այդպես չէ: Ժամանակակից ռադիոկայանները բավական մեծ հնարավորություններ ունեն և շատ ունիվերսալ են օգտագործման մեջ: Մասնագիտական առարկաների ուսումնասիրումն ինձ «Դզումա»:

Վերջին շաբաթում ՊՆ-ի հերթական և տեղին նորամուծությունը դա ՊՆ շաքարավազն է, 30 գրամ յուրաքանչյուր անձին մեկական: Դա թույլ տվեց շատերին չմնալ առանց շաքարավազի թեյով և ավելի հեշտացրեց որոշ գործնթացներ, ողջունելի է:

Եթե նկատեցիք սկզբում ես առանձնահատուկ ողջունեցի այն մարդկանց, ովքեր փորձում են ատեղծել սեփականը, չփորձելով կրկնորինակել կամ «copy, paste» անել ուրիշներից: Չեմ անդրադառնա և ժամանակ չեմ կորցնի նման նոխկալի արարքներին, ուղղակի կրկին անգամ համոզված եմ, որ սեփականը կրկնորինակումից զերծ պահելը շատ դժվար է: Չնայած եթե կրկնորինակում են` կրկնորինակում են լավագույններին...

Շատ ուրախանում եմ, երբ մարդիկ, որոնք նոր են զբաղվում բլոգգինգով կամ որոշել են բլոգ բացել հարցեր են տալիս և փորձում են իմանալ այս կամ այն բանը: Բանակից էլ աշխատում եմ պատասխանել: Հալալ ա իրանց, ամոթ չի հարցնել, ամոթ ա ուղղակի «copy, paste» անելը:

Լինելով բազմաթիվ այդպիսի դեպքերի ականատես կարող եմ վստահ ասել, որ դրանից ոչ մի լավ բան դուրս չի գա:

Խրատս մի քիչ երկար ստացվեց, այն ուղղակի նրանց համար էր ում մտքով երբևիցե նման «խելոք» բան կանցնի...

Մի քիչ նեղված եմ, որ դասակիս հրամանատարի կողմից ներկայացված զինվորներից և ոչ մեկս չմեկնեցինք տուն` արձակման: Գնացին մեծամասամբ նրանք ում համար զանգել էին, ոմանք նույնիսկ երկրորդ կամ երրորդ անգամ:

Մինչ հանդիպում վիրտուալ աշխարհում, իմ հարազատ Բլոգոսֆեռա...

Ամառային Ուսումնական Փուլի Բացում (նամակ 5-րդ)

2011-07-21T00:56:00.010+05:00

Երկուշաբթի` հուլիսի 11-ին ՀՀ Զինված ուժերում ազդարարվեց Ամառային ուսումնական փուլի բացումը: Գնդապետ Նավասարդյանը ողջունեց մեզ և փոխանցեց Պաշտպանության նախարարի և Կապի Զորքերի պետի ուղերձը կապված ուսումնական փուլի բացման հետ:

Ուսումնական փուլը մեկնարկեց եռօրյա մարտավարաշարային պարապմունքներով, որի ընթացքում մենք սովորեցինք թե ինչպիսին պետք է լինեն մեր գործողությունները տագնապի ժամանակ: Բացատրվեցին տագնապի տեսակները և գործողությունների հաջորդականությունը: 3 օրվա ընթացքում ամեն վայրկյան սպասում էինք տագնապի, այդ ժամանակ պարապմունքներ էին անցկացնում` ջոկի, դասակի այնուհետև ամբողջ վաշտի կազմով:

Հետաքրքիր էր, երբեմն մի քիչ հոգնեցուցիչ ուսապարկերով և հակագազով երկար կանգնելը, բայց դե „тяжело в учении, легко в бою”:

Եթե այս տագնապներն էլ չլինեին, ես կասեի, որ մեր բանակն 100%-ով ստեղծված է միայն շարային, և մաքրություն անելու համար, ոնց որ բանակ չլինի այլ ինչ-որ մաքրության կենտրոն, որտեղ ոչ թե կռվել են սովորեցնում այլ աման լվանալ և ավել անել: Չեմ կարծում, որ ժամանակակից բանակը պետք է լինի այսպիսին:

Զինվորը պետք է կռվել սովորի, այլ ոչ թո ավել անել: Ինչ-որ խորացա ու, ոնց որ սկսեցի թեմաներից խոսալ,որոնք ինձ այդքան էլ չեն վերաբերվում: Ինչևիցե մեր բանակի, իմ խորին համոզմամբ ոչ այնքան պայծառ ներկայի մասին դեռ խոստանում եմ, որ կխոսեմ:

Հինգշաբթի-ուրբաթ օրերը երևի թե ամենաբարդն էին, ասա թե որտեղից էտ ճաշարանի նարյադը եկավ ընկավ գլխիս ես էլ չհասկացա: Ընդունեցինք ու հասկացանք,որ կեսգիշերից շուտ չենք գնա քնելու այնքան գործ կլինի: Երնեկ չէր բա՞: Կեսգիշերն անց անջատեցին ջուրը: Մոտ երկու ժամ ջուր կրեցինք նորակառույց ցայտաղբյուրից, որպեսզի այդ սառը ջրով կեղտոտ ամանների հախից գանք: Արդյունքում մեր անկողիններին հասանք գիշերը մոտ ժամը 3-ին: Չեմ ուզում պատկերացնել թե երբ կգնայինք քնելու եթե չլիներ մեր „жемчуг”-ը, ու ժամանակ առ ժամանակ թարմացվող տաք ջուրը: Երևի չքնեինք...

Ցերեկը դեռ մի կերպ հասցրեցինք կրկին` զորքը սոված չմնաց: Իսկ արդեն երեկոյան չէինք հասցնում, ջուր կրկին չկար, բոլորս հոգնած էինք, քնել էինք ընդամենը 3 ժամ: Վերջին ուժերի լարումով հասցրեցինք: Մեր մի ամբողջ օրվա աշխատանքի արդյունքը դարձավ «Խրախուսանքը», որը բառիս բուն իմաստով մեր քրտինքով վաստակեցինք: Տեսնենք թե այդ «Խրախուսանքը» ինչ կտա մեզ: Եվ մեկ արդյունք` արդեն երկու օր է ամբողջ մարմինս ցավում է ու տենց: Ուղղակի չեմ ուզում շատ բողոքեմ, առանց այդ էլ այստեղ բողոքվողնորին թիվ ու հաշիվ չկա: Այ դա էլ ահավոր չի դզում ինձ, որ մարդիկ չեն կարում զսպեն իրենց ու մի քիչ էլ տղամարդկություն դրսևորեն: Իմ կարծիքով այդքան էլ դժվար բան չի իմ ասածը:

Ահա այսպես` սափրագլուխ և շատ հոգնած գրում եմ հերթական նամակս: Անտեղյակ ամբողջ աշխարհից: Սեփական խնդիրներով և մտքերով, ահավոր խառը ու ահավոր անհասկանալի: Շատ բաների մոռանում եմ անդրադառնալ, իսկ երբ հիշում եմ արդեն ուշ է լինում:

Քանի հիշեցի: «Առտասովոր»-ի մասին մի քիչ խոսեմ: Յուրաքանչյուր մարդ (չեմ ասում բանաստեղծ, մի քիչ շատ կլիներ ինձ) իր գրելու ոճն ունի, իհարկե այդ սճը չպետք է տառասխալների վրա հիմնված լինի, բայց կարծում եմ, որ եթե մի բան դու զգում ես պետք է փոխանցես այնպես ինչպես զգում ես անկախ ամենինչից: Իսկ թե ում, և ինչու և ոնց դա արդեն մի փոքր գաղտնիք է: Գաղտնիք, որին շատ կարոտում եմ, անկախ ամեն ինչից, չգիտեմ, կարողա ես կրկին սխալ քայլ եմ անում և չարաշահում մարդկանց զգացմունքները, բայց այդ գաղտնիքն ինձ հանգիստ չի տալիս, երբ ուրախ եմ մտածելու ու մտահոգվելու տեղիք տալիս: Երբեմն ես ինքս ինձնից գլուխ չեմ հանում…

Հանդիսավոր Երդում (նամակ 4–րդ)

2011-07-17T00:24:00.008+05:00

Տոնական հանգստյան 3 օրերն անցան բավականին հետաքրքիր: Մի քանի սպորտաձևերում մրցումների արդյունքում Մեր` 2-րդ Վաշտը ճանաչվեց հաղթող ընդհանուր հաշվարկում 5 վաշտերի պայքարում: Այս հաղթանակին մեծապես նպաստեց մեր ֆուտբոլի թիմի Չեմպիոնությունը: 2 խաղում 8 խփած և 4 բացթողած գնդակ: Վստահ և համարձակ խաղ: Բավականին հաճելի էր կրկին վերադառնալ խաղադաշտ և այսքան հաջող:

Տոնական օրերը վերջացան, բոլորս սկսեցինք պատրաստվել Երդման հանդիսավոր արարողությանը: Փորձեր, փորձեր ևս մեկ անգամ փորձեր: վերջին երկու օրերը նվագախմբի հետ միասին: Եվ այդ ամենը մեր հարազատներին և ընկերներին հաճույք պատճառելու համար: Իսկ մինչ այդ կրակային: 15 մարտական փամփուշտ, մի քանի ժամ փոշու և ահավոր արևի տակ:

Հուլիսի 8, 29 օր բանակում, վերջին րոպեներ, անհամբեր սպասումով լցված հազարավոր սրտեր: Այդքան փորձերից հետո գերազանց կատարած շարային քայլեր, հիմնի գերազանց կատարում, վեր խոսքեր և այդքան սպասված արձակման կտրոն:

Բոլորի մտքին` արագ հասնել տուն, լողանալ, գոնե մի քիչ կարոտն առնել ընտանիքից, ընկերներից էլ չեմ ասում քաղաքում մի քիչ ման գալու մասին: Շատերին չհաջողվեց զբոսնել իրենց հարազատ վայրերում: Իսկ ես հասցրեցի մի քիչ քայլել իմ հարազատ Երևանով:

Երևանում այո մեկ ամսվա ընթացքում բավական փոփոխություններ էին եղել: Ստացվեց, որ կյանքն այս չորս պատերից այն կողմ ընթանում է իր հունով դեպի առաջ:

Առաջին փոփոխությունը, որ նկատեցի դեռ մինչև Երևան մտնելը, դա երթուղային տաքսիների վրայի մեծ թվերը երթուղայինների համարներով: Ինչպես ինձ ասեցին, շատ շուտով բոլոր երթուղայինները կփոխարինվեն ավտոբուստերով: Տեսնենք թե դա որքան ժամանակ կտևի և ինչ հետևանքներ կունենա մեր քաղաքի համար:

Եվս մեկ փոփոխություն, որն ուղղակիորեն կապված է ավտոբուսների հետ: Օրանժ Արմենիան արդեն իսկ տեղադրել է wi-fi հաղորդիչներ փոքր կենտրոնի մի շարք կանգառներում, ինչպես նաև մի քանի երթուղայիններում: Հետագայում նման «ինտերակտիվ» կանգառների և ավտոբուսների թիվը պլանավորվում է շատացնել: Իմ կարծիքով դա հետաքրքիր նորամուծություն է: Այն թույլ կտա լինել on-լայն համարյա ամենուրեք: Կարծում եմ, որ wi-fi-ը հիմնականում սմարտֆոնների օգտագործողների համար է նախատեսված:
Մետրոն... Ամիսներ առաջ երբ գրառումներիցս մեկում անդրադարձա մեր մետրոպոլիտենին և սպասվող փոփոխություններին այդ ամենը շատ հեռու էր թվում: Այսօր արդեն մետրոն դարձել է 100 դրամ: Բացի դրանից Մետրոն այսուհետ ինքն է իր գլխի տերն, այսպես ասած: Այն զրկվել է պետության հովոնավորությունից: Մի կողմից դա թույլ կտա լրացուցիչ գումարներ և հովոնավորներ գրավել դեպի այդ ոլորտ: Մյուս կողմից էլ Մետրոն միշտ ունեցել է ստրատեգիական նշանակություն երկրի համար և պետությունից առանձնանալը մեղմ ասած մի քիչ սիրուն չի:

Մեկ ամսվա համար փոփոխությունները շատ-շատ են: Այս տեմպերով չգիտեմ ուր կհասնենք, ինչքան կփոխվի քաղաքս և այնտեղ ապրող մարդիկ:

Մի քանի ժամ քաղաքում, ընտանիքի և ընկերների հետ: Այդքան սպասված և այդքան արագ անցած ժամանակ: Ժամանակը այնքան քիչ էր, նորմալ չհասցրեցի ինտերնետ մտնեմ նույնիսկ: Մնաց մյուս անգամ:

Վերադարձա զորամաս, հասցրեցի ճիշտ ժամանակին, վերադարձա իմ սովորական «Բանակային կյանքին» իր սովորական դարձած առօրյաով:

Фиеста (И восходит солнце)

2011-07-13T01:37:00.003+05:00

Շատ զարմանալի: Հենց այսպես ես կբնութագրեի «Ֆիեստայի» ավարտը: Երբեկ չեի սպասի, որ պատմությունը նման ավարտ կունենա: Այսինքն՝ դա ավարտ չէր, ընդամենը մի դրվագ, որը մնաց անավարտ և դրանով ավարտվեց «Ֆիեստան»:

Հեմինգուեյ առաջին անգամ էի կարդում: «Ֆիեստան» առաջինն էր: Գիրքը կարդացվեց մի շնչով՝ երկու օրում: Երևի հենց պատմության թեթևությունն էր, որ ապահովեց մի շնչով կարդացվելիությունը:

Կրկին Փարիզ, այս անգամ 20-րդ դարի սկիզբ: Որտեղից հերոստերի գործողությունները տեղափոխվում են Պամպլոնա (Իսպանիա): Եվ այդպես մինչ գրքի անակնկալ ավարտը:

Ինքը՝ «Ֆիեստան» հետաքրքիր էր նկարագրված, քաղաքի ողջ կյանքի հետ միասին: Կերպարներից ինձ համար առավել քան «ծանոթ» էին իրենց էությամբ Բրետը, Ջեյքը և Ռոբերտ Կանը: Նրանց երեքին էլ շատ լավ էի պատկերացնում թե իրենց գործողություններով, թե խառնվածքով: Նրանց գործողությունները հասկանալի և ինչ-որ տեղ կանխատեսելի էին իմ համար: Այնպիսի տպավորություն էր,որ իրենց նման մարդկանց ես ճանաչում եմ, և գործ եմ ունեցել նմանների հետ: (Միգուցե հենց այդպես էլ կա):

Մի հատված եմ ներկայացնում ձեր ուշադրությանը.

Глава Четырнадцатая

…

Я думал, что я за все заплатил. Не так, как женщины, платят, и платят, и платят. Не какое-то там воздаяние или кара. Просто обмен ценностями. Что-то уступаешь, а взамен получаешь что-то другое. Или работаешь ради чего-нибудь. Так или иначе за все, хоть отчасти хорошее, платишь. Многое из того, за что я платил, нравилось мне, и я хорошо проводил время. Платишь либо знанием, либо опытом, либо риском, либо деньгами. Пользоваться жизнью не что иное, как умение получать нечто равноценное истраченным деньгам и сознавать это. А получать полной ценой за свои деньги можно. Наш мир - солидная фирма. Превосходная как будто теория. Через пять лет, подумал я, она покажется мне такой же глупой, как все мои остальные превосходные теории.

Может быть, это и не так. Может быть, с годами начинаешь кое-что понимать. Мне все равно, что такое мир. Все, что я хочу знать, - это как в нем жить. Пожалуй, если додуматься, как в нем жить, тем самым поймешь, каков он.

…

Մտքեր, որոնք մեկ անգամ չի, որ անցել են իմ մտքով: բաներ որոնց մասին շատ եմ խորհել...

«Эрнест Хемингуэй – Фиеста (И восходит солнце)»

ՀԴՄ Կտրոնների Հունիս Ամսվա Խաղարկություն. Մեքենաներ

2011-07-09T19:23:00.002+05:00

Հուլիսի 9-ին կայացավ , ՀԴՄ Կտրոնների հունիս ամսվա խաղարկությունը:
Նշեմ , որ ինչպես նաև նախորդ ամիսներին այս ամիս ևս շահող են հանդիսանում միայն 5 , 6 , 7 , 8 թվերի համընկնմամբ կտրոնները , շահումը` ավտոմեքենա: Ավելի քիչ համընկնումներով կտրոնները շահում չունեն: Հունիս Ամսվա Շահող Թվերն են.
46152030

34 Չքնաղ Գարուն (Նամակ 3-րդ)

2011-07-04T01:13:00.007+05:00

Հունիսի 27-ին իսպանացի լեգենդը դարձավ 34 տարեկան: Անկասկած Ռաուլի լավագույն տարիներն արդեն անցյալում են, սակայն այն եռանդն ու նվիրվածությունը որով նա այժմ խաղում է արժանի է անսահման հարգանքի: Վստահ եմ գալիք մրցաշրջանը Ռաուլի և Շալկեի համար հաջողակ է լինելու: Բայց նախ և առաջ սուպեր գավաթի հանդիպումն է օգոստոսին: Ռաուլն ինչպես միշտ լինելու է բոլորի ուշադրության կենտրոնում, շատերը կրկին կասեն, որ նրա ժամանակն արդեն անցել է, բայց նա կրկին կապացուցի, որ դեռ իր խոսքն ունի ասելու համաշխարհային ֆուտբոլում:

Պատկերացնում եմ թե ինչպիսի ուրախություն և տոնական տրամադրություն է տիրել Երևանում հունիսի 27-ին: Մադրիդիստներս հաստատ լավ նշել են Լեգենդի ծննդյան օրը: Ցավոք չկարողացա խոսել Ձեր հետ: Մոտակա ամենահարմար հավաքին կաշխատեմ կապվել Ձեր հետ:
Հունիսի 27-ը նաեւ մեծ օր էր զորամասում: Ինչու՞: Դեռ կիրակի իմ խնդրանքով բերված Էռնեստ Խեմինգուեյի գիրքը «Фиеста» , «Прощай Оружие», «Старик и море» պատմվածքներով ամբողջությամբ կարդացվեց 6 օրում: Դանդաղ` համարյա առաջ չգնացող ժամանակի միակ օգտակար անցկացնելու տարբերակը` գիրք կարդալն է: Այդպես գոնե չես քնում լսարանում նստած: Ժամանակը դանդաղ է անցնում, մանավանդ, երբ արթնանում ես 6:30: Ճաշից հետո այն շատ ավելի արագ է ընթանում: Ժամանակ առ ժամանակ հետաքրքիր թեմաներ ենք գտնում քննարկելու:
Ուրբատ բավական հետաքրքիր զրույց ունեցանք մայոր Բաբայանի հետ: Խոսում էինք Արցախյան պատերազմից, զենքից և ներկայիս վիճակից: Այդ ամենը կրակայինին պատրաստվելու ընթացքում: Ամսի 6-ին կգնանք կրակելու հավանաբար, իսկ արդեն հունիսի 8-ին տեղի կունենա երդման հանդիսավոր արարողությունը: Պատրաստվում ենք` օրվա մեծ մասը շարային ենք անում և երդման արարողության փորձեր:

Ուրբաթը նաև հետաքրքիր էր նրանով, որ մենք Զարամասում հյուրընկալեցինք «Արի Տուն» ծրագրի մասնակիցներին: Մի պահ Զորամասը կարծես Զբոսաշրջության կենտրոն էր հիշեցնում կամ ասենք ինչ-որ մի հայտնի վայր, որտեղ շփոթված զբոսաշրջիկները շփոթված նկարահանում էին այն ամենը ինչ կհասցնեն: Զորամասը, զինվորներին: Չգիտեմ թե ինչքանով նրանք ընկալեցին և տեսան զինվորների ապրելակերպն ու կենցաղը, բայց հեռվից նրանք բոլորը կարծես հիացած լինեին իրենց տեսածով: Արդյունքում զորամասի գրաֆիկը խաղտվեց և մի թեթև «գռաժդանսկի» կյանքը հիշեցինք բոլորս:
Երեկոների ամենահավեսով հատվածը դա երեկոյան զբոսանքի այն հատվածն է, երբ մեր վաշտի 2 դասակները միասին շարային քայլով երգում են «Հայրենիք» երգը: Մի աննկարագրելի տեսարան: Բոլորս նենց հավեսով ենք երգում այդ ժամանակ, որ բացի մեր երգից ուրիշ երգ չի լսվում Պլացում և պլացի շրջակայքում: Դզումա: Հետո գալիս են մոծակները, անվանականչն ու հիմնը:
Մտածում եմ հիմա թե ինչ գիրք սկսեմ կարդալ: Եթե առաջարկներ կան, ապա խնդրեմ...

Իմացա, որ Արսենին Մեղրի են տարել ծառայության: Ուրախ եմ շատ իրա համար: Հուսով եմ արդեն հարմարվելա Արսը:
Հ.Գ. Այս նամակը փորձեցի գրել շաբաթվա վերջում, որպեսզի ավելի հավաք լինեն մտքերս անցած շաբաթվա մասին:
Կարոտում և Շատ Սիրում եմ: Հուսով եմ շուտով կհանդիպենք...

Առտասովոր ... «02:04»

2011-06-29T23:47:00.001+05:00

Ամսվա մի օր սովորական

Բայց մեզ համար առտասովոր:

Գիշեր, անձրև, մարած լույսեր

Նոր բորբոքվող և ջերմ հույզեր,

Սրտի տրոփ առտասովոր:

Ամեն մանրուք, ամեն մի ձայն,

Ու մի սպասում առտասովոր,

Բայց չգիտես ինչի սպասես,

Արդն քնե՞ս, թե պատրաստվես,

Բայց թե ինչի՞, դու չգիտես:

Սիրտդ արագ սկսեց զարկել,

Բայց ոչ մի բան դեռ չի եղել,

Առտասովոր լոկ օրն էր այդ

Եվ ժամն էր այդ կարծես սառած

Հեռախոսիդ ժամացույցին:

Եվ այդ պահին կարծես հանկարծ

Նամակ ստացար սովորական,

Սակայն այդ ժամ արտասովոր:

Երբ կարդացիր տողերը այդ,

Տեղ չգտար քեզ անկողնում,

Սիրտդ հանկարծ սկսեց զարկել ուժգին,

Եվ դուրս մղվել նա ցանկացավ,

Հոգիտ հանկարծ սկսեց երգել,

Սիրո քամին շուրթից տարավ

Երգը նրա միայն մեր մասին,

Եվ այդ պահին գլորվեցին

Երկու արցունք առտասովոր:

Եվ անձրևի ձայնի ներքո

Շունչ տվեցին զգացմունքին քո:

Երգը հոգուտ միայն մեր մասին

Անձրևն հասցրեց և իմ սրտին,

Սիրտս իրեն չզսպեց

Պատռեց կաշիս և դուրս նետվեց,

Անձրևի տակ նա քեզ գրկեց

Եվ հոգուտ հետ հավերժ ձուլվեց:

*** ***** ****

08.09.08

Ես երբեք չեմ մոռանա այդ օրն ու այդ ժամը ...

10-րդ օր բանակում (նամակ 2–րդ)

2011-06-27T02:44:00.003+05:00

Ողջույն, ողջույն սպասողներին, ընկերներին, չսպասողներին ու բոլորին: Արդեն 10 օրվա ծառայող եմ: Արտաշատում եղանակն արևոտ է, երբեմն նույնիսկ չափից շատ: Ծառայությունն ընթանում է իր բնականոն հունով: Այսօր տեսակցության օր էր, ջրի և մրգերի առատություն էր նկատվում զորամասում: Ճաշից հետո տեսա տնեցիներին, լիքը հետաքրքիր նորություններ իմացա «քաղաքի» կյանքից: Ինչ հետաքրքիր բաներ են կատարվում ֆեյսում, ինչքան մտքեր, որոնք կասկածի տեղիք էին տալիս հաստատվեցին: Են ինչեր են կատարվում:

Մերոնք նոթս էին բերել մի երկու րոպեյով միացրեցի interactive–ի վիդեոն նայեցի,կայֆն էր,ափսոս լրիվ չհասցրեցի նայել: Կարոտել էի:

Առավոտյան ֆիզո էինք անում: Ես ավելի լավ արդյունքի էի սպասում ինձանից 100 մետր վազքում: 1,5 կիլոանոց «Բատինկաներն» իրանցն ասեցին երևի: Արդյունքում 14,5 վայրկյան: Պիտի աշխատեմ մյուս շաբաթ լավացնել արդյունքս: Ես, Նարոն ու ևս մի տղա մի թեթեւ ֆուտբոլ խաղացինք բակում (նոստալգիա):

Մի թեթև կոկորդսա խզում, բայց նորմալ եմ ոնցոր: Աշխատում եմ ամեն օր վարժություններ անել, որպեսզի պահպանեմ մարզավիճակս,ինչու չէ նաև լավացնեմ: Տուռնիկի վրա 11 ձգում կատարողը ստանում է 5 գնահատականը: Դեռ կատարում եմ 9-10 ձգում: Բացվում ենք էլի եղած տրինաժորներով: Չնայած, որ ազատ ժամանակն էլ այդքան շատ չէ:

Ընթրիքն անկրկնելի էր, Մամ ջան շատ-շատ մերսի, հավեսով կերանք:

Երեկոյան անվանականչը դաժան էր, չեք պատկերացնի, որքան դժվար է զգաստ հրամանի ժամանակ դիմանալ մոծակների կծոցներին և միաժամանակ երգել Հայաստանի հիմնը: Ամբողջ գիշերը քոր եկող ոտքեր և ձեռքեր:

Գիշերվա երազս մինչև հիմա ինձ հանգիստ չի տալիս: Իմանալով իմ բնավորությունը կարող եմ վստահ ասել, որ դեռ երկար եմ գտնվելու այս երազի ազդեցության տակ: Երազ, որը նման էր երջանկության: Երազ, որն ամբողջովին փոխանցում էր դեռ 5 տարի առաջ գրած բանաստեղծություններիցս մեկը: Երազը մնում է երազ, իսկ իրականությունը հիմա իմ առաջ: Ուսումնական լսարան, երգում ենք «Հայրենիք» երգը…

Գիշերը դաժան էր՝ հազ, փռշտոցներ: Արդյունքում արդեն երեկո է, իսկ ինձ դեռ չեն տարել բուժ. կետ, այն դեպքում, որ առավոտվանից ջերմում եմ: Միայն հիմա կապիտանն ասաց, որ անձամբ կտանի ինձ ժամը 19-ին: Ժամը 21-ին ես արդեն պարկած էի բուժ. կետում 38 աստիճան ջերմությամբ, այն էլ դեղ ընդունելուց հետո: Մինչև առավոտ քնել եմ: Առավոտյան կրկին դեղեր, ջերմությունը մի քիչ իջավ:

Իմ հետ նույն պալատում պարկած մյուս տղան՝ Գոռը, ինձանից շատ ավելի վատ վիճակում էր: Երկու օր նրա ջերմությունը 40 աստիճանից իջնում էր միայն սրսկելուց հետո: Բժիշկը կարծես ոչմի քայլ չէր փորձում ձեռնարկել զառանցանքի եզրին գտնվող տղային այդ վիճակից հանելու համար: Դա մինչ այն պահը երբ… Ես ուղղակի ուզում եմ շնորակալություն հայտնել այն մարդուն, ում օգնությամբ և հրամանով մեզ հետ պատշաճ կերպով սկսեցին վերաբելվել: Եվ ընդհանրապես Շնորակալություն այն ընկերներին ովքեր չեն մոռանում և միշտ պատրաստ են օգնել:

Գոռին այսօր տեղափոխեցին հոսպիտալ իսկ ես դեռ շարունակում եմ բուժում ստանալ:

Ահա այսպես էլ անցավ ծառայության 16-րդ օրը: Մինչ երդումը մնաց երկու շաբաթ…

BarCamp-ից Բանակ

2011-06-24T23:04:00.001+05:00

Բարքեմփի բացման ժամանակ իմացա, որ մի քանի օր անց կմեկնեմ ծառայության, փորձեցի հաջորդ օրը կիսվել ներկաների հետ մի քանի հետաքրքիր նյութերով որոնք տեղ գտան իմ բլոգում:

Հաջորդ շաբաց օրը, երբ ես արդեն ծառայում էի, եթեր դուրս եկավ interactive-ի հերթական հաղորդումը, որտեղ խոսվեց Բարքեմփից: Ներկայացնում եմ իմ պրեզենտացիայի մասին պատմող հատվածը.

Հայոց բանակ , նամակ 1-ին

2011-06-20T01:01:00.002+05:00

13.06.11

Հավսար, զգաստ, թողնել: Ողջույն Բլոքոսֆեռա: Ահա եւ կուրսանտ Մարկոսյանի առաջին նամակը հասավ տուն:

Հայոց բանակում ծառայությանս 4–րդ օրն է մոտենում իր ավարտին: Երկուշաբթին անձրեւոտ ատացվեց: Ընթրիքին մի լավ թրջվեցինք, եթե հաշվի առնեմ նաեւ այն, որ մեր դասակը դեռ համազգեստ չի ստացել մենք ասիպված ենք թե անձրեւին, թե արեւին մեր «գռաժդանսկի» շորերով քայլել: Բացի այդ ինչն է շատ Արտաշատում մոծակները՝ թե ցերեկը, թե գիշերը: Վրաներս չկծած տեղ չթոշեցին մի խոսքով:

Որ ճիշտն ասեմ մի քիչ բարդ ա պատմել այ սենց բանակային կյանքի մասին նրանց ովքեր լիակատար ազատության մեջեն: Մեր կյանքը բնավ նման չէ «Բանակում» սերիալին: Ինչեւիցէ, արդեն 5-րդ օրն է, օրը՝ երեքշաբթի, հիմա մեզ համազգեստ են բաժանում, տեսնենք մեզ ինչ կհասնի:

Ճաշարանում կարելի է ասել լավ են կերակրում: Սկսել եմ ուտել ամեն ինչ: Սկսած կարագից վերջացրած լոբիով սուպից: Զարմանալիա, բայց իմ ոտքերը ոչ ցավում են ոչ էլ տուժում: Օ իմ ամենադիմացկուն ոտքեր: Փոխարենը ամեն օր թրաշվում եմ:

Նարեկի մոտ էլ ամեն ինչ լավ է կարծես: Մենակ կարոտումա շատ...

Մի ամբողջ օր չէի կարում Նարեկին գտնեմ, բայց վերջը գտա առավոտյան:

Ճիշտ է երեկոյան ուշ էինք հասել զորամաս, բայց 02:07 կարողացա զանգահարել տնեցիքին:

Քիչ առաջ վերադարձանք, մոտ մի ժամ կանգնած էինք պլացում: Մեր զորամասի ամէնամեծ խնդիրը խմելու ջուրն ա: Չկա խմէլու ջուր: Ժամանակ առ ժամանակ մեռնում ենք ծառավից:

15-ը հունիսի: Ամենաարագ անցած օրն էր մինչ այժմ: Երբ տեսնում ես, որ ամանում կրկին ձուկ է դա նշանակում է, որ շուտով քնելու ժամն է եւ այդ օրն էլ արդեն կարող ես անցած համարել: Հիմա 01:02 րոպե է: Ես այսօր օրապահ եմ: Բոլորը քնած են, իսկ ես արթուն: Մեկ ժամից կգան ինձ փոխարինելու: Ժամը 6-ին կրկին պետք է ոտքի վրա լինեմ: Հուսամ կիրակի օրը կտեսնեմ ծնողներիս ընկերներիցս ոմանց հետ:

Վերսկսել եմ նկարել, համ էլ պոստիս չեմ քնի եւ զբաղվելու բան կունենամ:

Այսոր այսքանը:

Գիտեմ չեք հասկանա, բայց հումորի օր է այսօր: Չկանք:

Ծառայում է Հայաստանի Հանրապետությանը

2011-06-10T00:19:00.009+05:00

Բարև Բլոգ: Արդեն վաղը Հունիսի 10-ին կմեկնեմ ծառայության Հայաստանի Հանրապետության Բանակ: Պատրաստվեք , այսօրվա պոստը լինելու է շատ երկար: Կխոսեմ շատ երկար ու կփորձեմ վերլուծել այս վերջին մեկ շաբաթը:

Ամեն ինչ սկսվեց դեռ մարտին երբ ստացա Հունիսի 10-ով տրված մեկնման կտրոնը , սակայն ամեն ինչ նորմալ էր: Ինչպես փակցված էր մեր «Շատ Սիրելի» Դեկանատի պատին ես երկրորդ տեղով անվճար անցուն էի Մագիստրատուրա: Դե դիպլոմն ու պետականն էլ 100 ստացա , այսպիսով կասկած չէր մնում: Ընդհանրապես այն տպավորությունները , որոնք կային սովորելու այս 4 տարիների ընթացքում ՀՊՃՀ-ից , այս վերջին ամիսներին շատ փչացան: Ժամանակին ինձ թվում էր , որ Մեր ԲՈւՀ-ը եզակիներից մեկն ա , որը համ գիտելիք ա տալիս , համ դասախոսներն են լավը: Հա էլի լավ մարդիկ կան , ու քիչ չեն , բայց այն ամենն ինչ կատարվում ա Պոլիտեխնիկում շատ տհաճ ա: Այն վճռականությունը , որը դրսևորեց Մաթեմաթիկայի ամբիոնը չորրոչդ կուրսեցիների Կարմիր դիպլոմի համար վերահանձնումների ժամանակ ուղղակի նախանձելի է: Դրանց ինքնահավան երեսից բոլոր մաթեմ վերահանձնողները չստացան Կարմիր դիպլոմ: ՀԻՄԱՐ ԲՈԼՈՆՅԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳ: Ինչու՞ , դե գիտես ոնց , ասում են Բոլոնյան համակարգը Ուսանողի համարա: Թո բա թե: Հեսա: Չկա տենց բան , եթե ուսանողը Կարմիր դիպլոմից պիտի զրկվի միայն այն բանի համար , որ առաջին կիսամյակում մի 43-ա ստացել , հետո էլ գերազանց ա սովորել: Ինչո՞ւ գնահատականները միջինով չեն հաշվում: Ինչուները շատ են: Այս ինչուներից մեկն էլ ինձ հանկարծակիի բերեց շաբաթ օրը , Բարքեմփի բացման ժամանակ: Երբ ես իմացա , որ չեմ անցնում առանց տարեկետման իրավունքի Մագիստրատուրա , սակայն անվճար եմ ընդունվել: Այն էլ ինչ-որ խղճում 0.4 միավորի պատճառով: այն դեպքում երբ Մի քանի ամիս առաջ ես երկրորդն էի: Իսկ դու մի ասա նոր հաշվարկման ձևեր: Իսկ իրականում հենց այդ ԲՈԼՈՆՅԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳԸ ամբողջովին չի գործում: Օգտագործվումա այնքանով որքանով ձեռք ա տալիս Անհատներին , որոնք ունեն ՄԵԾ հնարավորություններ:

Ընդհանրապես Մեր ԲՈւՀում Լավ մարդիկ քիչ չեն , սակայն նրանք մեկ-մեկ անզոր են:

ԲՈւՀ-ի Լավագույն գործող մարմինը Ուսխորհուրդն է , սակայն երբեմն ուսխորհուրդն էլ չի կարողանում պայքարել Բյուրոկրատական անարդարության դեմ: Դե հիմա...

Վստահ եմ որ շատ բաների մասին այսօր մոռանալու եմ գրել , թեմաները շատ են:

Վերջին օրերը Ընկերների ու Ընտանիքի հետ.

Բարքեմփից սկսած , սկսեցի ուրիշ կերպ նայել ամեն ինչին , հասկցա , որ մեկ շաբաթից այս ամենն այլևս չի լինելու: Հասկացա , որ կողքիս կան իսկական ընկերներ , ինչը ինձ շատ էր պետք , քանի որ վերջին ամսվա ընթացքում , ընկերությունից հիասթափվելու առիթներ ունեցել եմ:

Վերջին երկու օրերը լավագույններն էին: Ամենաքաղցր օրերն իմ կյանքի բառիս բուն իմաստով: Մերսի Շատ Շոկոիս: Ում ես շատ-շատ եմ սիրում: Իսկական անմոռանալի օր ստացվեց իմ համար: Այդ օրն անմոռանալի էր Իմ Մադրիդիստ ընկերների շնորհիվ նաև: Որոնք անակնկալ էին պատրաստել իմ համար: Փուչիկներ , ժպիտներ , Ընկերներ , Սպունգ Բոբ-տորթ: Փուչիկներից մեկի վրա ոմն Երվանդի կողմից ավելացված էր. «Տարել է ես պետության յանը , Բանակ է գնում Ռոբերտ Մարկոսյանը»: Ժպիտներ Ժպիտներ Ժպիտներ: Աղջիկներ ու Տղաներ` Մադրիդիստներ !! Ընդհանրապես բազմիցս առիթներ եմ ունեցել համոզվելու , որ մեր Մադիրդիստական ընկերությունը ամենաամուրն ա: Ամենակուռ Կոլեկտիվներից մեկն ա , որին ես երբևիցե հանդիպել եմ: Ուրախ եմ , որ Ես այս ամենի մի մասնիկն եմ:

Հալալ ա Մադրդիստներիս , մի քանի օրում կազմակերպեցին հրաժեշտիս խաղը: Չէի ուզում մի տեսակ , բայց լավ ստացվեց շատ: 7-7 խաղացինք: Ուրախ եմ , որ Երիտասարդ տաղանդներս նման Լավ մարդիկ են: Շատ սիրում եմ իրանց: Խաղին եկան ընկերներիցս Շատերը: Իսկ Ոմանք արդեն մեկնում էին Ծառայության: Նարեկը:

Ուղղակի կուզենամ , որ ես ու Նարը իրար հետ ծառայենք: Այդ դեպքում ծառայությունը շատ ավելի հեշտ ու հետաքրքիր կլինի: Ընդհանրապես Ընկերներիցս շատերն են գնում Բանակ: Նրանց բոլորին Խաղաղ Ծառայություն եմ ցանկանում:

Պիտի մերսի ասեմ նաև Թիմին , աշխարհի լավագույն «Red Bull»-ի թիմին , 9 ամիս համարյա միասին աշխատեցինք , շատ-շատ հիշարժան պահեր ունեցանք: Վստահ եմ , որ դեռ ունենալու ենք: Նման Ընկերությունը չի մոռացվում:

Մերսի in-spectr-ին :Դ Անահիտ, Չինա , Արսեն: Կապ չունի ինչ ոնց , խի , որտեղ ու ոնց: Ձեզ Շատ եմ սիրում: Մեր կռիվները :Դ ահահա PES-ը , միու~-ները ու ամենինչը:

Ես քանի օրվա մեջ չգիտես ոնց ձևավորվեց Armenian Tumblr Team-ը: Այ Մարդ քիչ մտեք էտ թվիթերը , իրար շատ տեսեք , սաղ կայֆը հենց էտ ա: Ռեբլոգ 4էվր: #ՄունաթՌոժ , կկարոտեմ մեր կռիվները , լավ պահերը ու պոեզը :Դ

Կկարոտեմ Բարքեմփը...

APY - Հայ Առաջադեմ Երիտասարդություն: Հուսով եմ իմ բացակայության ընթացքում շատ հաջողությունների կհասնեք: Աշխարհի ամենաաշխատասեր թիմն ա , ամենակազմակերպված ու ճշտապահ ի շնորհիվ Էրիկի:

Extreme Club-ին ցանկանում եմ , որ նույնքան ադրենալինով լի լինի նրանց կյանքը ինչպես հիմա:

Dan , Vahan ախպերներս , մենք դեռ դպրոցից միասին ենք: Վստահ եմ , որ իմ բանակ գնալը , Վահանի Փարիզում սովորելը միայն կուժեղացնեն մեր ընկերությունը: Գիտեմ , որ միշտ իմ կողքին առաջինը դուք եք: Ինչ ուզումա լինի ! Մերսի , որ կաք !

Կկարոտեմ Հունական Պարերը , մեր ընկերությունը: Բոլորիդ !

Զառ , Սոֆ , իմ ապագա բժիշկներ , սիրում եմ ձեզ: Ուրախ եմ , որ ձեզ ճանաչում եմ:

Լիա, Փեփե , Տաթ - Hollywood Hills forever !

Խուճուճ , դու ուրիշ թեմա ես , սենց չեմ կարա ասեմ :) մենակ համբերություն եմ մաղթում:
Anahitka - В жизне никто для меня такого не делал , спасибо тебе Анаит !
Arsenyo - ախպերս , ես գիտեմ որ միշտ հետս ես , ինչ ուզումա լինի !!

Խումբս , սովորեք , լավ մասնագետներ դարձեք...գիտեք թե ոնց եմ վերաբերվում ձեզ , խոզուկներ ու գայլուկներ :P

*** ***** **** - դիմացի , լացել մացել չկա: Դու ուժեղ ես: էլ երեխա չես...կուզենայի կողքիդ լինելի հիմա , ուղղակի լինելի , ուրիշ բան պետք չի...բայց...

Չինուլիկ ու Սոնչիկ: Դիմացեք: Ձեզ լավ նայեք , Ձեր կողքին եմ !! Առաջինը ինչ լինի դուք եք իմանալու: Հաստատ ասում եմ !

Բոլորիդ շատ եմ սիրում , ում չեմ գրել իրանց էլ եմ շատ սիրում , հիմա եթե մեկնումեկիդ մոռացած լինեմ սրտիս դարդ ա լինելու: Ուղղակի փորձեցի հիշել են մարդկանց , ովքեր ես վերջին օրերին կողքիս են եղել , ովքեր փորձել են օրերս ուրախությամբ ու երջակնությամբ լցնել:

Իմ Համար էլ ա շատ դժվար գիտակցել , որ երկու տարի չենք տեսնելու իրար , որ շատերդ փոխվելու եք , շատ նոր պահեր եք ապրելու առանց ինձ: Բայց դա կարևոր չի , կարևորը , որ լավ լինեք: Ես դա ասում եմ , այն բոլոր մարդկանց , ովքեր ինձ ընկեր են համարում:

Ես գնում եմ ծառայելու Հայաստանի Հանրապետությանը: Դուխս տեղն ա , Կամքի ուժ ունեմ , լավ կծառայեմ կգամ: Ի՞նչ պիտի լինի որ: Իմացեք որ Ռոբը միշտ ձեր հետ ա: Ինչով էլ կարա օգնի կօգնի թեկուզ լինի բանակում !

Ես կաշխատեմ ամեն զգալի նորության մասին գրել բլոգում: Դուք էլ եթե ուզում եք ինձ բան ասեք , հաստատ իմացեք , եթե գրեք Բլոգիս ARMY բաժնում , հաստատ ես կիմանամ: Եթե կարոտում եք , եթե տվյալ պահին կարիքս ունեք , գրեք , ես անպայման կպատասխանեմ իմացեք !!

Գնացինք ...Մնաց 730 Օր ...

E ակումբ 21-2 barcampevn11-ի մասին

2011-06-08T01:31:00.001+05:00

Ներկայացնում եմ Ձեր ուշադրությանը E ակումբ , հաղորդման 21-րդ թողարկման երկրորդ մասը , որտեղ խոսք է գնում #barcampevn11-ից !
Այն իր մեջ ներառում է նաև իմ փոքրիկ հարցազրույցը.

Barcampevn11 Day 2 , presentations

2011-06-07T02:10:00.000+05:00

#barcampven11-ի երկրորդ և վերջին օրը անցավ շատ ավելի ակտիվ , իմ համար այն շատ մեծ նշանակություն ուներ , առաջն օրվա հանկարծակի նորություններից հետո: Երկրորդ օրը երկու պրեզենտացիա ներկայացրեցի , լսեցի նաև մի քանի հետաքրքիր պրեզենտացիաներ , որոնցից կառանձնացնեմ Մոծակը , Վիրուսը , Արմքոմեդին: Ինձ համար շատ ավելի մեծ նշանակություն ունեին իմ պրեզենտացիաները:

Նախ Ես և Կիկին խոսեցինք Մադրիդի Ռեալի Հայկական Ֆան Ակումբի ստեղծման պատմությունից , ներկայից և ապագա պլաններից: Հետաքրքիր քննարկում ծավալվեց կապված ՖԱՆ շարժումների վերաբերյալ և նմանատիպ այլ հարցեր հնչեցին:

Մեկ ժամ անց արդեն ներկայացնում էի "Lifetime Blog"-ի արած-չարածը այս երկուս ու կես տարվա ընթացքում , թե ինչ գործիքներ եմ օգտագործում բլոգում , թե որն ինչ օգուտ է տալիս: Որն ինչպես են օգտագործում: Մի քիչ բոլորով ծիծաղացինք գուգլում կատարած որոնումների վրա , որոնց արդյունքում հայտնվել էին բլոգում :Դ Էլի հարցեր տվեցին , ոնց եմ սիրում , որ մարդիկ հարցեր են տալիս :)

Բարքեմփի ավարտից հետո , արդեն ավանդական դարձած նկար բոլորով :Դ

Այնուհետև barcampevn11 afterparty !

Բոլորս լավ ուրախացանք , պարեցինք !! Մերսի Բոլորին Հրաշք Երկու Օրվա համար !

We Made It !!

Barcampevn11 Day 1 , Day 2 timeline

2011-06-05T02:20:00.002+05:00

Բարև բարքեմփախառը հասարակություն , ինչ կա՞: Ինչ կա Բարքեմփում ա երևի: Այս տարին մեկնարկեց շատ բուռն ինչպես բուռն անցավ նախաբարքեմփյան գիշերը , համարյա բոլորը քնած էին մնացել: Բայց դե հասցրեցին , մասնակիցների քանակը բավական շատ է: Պրեզենտացիա նորկայացնողներինը ոչ այնքնա , ինչպես միշտ էլի , այս անգամ աշխատեցի լսել նրանց , ովքեր առաջին անգամ են ներկայացնում ինչ-որ մի բան: Հետքրքիր էր:

Բայց ամենաշատը նեռվայնացնում էր ինտերնետի բացակայությունը մեկ էլ երբեմն թույլատրելիի սահմանը հատող ներկաները որոնք շատ հաճախ պրեզենտացիա անողից էլ բարձր էին խոսում:

Ամեն դեպքում , առաջին օրն արդեն պատմություն է , այսօր արդեն բարքեմփյան երկրորդ օրվա շրջանակներում կներկայացնեմ երկու պրեզենտացիա , երկուսն էլ չպլանավորված , երկուսն էլ շատ հետաքրքիր և ինչ-որ մի տեղ սուբյեկտիվ…

Նախ առավոտյան կխոսենք այն բանից թե ինչպես ստեղծվեց հայաստանյան առաջին ՖԱՆ կայքն ու ակումբը թե ինչ դժվարություններ ունեցանք և ինչ դժվարություններ ունենք հիմա , թե ինչ նվաճումներ ենք ունեցել այս տարիների ընթացքում:

Երկրորդ չպլանավորված պրեզենտացիան կլինի հենց Իմ Բլոգի` «Lifetime Blog»-ի մասին , պատճառը կիմանք մի քանի օրից , ուղղակի կխոսենք բլոգի նվաճումների , հետաքրքիր և անհետարքիր թեմաների , շոշափված ամենաշատ խնդրիների: Եվ ամենաշատը կարդացված գրաումների մասին:

այսքանը…

13:30 Realmadrid.am 1st Armenian FAN club (FAN site) - How We Made It (E208)

14:30 June 10 , End of The World , Lifetime Blog ! (W214)

Barcampevn11 Day 0 , pre-presentation

2011-06-04T03:08:00.002+05:00

Արդեն այսօր հունիս 4-ին կմեկնարկի #Barcampevn11-ը: Հյուրերն արդեն Երևանում են , Ամերկյան Համալսարանը պատրաստ է ընդունել իր դասասենյակներում բոլոր geek-երին:

Նախապատրաստական աշխատանքները բավական ծավալուն էին բայց հաճելի միևնույն ժամանակ:

Barcampevn11-ի պրեզենտացիաները կանցեն 3 դասասենյակներում , իսկ Մանուկյան դահլիճում տեղի կունենան սեմինարներն ու workshop-երը: Եվ այսպես Պրեզենտացիա անել ցանկացողների համար հասանելի են W213 , W214 , E208 դասասենյակները: Նշեմ` որ գրանցումը կսկսվի առավոտյան ժամը 9-ից մինչ 10-ը , այնուհետև կլինի պաշտոնական Բացման արարողությունը , որից հետո մոտ 20 րոպե ժամանակ կլինի գրելու վերջին պրեզենտացիաները , ինչպես նաև հասկանալու թե որտեղ ես ուզում լինել և ում ես ուզում լսել: 11:00-ից կմեկնարկեն 30 րոպեանոց պրեզենտացիաները:

Ես առաջին օրը պատրաստվում եմ ներկայանալ «Ինչ անել , որ բան չանել» (չգիտես խի ես անունը եկավ մտքիս) պրեզենտացիայով , որի միջոցով կփորձեմ բլոգգերներին մի քանի մեթոդների մասին պատմել թե ինչպես կարելի է կազմակերպել Բլոգի PR-ը facebook սոցիալական ցանցում: Պրեզենտացիան տեղի կունենա W214-ում Ժամը 14:00-ին :)

BarcampEVN11 Coming , 4-5 june

2011-06-01T02:13:00.000+05:00

Այոոոո այսօր հունիսի մեկն է , սակայն ես հիմա ոչ թե երեխաների պաշտպանության մասին եմ խոսելու , քանի որ դա լրիվ ուրիշ թեմա է , այլ BarCamp Yerevan 2011-ի մասին: Մնաց 3 օր մինչ Հայաստանյան 3-րդ Բարքեմփի մեկնարկը: Վստահ եմ , որ բոլորս անհամբեր սպասում ենք !

Անձամբ ես ծանրաբեռնվածությունս մի կողմ դնելով որոշեցի , որ այն ու ամենայնիվ մի պրեզենտացիա ամենաքիչը կանեմ , մնում է պատրաստվել:

Պրեզենտացիաս կարծում եմ , որ կհետաքրքրի թե սկսնակ , թե ավելի փորձառու բլոգգերների , որոնք ակտիվ են սոցիալական ցանցերում: Ավել բան չեմ ասում դեռ , բայց դե ես լինեի ձեր փոխարեն հաստատ կգայի այս պրեզենտացիան լսելու :)

Եվ ասյպես Հունիսի 4-ի առավոտյան ժամը 10:00-ին Ամերկյան Համալսարանում մեկնարկում է BarcampEVN11-ը: Տեղեկությունների համար կարող եք այցելել Barcamp.am:

Իսկ մինչ այդ առաջարկում եմ դիտել Barcamp Yerevan 2011-ի հոլովակը:

էլ չեմ լինի ես 20 Տարեկան

2011-05-27T00:01:00.010+05:00

Ես չեմ լինի էլ 20 տարեկան , այսօր եմ ես դառնում 20 տարեկան: Հիշում եմ երևի 1991 թիվ , Երևան քաղաք , Մարգարյան հիվանդանոց , 14:30:

Ասում են Մաման ու Պապան Թումանյան փողոցով քայլելուց են եղել , երբ ես ցանկություն եմ հայտնել ևս միանալ նրանց: Երևի դա է պատճառը , որ չկա մի այնպիսի օր , որ Թումանյան փողոցով չանցնեմ: Ասում են դժվար ծննդաբերություն ա եղել: Մի ասացվացք կա , ինչպես սկսես այնպես էլ կշարունակես: Երևի դա է պատճառը , որ այն ամենը ինչն իմ կյանքում մեծ նշանակություն է ունենում , ես հասնում եմ շատ դժվար ու բարդություններով: Բայց հասնում եմ :)

20 տարին քիչ չի: Եթե փորձեմ թվարկել թե այս քսան տարիների ընթացքում ինչքան բաների եմ հասել այսօր չեմ վերջացնի: Բայց այդ ամենը թողնում եմ մի կողմ: Այս օրվանից հաջորդ քսան տարիների ընթացքում ես հասնելու եմ շատ ավելի շատ բաների:

Այս օրս ես սկսում եմ , որպես մարդ` ով կարող է իրեն կոչել Ինժեներ, Ֆինանսաբանկային համակարգերի մասնագետ: Մարդ ով նորավառտ բավական լավ մասնագետ է , ով հաջողությամբ պաշտպանեց իր դիպլոմայինը և գերազազանց հանձնեց պետական քննությունը: Այսօր ես արդեն ձգտելու եմ նոր բարձունքների:

Այսօր ես 20 տարեկան եմ դառնում:

Շնորհավոր Ծնունդդ Ռոբերտ :)

Osama vs Obama կամ "Չարի Վերջը"

2011-05-21T02:18:00.001+05:00

Վերջերս ընդհանրապես չեմ անդրադառնում Աշխարհում տեղի ունեցող իրադարձություններին: Այսօր եկել է բացը լրացնելու օրը:

Մայիս ամսվա ամենաառաջին համաշխարհային նշանակության իրադարձությունը տեղի ունեցավ Մայիսի 1-ին: Ինչպես հաղորդում էին Ամերիկյան լրատվամիջոցները ԱՄՆ-ի զինված ուժերը Պակիստանում վերջապես Գտել և ոչնչացրել են աշխարհի համար մեկ տեռորիստ Ուսամա Բեն Լադենին: Ինչո՞ւ հենց հիմա: Ինչո՞ւ այսքան տարի անց:

Դեռ 2001-ին ամբողջ աշխարհի առաջ քավության նոխազ դարձած Բեն Լադենը համարվելով աշխարհի ամենավտանգավոր մարդ , ԱՄՆ-ի կողմից սկսեց հետապնդվել ինչպես երբեք: Մի թե հավատալ կարելի է , որ ամենակարող ԱՄՆ-ն այսքան տարի չէր կարողանում գտնել նրան: Այն դեպքում երբ մինչ սեպտեմբերի 11-ը նույն Բեն Լադենը բավական մոտ էր ԱՄՆ-ի ղեկավարությանը , էլ չասենք այն մասին , որ նրա հարզատներն ապրում էին ԱՄՆ-ում: Առանց ինչ-որ խնդիրների ու շատ էլ լավ: Անցավ 10 տարի , այդքան ման գալուց հետո դու մի ասա գտան Պակիստանում ու միանգամից ոչնչացրեցին , շատ արագ թաղեցին , եթե կարելի է դա թաղել անվանել: Ես տեղյակ եմ , որ ըստ մուսուլմանական ադաթների Մարմինը ջրին է հանձնվում միայն այն պարագայում երբ Հողը գտնվում է շատ հեռու մահվան վայրից: Բայց ինչո՞ւ կայացվեց նման որոշում: Չես կարող ասել: Անձամբ իմ կարծիքով Բեն Լադենը եթե վախենալու բան ունենար վաղուց արդեն իրեն խաղից կհաներ ու իր համար մի տեղ հիմա հանգստանալուց կլիներ իր անհամար փողերով: Ով գիտի այդպես էլ կա:

Բեն Լադենը մի Միֆ էր , որը ստեղծվեց ԱՄՆ-ի ղեկավարության կողմից , իրենց որոշ քմահաճույքները բավարարելու համար: Բազմաթիվ մեղքեր ուրիշի , ավելի շուտ համաշխարհային տեռորիզմի վրա բարդելու և դրա պատրվագով հազար ու մի ռազմական գործողություններ սկսելու համար: Սեփական ժողովրդին ահ ու սարսափ ներշնչելու , համախմբելու և ինչ-որ մի նպատակի իրենց գործունեությունը ծառայեցնելու համար:

Խոսաքցություններ կային , որ Բեն Լադենը սպանվել է դեռևս 2005-ին Չեչնյայում: Եթե դա նույնիսկ այդպես է , ապա պարզ է , որ դա չէր հրապարակվի , քանի որ դա ձեռնտու չէր ԱՄՆ-ի կառավարությանը: Այժմ երբ առջևում նախագահական ընտրություններն են և նախագահ Օբամայի վարկանիշը բավական իջել է: Միակ ելքը ցույց տալու , որ Օբամայի կառավարման ընթացքում ինչ-որ մի դրական բան է եղել , դա Բեն Լադենին մեծ բեմից հանելն էր: Միակ հաղթական խաղաթուղը , որն այլևս չկա !

Ամեն դեպքում ինձ թվում է , որ այդ ամենը բեմականացված ներկայացում էր ամբողջ աշխարհի համար: Իսկ իրականությունը մենք այդպես էլ չենք իմանա:

ATV Կիսաբաց Լուսմուտներ (Ալինա Վարդանյանի Մաիսն)

2011-05-19T02:13:00.002+05:00

Մի քանի օր առաջ հյուրընկալվեցինք Կիսաբաց Լուսամուտներ հաղորդմանը , որտեղ պետք է ներկա լիներ նաև Ալինա Վարդանյանը , որի առողջական վիճակը բարելավվելու համար էլ կարզմակերպվել էր Բարեգործական Ֆուտբոլը Ես Նեռվային եմ խմբի և Realmadrid.am-ի միջև: Նույն օրը Ալինան Երևանում անցել է բուժզննում , որի արդյուքնում պարզ է դարձել , որ նրա խնդիրներն ավելի բարդ են քան թվում էր , քանի որ բացի ոտքերի հետ խնդրից հայտնաբերվել է նաև ուռուցք: Ամենինչ այսօրվա դրությամբ բարեհաջող է ընթանում:

Ձեր ուշադրությանն եմ ներկայացնում , Կիսաբաց Լուսամուտներ հաղորդման մի հատված , որտեղ հենց խոսվում է կազմակերպված հանդիպումից , հետագա պլաններից , ինչպես նաև իրենց կածիքներն Ալինայի մասին արտահայտում են նրա համագյուղացիները:

ՀԴՄ Կտրոնների Ապրիլ Ամսվա Խաղարկություն. Մեքենաներ

2011-05-17T20:38:00.002+05:00

Մայիսի 14-ին կայացավ , ՀԴՄ Կտրոնների ապրիլ ամսվա խաղարկությունը:
Նշեմ , որ ինչպես և պլանավորվել էր , այս ամիս շահող էին հանդիսանում միայն 5 , 6 , 7 , 8 թվերի համընկնմամբ կտրոնները , շահումը` ավտոմեքենա: Ավելի քիչ համընկնումներով կտրոնները շահում չեն ունենա: Ապրիլ Ամսվա Շահող Թվերն են.
88679105

Ուր էր Blogger-ը կամ Բանը հասավ Դիվանբաշուն

2011-05-15T02:05:00.001+05:00

Blogger բլոգային տիրույթի օգտագործողների համար այս վերջին մի քանի օրը մղձավանջի էր նման: Անձամբ ես ահավոր նեռվայնացած էի , պատճառը մեկն էր , բլոգի բոլոր վերջին փոփոխությունները չեզոքացել էին , վերջին գրառումներն ու մեկնաբանությունները չկային: Մինչ այժմ իմ բլոգի մի քանի մեկաբանաություն չեն վերականգնվել:
Մի որոշ ժամանակ առաջ լուրջ պռոբլենմերի առաջ կանգնեցին Wordpress-ը , հետո Livejournal-ը , որը մինչ այժմ էլ ենթարկվում է DDOS հարձակումների և խնդիրներ ունի: Այդ ժամանակ մեզ բոլորիս թվաց , որ այո Բլոգգերին հնարավոր չէ խոցել , քանի որ ամենազոր Գուգլը չի թույլատրի դա: Այսօր հասկացանք , որ չէ , դա էլ հանարվոր է: Մինչ այժմ չի ասվել թե ինչի պատճառով էր , որ համակարգի աշխատանքը խափանվել էր: Սենց որ շարունակվի , ոչ մի լավ բան մի սպասեք !!
Հուսամ նման բան էլ չի կրկնվի:

Շունիկներն ունեն հոգատար մարդկանց կարիքը

2011-05-15T02:01:00.002+05:00

Բարև կենդանիասեր և հոգատար ընթերցողներին: Նրանք , ովքեր հետևում են բլոգի ակտիվությանը Ֆեյսբուքում հաստատ լսած կլինեն 4 հրաշք շան ձագուկների մասին , որոնց համար արդեն մոտ մեկ շաբաթ է հոգատար տերեր եմ փնտրում: Արձագանքները քիչ չեն , սակայն ոչ բոլորն են պատրաստ ձագուկներին տանել տուն , կերակրել , հոգ տանել նրանց մասին , դաստիարակել և հետևել նրանց:

Նրանցից մեկն այսօր հայտնվեց երջանիկ ու հոգատար ձեռքերում: Եվ հիմա արդեն ունի իր առանձին ընտանիքը: Շնորհակալություն ասենք Մանեին , ով շատ հանկարծակի հայտնեց ինձ շունիկին վերցնելու իր որոշման մասին: Վստահ եմ , որ երկուսն էլ հիմա շատ ուրախ ու երջանիկ են: Ախր թե տերն ա շատ լավը , թե շունիկն է:

Պուճուրիկին անվանեցինք Սնիկերս :) նեեենց լավնա ա !!

Առաջինն արդեն քնած է իր տաքուկ անկողնում մյուս երեք ձագուկները սպասում են իրենց տերերին: Ահա նրանք.